Η μεγαλύτερη κρίση του Παναθηναϊκού του Δώνη

Το πραγματικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι αγωνιστικό και ο Γιώργος Δώνης καλείται για πρώτη φορά εφέτος να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη κρίση της τρέχουσας σεζόν.

Η σωστή κουβέντα για τον φετινό Παναθηναϊκό είναι αν η πραγματική του εικόνα -βάσει δυνατοτήτων- είναι αυτή των τελευταίων αγώνων ή αν ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που εντυπωσίασε στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος και απλά τώρα -spoiler alert, ακολουθεί δημοσιογραφικό κλισέ- περνάει 'κοιλιά'.

Δεν είναι τόσο η ισοπαλία με τη Λάρισα που την ακολούθησε ο αποκλεισμός από τη Λαμία που τον ακολούθησε η ήττα στη Λαμία που την ακολούθησε η εντός έδρας ισοπαλία με την Ξάνθη που την ακολούθησε πάλι η ήττα από τη Λαμία. Είναι ότι οι 'πράσινοι' και δη ο Γιώργος Δώνης περνούν για πρώτη φορά εφέτος τη μεγαλύτερή τους κρίση.

Εως τώρα ο Παναθηναϊκός αγωνιζόταν με άλλοθι και η -ομολογουμένως- εντυπωσιακή πορεία του ήταν μία εξαιρετική ιστορία που ξεχώριζε από τα τετριμμένα του ελληνικού πρωταθλήματος. Οι νίκες του τριφυλλιού του έδιναν 'κανονάκια' για τη συνέχεια και ο Γιώργος Δώνης δεν είχε ουσιαστικά προβλήματα να αντιμετωπίσει παρά μόνο να κοιτάξει το μέλλον.

Το μέλλον κάποια στιγμή θα έφερνε αυτή την εικόνα, τις πρώτες γκρίνιες, τις κριτικές, ακόμα και τους αφορισμούς από εκείνους που μέχρι πρότινος αποθέωναν. Ο Δώνης έκανε 'κάβα' με τις νίκες και τις καλές εμφανίσεις και τους πιτσιρικάδες, αλλά δεν σκέφτηκε... τις δύσκολες μέρες του χειμώνα. Κάτι σαν το μύθο του Αισώπου ένα πράγμα.

Έγινε ξαφνικά ο Δώνης κακός προπονητής; Προφανώς και όχι. Δικό του δημιούργημα ήταν ο Παναθηναϊκός του πρώτου γύρου, αλλά δικό του δημιούργημα είναι και αυτό. Δεν φέρει ευθύνη για το γεγονός ότι οι παίκτες βγάζουν κούραση και μοιάζει να έχει 'χαλάσει' το μυαλό τους, αλλά έχει να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι δεν το προέβλεψε ή ότι το προέβλεψε, αλλά δεν είχε τρόπους να το αντιμετωπίσει.

Τα λάθη του Μαυρομάτη που έχουν γίνει πλέον επικίνδυνα συνεχόμενα, το σφάλμα του κόουτς στο ματς με την ΑΕΛ που δεν έπαιξε με 2 φορ όταν η Λάρισα ισοφάρισε και ήταν με παίκτη λιγότερο, είναι καθαρά αγωνιστικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και η δικαιολογία της 'κακής μέρας'. Φαίνεται, όμως, ότι το πράγμα τείνει να γίνει ψυχολογικό.

Μέχρι τώρα ο Παναθηναϊκός έπαιζε με την άγνοια κινδύνου που ακολούθησε της διαφορετικότητας με την οποία άρχισε η νέα σεζόν. Ολα καλά κι όλα ωραία ακόμα και στις ήττες. Πλέον, το πράγμα διαφοροποιείται. Δημιουργείται ένας πανικός που δεν αξίζει στην προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη και τα προβλήματα μεγεθύνονται παραπάνω του κανονικού.

Το θέμα που καλείται να αντιμετωπίσει ο Γιώργος Δώνης δεν αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, τα συστήματα και τις τακτικές. Ούτε το απλό, το ωραίο, το όμορφο ποδόσφαιρο. Το πρόβλημα αρχίζει και γίνεται πιο βαθύ. Κούραση σωματική και πνευματική. Και μέσω αυτής αδικείται η προσπάθεια, αλλά και οι ίδιοι οι παίκτες αδικούν τους εαυτούς τους.

Ο Παναθηναϊκός μοιάζει σαν την Ελλάδα σε περίοδο κακοκαιρίας. Η Πολιτική Προστασία συμβουλεύει για το προσεχές μέλλον, αλλά ουδείς πιστεύει το πραγματικό μέγεθος αυτού που έρχεται.

(φωτογραφίες: Eurokinissi)

Ήμουν Μέσα

Όταν μας έφτυναν στο Αμπντί Ιπεκτσί

Ολυμπιακός και Εφές έχουν παίξει 41 φορές στην Ευρωλίγκα στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα και ο Γιάννης Φιλέρης θυμάται την πρώτη μονομαχία τους. Όταν ο Ιωαννίδης θύμιζε τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο.