Η αναμενόμενη ΑΕΚ, η διπλή ανάγνωση για τα στημένα και η διαιτησία

Ο Τόλης Χορτάτος σχολιάζει την αναμενόμενη εμφάνιση της ΑΕΚ στο "Γ. Καραϊσκάκης", η οποία απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι παίζει την καλύτερη μπάλα των τελευταίων χρόνων. Παράλληλα γράφει για τη δουλειά του Δέλλα, τον "μαχητή" Αραβίδη, την αθόρυβη δύναμη Γιόχανσον, τη διπλή ανάγνωση για τα στημένα και τον παράγοντα διαιτησία.

ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΧΟΡΤΑΤΟΣ

12 ΦΕΒ 2015

Ήταν αναμενόμενο

Πριν από το παιχνίδι, με εξαίρεση αυτούς που έχουν παρακολουθήσει την πλειοψηφία των παιχνιδιών της Ένωσης τη φετινή σεζόν, οι περισσότεροι δεν είχαν εικόνα για το τι εστί ΑΕΚ. Η εμφάνιση των κιτρινόμαυρων στο “Γ. Καραϊσκάκης” δεν ήταν έκπληξη. Κάθε άλλο, ήταν αναμενόμενη. Η ΑΕΚ έχει αποδείξει ήδη, εδώ και αρκετό καιρό, ότι έχει ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό ρόστερ, αλλά και μια ποιοτική ομάδα που θα διεκδικούσε θέση στην πεντάδα στη φετινή Super League. Το βασικότερο συμπέρασμα που προέκυψε από τον αγώνα της Τετάρτης είναι ότι η φιλοσοφία των κιτρινόμαυρων δεν αλλάζει, όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος. Είτε αυτός λέγεται Αχαρναϊκός, είτε Ατρόμητος, είτε Κέρκυρα, είτε Ολυμπιακός. Η Ένωση μπαίνει στο γήπεδο για να παίξει μπάλα και όπως αποδεικνύει -κάθε φορά όλο και πιο πειστικά- τα καταφέρνει μια χαρά.

Η καλύτερη ΑΕΚ των τελευταίων χρόνων

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η ΑΕΚ παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο των τελευταίων ετών. Δεν θυμάμαι τους κιτρινόμαυρους στη μετά Ριβάλντο εποχή, να παίζουν τόσο ποιοτική μπάλα, όχι σε ένα ματς ή σποραδικά, αλλά με διάρκεια. Ένα ποδόσφαιρο που ξεφεύγει από τα ελληνικά δεδομένα. Δεν θυμάμαι ελληνική ομάδα τα τελευταία χρόνια να βγάζει την μπάλα από την άμυνά της με τόση ψυχραιμία, με την μπάλα κάτω και γρήγορες εναλλαγές σε μικρό χώρο με τρίγωνα, χωρίς φόβο, ακόμη κι αν απέναντί της είχε τον ισχυρότερο αντίπαλο της χώρας. Και η ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη το έκανε όχι μία, αλλά αμέτρητες φορές, όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια άλλωστε.

Η ανάπτυξη

Και δεν είναι μόνο ο τρόπος που βγάζει την μπάλα από την άμυνά της η ομάδα του Δέλλα, αλλά και ταχύτητα σκέψης και εφαρμογής στη μετάβαση του παιχνιδιού από τη μία γραμμή στην άλλη, όταν πλέον μπαίνει σε διαδικασία να αναπτυχθεί στον αγωνιστικό χώρο, να φύγει μπροστά. Άψογο ξεδίπλωμα και αυτοματισμοί ζηλευτοί που παραπέμπουν στην “χρυσή” εποχή της ΑΕΚ στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Τότε που οι παίκτες του Μπάγεβιτς βρίσκονταν με κλειστά μάτια. Ναι, αυτή η ομάδα στη βάση της, έχει τη δυνατότητα και τις προδιαγραφές να μιμηθεί τα παλιά.

