Πρόκειται να δούμε φέτος Final-4; Πώς ο Τόμπκινς έσωσε τον Μπερτομέου

Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για το πώς η αλλοπρόσαλλη τις τελευταίες ημέρες Euroleague έφτασε από την εμμονή στο manual στην αναβολή της 28ης αγωνιστική λίγες ώρες πριν από την έναρξή της. Ο Τρέι Τόμκινς ξύπνησε την κοιμισμένη Βαρκελώνη.

Ο Τρέι Τόμπκινς ενεργοποίησε στο τέλος την Ευρωλίγκα...
Ο Τρέι Τόμπκινς ενεργοποίησε στο τέλος την Ευρωλίγκα... EUROKINISSI SPORTS

Δεν είναι λίγοι όσοι ξιφούλκησαν κατά της Euroleague, για την στάση που κράτησε στο θέμα της εξάπλωσης του κορονοϊού και την εμμονή της για την διεξαγωγή των αγώνων με κάθε κόστος. Η διοργάνωση δέχθηκε απανωτά πλήγματα αξιοπιστίας και κοινής λογικής στη διαχείριση κρίσεων και σώθηκε στο πάρα πέντε, με την ανακοίνωση από τη Ρεάλ Μαδρίτης ότι μέλος της (ο Τρέι Τόμπκινς, όπως έγινε γνωστό αργότερα) προσβλήθηκε από τον ιό. Ο τραγέλαφος, βέβαια, δεν αποφεύχθηκε καθώς μια ομάδα, τουλάχιστον (ο Ολυμπιακός) βρισκόταν καθ' οδόν για το Βερολίνο!

Η απόφαση για αναβολή των αγώνων ελήφθη, ενώ η αποστολή των 'ερυθρολεύκων' είχε αναχωρήσει από το 'Ελευθέριος Βενιζέλος'. Επέστρεψε μεν αμέσως, καθώς βρέθηκε πτήση για την Αθήνα χωρίς καθυστέρηση, ωστόσο το φιάσκο δεν αποφεύχθηκε, καθώς όπως και να' χει το να βρίσκεται μια ομάδα στον αέρα, πήγαινε-έλα το Αθήνα-Βερολίνο, λες και πάει βόλτα στο Πασαλιμάνι, δεν είναι και τόσο κολακευτικό για την οργάνωση της Euroleague.

Ο Τζόρντι Μπερτομέου θα πρέπει να ευγνωμονεί τον Ολυμπιακό, που συμπεριφέρθηκε με υπευθυνότητα και δεν θέλησε να ρίξει λάδι στη φωτιά, έστω κι αν τα μέλη της 'ερυθρόλευκης' αποστολής ταλαιπωρήθηκαν αδίκως, την ώρα μάλιστα που το ελληνικό κλαμπ ζητούσε από την αρχή και με κάθε τρόπο, είτε την αναβολή του αγώνα στο Μιλάνο, είτε τη μετάθεσή του σε άλλη ημερομηνία και βέβαια σε άλλη πόλη, λιγότερο επικίνδυνη.

Ήταν και το αποκορύφωμα μια σειράς παλινωδιών, που εξέθεσαν τη λίγκα όσο ποτέ. Ίσως ανέδειξαν και ένα σημαντικό πρόβλημα το οποίο ενδεχομένως πρέπει να απασχολήσει και τους μετόχους. Τα ίδια δηλαδή τα σωματεία, που θεωρητικά είναι εκείνα τα οποία 'εξουσιάζουν' τη διοργάνωση.

Θα έλεγε κανείς ότι αν δεν υπήρχε το κρούσμα Τόμπκινς, το πιθανότερο θα ήταν να δούμε κανονικά την 28η αγωνιστική, αφού μέχρι την Τετάρτη η Αρχή επέμενε, σχεδόν πεισματικά, στη διεξαγωγή των αγώνων. Όταν όμως από τη Μαδρίτη διέρρευσε ότι παίκτης της 'βασίλισσας' είναι θετικός στον ιό, συνειδητοποιήθηκε το δομικό λάθος της εμμονής στο manual και τον προγραμματισμό, ενώ ο κόσμος γύρω-γύρω καίγεται!

