Μια χαρά ήταν η άμυνα
Η δεκαετία του 90 επέβαλε στο ελληνικό μπάσκετ την άποψη ότι όσο πιο χαμηλό είναι ένα σκορ τόσο καλύτερη η άμυνα. Βαπτίστηκε η αδυναμία να παράξουμε παιχνίδι σε "σύστημα", "σκεπτόμενο μπάσκετ" και "καλή άμυνα". Το σχόλιο του Τάσου Μαγουλά για τη νίκη του Ολυμπιακού στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας.
Η περυσινή επιτυχία του Ολυμπιακού, το μπάσκετ που έπαιξε, μέχρι το φάιναλ φορ, τα υψηλά του σκορ, συνέλαβαν πολύ κόσμο εξ απηνής ιδιαίτερα τους πλέον ειδικούς.
Η πρεμιέρα των πρωταθλητών Ευρώπης εμφάνισε αμυντικές αδυναμίες είναι η αλήθεια αλλά…Μισό λεπτό. Πριν πάρουμε την φόρα και μιλήσουμε για τα κενά, την διαφορετική αντιμετώπιση στα πικ εν ρολ, την απουσία του Ντόρσεϊ να ρίξουμε μία ματιά τί συνέβη πέρυσι κόντρα στην Κάχα; 84-82 σε ένα παρεμφερές παιχνίδι. Ας πούμε όμως ότι ήταν η πρώτη φάση, δεν έπαιξε ο ίδιος Ολυμπιακός.
Οι αριθμοί λένε μία αλήθεια…
Στον δεύτερο γύρο, στον αγώνα ο οποίος έκρινε τα πάντα οι ερυθρόλευκοι νίκησαν την Γαλατασαράι με 88-81 και πέρασαν στα πλέι οφ. Εκεί στα δύο πρώτα παιχνίδια δέχθηκαν 75 και 81 πόντους.
Οι αριθμοί λένε μία αλήθεια: βάζεις έναν πόντο περισσότερο από τον αντίπαλο και νικάς. Με 0-0 πας παράταση.
Ο Ολυμπιακός χωρίς κανέναν επίσημο αγώνα στα πόδια του κοντραρίστηκε με την πανέτοιμη Κάχα, την πιο σοβαρή φέτος Κάχα και κατά διαστήματα έπαιξε εντυπωσιακά. Έβγαλε πολλά ελεύθερα σουτ, έλεγξε τον αγώνα και στο τέλος εκεί που περίμενες ντέρμπι, καθάρισε, μόνο και μόνο για να δώσει φρούδες ελπίδες στο τέλος για την ομάδα του Ιβάνοβιτς. Ακριβώς ότι συνέβαινε πέρυσι.
Με την διαφορά ότι ακόμα δεν γίνεται να κριθούν οι πρωταθλητές Ευρώπης στον πρώτο τους αγώνα. Θέλουν χρόνο και κυρίως ρυθμό.
Τα κενά διαστήματα στην άμυνα…
Όσο θα επιλέγουν την ταχύτητα, λογικό είναι να έχουν κενά διαστήματα στην άμυνα είτε στην επίθεση. Το ζήτημα είναι ότι ελάχιστες ομάδες μπορούν να τους ακολουθήσουν και λογικά σε αυτό θα στηριχθούν
Το πρόβλημα για την ομάδα του Μπαρτζώκα θα είναι αν προσπαθήσει να πάει πιο αργά ώστε να ελέγξει μέσω άμυνας το παιχνίδι. Η λογική λέει ότι θα αποτύχει οικτρά διότι δεν διαθέτει παίκτες που μπορούν να παίξουν καλά σε τέτοιο στυλ και ο προπονητής του το γνωρίζει.
Ως αποτέλεσμα μην περιμένετε μεγάλες διαφοροποιήσεις, αυτό είναι καλό νέο, οι πρωταθλητές θα συνεχίζουν να τρέχουν, να σκοράρουν μόλις έχουν ελεύθερο σουτ και να κουράζουν τους αντιπάλους τους. Με το πέρασμα των αγώνων θα καταφέρουν να αποκτήσουν περισσότερη ισορροπία στην άμυνα, όχι όμως σε επίπεδα…Λιμόζ ή οποιαδήποτε άλλης ελληνικής ομάδας στα 90ς.
Το δίλημμα του Μπαρτζώκα…
Ένα δίλημμα που πιθανώς να έχει ο Μπαρτζώκας είναι το Παπανικολάου ή Περπέρογλου. Ο νεαρός αποτελεί την εικόνα του περυσινού Ολυμπιακού με την ταχύτητά του, την επιθετικότητά του ενώ ο Περπέρογλου πάει περισσότερο συμβατικά, ελεγχόμενα. Δίνει άμεση επίθεση, κινείται εξαιρετικά χωρίς την μπάλα, θα πάρει μόνο τις απαραίτητές επιθέσεις. Αμυντικά και στα ριμπάουντ υστερεί κι εκεί θα επιλέγει ο προπονητής ποιον από τους δύο χρειάζεται. Ποιος ξέρει ίσως με το πέρασμα των αγώνων να τους βλέπουμε μαζί στο παρκέ με μοναδικό πλέι μέικερ τον Σπανούλη.
Άλλο θέμα αφορά στο επιθετικό παιχνίδι του Μαυροειδή αποκτήθηκε για να δώσει άλλη διάσταση με την αξιοποίηση του πικ εν ρολ και αυτό θα απαιτήσει άμεσα ο Μπαρτζώκας για να δώσει περισσότερο χώρο στους περιφερειακούς.
Ουσιαστικά πριν περάσει ένας μήνας δεν μπορεί να εξαχθεί κανένα συμπέρασμα για το ταβάνι του φετινού Ολυμπιακού. Υπομονή. Αμυντικό πρόβλημα πάντως δεν έχει, όπως αποδείχθηκε και πέρυσι.
Διαβάστε ακόμη:
