Τα δύσκολα παιδικά χρόνια του Μπλαστσικόβσκι στην αυτοβιογραφία του

Στο γεγονός που σημάδεψε τα παιδικά του χρόνια, τη δολοφονία της μητέρας του από τον πατέρα του μπροστά στα ίδια του τα μάτια, αναφέρεται ο Γιάκουμπ Μπλαστσικόβσκι στην αυτοβιογραφία του που θα δημοσιευθεί σε λίγους μήνες.

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια του Μπλαστσικόβσκι στην αυτοβιογραφία του

Αναλυτικά όσα δήλωσε στην συνέντευξη που παραχώρησε στην ιστοσελίδα "Die Welt":

"Φέτος θα συμπληρώσω 30 χρόνια ζωής, έχω αρκετή εμπειρία στις πλάτες μου και πιστεύω ότι έχω κάτι για να διηγηθώ. Με βοήθησε η Malgorzata Domagalik, γνωστή δημοσιογράφος και συμπατριώτισσά μου.

Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει τον Μάιο. