Ένα cult απόγευμα στην κατηγορία όπως όλα τα υπόλοιπα
O Άκης Γεωργίου γράφει για το διπλό της ΑΕΚ στο Ρέθυμνο, τον Γιόχανσον και για το ταξίδι της επιστροφής με τον… μπασκετικό Παναθηναϊκό.
To ματς της ΑΕΚ με την Επισκοπή στο Ρέθυμνο ήταν όπως όλα τα… υπόλοιπα στη Football League. Οι «κιτρινόμαυροι» αφού προηγήθηκαν νωρίς με τον Αραβίδη μετά από μία μπαλιά του Μπακάκη, παρέμειναν συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι τους και με μεγάλη υπομονή με την μπάλα στα πόδια γυρόφερναν την Επισκοπή, δεν απειλήθηκαν και στο τέλος κατάφεραν να κλειδώσουν το διπλό με τον… παραδοσιακό τρόπο: Με στημένο. Μάνταλος σερβίρει, Αραβίδης σκοράρει για δεύτερη φορά και γεια σας.
Χωρίς να πιάσει καμιά μεγάλη απόδοση η ΑΕΚ έδειξε για μία ακόμα φορά ότι μπορεί να καθαρίσει τα ματς της κατηγορίας στο ρελαντί. Βεβαίως η Επισκοπή δεν ήταν σε καμία περίπτωση η ομάδα… φόβητρο αφού είχε αρκετά προβλήματα, ωστόσο σε αυτή την κατηγορία παίζει η ΑΕΚ, αυτούς τους αντιπάλους αντιμετωπίζει.
Στα αρνητικά του ματς η μέτρια λειτουργία της δεξιάς πλευράς της ΑΕΚ. Ο Μπακάκης ανέβαινε ωστόσο ο Πλατέλλας δεν μπόρεσε να υποστηρίξει το «κόνσεπτ» με αποτέλεσμα η «Ένωση» να δημιουργεί το 80% των φάσεών της από αριστερά. Άλλο ένα καλό ματς από τον Σοϊλέδη που ήταν δραστήριος παρότι δεν του βγήκαν αρκετές σέντρες. Ήταν δραστήριος και το πάλεψε όσο πήγαινε. Το ίδιο και ο Μπαρμπόσα ο οποίος επίσης το πάλεψε αλλά έδειχνε «μπουκωμένος» γιατί δεν του έβγαιναν αρκετές ενέργειες.
Από εκεί και πέρα, ο Γιάκομπ Γιόχανσον ήταν απλά ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της «Ένωσης». Ο Σουηδός είναι εκπληκτικός σε όλους τους αγώνες της ΑΕΚ συμπαρασύροντας και τον Δημήτρη Ανάκογλου που διανύει πολύ καλό φεγγάρι. Μακράν η πιο ουσιώδης χειμερινή μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας της μετά-Έμερσον εποχής. Καλά τα πήγε και το κεντρικό αμυντικό δίδυμο παρά το γεγονός ότι η Επισκοπή δεν απείλησε και το ματς δεν προσφέρεται για ιδιαίτερα συμπεράσματα. Αποκαταστάθηκε η… δικαιοσύνη με την επιστροφή του Τζανετόπουλου στο πλευρό του Κολοβέτσιου, σε ένα δίδυμο που μπορεί να υποστηρίξει καλύτερα αυτό που θέλει ο Δέλλας: Την πρώτη πάσα από τα στόπερ.
Σε ότι αφορά τον Κρισάντους φαίνεται ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα. Ψάχνει τα πατήματά του και τρόπους για να μπει μέσα στην ομάδα. Πράγμα το οποίο δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο κυρίως αν βρίσκεσαι λίγο πίσω και πρόκειται για ομάδα που παίζει με τη μία.
Με τα δύο γκολ του Αραβίδη και το ψιλόβροχο η ΑΕΚ άφησε πίσω της το γήπεδο του Γάλλου και την τελευταία υποχρέωσή της να ταξιδέψει με αεροπλάνο για αγώνα της κανονικής διάρκειας σεζόν της σε μικρή κατηγορία. Η διαφορά χτίζεται όλο και πιο γερά, αλλά στην κατηγορία που είναι διάσημη όχι για τα ταξίδια με αεροπλάνο αλλά για τα βρουμ-βρουμ, τη δύναμη και τους κακούς αγωνιστικούς χώρους, χρειάζεται σοβαρότητα μέχρι τέλους.
