Koπιτσής στο Contra.gr: “Δεν ήταν και τίποτα… τρομερό να νικήσουμε τον Ολυμπιακό”

Ολυμπιακός και ΑΕΚ έχουν αναμετρηθεί δεκάδες φορές στο παρελθόν. Ποτέ όμως ως ομάδα Α’ Εθνικής εναντίον ομάδας υποδεέστερης κατηγορίας. Ο αγώνας της Τετάρτης στο Φάληρο είναι αρκετά ιδιαίτερος και σίγουρα ο πιο παράξενος όλων των εποχών. Ο πρωταθλητής Ολυμπιακός υποδέχεται την ΑΕΚ που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Αν μη τι άλλο ασυνήθιστο.

Παρόμοιος αγώνας με αυτόν της Τετάρτης στο παρελθόν δεν υπήρξε. Την τελευταία φορά, όμως, που οι δύο ομάδες συναντήθηκαν σε προημιτελική φάση του Κυπέλλου, οι «κιτρινόμαυροι» ήταν αυτοί που γέλασαν τελευταίοι.

Στις 8 Μαρτίου του 2000, η ΑΕΚ φιλοξένησε τον Ολυμπιακό στη χτυπημένη από τον πρόσφατο -τότε- καταστροφικό σεισμό του Σεπτέμβρη του ’99, Φιλαδέλφεια. Ρεβάνς του 1-1 της Καλογρέζας που είχε προηγηθεί στο πρώτο ματς με γηπεδούχους τους «ερυθρόλευκους» του Αλμπερτίνο Μπιγκόν.

Η ΑΕΚ του Γιάννη Παθιακάκη, λίγο μετά το διαζύγιο με τον Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς πήρε μία σπουδαία πρόκριση επικρατώντας στο δεύτερο ματς με 3-0. Οι συνθήκες της εποχής ήταν κοντινές ως προς τις σημερινές. Όχι βέβαια ίδιες, αλλά κοντινές: Προημιτελική φάση, ο Ολυμπιακός είχε καλύτερη ομάδα, συνεπώς μεγαλύτερες πιθανότητες για πρόκριση και πιθανός αποκλεισμός του από την ΑΕΚ θα θεωρούνταν έκπληξη.

Η ΑΕΚ τελικά κατάφερε να αποκλείσει τους Πειραιώτες, έκανε την έκπληξη και το Contra.gr συζητά για την κόντρα της «Ένωσης» με τους «ερυθρόλευκους» με έναν από τους σκόρερ της εκείνο το βράδυ με αφορμή το ντέρμπι της Τετάρτης: Τον Χάρη Κοπιτσή.

Στην ερώτηση για το αν επηρεάζει στον απόλυτο βαθμό -τόσο τότε, όσο και τώρα- το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει καλύτερη ομάδα ο Κοπιτσής ήταν σαφής: «Τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό είναι πάντα ντέρμπι. Ειδικά όταν μιλάμε για τον θεσμό του Κυπέλλου. Σε τέτοια ματς παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Ποιος θέλει περισσότερο να τα κερδίσει, ποιος έχει ψυχή, ποιος θα παρουσιαστεί πιο έτοιμος. Τώρα βέβαια είναι διαφορετικά τα πράγματα. Εμείς παλιά δεν είχαμε υποστεί τα σοκ που δέχτηκε η ομάδα με τους υποβιβασμούς και τις δυσκολίες. Ήμασταν στην Α’ Εθνική, κερδίζαμε συχνά τον Ολυμπιακό και δεν ήταν κάτι σπάνιο να τους κερδίσουμε για μία ακόμα φορά».

Η φετινή ΑΕΚ επιστρέφει στο Καραϊσκάκη σε μία από τις πιο νεανικές της εκδόσεις. Ο Χάρης Κοπιτσής, ως παράδειγμα ποδοσφαιριστή που έπεσε στα βαθιά ενός ντέρμπι ξεκινώντας -ουσιαστικά- από εκεί μία μεγάλη καριέρα, αναφέρεται στη διαχείριση ενός τέτοιου ματς από -επίσης- νεαρούς ποδοσφαιριστές: «Η αλήθεια είναι πως η φανέλα είναι πολύ βαριά. Τα νιάτα όμως, εκτός από απειρία μπορεί να φέρει και ώθηση, κίνητρο και ενθουσιασμό. Παρακολουθώντας την ομάδα φέτος έχω διαπιστώσει ότι τα παιδιά ανταποκρίνονται πολύ καλά στο βάρος της φανέλας. Νομίζω όμως ότι θα παιδιά έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν στις προσδοκίες που δημιούργησαν οι ίδιοι με τις εμφανίσεις τους».

