Το οικονομικό ντόπινγκ κατατροπώνει το κάλτσιο
Η κυριαρχία του ιταλικού ποδοσφαίρου στην τελευταία δεκαετία της προηγούμενης χιλιετίας ήταν παροιμιώδης. Ένας τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου, δύο κατακτήσεις του Champions League / Κυπέλλου Πρωταθλητριών και άλλοι 6 τελικοί, καθώς και 8 κατακτήσεις Κυπέλλου Κυπελλούχων και Κυπέλλου UEFA αποτέλεσαν τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία ανωτερότητας του κάλτσιο εν συγκρίσει με το αντίστοιχο προϊόν των υπολοίπων χωρών.
Η ακαταμάχητη Μίλαν του Αρίγκο Σάκι και του Φάμπιο Καπέλο και η συνάθροιση αστέρων της Γιουβέντους χώρισαν στα δύο τη δεκαετία και έβαλαν τις βάσεις ώστε θεσπιστεί μία αυτοκρατορία με ιταλικές καταβολές στο άθλημα. Η οργανωτική αδυναμία που χαρακτηρίζει (και) τη γείτονα χώρα, σε συνδυασμό με την δολιότητα, με την αλλαγή χιλιετίας κατέστρεψε ό,τι χτιζόταν τα προηγούμενα χρόνια.
Το αγγλικό πρότυπο της εμπορικής αξιοποίησης των δυνατοτήτων που προσφέρει το ποδόσφαιρο δεν ακολουθήθηκε από τους Ιταλούς. Οι Ισπανοί διαχειρίστηκαν τη γιγάντωση της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης ενισχύοντας το μονοπώλιο της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαδρίτης στις εγχώριες διοργανώσεις, την ίδια στιγμή που η Ιταλία πάλευε να βγει αγωνιστικά ζωντανή από το σκάνδαλο Calciopoli.
Το τρένο είχε χαθεί για τους συλλόγους της. Η Γιουβέντους πληγώθηκε, οι επενδύσεις του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στέρεψαν κι η ανάδειξη της Ίντερ δεν ήταν αρκετή για να σηκώσει το δυσβάσταχτο φορτίο. Στη στροφή, ξεπετάχτηκε κι η Γερμανία, στηριζόμενη στο υποδειγματικό οργανωτικό μοντέλο και στη συνολική αναδιάρθρωση του αθλήματος που επέβαλε η ομοσπονδία για λογαριασμό της εθνικής ομάδας της και η Ιταλία υποχώρησε στην 4η θέση της κατάταξης της UEFA, χάνοντας το δικαίωμα τετραπλής εκπροσώπησης στην ποδοσφαιρική “βιτρίνα” του Champions League.
Μίλαν και Γιουβέντους τέθηκαν αντιμέτωπες με Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης αντίστοιχα στην ίδια αγωνιστική της φάσης των ομίλων. Συνάντηση “κολοσσών”, όπως χαρακτήρισε τις αναμετρήσεις η μαδριλένικη “Marca”. Η εικόνα μετά από το τέλος των αναμετρήσεων, τη διέψευσαν. Ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι (ή ορθότερα ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, καθ’ ομολογίαν της κόρης του, Μπάρμπαρα) έδωσε εντολή ακόμα και στον Κακά να παίζει άμυνα κόντρα στην Μπαρτσελόνα, ώστε να μην χαθεί η ισοπαλία που κρατούσαν με νύχια και με δόντια οι “ροσονέρι” μέσα στο Σαν Σίρο.
Η Γιουβέντους τα πήγε κάπως καλύτερα στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”, είχε διαστήματα στα οποία υπερείχε των “μερένγκες”, αλλά ο φωτεινός πίνακας έδειξε νίκη των Καστιγιάνων με 2-1. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο χρειάστηκε μόλις 4 λεπτά για να νικήσει την αγνώριστη άμυνα των “μπιανκονέρι”, που υπό τον φόβο άσχημου αποτελέσματος, αναγκάστηκαν να παραταχθούν με 4 αμυντικούς, αντί για το πετυχημένο 3-5-2 με το οποίο έχουν κατακτήσει δύο σερί πρωταθλήματα τα τελευταία χρόνια.
Με εξαίρεση την άδικη αποβολή του Τζιόρτζιο Κιελίνι, οι ιταλικές ομάδες δεν είχαν να παραθέσουν σοβαρά επιχειρήματα απέναντι στους Ισπανούς αντιπάλους τους. Η “ψαλίδα”, μάλιστα, μοιάζει ακόμα πιο ανοιχτή, εάν συνυπολογίσουμε ότι τόσο οι “μπλαουγκράνα”, όσο κι οι “μερένγκες”, πραγματοποίησαν συντήρηση δυνάμεων στις αναμετρήσεις με τις δύο κορυφαίες ομάδες του ιταλικού ποδοσφαίρου, διότι το Σάββατο διασταυρώνουν τα “ξίφη” τους στο πρώτο clásico της σεζόν.