Επιστροφή με τον… μπασκετικό Παναθηναϊκό
Λίγο πριν την τελευταία αναγγελία για την αναχώρηση της πτήσης που μετέφερε την αποστολή της ΑΕΚ από το αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης» του Ηρακλείου στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και στην Αθήνα, οι «κιτρινόμαυροι» συνειδητοποίησαν όταν θα έχουν και… παρέα στο μπόινγκ της Aegean.
Ο λόγος για την αποστολή της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού ο οποίος έδωσε και αυτός αγώνα την Κυριακή στο Ρέθυμνο με την μπασκετική εκδοχή της πόλης, επιστρέφοντας στην Αθήνα, στην ίδια πτήση με την «Ένωση».
Στην αίθουσα αναμονής, δύο μεγάλες μορφές του ελληνικού αθλητισμού -ο καθένας στον τομέα του- είχαν την ευκαιρία να… πέσει ο ένας πάνω στον άλλον και να χαιρετηθούν. Ο Τραϊανός Δέλλας είχε θερμό χαιρετισμό με τον αρχηγό του μπασκετικού «τριφυλλιού» Δημήτρη Διαμαντίδη ενώ μέσα στο αεροσκάφος οι… συγκρίσεις στον διάδρομο ήταν μοιραίο επακόλουθο. Οι παραδοσιακά κοντοί ποδοσφαιριστές ακριβώς δίπλα στους θεόρατους μπασκετμπολίστες δεν είναι θέαμα που έχει κανείς την ευκαιρία να βλέπει καθημερινά. Δεδομένου του γεγονότος ότι το φετινό ρόστερ της ΑΕΚ δεν είναι και το πιο ψηλό όλων των εποχών, καταλαβαίνει κανείς ότι υπήρξαν ακόμα και… double score στη συγκεκριμένη σύγκριση.
Το σκισμένο φρύδι του Μπακάκη και το… βιβλίο του Δέλλα
Σε γενικές γραμμές, για την ΑΕΚ ήταν ένα ακόμα ταξίδι στη Football League όπως όλα τα υπόλοιπα: Θετική διάθεση, συγκρατημένη ικανοποίηση για τη νίκη (με τη γνώση βέβαια ότι δεν… σκότωσε κανένα θηρίο) και σοβαρότητα η οποία «βγαίνει» σε κάθε βήμα της ομάδας. Το σκισμένο φρύδι του Μπακάκη, το παραδοσιακό -σε όλα τα ταξίδια- βιβλίο του Δέλλα, τον «Χρύσανθο» λίγο στα χαμένα μέχρι να μπει στο κλίμα και μία ομάδα κορασίδων μπάσκετ ή βόλεϊ που είναι -λόγω φασαρίας- ότι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί σε ένα αεροπλάνο εκτός από το να πέσει, ήταν οι τελευταίες εικόνες από την άφιξη της ΑΕΚ στην Αθήνα.
Εξαιρετικό κλίμα. Ίσως και κάτι παραπάνω…
Με αφορμή όλα τα παραπάνω πρέπει να σημειωθεί κάτι που δικαιωματικά κατάφερε να αλλάξει σε χρόνο dt η ΑΕΚ: Ολόκληρη την αύρα της. Όσοι ταξίδευαν με την ομάδα και στο πρόσφατο παρελθόν της Σούπερ Λίγκ εποχής, είναι σε θέση να διαπιστώσουν ότι η ΑΕΚ ξεκίνησε να γίνεται η ομάδα που ήταν παλιά. Από τις λεπτομέρειες -που καμιά φορά κάνουν τη διαφορά- μέχρι την ουσία επί χόρτου. Εξαιρετικό κλίμα με ανθρώπους που… μιλιούνται -σε αντίθεση με το παρελθόν- μεταξύ τους, με την απαιτούμενη σοβαρότητα και τον οικογενειακό χαβαλέ. Η κατάσταση είναι η μέρα με τη νύχτα σε σχέση με την περσινή σεζόν που η εικόνα της ΑΕΚ ήταν πιο… σχολική. Πλέον είναι σε όλα τα επίπεδα μίας σύγχρονης κανονικής ομάδας. Καλό είναι να το θυμόμαστε αυτό γιατί πριν από μερικά χρόνια έκανε προετοιμασία και ταξίδια χωρίς γιατρό.
