Το “μαστίγιο” του Μίτσελ σε Μήτρογλου και Κασάμι
Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος σχολιάζει τη νίκη του Ολυμπιακού επί του Πανθρακικού χωρίς Μήτρογλου και Κασάμι στην αρχική ενδεκάδα και συμβουλεύει τον Έλληνα επιθετικό να βάλει μυαλό γιατί αλλιώς κινδυνεύει να χαθεί.
Στη διάρκεια του καλοκαιριού και δη του Αυγούστου ήμουν ένας από εκείνους που είχαν ταχθεί ανοικτά υπέρ της επιλογής του Κώστα Μήτρογλου για την ενίσχυση της επίθεσης του Ολυμπιακού. Είχα αναλύσει, μάλιστα, με διαδοχικά σχόλια και με επιχειρήματα το γιατί ήμουν υπέρμαχος αυτής της προοπτικής, για λόγους τους οποίους λίγο πολύ γνωρίζουμε.
Ο “πιστολέρο” επέστρεψε τελικά στον Πειραιά, αφού χρειάστηκε να απορρίψει ορισμένες πολύ καλές προτάσεις και ίσως πολλά περισσότερα χρήματα από αυτά που αναμένεται να πάρει από την “ερυθρόλευκη” ΠΑΕ για τη σεζόν που διανύουμε. Ο διεθνής επιθετικός γύρισε στο μεγάλο λιμάνι καβάλα στ’ άλογο, για να βρεθεί ξανά στα αγαπημένα λημέρια, με έναν προπονητή που τον στηρίζει και του είχε εξασφαλισμένη φανέλα βασικού.
Μέχρι και ο Κλαούντιο Ρανιέρι τον επέλεξε ως ενδεκαδάτη επιλογή στα πρώτα παιχνίδια που κάθισε στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, γεγονός το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις κυρίως σε ΜΜΕ της Βόρειας Ελλάδας, τα οποία θεωρούσαν τον Στέφανο Αθανασιάδη πιο “έτοιμο” για να ηγηθεί στη γραμμή κρούσης του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.
Ο Μήτρογλου μπήκε ξανά με συνοπτικές διαδικασίες στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού, ωστόσο, ακόμη και οι φανατικοί υποστηρικτές της επιστροφής του κατάλαβαν σύντομα πως κάτι δεν πάει καλά. Ο νέος Κώστας δεν είχε καμία σχέση με το περσινό “γκολόπαιδο” και οι λόγοι ήταν προφανείς.
Σκιά του εαυτού του
Ο βαθμός ετοιμότητάς του ήταν σε άθλια επίπεδα σε σχέση με την περσινή του παρουσία στον πρώτο γύρο της σεζόν, η οποία προκάλεσε τελικά και τη μεταγραφή του στη Φούλαμ, με ένα ποσό που άγγιξε τα 15 εκατομμύρια ευρώ. Το ότι δεν τον πίστεψε ο Μάγκατ στην ομάδα του Λονδίνου δεν αποτελεί σοβαρή δικαιολογία για έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή, στα 25 χρόνια του, προκειμένου να τα φορτώσει στον κόκορα.
Είναι ξεκάθαρο ότι μιλάμε για έναν πολύ προικισμένο επιθετικό, ο οποίος έχει το γκολ στο “αίμα” του και μπορεί να σκοράρει με χίλιους τρόπους, αρκεί να έχει τις δυνάμεις για να ακολουθήσει τους ρυθμούς του παιχνιδιού, των συμπαικτών και των αντιπάλων.
Ο φετινός Μήτρογλου –κακά τα ψέματα- αποτελεί σκιά του περσινού εαυτού του. Ο παίκτης που έπαιρνε τη μπάλα, ταλαιπωρούσε την αντίπαλη άμυνα και πέρα από τα γκολ του, μπορούσε μόνος του να “σκαρώσει” μια ευκαιρία, πλέον την περιμένει στα πόδια, έχει μηδενική προσφορά στο παιχνίδι της ομάδας, δυσκολεύεται ακόμη και στο κοντρόλ, ενώ όσα γκολ έχει πετύχει είναι από το ύψος της μικρής περιοχής.
Όση διάθεση, λοιπόν, κι αν είχαν οι προπονητές του για να τον στηρίξουν, κάποια στιγμή κατάλαβαν πως το να επιμένουν χωρίς ανταπόκριση, κάνει κακό και στη δική τους δουλειά. Έτσι φτάσαμε στο σημείο ο Κλαούντιο Ρανιέρι να τον αφήσει εκτός “αποστολής” για τα δύο προσεχή παιχνίδια της Εθνικής ομάδας και ο Μίτσελ να τον “ξεκουράσει”, τοποθετώντας τον στον πάγκο της αναμέτρησης με τον Πανθρακικό.
Να βάλει μυαλό
Είχα υπογραμμίσει πριν από περίπου ένα μήνα ότι αν ο Κώστας δεν βάλει μυαλό, όχι μόνο στη Φούλαμ ή σε άλλη ευρωπαϊκή ομάδα δεν θα πάει στο τέλος της σεζόν, αλλά ούτε και ο Ολυμπιακός θα ανανεώσει τον δανεισμό του, παρότι αυτή είναι μια παράμετρος που έχει βάση, καθώς συζητήθηκε τον προηγούμενο Αύγουστο.