Η εποχή του Ντέγιαν Σαβίτσεβιτς και του Ζβόνιμιρ Μπόμπαν, του Ζινεντίν Ζιντάν και του Αλεσάντρο ντελ Πιέρο, του Πάολο Μαλντίνι, του Πάβελ Νέντβεντ, του Ρομπέρτο Μπάτζιο του Άντζελο Περούτσι, του Ζορζ Γουεά, του Ντιντιέ Ντεσάμπ, του Τζιανλούκα Βιάλι, του Έντγκαρ Ντάβιντς, του Ρομπέρτο Ντοναντόνι φαντάζει τόσο μακρινή.
Και αυτό μοιάζει τουλάχιστον λογικό με βάση τη νέα τάξη πραγμάτων στα οικονομικά του ποδοσφαίρου. Το παραδέχθηκε εμμέσως πλην σαφώς ο ιδιοκτήτης της Γιουβέντους, εκ των κορυφαίων επιχειρηματικών προσωπικοτήτων της Ιταλίας, που έχει επενδύσει κυριολεκτικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στην αναγέννηση της “γηραιάς κυρίας” μετά από το 2006. Ο Αντρέα Ανιέλι (κατά ειρωνική σύμπτωση στο άντρο του νεοπλουτισμού, στο “Στάμφορντ Μπριτζ”), μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο “Leaders in Football” προ ημερών, ομολόγησε ότι ίσως να μην καταφέρει να κρατήσει το μεγαλύτερο ταλέντο που διαθέτει στις τάξεις της η ομάδα του τούτη τη στιγμή, τον Πολ Πογκμπά, εφόσον καταφθάσει στα γραφεία των “μπιανκονέρι” η σωστή πρόταση.
Η Ρεάλ Μαδρίτης πρόσφατα ανακοίνωσε για δεύτερη σερί χρονιά έσοδα άνω των 500.000.000 ευρώ, ενώ λίγο λιγότερα ήταν τα έσοδα της Μπαρτσελόνα για το οικονομικό έτος που ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου του 2013. Συνολικά, οι ισολογισμοί των δύο κορυφαίων ισπανικών συλλόγων αντιπροσωπεύουν το 0,1% του ΑΕΠ της χώρας, σε μία περίοδο ακραίας ύφεσης.
Ο Λιονέλ Μέσι ή ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν θα έφευγαν ποτέ από την Primera Division για να αγωνιστούν στη Serie A όπως έπραξε παλιότερα ο Ρονάλντο. Αντιθέτως, κάθε χρόνο το κάλτσιο “αιμορραγεί”, χάνοντας τον Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς, τον Έντινσον Καβάνι, τον Τιάγο Σίλβα ή ακόμα και παίκτες της επόμενης βαθμίδας (Στέβαν Γιόβετιτς, Εσέκιελ Λαβέτσι, Έρικ Λαμέλα κα.) που αναζητούν την τύχη τους σε πρωταθλήματα που θεωρούν ότι διαθέτουν υψηλότερη αίγλη.
Η αντίδραση των διοικούντων των ιταλικών ομάδων μέχρι στιγμής σε αυτήν την ανοιχτή πληγή, είναι ένα… τσιρότο. Επένδυση στα νιάτα ώστε να δημιουργηθούν εκ των έσω οι νέοι “αστέρες” του αθλήματος, αλλά δίχως πραγματική οικονομική ενίσχυση, καθώς και απόκτηση ποδοσφαιριστών που διαθέτουν το όνομα, αλλά η λάμψη τους ξεφτίζει σταδιακά.
Με αυτόν τον τρόπο, μάλιστα, τείνουν να μείνουν εκτός της κλειστής κάστας που σφυρηλατείται εδώ και 3-4 χρόνια στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και που θα οριστικοποιηθεί με την πλήρη εφαρμογή του Financial Fair Play σε δύο χρόνια. Την ώρα που οι γαλλικοί νεόπλουτοι σύλλογοι, Παρί Σεν Ζερμέν και Μονακό, πραγματοποιούν αγώνα δρόμου για να προλάβουν να περάσουν από την… γκαραζόπορτα πριν αυτή βρει το πλακόστρωτο, οι Ιταλοί αδυνατούν ακόμα και να χτυπήσουν το κουδούνι της εξώπορτας.
Το οικονομικό ντόπινγκ θριαμβεύει με εξωπραγματικές χορηγίες, με διόλου ανταποδοτικές για τα κανάλια τηλεοπτικές συμφωνίες, με στοχευμένα πριμ από την UEFA και με μετρημένους συλλόγους να απολαμβάνουν τους καρπούς του. Ομάδες όπως η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα, η Μπάγερν Μονάχου κι η Τσέλσι βρίσκονται στην πρώτη θέση του αεροπλάνου και γι’ αυτό θα έχουν πάντα το εισιτήριο για να προσγειώνονται στις προχωρημένες φάσεις των κορυφαίων διασυλλογικών διοργανώσεων. Την ίδια στιγμή, ομάδες όπως η Μίλαν κι η Γιουβέντους θα κοιτάζουν εναγωνίως τα αποτελέσματα της Σέλτικ και της Γαλατάσαραϊ, διότι εάν υπάρξει κάποια έκπληξη στη φάση των ομίλων, το καμπανάκι χτυπάει γι’ αυτούς…
Περισσότερη συζήτηση για το διεθνές ποδόσφαιρο εδώ Follow @bratsos_