Σόλο της ΑΕΚ με την κιθάρα του Σαντάνα
Ο Σαντάνα, ο "μοιραίος" που έγινε αλλαγή στο ημίχρονο είναι η μεταγραφή του Ιανουαρίου. Και δεν είναι απίστευτα αυτά που έκανε, είναι γνωστά προβλήματα που έχει ο Βραζιλιάνος. Διαβάστε την ανάλυση του Θέμη Καίσαρη για τη σπουδαία εμφάνιση της ΑΕΚ στο Φάληρο.
Πέρασε ένας μήνας από τότε που συζητήσαμε ξανά την ΑΕΚ, μετά το παιχνίδι με τον Ατρόμητο. Η άποψη μου τότε ήταν σαφής: η ΑΕΚ θα πρέπει στη συνέχεια του Κυπέλλου να θέλει κληρώσεις με ομάδες Superlague κι αν γίνεται, με έναν εκ των Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, πριν τον τελικό.
Θα πρέπει να θέλει τέτοια κλήρωση όχι για να δώσει ντέρμπι, όχι για να γεμίσει το ΟΑΚΑ, όχι για να τα βάλει ο Τίγρης με τον Μαρινάκη, όχι για “δείξει ποια είναι ακόμα και στη Football League”. Μια τέτοια κλήρωση για να μετρήσει τις δυνάμεις της, για να δει το που βρίσκεται, το βαθμό της προόδου της, σε ποιο συνθήκες πιο δύσκολες απ’αυτές που αντιμετωπίζει στην κατηγορία της.
Απαντήσεις
Το πρώτο μεγάλο ματς ήρθε. Δεν της έδωσε την πρόκριση και θα πρέπει να περιμένουμε τον επαναλήπτικό για να το μάθουμε. Αλλά στα δικά μου μάτια, αυτή τη στιγμή η πρόκριση είναι το λιγότερο ενδιαφέρον. Το θέμα είναι οι απαντήσεις που έδωσε το χορτάρι όσον αφορά την πορεία της ομάδας του Δέλλα.
Θάρρος, πίστη, σχέδιο, φιλοσοφία, δυνατότητα εκτέλεσης. Τα είδαμε για 90 λεπτά στο Καραϊσκάκης. Τα έλεγε το ρεπορτάζ, πως η ΑΕΚ θα πάει στο Φάληρο για να παίξει, στο μέτρο του δυνατού, όπως δουλεύει, χωρίς αλλαγή στο πλάνο. Όμως άλλο πράγμα το να το αποφασίσεις, άλλο να το εκτελέσεις, άλλο να το δεις να ανταπεξέρχεται σε όλες τις δυσκολίες του αγώνα.
Σχέδιο
Η ΑΕΚ έδειξε θάρρος και πίστη σ’αυτά που δουλεύει όταν βγήκε να τα κάνει απ’το πρώτο λεπτό. Να πιέσει ψηλά, σωστά και συντονισμένα, να έχει κοντά τις γραμμές, που σημαίνει μια άμυνα με επιθετική συμπεριφορά, ψηλά στο χορτάρι. Να είναι ψύχραιμη στην κατοχή, με μπακ που δεν φοβούνται να κάνουν μέτρα με την μπάλα, με μέσους που το αποφεύγουν γιατί ξέρουν πως το κλέψιμο στο άξονα είναι επικίνδυνο λάθος και προτιμουν να μοιράζουν ωραία την μπάλα για να ανέβουν όλοι μαζί, να χτίσουν συνεργασίες με σωστές αποστάσεις.
Όχι αντεπιθέσεις με μακρινές μπαλιές, όχι φορ που “παίζει στη συγκίνηση”, μόνος του να κυνηγάει “σκοτωμένες” μπαλιές. Κόντρα με συνδυασμούς, πίεση με στόχευση, ψάξιμο των κενών στην πλάτη των ακραίων μπακ του αντιπάλου, σωστή “τακτοποίηση” όταν η ομάδα αμύνεται χαμηλά.
Φτάσαμε μέχρι εδώ χωρίς να αναφέρω όνομα παίκτη της ΑΕΚ. Απολύτως συνειδητά. Όχι μόνο γιατί όλοι τους τα πήγαν πολύ καλά στο ρόλο τους, αλλά και γιατί συνηθίζω να λέω πως μια ομάδα είναι καλή όταν μπορείς να μιλήσεις για το πως παίζει ή αγωνίστηκε σε έναν αγώνα χωρίς να μιλήσεις για παίκτες ή διάταξη στο χορτάρι. Εύκολα μιλάς για την ΑΕΚ μ’αυτόν τον τρόπο. Εξίσου εύκολα σου δημιουργείται η προσμονή να την ξαναδείς, να παρακολουθήσεις την πορεία του σχεδίου, να το δεις και σε ματς που δεν δουλεύει, να το αναλύσεις καλύτερα, να μάθεις περισσότερο τους παίκτες που το υπηρετούν.
Χειροπιαστό πρότζεκτ
Σίγουρα δεν είναι τελειωμένο, έτοιμο. Σίγουρα δεν έχει σε όλες τις γραμμές τα όπλα που απαιτούνται. Σίγουρα, όμως, είναι κάτι που βρίσκεται σε καλό δρόμο, που σωστά γεμίζει αισιοδοξία και προκαλεί ενδιαφέρον. Το επόμενο τεστ δεν είναι ο επαναληπτικός, αλλά η διαχειρίση του διαστήματος που θα μεσολαβήσει μέχρι τότε. Η ρεβάνς θα είναι το τρίτο τεστ. Στα μάτια μου, και στη ρεβάνς θα ισχύει το ίδιο που έγραφα και πριν την κλήρωση: το ζητούμενο δεν είναι η πρόκριση, αλλά το πως θα ανταπεξέλθει ο οργανισμός ΑΕΚ και σ’αυτό το τεστ. Οι απαντήσεις που θα πάρει, να είναι το ίδιο καλές μ’αυτές που πήρε στο Φάληρο. Με ή χωρίς την πρόκριση.
