Le roi est mort, vive le roi

Μόλις τρία χρόνια νωρίτερα, το βασικό επιθετικό δίδυμο του “Παρκ ντε Πρενς” απαρτιζόταν από τους Μεβλίτ Ερντίντς και Πεγκί Λουγιντουλά, ενώ ο άνθρωπος που ερχόταν από τον πάγκο για να τους δώσει βοήθειες και ανάσες ήταν ο Ματέγια Κέζμαν. Φέτος, Ιμπραχίμοβιτς και Έντινσον Καβάνι συναγωνίζονται για τον τίτλο του αρχισκόρερ της Ligue 1 με 11 και 10 γκολ τούτη τη στιγμή αντιστοίχως. Πριν από τρία χρόνια, η Παρί φιλοδοξούσε να αυξήσει το μπάτζετ της κατά 20.000.000 ευρώ, ώστε να φτάσει σε εννιαψήφιο αριθμό και να μπορεί να διεκδικήσει μία θέση στο Champions League. Φέτος, εννιαψήφιο είναι μόνο το κόστος προ φόρων της μετακίνησης και του συμβολαίου του Καβάνι. Πριν από τρία χρόνια, η Παρί είχε τερματίσει στη 13η θέση της Ligue 1 (κατέκτησε το κύπελλο Γαλλίας) και το εντός έδρας ματς κόντρα στη Λιόν, η ισοπαλία 1-1, ήταν το 2ο από μία σειρά 7 αγώνων πρωταθλήματος δίχως νίκη. Φέτος…

Η επίδειξη δύναμης στο “Παρκ ντε Πρενς” καταγράφηκε ως το 36ο σερί ματς σε κάθε διοργάνωση δίχως ήττα για τους πρωταθλητές Γαλλίας. Η πιο πρόσφατη ήττα εντοπίζεται στις 2 Μαρτίου απέναντι στη Ρεμς στο πρωτάθλημα. Ακόμα και από το περσινό Champions League, αποχώρησαν με ψηλά το κεφάλι, μετά από 2 ισοπαλίες με την Μπαρτσελόνα, η οποία αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τον ανέτοιμο Λιονέλ Μέσι στον επαναληπτικό προημιτελικό του “Καμπ Νόου”, ώστε να ισοφαριστεί το τέρμα του Χαβιέρ Παστόρε και να πάρει την πρόκριση χάρη στα εκτός έδρας γκολ.

Η πιο ευρεία εντός έδρας νίκη επί της Λιόν στην ιστορία ήρθε έναν αγώνα πριν από την ισοφάριση του αήττητου σερί του συλλόγου στο πρωτάθλημα (27 ματς) και σε όλες τις διοργανώσεις (37 ματς). Ακόμα καλύτερα, το αποτέλεσμα κι η επίδειξη παντοδυναμίας των πρωτευουσιάνων ήρθε απέναντι στον πιο σημαντικό αντίπαλο που θα μπορούσε να προκύψει, αφού οι “γκον” σχημάτισαν την τελευταία δυναστεία του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Η ανάδειξή τους σε κυρίαρχη δύναμη στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας συνέπεσε με τη γιγάντωση του κορυφαίου ποδοσφαιρικού προϊόντος, του Champions League, καθιστώντας το δημιούργημα του Ζαν Μισέλ Ολά κάτι παραπάνω από ένα πετυχημένο γαλλικό ποδοσφαιρικό σωματείο. Ο πακτωλός χρημάτων που εξασφάλιζε ετησίως μέσα από αυτήν τη δίοδο επενδύθηκε με θετικό τρόπο αρχικά, αλλά στη συνέχεια κατασπαταλήθηκε. Το κάστρο “γκρεμίστηκε” εκ των έσω με πολυδάπανες μεταγραφές τύπου Αλί Σισοκό και Μίτσελ Μπάστος, οι οποίες περισσότερο αποδυνάμωσαν το ρόστερ της Λιόν, παρά το ενίσχυσαν.

Φέτος το καλοκαίρι, ο Ολά δεν μπορούσε να πείσει τη… γαλλόφωνη Νιούκαστλ να αγοράσει τον Μπαφετιμπί Γκομίς και βρέθηκε παγιδευμένος σε ένα οικονομικό αδιέξοδο, αφού δεν μπορούσε να αποδεσμεύσει ούτε 2.000.000 ευρώ για να αποκτήσει ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές που θα “μπάλωναν” αρκετές τρύπες του έμψυχου δυναμικού.

Η Λιόν ήταν υποχρεωμένη να καλύψει διοικητικά έξοδα, μερίσματα και κόστη του νέου σταδίου του συλλόγου και εάν δεν πουλούσε παίκτες, δεν μπορούσε να κινηθεί στη μεταγραφική αγορά. Ο Γκομίς δεν έφυγε ποτέ, ρευστό δεν εισέρρευσε στα ταμεία, οι προφορικά “κλεισμένοι” παίκτες βρήκαν αλλού συμβόλαιο και ο Ολά αναγκάστηκε να πουλήσει τον αρχηγό Λισάντρο Λόπες για να ισοσκελίσει τα βιβλία.