Ο Δέλλας

Αποκλειστικός υπεύθυνος για όλα αυτά που παρουσίασε και στο Φάληρο η ΑΕΚ δεν είναι άλλος από τον Τραϊανό Δέλλα. Ο Έλληνας κόουτς αμφισβητήθηκε αδίκως πέρυσι μετά από κάποια άσχημα παιχνίδια της Ένωσης στη Γ΄Εθνική, όταν ήταν ακόμη στο ξεκίνημά του. Μη λησμονούμε ότι ο Δέλλας “ανδρώθηκε” προπονητικά μέσα στην ΑΕΚ και γεγονός είναι ότι έκανε λάθη, ενώ αναμενόμενο είναι να κάνει κι άλλα στη συνέχεια. Το θέμα είναι ότι τα βλέπει, τα δουλεύει και τα διορθώνει. Είναι πολύ θετικό για την Ένωση ότι έχει στον πάγκο της έναν προπονητή δουλευταρά, που δεν επαναπαύεται και φροντίζει να βελτιώνεται παιχνίδι με παιχνίδι. Φέτος μάλιστα η δουλειά του αρχίζει να αποδίδει και να φαίνεται στο γήπεδο, γεγονός που αναγνωρίζεται από τον κόσμο και του πιστώνεται. Είναι η ανταμοιβή του. Ο Δελλας είναι μεγάλο κεφάλαιο για την ΑΕΚ και ο Μελισσανίδης που είχε σκεφτεί ακόμη και να το απομακρύνει στο παρελθόν, πλέον αντιλαμβάνεται ότι ο “κολοσσός” δεν είναι αμελητέα ποσότητα, ούτε προπονητής της σειράς. Η ΑΕΚ έχει κάθε λόγο να επενδύσει πάνω του και να του δώσει την ευκαιρία να μεταμορφωθεί σε έναν νέο Μπάγεβιτς.

Ο Αραβίδης

Ο Χρήστος Αραβίδης φάνταζε στην αρχή της σεζόν ως αουτσάιντερ για μια θέση στη βασική ενδεκάδα της ΑΕΚ. Ο κιτρινόμαυρος φορ όμως δεν συμβιβάστηκε με την ιδέα και φρόντισε να αποδείξει στον προπονητή του ότι αξίζει να βρίσκεται στους 11 πρώτες επιλογές του. Πέρα από την ποδοσφαιρική του αξία και τις ικανότητές του, ο Χρήστος Αραβίδης έχει ένα στοιχείο στο παιχνίδι του που σπάνιας συναντάς σε ποδοσφαιριστή σήμερα. Το μάτι του γυαλίζει και το πάθος ξεχειλίζει. Αν με ρωτούσαν να υποδείξω έναν παίκτη που παίζει για τη φανέλα, αυτός θα ήταν ο Αραβίδης, χωρίς δεύτερη σκέψη. Κόντρα στον Ολυμπιακό οι δυνάμεις του ήταν ανεξάντλητες. Άσκησε ασφυκτική πίεση και ανάγκασε τους αντίπαλους αμυντικούς να υποπέσουν σε πολλά λάθη αισθανόμενοι την ανάσα του στον σβέρκο τους. Το γκολ που πέτυχε δε, ήταν επιθετικού μεγάλης κλάσης. Τόσο για την ενέργειά του να βγει μπροστά από τον Σιόβα, όσο και για το γεγονός ότι εκτέλεσε γρήγορα, μην αφήνοντας τον Μέγερι αλλά και τον Σιόβα να πάρουν θέση.

Ο Γιόχανσον

Ο Γιάκομπ Γιόχανσον για πρώτη φορά χθες απέδειξε για ποιον λόγο η ΑΕΚ κινήθηκε δυναμικά για την απόκτησή του, αρνούμενη να δώσει την ευκαιρία στον Κατσουράνη να κλείσει την καριέρα του φορώντας τα κιτρινόμαυρα. Ο Σουηδός ήταν η αθόρυβη δύναμη της ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη. Αντεπεξήλθε άψογα στις δύσκολες συνθήκες του αγώνα. Ήταν αυτός που ενέπνεε σιγουριά στη μεσαία γραμμή, ανακόπτοντας επιθέσεις, τόσο χαμηλά, όσο και ψηλά. Το κακό για ποδοσφαιριστές όπως ο Γιόχανσον είναι ότι η δουλειά τους δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί από το ευρύ κοινό. Δουλειά του Γιόχανσον και του κάθε Γιόχανσον είναι να παρεμβαίνει στη φάση και να τερματίζει ή να εμποδίζει τις επιθέσεις του αντιπάλου. Ποτέ κανείς όμως δεν μαθαίνει τι θα συνέβαινε αν η μπάλα περνούσε. Ευτυχώς για την ΑΕΚ ο Γιόχανσον ήταν βράχος και ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βγάλει φάση από τον άξονα.

