Το πλάνο είναι έτοιμο
Ο Τάσος Μαγουλάς βγάζει τα συμπεράσματά του από το παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδας με τη Σερβία και σχολιάζει το εναλλακτικό πλάνο και την απουσία του Νικ Καλάθη.
Είναι νωρίς για να κρίνουμε την αποτελεσματικότητα της εθνικής, αλλά είναι πολύ καλό το χρονικό σημείο για να κατανοήσουμε το πλάνο. Δεν ήταν κάτι κρυφό από την πρώτη στιγμή των επιλογών και παρακολουθώντας εκ του σύνεγγυς την τελευταία και πιο επιτυχημένη δουλειά του Κατσικάρη, την Μπιλμπάο, πως κάπου εκεί θα πάει η εθνική μας.
Σε ένα πιο ελληνικό μοντέλο με γνώμονα το υλικό, η άμυνα θα είναι πιο σκληρή και ίσως λίγο καλύτερο σετ παιχνίδι. Ως εκεί. Το πλάνο είναι σαφές. Η Ελλάδα θα ξεκινάει τα παιχνίδια της προσπαθώντας να τρέξει. Έλλειψε ο Καλάθης, έλλειψε ο Πρίντεζης, βασικοί άξονες στο παιχνίδι του Κατσικάρη αλλά η κεντρική ιδέα δεν αλλάζει. Ο Βασιλειάδης θα έχει ρόλο όπως και ο Σλούκας, παίκτες που προτιμούν το γρήγορο μπάσκετ.
Κλειδί η άμυνα
Αυτό όμως θα κρατάει όσο θα μπαίνουν τα σουτ και θα βγαίνουν οι αιφνιδιασμοί. Το εναλλακτικό πλάνο, κάτι που έλλειψε πολύ στην εθνική, θα είναι σκληρή άμυνα στηριζόμενη στα αθλητικά προσόντα. Αντετοκούνμπο, Παπανικολάου οι καλύτεροι αθλητές μαζί με τον Μάντζαρη, τον Καϊμακόγλου και τον Μπουρούση θα εκτελούν τις περισσότερες αμυντικές αποστολές. Είναι σαφές ότι εκεί θα δουλέψει πολύ μέσω των αγώνων ο Κατσικάρης όπως και σε κάποιους από τους άλλους ρόλους για να αυξάνεται η παραγωγικότητα.
Θα λείψει ο Καλάθης
Ο προπονητής της εθνικής, έχει έτοιμη την ομάδα από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε επίσημα. Όλες οι προσκλήσεις έγιναν με γνώμονα τον σχεδιασμό του. Με εξαίρεση τον Κουφό, οι υπόλοιποι 11 είναι γνωστοί στον ίδιο και τους συνεργάτες του. Αυτό σημαίνει ότι οι αγώνες θα βελτιώσουν σε μεγάλο βαθμό το σύνολο αλλά από αυτούς τους αγώνες θα λείψει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αυτής της ομάδας: ο Καλάθης. Η εθνική θα μπορούσε να είναι έτοιμη, να έχει πιάσει το ταβάνι της πριν την Ισπανία. Αυτό δεν θα συμβεί και είναι το μοναδικό ερωτηματικό για το πόσο ψηλά θα καταφέρει να φτάσει η εθνική μας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά το παγκόσμιο στο Ντουμπάι, καλό θα ήταν η ομοσπονδία να συνεχίσει τη θερινή περιοδεία του Χαραλαμπόπουλου, του Παπαγιάννη, του Μουράτου, του Κόνιαρη με πανηγύρια ανά την Ελλάδα. Στις 16 του μήνα έχουμε τον Άγιο Γεράσιμο στην Κεφαλλονιά και τα παιδιά ας συνεχίσουν μέχρι του Σταυρού. Άλλωστε αυτό που μας νοιάζει είναι πώς θα στηρίξουμε μία-δύο καριέρες, όχι να διασφαλίσουμε το πραγματικό μέλλον του εληνικού μπάσκετ. Γιατί, λοιπόν, να μην περιφέρουμε αυτά τα παλλικαράκια ανά την Ελλάδα;
Διαβάστε ακόμη
Σχόλιο Γιώργος Συρίγος: Οι πρώτες σκέψεις για την Εθνική
Σχόλιο Σπύρος Καβαλιεράτος: Τι είχες Γιάννη (Μπουρούση), τι είχα πάντα
