Αύγουστος, ο καλύτερος ποδοσφαιρικός μήνας της χρονιάς!
Οι περισσότεροι θεωρούν τονΜάιο, το μήνα δηλαδή που κρίνονται οι τίτλοι, τον καλύτερο ποδοσφαιρικό μήνα της χρονιάς. Θα είχαν δίκιο, αν το ποδόσφαιρο αποτελούνταν αποκλειστικά απόκούπες και τελικούς. Ευτυχώς, αποτελείται και από πολλά άλλα πράγματα. Σχολιάζει με καλοκαιρινή διάθεση ο Κώστας Κεφαλογιάννης.
Oι αληθινοί ποδοσφαιρόφιλοι γνωρίζουν: Ο καλύτερος ποδοσφαιρικός μήνας της χρονιάς είναι ασφαλώς ο Αύγουστος, όταν φυσικά δεν υπάρχει Μουντιάλ. Και ιδού οι λόγοι:
1. Έχει μεταγραφές. Πολλές, μεγάλες, πολυδάπανες, εντυπωσιακές μεταγραφές. Παρότι φέτος το σίριαλ Λουίς Σουάρες ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο (και δεν εξελίχθηκε καν σε σίριαλ εδώ που τα λέμε), συνήθως ο Αύγουστος έχει μεταγραφικό σασπένς μέχρι και τα μεσάνυχτα της τελευταίας του μέρας. Και το μεταγραφικό σασπένς, παραδοσιακά, γοητεύει τον κόσμο. Κυρίως επειδή του δίνει την ευκαιρία να ονειρευτεί.
2. Μιας και ο λόγος για όνειρα λοιπόν. Τίποτα στο ποδόσφαιρο, αλλά και στη ζωή, δεν γεννάει περισσότερα όνειρα από τα νέα ξεκινήματα. Τα μεγάλα πρωταθλήματα αρχίζουν και στην αφετηρία όλοι δικαιούνται να πιστεύουν ότι φέτος θα είναι χρονιά τους. Σταδιακά φυσικά, οι περισσότεροι θα διαψευστούν. Μέχρι να συμβεί αυτό όμως οι οπαδοί ελπίζουν στο καλύτερο. Τον Αύγουστο οι βαθμολογικές διαφορές παραμένουν μικρές, τα προβλήματα κρυμμένα κάτω από το χαλί, η απαισιοδοξία και η γκρίνια στην ντουλάπα μαζί με τα χειμωνιάτικα ρούχα. Σε κανένα άλλο σημείο της σεζόν το μέλλον δε μοιάζει τόσο φωτεινό όσο τον Αύγουστο.
3. Τον Αύγουστο ξεκινούν τα μεγάλα πρωταθλήματα (ξεκινάει και η Super League βέβαια αλλά τι να γίνει, ουδείς τέλειος…). Πέρα από την ελπίδα, την προσδοκία, το όνειρο που ανέφερα και πριν, το γεγονός αυτό καθ΄αυτό αρκεί για να κατατάξει τον μήνα πολύ ψηλά στο ποδοσφαιρικό καλεντάρι. Αρχίζει η μπάλα ρε παιδιά. Η Premier League, η Primera Division, η Bundesliga. Ακριβώς τη στιγμή που το στερητικό σύνδρομο σε έχει φτάσει στο σημείο να παρακολουθείς ακόμα και τα φιλικά του Εργοτέλη (σόρι…) έρχεται εκείνο το Σαββατοκύριακο που γίνεται η σέντρα στην Αγγλία. Και τα πάντα μπαίνουν στη θέση τους.
4. Σε όλα τα παραπάνω, προσθέστε και τον παράγοντα “καλοκαίρι”. Δεν κάθεσαι δηλαδή ένα χειμωνιάτικο απόγευμα Σαββάτου να δεις Σάντερλαντ-Γουέστ Χαμ επειδή δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις. Αντιθέτως, γυρίζεις εκείνη την ώρα από το μπάνιο, βάζεις μια παγωμένη μπύρα (ακόμα) και όπως είσαι με τα αλάτια, αράζεις στο μπαλκόνι για να δεις πως θα είναι η Λίβερπουλ χωρίς Σουάρες ή Ρεάλ με Κρόςς, Χάμες, Μπέιλ, Ρονάλντο και Μπενζεμά στην ίδια ενδεκάδα. Τι μπορούν να σου προσφέρουν οι επόμενοι μήνες που να συγκρίνεται με αυτό;
5. Και τέλος, τον Αύγουστο, εμείς οι δημοσιογράφοι μπορούμε να βάζουμε τίτλους όπως: “Πετάει ο Ντοσεβί”, “Γίγαντας ο Μπούρμπος”, “Νέος Μέσι ο Φακούντο Περέιρα”, “Πάτησε ο Ολυμπιακός τη Λίβερπουλ”, “Έτοιμος για ομίλους ο Παναθηναϊκός”, “ΠΑΟΚ για μεγάλα πράγματα” κι εσείς να τους διαβάζετε και ενώ γνωρίζετε τη γελοιότητα του πράγματος, να το ευχαριστιέστε κιόλας. Πρόκειται για μια άτυπη, καλοκαιρινή συμφωνία: Θα είμαστε λιγάκι γραφικοί, θα είστε λιγάκι χαλαροί, θα περάσουμε ωραία. Μετά έρχεται ο Σεπτέμβριος, η σκληρή αλήθεια για τους “‘γίγαντες” και τους “τιτάνες” αχνοφαίνεται ήδη στον συννεφιασμένο ορίζοντα και το παραμύθι πάει περίπατο. Αλλά μη στενοχωριέστε. Αρχή του μήνα είναι ακόμα…
