Δεν πνίγηκε…κανείς
Πάλι καλά που δεν πάθαμε και τίποτα. Ξέρετε πόσο ύπουλα είναι αυτά τα σπορ. Το πόλο, το χάντμπολ, θερίζουν οι εξαρθρώσεις. Ευτυχώς, δεν πνίγηκε κανείς και τώρα πάμε για τα καλύτερα. Διότι δεν υπάρχουν χειρότερα.
Οι μεγαλύτεροι, ευχόμασταν τα μικρά παιδιά να μην ξαναζήσουν τον τρόμο των ντέρμπι του 45-44 στα 90ς με το παραμύθι της άγριας ομορφιάς, αλλά το ελληνικό μπάσκετ ποτέ δεν πεθαίνει. Αν κάποια στιγμή η επίθεση κατέβει στα 14 δεύτερα, αυτό θα είναι το όνειρο των Ελλήνων τεχνικών, διότι οι παίκτες θα πετάνε την μπάλα στην επίθεση για να προλάβουν να γυρίσουν στην άμυνα. Δεν θα έχουμε αυτά τα ανούσια πάνω κάτω. Μία πρόγευση πήραμε την Δευτέρα.
Είμαστε πικρόχολοι λίγο, έως πολύ, αλλά πόσα ζευγάρια γυαλιά να έχει απόθεμα ένας μέσος άνθρωπος; Ανέτοιμες οι ομάδες, τραυματίες οι παίκτες, κούραση από την προετοιμασία και τα ταξίδια, ήταν και τα λόγια του …παππά, οι υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, το άγχος από την επερχόμενη κλήρωση του κυπέλλου. Πολλές δικαιολογίες που δεν τις αξίζουν δύο σπουδαίοι Έλληνες προπονητές και δύο μεγάλοι σύλλογοι.
Απλά κοφτά, δίχως…μαλλιά στην γλώσσα, φοβήθηκαν την ήττα οι αιώνιοι και κέρδισε αυτός που είχε λίγο περισσότερο κίνητρο.
Ο νέος Ολυμπιακός
Ο Ολυμπιακός έχοντας πάρει το μάθημα από πέρυσι, επικεντρώθηκε πώς θα καταστρέψει το επιθετικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Ο δε Παναθηναϊκός που πέρυσι δεν είχε πληθώρα επιλογών ως καινούργια ομάδα, βρέθηκε απέναντι σε έναν ακόμα πιο αμυντικογενή αντίπαλο. Και τα έχασε.
Αμφότεροι τα έχασαν, αλλά ο Μπαρτζώκας διέθετε περισσότερες επιλογές στην επίθεση. Ο Λοτζέσκι αποδεικνύεται ακριβώς ότι έλεγε ο Έλληνας προπονητής, που τον έφερε με προσωπικό ρίσκο, ως ο άνθρωπος «άμεση επίθεση», με οικονομία προσπάθειών. Δεν έχασε σουτ, πήρε μόνο ότι αισθανόταν ότι πηγαίνει στο παιχνίδι του. Δεν είναι σταρ, θα εξελίσσεται σε καταλύτη, όσο οι άμυνες θα κυνηγούν τον Σπανούλη. Ο οποίος Σπανούλης φαίνεται να θέλει χρόνο για να μάθει έναν καινούργιο Ολυμπιακό ο οποίος στηρίζεται σε 12 παίκτες. Ιδιαίτερα οι ψηλοί θα μοιράζονται τον χρόνο κάνοντας εντελώς διαφορετικά πράγματα δίνοντας(άλλος θα δίνει τάπες, άλλος ριμπάουντ, άλλος θα σουτάρει). Σε αυτή την καινούργια κατεύθυνση οφείλει να προσαρμοστεί ο ηγέτης των πρωταθλητών Ευρώπης για να λειτουργήσει το πλάνο του Μπαρτζώκα.
Ώρα να ξανασυστηθούμε
Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να συνεχίσει από την περυσινή εμφάνιση αλλά χωρίς τον Ούκιτς. Η παρουσία-έκπληκη του Κροάτη, εξελίχθηκε σε έκπληξη και για τους συμπαίκτες αφού ήταν ανέτοιμος. Οι πρωταθλητές είναι σαφές ότι αναπροσαρμόζουν, όχι τους ρόλους, αλλά τον χρόνο συμμετοχής και αυτό θα αποτελέσει το κρίσιμο ζήτημα: ο Γκιστ πέρυσι ήταν βασικός άξονας με πολλά λεπτά συμμετοχής κάτι που αποτέλεσε ψυχολογική τόνωση. Φέτος, η παρουσία του Φώτση μοιράζει τον χρόνο οπότε η διαχείριση είναι διαφορετική. Ο Λάσμε θα πρέπει να μειώσει τον χρόνο του κυρίως δίπλα στον Μαυροκεφαλίδη. Η φροντλάιν που άλλαξε την πορεία του Παναθηναϊκού πέρυσι, πλέον οφείλει να δουλέψει από την αρχή και το αποτέλεσμα ήταν να αισθάνεται μπερδεμένη.
Το σημαντικότερο όμως είναι η απουσία ενός ακόμα γκαρντ. Ο Διαμαντίδης σκόραρε μεν, αλλά περισσότερο έκανε ηρωϊκές προσπάθειες. Ο Παππάς παίρνει πολύ καλό βαθμό σε ρόλο οργανωτή, ακόμα όμως δεν είναι έτοιμος και ο Κάρι θα έχει σταθερά συμπληρωματικό ρόλο. Όσο καλός κι αν είναι ο Ούκιτς, ο Παναθηναϊκός μπορούσε να διαθέτει έναν ακόμα γκαρντ.
Όλα αυτά τα αναφέρουμε τώρα, αλλά δεν μπορούμε να τα κρίνουμε πριν περάσει ένα δίμηνο. Οι ομάδες προχώρησαν σε αλλαγές, θέλουν τον χρόνο τους αν και μην περιμένει κανείς την ίδια εικόνα στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας Πέμπτη και Παρασκευή. Είπαμε δύσκολο το πόλο και το…χάντμπολ. Από αύριο παίζουμε μπάσκετ πάλι.
Διαβάστε ακόμη:
Κάρι: “Να διορθώσουμε τα λάθη μας”
Σλούκας: “Η άμυνα μας έδωσε τη νίκη”
Ούκιτς: “Δίκαια νίκησε ο Ολυμπιακός”
Πρίντεζης: “Καλύτερα άδειο γήπεδο, παρά επεισόδια…”
Πεδουλάκης: “Είμαστε ακόμα πολύ πίσω”
Μπαρτζώκας και Πεδουλάκης για Συρίγο
