Ας είμαστε… Ρεαλιστές
Ο Σπύρος Καβαλιεράτος γράφει για την καλύτερη Ρεάλ, το αβαντάζ της έδρας, το κόστος των τραυματισμών για τον Ολυμπιακό και εξηγεί γιατί η πρόκριση στο φάιναλ φορ και οι κούπες, δεν είναι θέμα μπάτζετ.
Η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στο νικητή, γι αυτό και η Ρεάλ Μαδρίτης αποθεώθηκε περισσότερο απ’ όλες τις ομάδες που προκρίθηκαν στο φάιναλ φορ στο Μιλάνο. Πήρε απόλυτα δίκαια το εισιτήριο για τη γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που θα βγάλει νέο πρωταθλητή Ευρώπης.
Ο Ολυμπιακός δεν θα είναι εκεί, αυτό δεν σημαίνει ότι απέτυχε, ούτε βέβαια ότι πέτυχε. Οι ερυθρόλευκοι έχουν βάλει μόνοι τους ψηλά τον πήχη, συνεπώς η απουσία από το φάιναλ φορ τους πονάει… Από την άλλη όμως, η προσπάθεια απέναντι στη Ρεάλ και ο τρόπος με το οποίο ήρθε ο αποκλεισμός, έκανε τον κόσμο της ομάδας να μην αισθάνεται καθόλου ταπεινωμένος, κάθε άλλο, να συνεχίζει να νιώθει υπερήφανος.
Ήταν καλύτερη…
Η αλήθεια είναι μία: ο ολυμπιακός αποκλείστηκε από μία καλύτερη ομάδα, από ένα κλαμπ που έχει ρίξει εκαταμμύρια ευρώ τα τελευταία χρόνια για να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης για πρώτη φορά μετά το 1995. Κι αν υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι οι ελληνικές ομάδες είναι υποχρεωμένες κάθε Μάιο να φτάνουν στο φάιναλ φορ και να κατακτούν την κούπα, ας κρατήσουν αυτό: η βασίλισσα της Ευρώπης, η ομάδα που έχει κατακτήσει 8 ευρωπαϊκά, κοντεύει… 20ετία δίχως τον μεγάλο τίτλο. Και έκανε 15 χρόνια να φτάσει σε φάιναλ φορ. Από το 1996, τα κατάφερε ξανά το 2011.
Δεν είναι της παρούσης αυτό, απλά καλό είναι να θυμόμαστε καμιά φορά ότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα που παίζει μπάσκετ. Και όταν η Ρεάλ κυριαρχούσε στο άθλημα, στην Ελλάδα τα ματς γίνονταν σε ανοιχτά γήπεδα. Και δεν είναι θέμα ιστορίας και παράδοσης. Είναι και θέμα μπάτζετ. Η Ρεάλ το έχει πάρει σοβαρά το τμήμα μπάσκετ τα τελευταία χρόνια, έχει ρίξει χρήμα, ενισχύεται κάθε χρόνο και έχει σούπερ σταρ στο ρόστερ της, στην καλύτερή τους ηλικία. Ο Ρούντι, ο Γιουλ, ο Ροντρίγκεθ μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή να κάνουν μόνοι τους τη διαφορά και πλαισιώνονται από σπουδαίους συμπαίκτες. Για παράδειγμα η προσθήκη του Μπουρούση στη φροντ λάιν, ανέβασε άλλο ένα επίπεδο του Μαδριλένους σε σχέση με πέρυσι.
Μπορούσε να κτυπήσει ο Ολυμπιακός την Ρεάλ; Με αβαντάζ έδρας, θα είναι πολλές πιθανότητες πρόκρισης. Με μειονέκτημα έδρας, έψαχνε για την υπέρβαση, για την έκπληξη. Τουλάχιστον έκανε το καθήκον του ως προς το ότι έπεσε με ψηλά το κεφάλι. Αυτό που δεν αλλάζει είναι ότι αποκλείστηκε από καλύτερη ομάδα. Οπως είναι καλύτερη και πιο πλήρης η Μπαρτσελόνα, όπως είναι και η ΤΣΣΚΑ. Οπως δεν είναι η Μακάμπι, που… τρύπωσε στο φάιναλ φορ. Για σκεφτείτε τι θα είχε γίνει αν ο Ολυμπιακός είχε πάρει τη δεύτερη θέση στον όμιλό του και έπαιζε αυτός με πλοενέκτημα στο φάιναλ φορ; Με αν δεν γράφεται όμως η ιστορία, έστω κι όλα αυτά τα αν, άλλαξαν την πορεία των ερυθρολεύκων στην Ευρωλίγκα.