Λέγεται ότι η υπόθεση του παίκτη της Ρεάλ ταρακούνησε τους 'εγκεφάλους' στη Βαρκελώνη, που αποφάσισαν αστραπιαία να αναβάλουν τα ματς της Πέμπτης με συνοπτικές διαδικασίες. Ο,τι έπρεπε να κάνουν από τις αρχές της περασμένης εβδομάδας το αποφάσισαν το πρωί της... 28ης αγωνιστικής. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η Ρεάλ είχε ταξιδέψει (στις 3 Μαρτίου) στο Μιλάνο για να παίξει εναντίον της Αρμάνι. Οι περισσότεροι από τους παίκτες της ισπανικής ομάδας είχαν εκφράσει έντονες αντιρρήσεις για το ταξίδι, που έγινε αυθημερόν.

Τραγέλαφος χωρίς νόημα

Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί ένας παίκτης θετικός στον ιό για να συνειδητοποιήσει το κονκλάβιο της Euroleague ότι η κατάσταση ήταν λίγο πιο... σοβαρή από το να κλείνει απλά τις πόρτες στα γήπεδα και να θεωρεί ότι όλα βαίνουν καλώς. Με δεδομένο μάλιστα ότι όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν είχαν κοινή γραμμή αντιμετώπισης του ιού, η Euroleague κρύφτηκε πίσω από τις αποφάσεις κάθε χώρας ξεχωριστά κι έγινε ένας πραγματικός τραγέλαφος.

Μια ομάδα (Αρμάνι Μιλάνου) βρισκόταν στο κέντρο της εξάπλωσης του κορονοϊού στην Ιταλία, όπου συνολικά η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Άλλα γήπεδα έκλειναν κι άλλα όχι, ανάλογα με τις αποφάσεις των εθνικών οργανισμών υγείας. Ας υποθέσουμε ότι η υγεία των φιλάθλων, είναι πράγματι θέμα της κάθε κυβέρνησης. Και καλά έκανε η Λίγκα και συντάχθηκε με τις όποιες αποφάσεις. Ο κίνδυνος όμως για τους παίκτες ήταν ίδιος: να προσβληθούν από τον ιό (ή να τον μεταδώσουν) ο ένας στον άλλον, είτε παίζοντας σε άδεια, είτε σε γεμάτα γήπεδα. Κι αυτό ήταν ενδεχομένως το πιο σημαντικό ολίσθημα της διοργάνωσης. Έθεσε εν αμφιβόλω την ίδια την υγεία των αθλητών της!

Το κωμικότερο απ' όλα συνέβη στο Ισραήλ, όπου η κυβέρνηση πήρε από νωρίς απόφαση να κλείσουν οι πόρτες στα γήπεδα. Η Μακάμπι, όμως, που είναι 'κράτος εν κράτει' στη χώρα, κατάφερε να πάρει σχετική άδεια και να έχει (στο ματς με την Εφές) 5.000 θεατές, οι οποίοι αγκαλιασμένοι και χοροπηδώντας ο ένας δίπλα στον άλλο, πανηγύρισαν το τελικό 77-75. Θα μπορούσαν οι φίλτατοι Ισραηλινοί να μας εξηγήσουν πως στο ματς που παρακολουθούν 5 αντί για 10.000, προστατεύεται η δημόσια υγεία. Η Ευρωλίγκα το 'κατάπιε' και αυτό. Με την Μακάμπι, άλλωστε, έχει παράδοση. Το 2011 ο τελικός έγινε νωρίς το απόγευμα για... θρησκευτικούς λόγους.

