Ο Γιαννάκης και ο… Γκάλης
Το έπος του Ολυμπιακού και ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού έχουν κάτι από τους δύο μεγαλύτερους μπασκετμπολίστες για την χώρα μας. Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για τις νίκες των "αιωνίων" στα πρώτα ματς των πλέι οφ της Ευρωλίγκα...
Ο Ολυμπιακός είχε την σκληράδα, την ψυχή και την…τρέλα του Παναγιώτη Γιαννάκη και ο Παναθηναϊκός αυτό το μάτι του Γκάλη το : «θα χάσετε και με πολλά σήμερα».
Νίκησε και την διαιτησία
Ο Ολυμπιακός, ήταν απλά ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ σε όλα του. Κυρίως στον τρόπο με τον οποίο νίκησε έναν αντίπαλο με καλύτερες μονάδες, έναν αντίπαλο που είχε σαφέστατα την διαιτησία υπέρ του(σημειώστε το όσοι γκρινιάζατε στον τελικό) ακόμα και σε κρίσιμα σημεία, έναν αντίπαλο που είχε μόνο δύο μειονεκτήματα: Καταρχάς, παίζει δυνατή άμυνα, δεν έχει όμως …σκληρούς παίκτες. Παίκτες οι οποίοι όταν θα έρθουν τα δύσκολα θα μπουν στην φωτιά.
Οι ψηλοί παίκτες του Πιανιτζιάνι σούταραν με τεράστια επιτυχία, ο Άντερσεν συγκεκριμένα, πάνω από τους κοντύτερους ψηλούς του Ντούντα αλλά όταν ο Χάινς έπαιρνε φόρα σκόρπιζαν στις γωνίες μην τους πετύχει η ντουλάπα. Ο δε Ντόρσεϊ μόλις κατάλαβε το παιχνίδι της Σιένα, στην τέταρτη περίοδο, θύμιζε μπουλντόζα. Σε άμυνα κι επίθεση κόβοντας, βοηθώντας στο μαρκάρισμα του Μακάλεμπ και δίνοντας τρομερά σκριν στον Λο.
Δεύτερο μειονέκτημα πάλι στους ψηλούς; Αργά πόδια. Αργοί παίκτες οπότε κάνεις δεν μπορούσε να προλάβει, να δει τον εκπληκτικό, όλη την χρονιά, Γιώργο Πρίντεζη. Μόλις ο Λο του έδωσε το σύνθημα τους έτρεξαν και είδαν μόνο τον καπνό.
Ο ορισμός της υπέρβασης
Αυτό που έκανε ο Ολυμπιακός είναι ο ορισμός της υπέρβασης. Όλη την χρονιά και ιδιαίτερα την Τετάρτη. Δεν σημαίνει ότι προκρίθηκε, ακόμα δεν είναι το φαβορί. Έδειξε όμως στον εαυτό του ότι μπορεί και παρά μπορεί.
Παίζει με …άγνοια κινδύνου, παλεύει κάθε φάση, κάνει λάθη αλλά είναι εκεί μέχρι τέλους και αυτό αποτελεί την αποθέωση της δουλειάς του προπονητή.
Το δεύτερο παιχνίδι είναι κομβικής σημασίας για να δούμε αν ο Ολυμπιακός μπορεί να βγάλει την ίδια ενέργεια. Αν τα καταφέρει τότε ναι, ασχέτως αποτελέσματος, αποκτά προβάδισμα.
Το μάτι του Γκάλη
Όσο για τον Παναθηναϊκό; Το μάτι του Γκάλη που τους κέρδιζε όλους πριν καν παίξει. Η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της 15ετίας είναι ότι πλέον οι πρωταθλητές μπορούν να νικάνε αντιπάλους με το βλέμμα. Δείχνοντάς τους ότι: «ως εδώ». Η Μάκαμπι τα πήγαινε περίφημα μέχρι να πάρει το τάιμ άουτ ο Ζοτς και να τους αγριέψει. Πιο αργά λυώνει παγωτό τον Αύγουστο. Η απόλυτη επιβολή.
Ο Παναθηναϊκός όμως πρέπει σήμερα να δείξει ότι έχει δυνάμεις, φρέσκα πόδια να συνεχίσει να στηρίζει το …βλέμμα με το σώμα.
Διαβάστε ακόμη:
Ιβκοβιτς: “Πήραμε μόνο το πλεονέκτημα της έδρας”
Πρίντεζης: “Δεν σημαίνει τίποτα η νίκη”