Μία ομάδα που είχε 192.000.000 ευρώ έσοδα το 2009, 160.000.000 ευρώ το 2010, 154.000.000 το 2011 και 145.000.000 ευρώ το 2012, δεν ήταν σε θέση να δαπανήσει για μεταγραφές και δανεισμούς ποσά που μέχρι και το 2011 αντιστοιχούσαν σε ετήσιο συμβόλαιο ενός ποδοσφαιριστή της (εκείνη τη σεζόν το συνολικό μισθολογικό κόστος ανήλθε σε 111.000.000 ευρώ).

Η οικονομική εικόνα της Λιόν αποτυπώνεται λίγο πολύ και σε κάθε έναν από τους πρώην πρωταθλητές Γαλλίας τα τελευταία 5 χρόνια της συνεχούς εναλλαγής σκήπτρων, με εξαίρεση φυσικά την Παρί. Μπορντό, Μαρσέιγ, Λιλ έχουν σταματήσει να επενδύουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε μεταγραφές και συμβόλαια και προσπαθούν, ελλείψει υποστήριξης, να βασιστούν σε ίδια μέσα και σε νέα γήπεδα. Η Μονπελιέ ποτέ δεν ανήκε στην ελίτ και πλέον απλά θυμάται το προ δύο ετών ποδοσφαιρικό “παραμύθι”.

Η “QSI”, η εταιρία που έχει αναλάβει τις μετοχές της Παρί εδώ και σχεδόν τρία χρόνια και έχει αλλάξει τη μοίρα του συλλόγου, έχει μετασχηματίσει την Παρί σε μία πανίσχυρη αθλητική εταιρία, με έρεισμα τόσο εντός, όσο κι εκτός αγωνιστικών χώρων. Ο επιχειρηματικός βραχίονας της κυβέρνησης του Κατάρ στον οποίο ανήκει ο σύλλογος διαθέτει διευρυμένα συμφέροντα στη Γαλλία, που ξεπερνούν το στενό αθλητικό πλαίσιο.

Οι κατηγορίες που εξαπολύονται συνεχώς προς τον πρόεδρο της UEFA, Μισέλ Πλατινί, περί πιέσεων από τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας, Σαρκοζί, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας του 2010 για τη χώρα που θα αναλάβει τη διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2022, δεν έχουν διαψευστεί πειστικά από τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή που έχει αναδείξει η Γαλλία μαζί με τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Το Κατάρ έχει διεισδύσει στην ταραγμένη οικονομία του γαλλικού κράτους και η κυβέρνηση της χώρας έχει στρώσει το κόκκινο χαλί με σκοπό την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Ο πρόεδρος της Παρί, Νασέρ αλ Κελαϊφί, είναι ταυτόχρονα ο διαχειριστικός διευθυντής του “Al Jazeera Sports”, του αθλητικού τμήματος του περίφημου δικτύου “Al Jazeera”, το οποίο άνοιξε παραρτήματα σε Γαλλία, ΗΠΑ, Καναδά, Ινδονησία και Νότια Αμερική υπό την ονομασία “beIN Sport” (για να αποφευχθούν… αναπόφευκτοι συνειρμοί του δυτικού κόσμου), διεκδικώντας σχεδόν όλες τις αθλητικές διοργανώσεις που υπάρχουν προς μετάδοση.

Οι διασφαλισμένες επενδυτικές διασυνδέσεις μεταξύ Γαλλίας και Κατάρ εγγυώνται την απρόσκοπτη εφαρμογή του project που αφορά στην Παρί Σεν Ζερμέν. Η επιτυχημένη μέχρι στιγμής παρουσία του Λοράν Μπλαν στον πάγκο της αντιπάλου του Ολυμπιακού στον όμιλο του Champions League έβαλε τέλος στην πρώτη μεγάλη κρίση που έπληξε τον σύλλογο το καλοκαίρι, με την ταυτόχρονη αποχώρηση του Κάρλο Αντσελότι και του αθλητικού διευθυντή Λεονάρντο.

Με το ποδοσφαιρικό καλεντάρι να έχει φτάσει ήδη στον Δεκέμβριο, η Παρί είναι μαζί με τις Μπάγερν Μονάχου, Ρόμα και Λίνκολν (από το Γιβραλτάρ) οι μοναδικές ευρωπαϊκές ομάδες που δεν έχουν ηττηθεί ακόμα σε επίσημο αγώνα της σεζόν. Εάν υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης για τους Γάλλους, τότε αυτό αφορά μόνο τους Βαυαρούς, ήτοι τους περσινούς κατακτητές κάθε διαθέσιμου τίτλου στη “γηραιά Ήπειρο”. Και αυτό από μόνο του αποδεικνύει τα ποδοσφαιρικά χιλιόμετρα που έχει διανύσει η επόμενη ηγεμόνας του championnat.

Για περισσότερη συζήτηση γύρω από το διεθνές ποδόσφαιρο Follow @bratsos_