Από τεσσάρα σε τεσσάρα υπήρχε διαφορά

Ο Σταύρος Καραΐνδρος σχολιάζει τη νίκη του Παναθηναϊκού επί του Παναιτωλικού, αλλά και τη γενικότερη αγωνιστική εικόνα του τριφυλλιού.

Δεύτερη τεσσάρα του Παναθηναϊκού μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, αλλά με μεγάλες διαφορές που ουσιαστικά δείχνουν όσα μεσολάβησαν. Το είπε και ο Ουζουνίδης μετά το τέλος του αγώνα, ο Παναθηναϊκός "άδειασε" μετά τον αγώνα κυπέλλου με τον Αστέρα Τρίπολης και δεν μπορούσε να βγάλει για δεύτερο συνεχόμενο ματς την ορμή και τη φρεσκάδα που τον έκανε να ξεχωρίζει.

Όχι πως δεν τα έβγαλε. Τα έβγαλε όταν άνοιξε το παιχνίδι, αλλά και πριν. Δεν ήταν στο ίδιο βαθμό με τον αγώνα της Τετάρτης γι' αυτό και φάνηκε η δυσκολία στη μεσαία γραμμή να δημιουργήσει και την επίθεση να εκτελέσει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως η αξιοσημείωτη τελική του Παναθηναϊκού ήταν η κεφαλιά του Μπεργκ λίγο πριν την ανάπαυλα.

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΕΓΙΝΕ ΘΡΙΑΜΒΟΣ

Με το 0-0 σαν αποτέλεσμα ημιχρόνου το κλασικό συμπέρασμα ήταν πως το παιχνίδι θα πάει στο ένα γκολ ή μπορεί να μπει και δεύτερο αν ανοίξει. Έτσι ακριβώς έγινε, απλά μπήκαν τέσσερα. Οι γηπεδούχοι βρήκαν το πολυπόθητο τέρμα στο χρονικό σημείο που χωρίζει τη χαλαρότητα από το άγχος. Πάνω που μπαίναμε στο τελευταίο εικοσάλεπτο και αρχίζουν τα διάφορα ερωτήματα σχετικά με τον τελικό νικητή, ο Παναθηναϊκός έκανε το 1-0.

Το 2-0 ήρθε με δόση τύχης και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Ο Παναιτωλικός παράτησε το παιχνίδι, έχανε μπάλες και δεν είχε σωστές μεταβιβάσεις με αποτέλεσμα οι "πράσινοι" να φτάσουν στο θριαμβευτικό 4-0, το οποίο μετά από καιρό θα θεωρείται ως μία άνετη νίκη, αλλά τώρα που οι μνήμες είναι φρέσκες, μόνο άνετη δεν ήταν.

ΚΛΩΝΑΡΙΔΗΣ, ΕΜΠΟΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΥΛΙΜΠΑΛΙ

Πριν από τη σέντρα ο Παναθηναϊκός επεδίωκε τη νίκη, αλλά στην άκρη του μυαλού του Ουζουνίδη το θέμα ήταν η αγωνιστική σταθερότητα. Στα τελευταία παιχνίδια δείχνει μία ομάδα που βγάζει ενέργεια και έχει περισσότερες λύσεις (πρακτικά έχει με τις προσθήκες Εμποκού, Κλωναρίδη και Κουλιμπαλί). Έχει παίκτες που έχουν επιθετική νοοτροπία και μπορούν να δημιουργήσουν. Οκ, δεν μπορούμε να πούμε για τρομερή βελτίωση την Κυριακή, σχετικά με τα πρόσφατα παιχνίδια, αλλά το πρόσημο παραμένει θετικό.

Δεν είναι μόνο η βελτίωση και η σταθερότητα προς τα πάνω που βγάζει πλέον ο Παναθηναϊκός (αφού μαρτύρησε τον Γενάρη) είναι ότι παίρνει νίκες. Οι νίκες δίνουν ψυχολογία, η ψυχολογία δίνει αυτοπεποίθηση και η αυτοπεποίθηση φέρνει την αγωνιστική άνοδο.

Το καλό είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει πια μουρμούρες. Τουλάχιστον πολλές. Ναι, υπάρχει η γενικότερη μουρμούρα για τον Αλαφούζο, μπορεί να προκύψει και ένας "Καπετάνιος" για να υπάρχει και μεμονωμένη μουρμούρα, αλλά αυτή η μεμψιμοιρία του Ιανουαρίου έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ

Ο Ουζουνίδης είχε μία φράση στο στόμα του από τη μέρα που ανέλαβε. "Θα αλλάξουν πολλά" έλεγε και ξαναέλεγε. Όλοι γνωρίζαμε πως αυτές οι αλλαγές δεν θα γίνουν γρήγορα ούτε μονομιάς. Όντως, έχοντας πλέον φτάσει στον Φλεβάρη, μπορούμε να πούμε πως ο Παναθηναϊκός αλλάζει. Δεν έχει φτάσει σε τοπ επίπεδο, τώρα έφτασε τη βάση. Απλά τώρα πια δεν έχει κάτω. Έφτασε στον πάτο, ίσως και να τον έξυσε, αλλά τώρα πήρε το ασανσέρ για τους πάνω ορόφους. Έτσι μπορεί να διεκδικήσει με βάσιμες πιθανότητες τους στόχους που του έχουν απομείνει.