Για την τιμή των πλέι οφ
Κι εγώ σπάω το κεφάλι μου για να κατανοήσω τη μεταγραφική πολιτική της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, αλλά οι ενστάσεις μου περισσότερο εστιάζονται στον χρόνο που αυτές πραγματοποιήθηκαν και λιγότερο στην σκοπιμότητα των κινήσεων.
Όταν δηλαδή για παράδειγμα, στις 15 Ιανουαρίου ανακοινώνεις ότι “ο ποδοσφαιριστής Χοσέ Τοτσέ θα εκτίσει την ποινή αποκλεισμού μιας αγωνιστικής, λόγω συμπλήρωσης του ορίου των 4 κίτρινων καρτών, στον εντός έδρας αγώνα της 21ης Aγωνιστικής με αντίπαλο την Ξάνθη”, έχεις μπροστά σου τουλάχιστον 25 μέρες, δηλαδή γεμάτες 2 βδομάδες αναζήτησης παίκτη, ώστε να κάνει και 6-7 προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα (10/2 ο αγώνας με Ξάνθη).
Αντ’ αυτού, κάνεις μεταγραφή στις 11 Φεβρουαρίου και μάλιστα ενός παίκτη που θα χρειαστεί και άλλες 3-4 βδομάδες (μίνιμουμ) ώστε να είναι σε θέση να προσφέρει. Αυτό είναι ένα ερώτημα, για το οποίο δεν είναι επαρκής εξήγηση η οικονομική ένδεια.
Άλλωστε ο Φορναρόλι τίθεται νοκ άουτ μία εβδομάδα αργότερα (22 Ιανουαρίου) και στις 27 του μήνα φεύγει ο Πετρόπουλος!
Ο αδύναμος κρίκος…
Για τον έλεγχο της περίπτωσης Μεϊτέ, ας πούμε ότι συνέβαλλε ο τραυματισμός του Βελάσκες, αν και κατά την ταπεινή μου άποψη είναι πιθανότατα ο πιο αδύναμος κρίκος στην αλυσίδα των κεντρικών αμυντικών, πίσω από τους Μπουμσόνγκ, Πίντο και Τριανταφυλλόπουλο.
Από το σημείο αυτό όμως και τον εύλογο προβληματισμό έως να εξυφαίνεται σενάριο ότι ο Παναθηναϊκός γεμίζει το ρόστερ του για το ενδεχόμενο να μην αδειοδοτηθεί και να έχει περιορισμό μεταγραφών το καλοκαίρι μεσολαβεί χιλιόμετρα δρόμος.
Κατ’ αρχάς οι ίδιες οι μεταγραφές καταρρίπτουν αυτή τη λογική. Με εξαίρεση τους Σπυρόπουλο και Ντίνα, όλοι οι υπόλοιποι έχουν συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι. Οι Καζιγιάμα, Κάιπερ χωρίς οψιόν ανανέωσης και οι Εσπάρθα, Φιγκερόα με ανοικτό ενδεχόμενο συνέχισης της συνεργασίας.
Στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας…
Ακόμη και για τους δύο τελευταίους όμως, η ενεργοποίηση οποιασδήποτε οψιόν, αποτελεί μεταβολή στοιχείων και άρα μεταγραφή. Οπότε…Είπαμε ότι δυσκολευόμαστε να εξηγήσουμε πολλά απ’ όσα συμβαίνουν με την κοινή λογική, αλλά μην παρασυρόμαστε και στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας!
Σε ανύποπτο (μετακαλοκαιρινό) χρόνο διατυπώσαμε την άποψη, ότι με δεδομένη την απροθυμία των μετόχων να ενισχύσουν οικονομικά τον Παναθηναϊκό, αποτελεί αυστηρό μονόδρομο η έξοδος στην Ευρώπη.
Ει δυνατόν, μέσω της δεύτερης θέσης (πρωτιά στα πλέι οφ), που θα αποφέρει το επιπλέον οικονομικό όφελος της συμμετοχής στα πλέι οφ, ακόμη κι αν αυτή δεν συνδυαστεί με πρόκριση στους ομίλους του Champions League, αλλά με αποκλεισμό και την παράλληλη είσοδο στους ομίλους του Europa League.
Πριν περάσουν λίγα εικοσιτετράωρα, ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Χρήστος Παναγόπουλος συζήτησε στο διοικητικό συμβούλιο της ποδοσφαιρικής εταιρίας, ότι η επόμενη αγωνιστική περίοδος σχεδιάζεται με τον Παναθηναϊκό εκτός των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.
Δεν διευκρίνισε αν αυτό θα ήταν αποτέλεσμα αγωνιστικής (δεν θα μπει στην πρώτη πεντάδα) ή διοικητικής (θα απορριφθεί στην αδειοδότηση) αποτυχίας, ούτως ή άλλως όμως το παραπάνω εκλήφθηκε ως αποδοχή ενός εφιαλτικού σεναρίου, για το οποίο η ΠΑΕ οφείλει (στη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει) να είναι προετοιμασμένη.
Το τρένο των πλέι-οφ…
Ο Παναθηναϊκός κάνει τέτοιες μεταγραφές, γιατί μόνο τέτοιες μπορεί να κάνει. Και υπογράφει τέτοια συμβόλαια, γιατί μόνο τέτοια μπορεί να υπογράψει. Απλά είναι τα πράγματα και περιττεύει οποιαδήποτε επίκληση μεταφυσικού. Πότε θα βοηθήσουν; Όταν μπορέσουν. Τι θα προσφέρει ο Φιγκερόα; Ό,τι προλαβαίνει στα 4-5 τελευταία παιχνίδια της κανονικής περιόδου (Τούμπα και “Γ. Καραϊσκάκης” μέσα σε αυτά), μήπως και προλάβει ο Παναθηναϊκός το τρένο των πλέι οφ.
Κι εφ’ όσον μπει σ’ αυτά, την κατάκτηση της πρώτης θέσης ή 2 κερδισμένες θέσεις στην κατάταξη, που ανάλογα με το ζευγάρι του τελικού του κυπέλλου, μπορεί να προσφέρουν αποφυγή ενός προκριματικού γύρου και άρα την άνεση 2 έξτρα εβδομάδων καλοκαιρινής προετοιμασίας. Αυτό το νόημα έχει η ενίσχυση, όπως και όποτε εν πάση περιπτώσει κι αν έγινε.
Υ.Γ.: Ειλικρινά δεν ξέρω αν ο Παναθηναϊκός θα καταφέρει να ξεπεράσει τον σκόπελο της αδειοδότησης, αλλά σε κάθε περίπτωση οι τρεις μεταγραφές ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών (στο σενάριο του αποκλεισμού) είναι ελάχιστες με δεδομένα και τα συμβόλαια που τελειώνουν, ώστε να διασωθεί το σύνολο των νεοαποκτηθέντων.
Μόνος δρόμος το παιδομάζωμα…
Διαβάστε ακόμη:
Σύμμαχος της ΠΑΕ για τη Λεωφόρο δηλώνει ο Ερασιτέχνης
Το θερμό επεισόδιο Φάμπρι – Βιτόλο
