Το γράμμα του Φώτη Στρακόσια στο Θωμά είναι όλη η ζωή του

Από την ταραγμένη Αλβανία στην Κακαβιά και στα Γιάννινα, ελεύθερος να μιλάει ελληνικά. Ο Φώτης Στρακόσια βλέπει μέσα από την 'εκτόξευση' του γιου του Θωμά τη δική του πορεία και αισθάνεται διπλά περήφανος.

Η σχέση πατέρα-γιου είναι -από τη φύση της- αντισυμβατική, γεμάτη αντιπαραθέσεις, σχεδόν ακραία. Ταυτόχρονα όμως πολύ ισχυρή και διαδραστική. Τόσο που οι δυο τους, όσο μεγαλώνουν, συνδέονται βαθιά και αληθινά.

Ο Φώτης Στρακόσια στο γράμμα προς τον γιο του Θωμά, όπως αυτό δημοσιεύτηκε στο athletestories.gr αυτό ακριβώς περιγράφει. Πώς ο ίδιος κατάφερε με παρατηρήσεις, νουθεσίες και κυρίως χρόνο με το παιδί του να γίνει αυτός που τον καμαρώνει πλέον να διαπρέπει στο διεθνές στερέωμα.

Αφορμή για την εξομολόγησή του και την εξιστόρηση (μέσα από τα μάτια του δευτερότοκου γιου του) της πορείας του άλλοτε γκολκίπερ ΠΑΣ Γιάννινα, Εθνικού, Ολυμπιακού, Πανιωνίου και άλλων αποτέλεσε το μεγάλο ντέρμπι της Ρώμης (Ρόμα-Λάτσιο). Αιτία όλα όσα είχε μέσα χαραγμένα στη μνήμη του βλέποντας τον μικρό να μεγαλώνει και ν' ακολουθεί τα χνάρια που άφησε φεύγοντας από τη χώρα που γεννήθηκε, όντας πλέον το Νο1 των 'λατσιάλι' και ο βασικός γκολκίπερ της εθνικής Αλβανίας. 

"Λένε πως το πιο σημαντικό δώρο που μπορεί να κάνει ένας πατέρας στο γιο του είναι να τον αφήσει να τον ξεπεράσει. Αυτό, ήδη, το καταφέραμε γιε μου, και προσπάθησε μόνο να χαρείς το ταξίδι και όσα αυτό έχει να σου προσφέρει, εύκολα ή δύσκολα, γιατί στο επίπεδο που έχεις φτάσει, είναι ένα υπέροχο ταξίδι που λίγοι έχουν την τύχη να ζήσουν…", έγραψε ο μπαμπάς Φώτης λίγο πριν από το φινάλε της πλημμυρισμένης συναισθήματα και αναμνήσεις επιστολής του.

Η τελευταία πατρική συμβουλή του. Μέχρι την επόμενη. Γιατί αυτός είναι ο ρόλος του πλέον. Του μπαμπά...

Κεντρική φωτογραφία: eurokinissi

NBA

Είναι ο Λούκα καλύτερος από τον Ντράζεν στα 19;

Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για το μύθο του Λούκα Ντόντσιτς που έχει ανατείλει για τα καλά και απειλεί να ξεπεράσει ολότελα (αν δεν το έχει κάνει ήδη) ιερά τέρατα όπως ο Ντράζεν Πέτροβιτς και ο Τόνι Κούκοτς.