-Από την… παρεμφερή εμπειρία σου τον Μάρτιο του 2000, με τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια τι θυμάσαι;

Ήταν μία αξέχαστη βραδιά. Κατ’ αρχήν ήταν μία κλασσική Φιλαδέλφεια σε ντέρμπι. Το έχω ξαναπεί πως σε παρόμοιες περιπτώσεις ένιωθα να πατάω… πάνω από τη γη, στον αέρα. Τέτοια ήταν η δύναμη του κόσμου στη Φιλαδέλφεια εκείνα τα χρόνια. Η συγκεκριμένη ένταση μας βγήκε σε δημιουργικότητα σε εκείνο το ματς και στην πορεία εμφανίστηκε στο χορτάρι.

-Ο Ολυμπιακός εκείνη τη χρονιά είχε -κατά γενική ομολογία- καλύτερη ομάδα από την ΑΕΚ. Μεγαλώνει ακόμα περισσότερο η αξία της πρόκρισης;

Η εμπειρία μου στα γήπεδα και στο ελληνικό ποδόσφαιρο με έχει οδηγήσει σε ένα συμπέρασμα: Η ΑΕΚ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Εγώ ζούσα πάντα με βάση αυτό. Δεν θεωρούσα ότι είναι κάτι τρομερό να αποκλείσουμε κάποια ομάδα. Ούτε τον Ολυμπιακό, όπως σου είπα και πριν. Μακάρι σιγά-σιγά η ΑΕΚ να αποκτήσει την ταυτότητά της σε απόλυτο βαθμό και να γίνει για πάντα αυτό που ήταν τότε.

– Ποιο είναι το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο της φετινής ΑΕΚ που κρατάς;

Ότι υπάρχει μία νεανική ομάδα που στελεχώνεται από ποδοσφαιριστές που διψούν να αποδείξουν. Έχουν νεανική ορμή, κάτι που τους βοηθάει να γίνονται καλύτεροι στο παιχνίδι. Επίσης, η ΑΕΚ διαθέτει αρκετά συνειδητοποιημένα παιδιά. Η εντύπωση που έχω είναι πως άπαντες γνωρίζουν πού βρίσκονται και τι σημαίνει αυτό. Από εκεί και πέρα ξέρουν ότι πρέπει να ζουν με την πίεση. Πρέπει να ξέρουν πώς διαχειρίζονται το βάρος αυτής της φανέλας. Η πίεση και το βάρος είναι μόνιμα στην ΑΕΚ. Ζεις μαζί τους και αντέχεις!

-Θεωρείς ότι η διαχείριση του σημερινού αποτελέσματος -όποιο κι αν είναι αυτό- έχει ξεχωριστή σημασία για την ΑΕΚ ενόψει συνέχειας;

Βεβαίως. Ποδόσφαιρο είναι. Ένα ματς. Κανείς δεν κρίνεται στο ποδόσφαιρο με βάση έναν αγώνα, είτε θετικά είτε αρνητικά. Κρίνεται η διάρκεια και η δουλειά που έχει βγει όλο αυτό τον καιρό. Τα παιδιά απλά σήμερα πρέπει να τα δώσουν για μία ακόμα φορά όλα. Εγώ πάντως νομίζω ότι έχουν τις δυνατότητες να διαχειριστούν πολύ καλά και τα δύο ματς. Γιατί δεν πρέπει να το ξεχνάμε, σήμερα είναι μόνο το… πρώτο ημίχρονο.

Τα καλύτερα του Contra.gr

Δημήτρης Καρύδας: To διπλό λάθος του Βασιλακόπουλου

PhotoStop by Zastro: Ο επεισοδιακός προημιτελικός Ολυμπιακός-ΑΕΚ του 1996