Γιατί το σχέδιο είναι αυτό που πρέπει να συνεχιστεί σωστά. Αυτό θα δούμε στο χορτάρι της Superleague του χρόνου, αυτό θα συζητάμε, αυτό είναι το χειροπιαστό πρότζεκτ, όχι το “αποκλείστε τον Ολυμπιακό”.
Καταστροφικό δίδυμο
Βοήθησε ο Ολυμπιακός σε όλα τα παραπάνω; Ναι, κάτι έκανε κι αυτός. Το ροτέισον του Περέιρα στα μάτια μου ήταν αναμενόμενο και δικαιολογημένο. Αυτό που δημιούργησε πρόβλημα ήταν το δίδυμο Εντινγκά-Μιλιβόγεβιτς στον άξονα. Δίδυμο φτιαγμένο για παιχνίδι πίσω απ’την μπάλα, όχι για ομάδα που θέλει να είναι αφεντικό και δέχεται πίεση. Ο Σέρβος κατέβαινε, όπως λέει η τακτική, ανάμεσα στους στόπερ για να γίνουν τριάδα και αρχίσει την ανάπτυξη.
Μόνο που μπροστά του είχε τον ακατάλληλο για να δεχθεί την πάσα Εντινγκά κι αναγκαζόταν να παίξει παράλληλα, εκεί που οι επιθετικοί της ΑΕΚ πίεζαν λες και εξαρτάται η ζωή τους απ’αυτό. Ναι, η ταυτόχρονη απουσία των Κασάμι-Μανιάτη ήταν λάθος στο συγκεκριμένο ματς και κόστισε.
Η κιθάρα του Σαντάνα
Αλλά, μισό λεπτό. Ο Σαντάνα, ο “μοιραίος” που έγινε αλλαγή στο ημίχρονο είναι η μεταγραφή του Ιανουαρίου. Και δεν είναι απίστευτα αυτά που έκανε, είναι γνωστά προβλήματα που έχει ο Βραζιλιάνος. Ατάκες απ’το κείμενο στο οποίο αναλύαμε τον Σαντάνα:
“Ο Σαντάνα δεν έχει “βραζιλιάνικη” τεχνική, δεν είναι αυτό που μάθαμε να λέμε “κοντρολαρισμένος” αμυντικός, δεν προσφέρει τέτοια πράγματα στο χορτάρι και δεν είναι εξίσου καλός και σταθερός στην άμυνα χαμηλά. Ο Σαντάνα δεν αποφεύγει τα αβίαστα λάθη, δεν προσφέρει παιχνίδι από χαμηλά, έχει κάποια ερωτηματικά όσον αφορά την άμυνα με την μπάλα κάτω, τη σιγουριά στις πάσες”. Τίποτα το αναπέντεχο δεν είδαμε, ίσα-ίσα που λάθη έκανε και με τον Ατρόμητο, με πολύ λιγότερη πίεση.
Ποιες ευκαιρίες;
Ακόμα και η επιλογή που ξένισε περισσότερο, αυτή του να παίξει βασικός ο Διαμαντάκος. Που ακριβώς στοίχισε, απ’τη στιγμή που ο Διαμαντάκος σκόραρε; Θα έπαιζε ο Μήτρογλου και θα έβαζε περισσότερα γιατί θα τελείωνε καλύτερα τις ευκαιρίες που έφτιαξε η ομάδα; Ποιες ευκαιρίες;
Ούτε δικαιολογείται η άποψη πως με τους βασικούς ο Ολυμπιακός θα ήταν πιο παραγωγικός στην επίθεση. Γιατί δεν ήταν στη Βέροια, δεν ήταν στο Φάληρο με Παναιτωλικό και Ατρόμητο, δεν ήταν στην Τούμπα. Δεν είναι σχεδόν σε κανένα φετινό ματς απέναντι σε αντίπαλο που τον περιμένει καλά οργανωμένος. Ισορροπία βρήκε με τον Περέιρα, αλλά εξακολούθησε να είναι “δυσκοίλιος” επιθετικά, έτσι τον είδαμε και έτσι τον γράψαμε.
Ουτοπικό να λες πως ο Ντοσεβί θα απειλούσε περισσότερο απ’τον Ντουρμάζ, που στην πρώτη φάση απέναντι στον Σοϊλέδη έβγαλε μόνος του την μπάλα άουτ. Γιατί ούτε ο Γάλλος το έχει κάνει, ούτε ο Αφελάι που μπήκε ως αλλαγή, ούτε ο Σουηδός που ήταν να φύγει, αλλά έμεινε επειδή έπαιξε καλά με τον Τύρναβο. Είτε με τον Μίτσελ, είτε με τον Περέιρα, η αναγκαιότητα του Τσόρι στο επιθετικό κομμάτι δεν έχει αλλάξει.
Καθρεφτίστηκαν όλα
Το χορτάρι έκανε το χρέος του, τα καθρέφτισε όλα. Έδωσε στην ΑΕΚ ένα “άριστα” σ’αυτό το πρώτο μεγάλο τεστ, την επιβράβευσε για όσα δουλεύει ήδη, της έδωσε το πράσινο φως για να συνεχίσει. Και στον Ολυμπιακό δεν έδειξε κάτι νέο, απλώς του υπενθύμισε υπάρχοντα ζητήματα. Στο χέρι και των δύο ομάδων είναι να τα διαχειριστούν όπως πρέπει.