Πλήρωσε τους τραυματισμούς
Γιατί ακόμα και με το πιο χαμηλό μπάτζετ – μονίμως τα τελευταία χρόνια – σε σχέση με τους υπόλοιπους διεκδικητές του τίτλου, θα μπορούσε να είναι στο φάιναλ φορ αν δεν προέκυπταν τόσο τραυματισμοί μαζεμένοι… Από την ομάδα που άρχισε τη σεζόν, ο Ολυμπιακός βρέθηκε να παίζει δίχως Σπανούλη, Λο, Πρίντεζη και Περπέρογλου στο Top 16. Τέσσερις από τους πέντε βασικούς, ανάμεσά τους και ο κορυφαίος γκαρντ στην Ευρώπη. Δεν είναι υπερβολικό να πει κανείς ότι η πρόκρισή στο φάιναλ φορ χάθηκε λόγω των απουσιών στη δεύτερη φάση, γιατί δεν ήταν ένας ή δύο που έλειπαν, ήταν τέσσερις… Και όχι κάποιοι με μικρό χρόνο συμμετοχής, αλλά στυλοβάτες της ομάδας.
Λόγω, λοιπόν, της συγκεκριμένης κατάστασης, ο Ολυμπιακός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη Ρεάλ στα προημιτελικά. Με το φετινό φαβορί της Ευρωλίγκα. Το πάλεψε, αλλά δεν τα κατάφερε. Δεν ήταν έκπληξη το αποτέλεσμα και πρέπει να το αρχίσουμε να το αποδεχόμαστε. Με τις συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες, οι ελληνικές ομάδες θα ψάχνουν υπερβάσεις για να πρωταγωνιστούν. Οχι ότι δεν έχουν τη γνώση ή τον τρόπο να το καταφέρουν, το έχουν αποδείξει. Και λόγω της τεχνογνωσίας αυτής, η δουλειά γίνεται και με λιγότερα λεφτά. Οχι, όμως, πάντα, θα ήταν άδικο για τους υπόλοιπους, που επενδύουν και έχουν δικαίωμα στην επιτυχία.
Δεν είναι θέμα μπάτζετ
Πολλοί βέβαια πιστεύουν ότι ο Ολυμπιακός θα πήγαινε στο φάιναλ φορ αν είχε το διπλάσιο μπάτζετ. Θα έπαιρνε και την Ευρωλίγκα. Και αν θέλει να επιστρέψει στην κορυφή πρέπει να ρίξει πάλι μπόλικο χρήμα; Απλά να θυμίσουμε ότι ο Ολυμπιακός με τετραπλάσιο μπάτζετ πήγε δύο φορές σε φάιναλ φορ, αλλά δεν πήρε την Ευρωλίγκα (2009, 2010) και με τριπλάσιο προϋπολογισμό, δεν πέρασε καν στο φάιναλ φορ (το 2011)… Εγγύηση για την επιτυχία δεν είναι μόνο τα λεφτά, είναι η σταθερότητα και η γνώση. Και φυσικά πάντα χρειάζεται τύχη. Αν δεν προέκυπταν τα μαζεμένα προβλήματα, ίσως τώρα ο Ολυμπιακός να πανηγύριζε την πρόκρισή του στο φάιναλ φορ στο Μιλάνο.
ΥΓ: Το πιο σημαντικό για τον Ολυμπιακό είναι ότι οι Αγγελόπουλοι δεν απογοητεύτηκαν και υποσχέθηκαν ότι η ομάδα τους θα επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης… Ξεκαθάρισαν, βέβαια, ότι θα συνεχίσουν με την ίδια λογική και το ίδιο μοντέλο διοίκησης.
ΥΓ2: Οι Αγγελόπουλοι θα είναι με την Μπάρτσα στο φάιναλ φορ… Και οι δηλώσεις του Παναγιώτη για τη Ρεάλ, θα συζητηθούν για πολλές μέρες στην Ισπανία…
Διαβάστε ακόμη:
Μπαρτζώκας: “Μας στοίχισαν οι τραυματισμοί”
Μάντζαρης: “Χωρίς δυνάμεις, ριμπάουντ και αυτοσυγκέντρωση”
