Σχολείο… τέλος. Ώρα για δουλειά
Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για την ολοκλήρωση της παρουσίας του Παναθηναϊκού στους ομίλους της Ευρωλίγκας και καταγράφει τα δεδομένα της επόμενης ημέρας με τους πράσινους στο Top-16.
Η διοίκηση του Παναθηναϊκού έθεσε ως στόχο την επιστροφή στο φάιναλ φορ και μεγάλη επιδίωξη το έβδομο αστέρι. Παρά το γεγονός πως η ομάδα είναι καινούργια, το τιμ ακόμα πιο… καινούργιο, δεν εφείσθησαν επιδιώξεων γι αυτό και κλείνοντας τον πρώτο γύρο, η κριτική θα είναι αυστηρή.
Ο Τζόρτζεβιτς επιλέγει να μην αλλάξει την ομάδα του προς το παρόν, και θα στηρίξει το πλάνο του. Λειτούργησε καλύτερα σε κάποιους αγώνες στον επίλογο και η ταυτότητα θα γράφει: επίθεση. Ο Σέρβος προπονητής από την αρχή είχε καταστήσει σαφείς τις προθέσεις του επιλέγοντας συγκεκριμένους παίκτες από την πατρίδα του. Πιστεύει πως οι πράσινοι περισσότερο είχαν ανάγκη να σημειώσουν έναν πόντο παραπάνω παρά να δεχθεί έναν πόντο λιγότερο.
Η αλήθεια είναι πως η πίεση που ασκείται, έκων άκων, σε μία ομάδα με έξι ευρωπαϊκά συν την φετινή επένδυση, παραμένει τεράστια κάτι που δεν ενοχλεί τον έμπειρο(ως παίκτη) από τέτοιες καταστάσεις αλλά οι παίκτες είχαν ένα ζήτημα να την διαχειριστούν. Αυτή η πίεση φάνηκε πιο πολύ μετά τα πολύ άσχημα αποτελέσματα στην Ευρωλίγκα όταν κι ετίθετο πιεστικά το θέμα της προσθήκης ενός ακόμα ψηλού με τα χαρακτηριστικά του Στεφάν Λάσμε. Ο Τζόρτζεβιτς όμως δεν θέλει τέτοιους παίκτες, τουλάχιστον ως πρωταγωνιστές. Το παιχνίδι του στηρίζεται στην γρήγορη σκέψη και την γρήγορη εκτέλεση. Οι κυπελλούχοι βγάζουν… άμυνα από την επίθεση, με την έννοια πως όταν λειτουργεί το σκοράρισμα, ανεβαίνουν και οι στροφές στην άμυνα.
Ανάγκη για διπλά
Η παρουσία τους στην πρώτη φάση κρίνεται ασταθής, μάλλον, σχεδόν σταθερότατα καλή στο ΟΑΚΑ, και σταθερά μέτρια ως κακή εκτός έδρας. Ένα σύνολο που απέτυχε να νικήσει στην Πολωνία, έχασε σημαντικές διαφορές στην Σμύρνη ακόμα και στο Κάουνας, οφείλει να είναι υποψιασμένο για τα προβλήματα της συνέχειας.
Πώς μπορεί να πάρει τα διπλά που θέλει σε έδρες όπως της Φενέρ και πιθανώς της Μπαρτσελόνα και της ΤΣΣΚΑ; Το πλάνο είναι με την επίθεση, οπότε δύσκολα να αλλάξει μέσα σε 10 ημέρες όπου παράλληλα υπάρχει πρωτάθλημα και κύπελλο. Μην περιμένει κάποιος πως γίνεται αυτός ο Παναθηναϊκός να μετατραπεί σε μία σκληρή αμυντική ομάδα. Δεν διαθέτει το ρόστερ για κάτι τέτοιο. Έχεις τις ελπίδες του και θα τις ενισχύσει τουλάχιστον βρει ένα σταθερό αμυντικό πλάνο και βάζει κάθε βράδυ τα σουτ.
Συνολικά, η πρώτη φάση λειτούργησε πολύ καλά για την προσαρμογή τριών παικτών που έρχονταν από διαφορετικό μπάσκετ. Το πρώτιστο ενδιαφέρον αφορούσε στον Καλάθη και την επιστροφή του στο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Η επιμονή του Τζόρτζεβιτς να παίρνει ο ομογενής γκαρντ τα ελεύθερα σουτ ίσως να αποτελέσει το μεγαλύτερο κέρδος. Ραντούλιτσα και Κούζμιτς έδειξαν να κατανοούν πως η Ευρωλίγκα είναι πολύ σκληρή για να επιβιώσουν παίζοντας σε πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Το κέρδος του αρχηγού
Το μεγάλο όφελος σίγουρα ήταν ο Διαμαντίδης που φαίνεται πως εμπιστεύεται την συγκεκριμένη ομάδα να δουλέψει χωρί αυτόν κάτι που βελτιώνει την δική του παρουσία. Στον τελευταίο του χρόνο, δικαιούταν να μην τραβάει μόνος το κάρο αλλά να… σπρώχνει μόνο όταν είναι ανάγκη. Η επιστροφή του Παππά βοηθάει αλλά δεν είναι έτοιμος ενώ σταθερά το προπονητικό τιμ αφήνει μία θέση ξένου ελεύθερη.
Το Top-16, είναι πολύ γρήγορο και δεν επιτρέπει λάθη με την προοπτική διόρθωσης. Εκεί όλα τα λάθη τα βρίσκεις μπροστά σου και μπαίνοντας σε αυτή την φάση, ο Παναθηναϊκός οφείλει να μην υποπέσει σε σφάλματα και ήττες μαθήματα. Το σχολείο… τελείωσε. Ώρα για δουλειά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
Ζαλγκίρις – Παναθηναϊκός 72-75