Έλλειψη αντανακλαστικών και ανθρώπων

Η Euroleague σε μια κρίσιμη στιγμή, σίγουρα όχι συνηθισμένη (κάθε άλλο), ακολούθησε μια αρτηριοσκληρωτική πολιτική, αποδεικνύοντας ότι μεγάλο της έλλειμμα είναι η ενεργοποίηση των αντανακλαστικών της, αλλά και τα ικανά στελέχη. Για όλα δεν μπορεί να αποφασίζει ο... Μπερτομέου. Κι όμως αυτό γίνεται.

Δεν μπορεί όμως μια λίγκα 18 ομάδων (άντε... 42, βάζοντας μέσα και τα κλαμπ του Eurocup) να μην έχει ευελιξία, να μην μπορεί ο ένας να συνεννοηθεί με τον άλλον και να παίζονται υπόγεια παιχνίδια στο παρασκήνιο. Υποτίθεται ότι ιδρύθηκε, εκτός των άλλων, για να αποφεύγονται όλα αυτά. Όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια δείχνει να εγκαταλείπει αυτή τη γραμμή και να θυμίσει τις παλιές καλές εποχές του 'ιερατείου' της FIBA.

Θα πει κανείς ότι και η UEFA τα ίδια έκανε. Ναι, μόνο που η Euroleague δεν έχει υπό την σκέπη της 55 ομοσπονδίες και διακόσια κλαμπ, άσχετα αν οι εγκέφαλοι του ποδοσφαίρου με τον κορονοϊό, μπλόκαραν ολότελα! Το ΝΒΑ ίσως να είναι ένα πιο καλό παράδειγμα για το πως θα λειτουργούσε ιδανικά μια λίγκα.

Προκαλεί εντύπωση και η καθυστερημένη αντίδραση της 'ένωσης των παικτών' που έχει ιδρυθεί σε παράλληλη διαδρομή με την Euroleague (αν και ο σύνδεσμος θα έπρεπε να είναι ολότελα ανεξάρτητος) η οποία μόλις τις δυο τελευταίες μέρες ενεργοποιήθηκε και ζήτησε το αυτονόητο: την αναβολή των αγώνων.

Τι θα γίνει; Ουδείς γνωρίζει

Και τώρα τι γίνεται; Ο Εντ Σκοτ, από τους συνεργάτες του Μπερτομέου, δήλωσε ότι η διοργάνωση επεξεργάζεται διάφορα σενάρια. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάτι σίγουρο για να επεξεργαστεί. Μέχρι τις 11 Απριλίου έχουμε λουκέτο. Ανάλογα με το πως θα έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, η Λίγκα θα πράξει αναλόγως.

Μόνο, που εδώ έρχονται άλλα προβλήματα: Κάποιες ομάδες, κατέβασαν ρολά ήδη. Η Ζαλγκίρις έστειλε τους παίκτες της σε αναγκαστικές διακοπές, μέχρι νεωτέρας. Στον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ ο Ρικ Πιτίνο και ο Τζίμερ Φριντέτ αναχώρησαν για τις ΗΠΑ, με σχεδόν αποχαιρετιστήρια μηνύματα.

Πώς θα είναι τα πράγματα, λοιπόν σε ένα μήνα από τώρα, κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Ειδικά με την συνεχή εξάπλωση του ιού. Κανένα σχέδιο δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Ούτε για την κανονική περίοδο (μένουν έξι αγωνιστικές για το τέλος), ούτε για τα πλέι-οφ, ούτε βέβαια για το Final-4. Η αρένα της Κολωνίας έκλεισε πρόσφατα, με άγνωστη την ημερομηνία που θα ανοίξει εκ νέου, και σύμφωνα με την ισπανική El Mundo Deportivo, μια λύση είναι να διεξαχθεί το Final 4 με κλειστές τις πόρτες! Κάτι που είχαμε γράψει πριν μια εβδομάδα κι εδώ στο Contra.gr

Μόνο, που το νέο ερώτημα είναι άλλο, πλέον: Θα φτάσουμε να έχουμε Final-4;


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