Αλλαξε Κώστα, άλλαξε!

Προσόντα; Απίστευτα, θα τα ζήλευε κάθε επιθετικός που θα ήθελε να κάνει καριέρα στο υψηλό επίπεδο. Σουτ και με τα δύο πόδια, αίσθηση του χώρου, καλό κεφάλι, κορμί λαμπάδα. Λείπει λίγο η ταχύτητα αλλά αυτό δουλεύεται. Σχεδόν όλα τα έδωσε ο καλός ποδοσφαιρικός Θεός σ’ αυτό το παλικάρι, τον Κώστα Μήτρογλου.

Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι πέρυσι έσωσε μόνος του τον Πανιώνιο και φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι φέτος σχεδόν μόνος του οδηγεί τον Ατρόμητο στη μεγαλύτερη διάκριση της ιστορίας του. Τα γκολ πέφτουν με συχνότητα πολυβόλου και οι αντίπαλοι τερματοφύλακες δοκιμάζουν όλο το…μενού του διεθνούς στράικερ. Σουτ, κεφαλιές, φάουλ, τα πάντα.

Κάπου εδώ όμως μπαίνουν στη συζήτησή μας διαφόρων τύπου γιατί. Γιατί στα 24 χρόνια του ο Κώστας Μήτρογλου παίζει δανεικός στον Ατρόμητο (με κάθε σεβασμό στην εξαιρετική ομάδα του Περιστερίου); Γιατί δεν έχει πείσει ακόμα τον Φερνάντο Σάντος για τα προσόντα του; Γιατί ο Ερνέστο Βαλβέρδε “κουμπώνεται” όταν ακούει για δαύτον; Τέλος πάντων γιατί δεν έχει την εξέλιξη που όλοι περιμέναμε πριν από 3-4 χρόνια;

Ο γράφων θα επικαλεστεί μαρτυρία φίλου, γνώστη του ελληνικού ποδοσφαίρου και επαγγελματία του χώρου με αποκρυσταλλωμένη άποψη. “Μην ασχολείσαι, δεν θα παίξει ποτέ σε υψηλό επίπεδο αυτό το παιδί. Θα κάνει πάντα το δικό του”.

Τι εννοεί; Δείτε τη φάση του γκολ που πετυχαίνει ο Ελληνας στράικερ κόντρα στην Ξάνθη και θα καταλάβετε. Η μπάλα αποσπάται από τον Αναστασάκο στο κέντρο του γηπέδου και καταλήγει στον Μήτρογλου. Δεξιά και αριστερά φεύγουν τέσσερις συμπαίκτες του. Ο ίδιος όμως πεισματικά αρνείται να δώσει την μπάλα, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, κλείνεται αλλά βοηθούμενος από την απαράμιλλη τεχνική του σκοράρει ένα έξοχο τέρμα.

Ετσι, θα πείτε, είναι ο μεγάλος παίκτης, ο ποδοσφαιριστής που ξεχωρίζει από το σωρό. Αν όλοι έκαναν τα προβλεπόμενα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, θα βλέπαμε και ένα απολύτως προβλεπόμενο θέαμα. Αυτή είναι η μισή αλήθεια.

Η άλλη μισή λέει ότι εφόσον σε μία αντεπίθεση πέντε παικτών, παίκτης αγνοεί τους συμπαίκτες του και προτιμά να τελειώσει τη φάση ο ίδιος θα ξανακάνει το ίδιο πράγμα και στην επόμενη φάση. Και όταν δεν θα σκοράρει, το ανάθεμα θα πέσει πάνω του.

Νοοτροπία είναι η μαγική λέξη. Δεν χρειάζεται να ντριπλάρει όλη την αντίπαλη ομάδα για να αποδείξει ότι είναι μεγάλος παίκτης ο Κώστας Μήτρογλου. Ούτε να μουρμουράει συνεχώς όταν δεν παίρνει την μπάλα εκεί που θέλει. Αρκεί μία καλή πάσα, μία ωραία έμπνευση που θα βγάλει την ομάδα του μπροστά, μία κίνηση χωρίς την μπάλα για να μας πείσει.

Θα είναι πραγματικά κρίμα να χαθεί αυτός ο παίκτης-πυρηνικό όπλο. Επιβάλλεται η άμεση επιστροφή του στο υψηλό επίπεδο, στον πρωταθλητισμό, στο Τσάμπιονς Λιγκ, στην Εθνική ομάδα. Αλλά και εσύ ρε Κώστα βάλε ένα χεράκι. Αλλαξε, φίλε, άλλαξε!