O Sam δεν μασάει και τα χώνει
Δεν υπάρχουν εχθροί, έστω κι αν κάποιοι προκαλούν να αυτοαποκαλεστούν έτσι. Οι "εφευρέτες" δεν είναι οι διεθνείς ούτε φυσικά και ο Γιώργος Σαμαράς ο οποίος για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα λίγων ημερών αναφέρθηκε σε κάτι που έχει ενοχλήσει τον ίδιο και τους συμπαίκτες του. Δεν το είπε συγκεκριμένα, είναι όμως σαφές ότι οι παίκτες αισθάνονται ενοχλημένοι από σχόλια που ξεπέρασαν την κριτική και άγγιξαν την προσωπική επίθεση.
Οι διεθνείς θεωρούν “εφευρέτες” όσους θέλουν να πάνε κόντρα στο ρεύμα και να κινηθούν ενάντια σε μια ομάδα που είναι πρώτα από όλα επιτυχημένη (βάσει αποτελεσμάτων) και μονιασμένη. Ένας από τους λόγους της διάρκειας αυτής της ομάδας είναι οι σχέσεις σεβασμού μεταξύ των παικτών.
Προφανώς και μέσα στο πλήθος των άρθρων που προσφέρει η εποχή -του ίντερνετ και του γραπτού Τύπου- υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν σχόλια που αδίκησαν και αδικούν τους ποδοσφαιριστές αλλά και την ίδια την ομάδα. Σχόλια που ξεπέρασαν τα όρια της κριτικής.
Δεν θέλουν να δίνουν διακαιώματα…
Στη συνείδηση της πλειονότητας των Ελλήνων φιλάθλων, αλλά και των δημοσιογράφων, η εθνική ομάδα είναι το πιο υγιές κομμάτι του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το ότι δεν παίζει σαν την Μπαρτσελόνα και στα Euro και Mundial δεν διαλύει με μπαλάρα κάθε αντίπαλο, μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους, όμως αυτό δεν δημιουργεί το δικαίωμα σε κανέναν Έλληνα να μιλά απαξιωτικά και με μίσος για αυτή την ομάδα.
Κριτική γίνεται και πάντα πρέπει να γίνεται. Αυτό το ξέρουν καλά κυρίως οι εμπειρότεροι παίκτες της ομάδας. Αυτοί που ξέρουν να διαχειριστούν τις δυσκολίες και οι οποίοι γνωρίζουν ότι δεν είναι δουλειά του δημοσιογράφου να μετατρέπει το άσπρο σε μαύρο και να γράφει μόνο ύμνους για την εθνική. Από όσο είμαι σε θέση να ξέρω κανένας από τους διεθνείς δεν ζητά κάτι τέτοιο. Ούτε καν οι πιο πιτσιρικάδες που δεν δέχονται εύκολα την κριτική.
Οι δημιουργοί της γκρίνιας…
Η συνέπεια και η συνέχεια της εθνικής την φέρνουν παρούσα σε όλα τα μεγάλα ραντεβού. Euro και Παγκόσμια Κύπελλα. Πιθανότατα το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμη κάποιοι που θεωρούν ότι η εθνική ανδρών πρέπει να παίζει περίπου σαν την Μπαρτσελόνα, να βάζει τρία και τέσσερα γκολ σε κάθε ματς και στις τελικές φάσεις να φτάνει τουλάχιστον μέχρι τα νοκ άουτ ματς.
Αυτοί είναι και οι δημιουργοί της σχετικής γκρίνιας. Οι προσδοκίες τους είναι μεγαλύτερες από τις πραγματικές δυνατότητες της εθνικής ομάδας. Γυρνώντας κανείς στις κερκίδες του γηπέδου, αντιλαμβάνεται ότι οι παίκτες και οι επιτυχίες που έχουν τα τελευταία χρόνια, έχουν γεννήσει ανεκπλήρωτες προσδοκίες στο κοινό.
Οι αμέτρητοι προπονητές και ειδικοί αναλυτές ποδοσφαίρου που επισκέπτονται το “Καραϊσκάκης” στα ματς της εθνικής, κρίνουν αυστηρά και ενδεχομένως να έχουν στο μυαλό τους κάτι που δεν υπάρχει. Αν πάντως δίνουν 15, 20 ευρώ για να δουν τον Τσάβι, τον Ριμπερί, τον Κριστιάνο και τον Μέσι, τότε καλύτερα να μην τα ξαναπληρώσουν.
Δεν τον… τσίμπησε μύγα…
Ο Σαμαράς, ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που δεν έχει “δηλητηριαστεί” από την ελληνική ποδοσφαιρική καθημερινότητα, ύψωσε ασπίδα προστασίας. Πολλοί παραξενεύτηκαν, αλλά σίγουρα τον Σαμαρά δεν τον… τσίμπησε μύγα.
Ο “Σκωτσέζος” είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής της εθνικής ανδρών που έφυγε μικρός στο εξωτερικό και δεν γνώρισε ποτέ τη… μαγεία της Super League και όλα όσα (βλέπε media) περιτριγυρίζουν το πρωτάθλημα μας. Δεν τον νοιάζει να πει όσα τον ενοχλούν και όσα είναι μακριά από μια ποδοσφαιρική κριτική ή ένα αγωνιστικό σχόλιο. Δεν φοβάται να μιλήσει “επιθετικά” και να τα βάλει με όσους αδικούν όχι τον ίδιο, αλλά τους συμπαίκτες του.
Διαβάστε ακόμη:
