ΓΝΩΜΕΣ

Ο κομμουνισμός του Σπανούλη

Ο Γιάννης Ζωιτός σχολιάζει το σύστημα διακυβέρνησης του "κομμουνιστή" Σπανούλη, ο οποίος δίνει χώρο στους υπόλοιπους και στο τέλος αποφασίζει για το καλό τους.

Ο κομμουνισμός του Σπανούλη

Στη γενέτειρα του Μαξίμ Γκόρκι, του διάσημου Σοβιετικού συγγραφέα και ιδεαλιστή αριστερού, ο Βασίλης Σπανούλης έγραψε το έργο όπως ο ίδιος θέλει να παίζεται στη σκηνή, εφάρμοσε στο παρκέ το δικό του “κομουνιστικό σύστημα διακυβέρνησης”.

Πρώτα, όντας καλά κλεισμένος από την άμυνα της Νίζνι Νόβγκοροντ, μοίρασε τις επιθέσεις στο λαό, στους συμπαίκτες του δηλαδή κάνοντάς τους πρωταγωνιστές απέναντι στο “καθεστώς” των γηπεδούχων. Κατόπιν έγινε ο ταγός που τους έφερε με σιγουριά στη μεγάλη νίκη. Ως αρχηγός, πραγματικός ηγέτης στο παρκέ, πήρε τις σωστές αποφάσεις τις κατάλληλες στιγμές, θυσιάστηκε για τον καθέναν ξεχωριστά και για όλους μαζί βγάζοντας μια ηρωική άμυνα, την άμυνα της “ερυθρόλευκης” σεζόν.

Φύσει και θέση αρχηγός

Αυτό ακριβώς κάνει στα 32 του ο Λαρισαίος γκαρντ. Έχει τη δύναμη να ορίζει τη μοίρα μιας ολόκληρης ομάδας, να την μετατρέπει σε φαβορί ακόμη και για το ευρωπαϊκό τρόπαιο παρά τα τρωτά σημεία της. Έχει τον τρόπο να γεμίζει πίστη και ελπίδα τους υπολοίπους.

Ο Ολυμπιακός νίκησε στη Ρωσία γιατί είχε τον Σπανούλη να πάρει την μπάλα στα τελευταία τέσσερα-πέντε λεπτά και να μην λαθέψει. Ό,τι κι είχαν κάνει μέχρι τότε ο θαυμάσιος Πρίντεζης, ο πολυσύνθετος Ντάρντεν και ο μαχητικός Χάντερ θα είχε σπαταληθεί σαν άλλο κρατικό χρήμα, αν ο Bill δεν ήταν ξανά Kill. Καλώς (ή κακώς) με αυτόν τη λογική θα πορευτεί η ελληνική ομάδα μέχρι τέλους, δεν υπάρχει γυρισμός.

Πολλά τα κέρδη

Υπάρχει άλλος λόγος να πανηγυρίζεται μια νίκη επί… κάποιας Νίζνι Νόβγκοροντ, η οποία για πρώτη φορά συμμετέχει στην Ευρωλίγκα; Φυσικά…

Εκτός του ότι με ρεκόρ 6-1 το πρώτο μισό του Top16 ο Ολυμπιακός διατήρησε το αβαντάζ για την κατάκτηση μιας εκ των πρώτων δύο θέσεων στον όμιλο, βγήκε πολλαπλά κερδισμένος από τη σκληρή μάχη με τους Ρώσους.

Κερδισμένος γιατί επικράτησε σ’ ένα παιχνίδι που το αμυντικό πλάνο δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Είτε γιατί τα αμυντικά ριμπάουντ χάθηκαν και ο Παραχούσκι έμοιαζε Ντάνκαν είτε γιατί στο ένας μ’ έναν οι γηπεδούχοι είχαν επιθετικό πλεονέκτημα, ο Ολυμπιακός βρέθηκε μπλεγμένος στο ρυθμό της Νίζνι. Αντίθετα όμως με ό,τι προστάζει το σχέδιο Σφαιρόπουλου για λελογισμένο ρίσκο, πήγε σε σύντομες, όχι βιαστικές, επιθέσεις και με όπλο τα υψηλά ποσοστά στα σουτ κρατήθηκε κοντά έως ότου ο Σπανούλης πάρει τ’ όπλο του. Μπορεί δηλαδή και με τον έναν και με τον άλλο τρόπο.

Κερδισμένος γιατί εκεί μέσα η Εφές είχε δεχθεί 109 πόντους και φυσικά είχε ηττηθεί χάνοντας έδαφος. Λίγες εβδομάδες αργότερα ο Ολυμπιακός έφυγε αλώβητος και με τρία στα τέσσερα διπλά μέχρι εδώ εξαργύρωσε τη σπουδαία επιτυχία επί της ΤΣΣΚΑ την προηγούμενη εβδομάδα. Διαφορετικά, όπως γράφαμε, θα ήταν πισωγύρισμα. Τώρα ακόμη και μια ήττα στο ΣΕΦ δεν θα φέρει την καταστροφή, ακόμη κι αν είναι από την Εφές, αφού υπάρχει… κάβα νικών μακριά από τον Πειραιά.

Κερδισμένος γιατί ο Πετγουέι ό,τι κι αν ακούγεται έξω από τ’ αποδυτήρια του Ολυμπιακού και ανεξάρτητα από τη λαβωμένη μέση του εξακολουθεί να πασχίζει για το σύνολο. Με τα καλά και τ’ άσχημα, αυτά τα στοιχεία τον ακολουθούν άλλωστε σε όλη την καριέρα του, δεν διστάζει να πέσει στη μάχη παλεύοντας και για τον Ντάνστον ή ακόμη και… τον ψηλό που έρχεται.

Πλέον ο Ολυμπιακός μπαίνει στο δεύτερο γύρο του Top16 από θέση ισχύος. Υπό φυσιολογικές συνθήκες χρειάζεται τρεις ή το πολύ τέσσερις νίκες για να είναι στη δυάδα. Να επικρατήσει δηλαδή των Μάλαγα, Φενέρμπαχτσε, Εφές και Νίζνι εντός ή οπουδήποτε εκτός. Η πολλή και απαιτητική δουλειά έχει ήδη γίνει, τώρα μένει η ουρά.

Διαβάστε ακόμη:

Νίζνι Νόβγκοροντ – Ολυμπιακός 82-91 (VIDEO)

Σχόλιο Τάσου Μαγουλά: Θέλει… προσοχούσκι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