Γιατί απέτυχε η Team USA στους Ολυμπιακούς του '04; Ο Μάρμπερι αποκάλυψε το μυστικό!

Ο Λάρι Μπράουν αποδείχθηκε, εκ των υστέρων, ο λάθος άνθρωπος στη λάθος ομάδα. Τουλάχιστον κατά τον βετεράνο αστέρα των Γουλβς, των Νετς, των Σανς και των Νικς, μέλους εκείνης της ομάδας που κατέκτησε μόλις το χάλκινο μετάλλιο.

Η αποτυχία στο Παγκόσμιο του 2002 θεωρήθηκε μια κακή παρένθεση. Ακολούθησε ωστόσο το φιάσκο των Ολυμπιακών της Αθήνας, το 2004, με αποτέλεσμα ν' αρχίσει η αντίστροφή μέτρηση για τις Dream Team, όπως τις είχαμε στο μυαλό μας. Η... ταφόπλακα μπήκε το 2006 από τη δική μας εθνική στη Σαϊτάμα.

Έκτοτε η ομάδα που έχτισε ο Κολάντζελο και διαχειρίστηκε ο Σιζέφσκι δεν έχασε ποτέ και πουθενά - όσο ανταγωνιστική κι αν ήταν η Ισπανία σε συγκεκριμένες καταστάσεις.

Για εκείνο το ολυμπιακό τουρνουά πολλά έχουν ειπωθεί. Εξωαγωνιστικά κυρίως. Όταν όμως ένα εκ των μελών εκείνης της ομάδας μιλάει, απλώς ακούς.

Τι έφταιξε κατά τον Στεφόν Μάρμπερι, νυν παλαίμαχο γκαρντ; Η αποτυχία είχε ονοματεπώνυμο: Λάρι Μπράουν.

Προσωπική η εμπειρία του, αλλά ταιριαστή με τους... θρύλους που ακολουθούν το διάστημα που η ομάδα των Αμερικανών βρέθηκε στην ελληνική επικράτεια.

"Ήταν οι χειρότερες μέρες στη μπασκετική ζωή μου", υποστήριξε εξηγώντας πως "προσπάθησε να με στείλει σπίτι μου. Αυτή η ιστορία είναι τόσο θλιβερή... Προσπάθησαν να μου τη φέρουν και να με στείλουν σπίτι μου, προσπάθησαν να με κάνουν να φανώ τρελός".

Οι κατηγόριες είχαν συγκεκριμένη στόχευση: "Ρωτήστε όποιον βρέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 να σας πει τι έγινε. Δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε άμυνα ζώνης, γιατί εκείνος ήθελε να δώσουμε πάσα εδώ, πάσα εκεί, να κόψουμε προς τα μέσα. Ρωτήστε τον Τιμ Ντάνκαν. Λάρι Μπράουν... Είσαι το κάτι άλλο. Δεν σε σέβομαι. Καθόλου. Δεν με σέβεσαι και είμαι ΟΚ. Ξέρω τι κάνεις, είδα τι κάνεις".

Με τέτοιο κλίμα, πάλι καλά που οι Αμερικανοί ανέβηκαν στο βάθρο...

Columns

Ο Γιάννης δεν μίλησε μόνο για τον Θανάση

Με αφορμή τη ρατσιστική επίθεση στον Θανάση Αντετοκούνμπο, ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης εξηγεί την αναγκαιότητα της παρέμβασης του Γιάννη κυρίως για λογαριασμό των ανώνυμων θυμάτων του ρατσισμού.