Τα στημένα

Πριν από το παιχνίδι είχα γράψει στο Contra.gr για την αδυναμία της φετινής ΑΕΚ στα στημένα. Για την ακρίβεια η είδηση είναι ότι η ΑΕΚ δέχεται γκολ μόνο από στημένα, κάτι που έχει διπλή ανάγνωση. Αφενός ότι αμυντικά, στον “αέρα” παρουσιάζει μια αδυναμία, από την άλλη όμως το θετικό της όλης ιστορίας είναι ότι σχεδόν καμία ομάδα φέτος δεν έχει καταφέρει να ξεκλειδώσει την κιτρινόμαυρη άμυνα με οργανωμένη επίθεση. Δεν τα κατάφερε η Ρόμα, δεν τα κατάφερε ο Ατρόμητος, ο Πανθρακικός, η Κέρκυρα, αλλά ούτε και ο Ολυμπιακός. Μόνο η Καλλιθέα στο παιχνίδι του ΟΑΚΑ, όταν το σκορ ήταν ήδη 3-0 και ήταν λογικό να υπάρχει μια μικρή χαλάρωση ανασταλτικά. Στο χθεσινό παιχνίδι λοιπόν ο Ολυμπιακός κατάφερε να βρει γκολ μόνο από στημένη φάση.

Η διαιτησία

Το θέμα είναι πως για να τα καταφέρουν οι ερυθρόλευκοι να βρουν δίχτυα, αφού είδαν, απόειδαν και έφαγαν τα “μούτρα” τους όταν προσπάθησαν να δημιουργήσουν οργανωμένα ρήγματα στην κιτρινόμαυρη άμυνα, χρειάστηκαν να εκτελέσουν δεκάδες στημένα γύρω από την περιοχή της ΑΕΚ. Και σε αυτό βοήθησε και ο διαιτητής της αναμέτρησης Μάριος Λαμπρόπουλος. Ο ρέφερι από την Ηλεία δεν έδωσε μόνο τα κουκούτσια (όπως είθισται να λέγεται στην ποδοσφαιρική διάλεκτο) στον Ολυμπιακό. Σε πολλές περιπτώσεις ήταν προκλητικά μεροληπτικός υπέρ των γηπεδούχων. Έδινε με περίσσια ευκολία φάουλ στους κόκκινους, ενώ έκλεινε τα μάτια σε χτυπήματα στο ψαχνό στα πόδια των κιτρινόμαυρων. Δεν στέκομαι στο οφσάιντ του Αραβίδη. Είναι ανθρώπινο λάθος και δικαιολογείται. Στο φάουλ από το οποίο προήλθε το γκολ του Ολυμπιακού όμως η υπόδειξη του επόπτη αλλά και η απόφαση του διαιτητή ήταν εξοργιστική. Κι άντε να πείσεις τους οπαδούς ότι ο Λαμπρόπουλος δεν ήθελε και δεν περίμενε κάθε αφορμή για να σφυρίξει προς όφελος του Ολυμπιακού.

ΥΓ. Μετά από 22 επίσημα ματς η ΑΕΚ παραμένει αήττητη φέτος, έχοντας αντιμετωπίσει ομάδες τόσο από τη Football League όσο και από τη Super League (βλέπε Πανθρακικός, Ατρόμητος, Κέρκυρα, Ολυμπιακός). Αν προσθέσουμε και τα φιλικά διαπιστώνουμε ότι η μόνη φετινή ήττα για την ΑΕΚ ήταν στην αρχή του καλοκαιριού κόντρα στη Ρόμα, από την οποία έχασε με 2-1. Έχει κερδίσει ωστόσο σε φιλικά παιχνίδια τη Νίκη Βόλου και τον Παναθηναϊκό, ενώ έχει έρθει ισόπαλη με την Ξάνθη στα Πηγάδια.

ΥΓ 2. Πλέον στον αγώνα ρεβάνς του ΟΑΚΑ αναμένεται να υπάρξει συνωστισμός στις κερκίδες. Η δίψα του κόσμου είναι μεγάλη και τα 65.000 και κάτι εισιτήρια ενδέχεται να αποδειχτούν λίγα για τις ανάγκες του. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εκεί στις αρχές Μαρτίου η ΑΕΚ θα ζήσει στιγμές ανάλογες με το παιχνίδι κόντρα στον Ολυμπιακό την πρώτη χρονιά του Ντέμη στην προεδρία της ομάδας, αλλά και με το παιχνίδι απέναντι στη Μίλαν για το Champions League.