Μεσοβδόμαδα, είχα συζήτηση με φίλους οι οποίοι είχαν πάει στο Τορίνο για να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση με τη Γιουβέντους και να στηρίξουν τους πρωταθλητές Ελλάδας. Χωρίς να είναι συνεννοημένοι κι ενώ οι περισσότεροι είναι φαν του Μήτρογλου, έλεγαν με μια φωνή ότι “η ομάδα τα έδωσε όλα, αλλά παίζαμε με δέκα”!
Ξεκίνησα να γράφω πριν από τη σέντρα της αναμέτρησης του Ολυμπιακού με τον Πανθρακικό. Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η ενδεκάδα των “ερυθρολεύκων” και ο Κώστας δεν ήταν μέσα στις αρχικές επιλογές, για να επιβεβαιωθεί και το σχετικό ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών.
Αναρωτιέμαι αν φταίει κανείς γι’ αυτή την εξέλιξη, αλλά απ’ όποια πλευρά κι αν το εξετάσει κανείς, ο ένας και μοναδικός υπεύθυνος είναι ο ίδιος ο αριστεροπόδαρος φορ. Το ζητούμενο, ασφαλώς, δεν είναι το αν θα πάρει τη μπάλα από τα χέρια του Τσόρι για να εκτελέσει νταηλίκι ένα πέναλτι, ή αν θα σκοράρει σε ένα ματς, αλλά η συνολική του εικόνα.
Κινδυνεύει να χαθεί
Κι επειδή όλοι γνωρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα από τον καθένα, ο Κώστας θα έπρεπε ήδη να έχει κάνει την αυτοκριτική του και να συνειδητοποιήσει ότι οι ομάδες δεν χάνονται. Ο ίδιος κινδυνεύει να “χαθεί” αν συνεχίσει να μην δουλεύει όπως πρέπει, με την ψευδαίσθηση ότι τα γκολ θα έρθουν ως μάννα εξ ουρανού, παρότι δίνει σε πολλούς την εικόνα παλαίμαχου ποδοσφαιριστή.
Λυπάμαι που το γράφω, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και είμαι σίγουρος ότι εκείνος που θα πρέπει να λυπάται ακόμη περισσότερο είναι ο ίδιος ο Μήτρογλου. Βρίσκεται πλέον 2,5 μήνες στου Ρέντη οπότε και εντελώς απροπόνητος να επέστρεψε, έχει περάσει διάστημα ικανό να τον κάνει να πετάει.
Αν δεν το καταλάβει ο ίδιος και δεν βοηθήσει τον εαυτό του, δεν υπάρχει επιστροφή. Ήδη ο Ολυμπιακός κάνει προγραμματισμό για να αποκτήσει κι άλλον επιθετικό τον Γενάρη, ανεξάρτητα από την έκβαση του σίριαλ Πουλίδο. Στο χέρι του Κώστα, ωστόσο, είναι ακόμη και τώρα να αναστρέψει αυτή την εικόνα. Να φροντίσει τον εαυτό του, να βάλει κάτω το κεφάλι, να δουλέψει όπως πρέπει για να νικήσει πρώτα απ’ όλους και όλα τον κακό του εαυτό.
Το απέδειξε και χθες -πρώτα απ’ όλα στον εαυτό του-, πως όταν είναι φρέσκος και ορεξάτος μπορεί να κάνει πολλά. Μέσα σε 20 λεπτά κατάφερε να σκοράρει, να απειλήσει, αλλά και να κάνει ένα μάλλον ανόητο πέναλτι. Το θέμα, όμως, είναι ότι ο Μήτρογλου δεν βρίσκεται στον Ολυμπιακό για να παίζει 20άλεπτα και μισάωρα, αλλά για να είναι η “κολώνα” της επίθεσης των πρωταθλητών Ελλάδας.
Κάτι ανάλογο, έστω κι αν οι αιτίες είναι διαφορετικές ισχύει και για τον Κασάμι. Ο διεθνής Ελβετός μπορεί να κάνει τη διαφορά, όπως έχει αποδείξει αρκετές φορές ως τώρα, αλλά δεν γίνεται να παίζει καλά ανάλογα με τα… φεγγάρια του και να συμμετέχει όποτε το… θυμηθεί στο “κομμάτι” της τακτικής. Είχαμε αναφερθεί πριν από μερικές ημέρες στο θέμα του Παϊτίμ το οποίο ανέδειξε και ο Μίτσελ στη συνέντευξη Τύπου μετά από το τέλος της αναμέτρησης, αφήνοντας ξεκάθαρες αιχμές.
Και μόνο το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός κόντρα σε αυτόν τον Πανθρακικό έκανε τις περισσότερες τελικές προσπάθειες από το ξεκίνημα της σεζόν (29), ενώ πέτυχε και την πιο ευρεία νίκη του, χωρίς να έχει στην ενδεκάδα Μήτρογλου, Κασάμι, Μανιάτη κάτι λέει… Αν μη τι άλλο ήταν πιο γρήγορη η ομάδα και λειτούργησε πολύ καλύτερα στις πτέρυγες με δύο εξτρέμ μπροστά από τα μπακ, κάτι που επιβάλλεται τουλάχιστον στα περισσότερα ματς του πρωταθλήματος.
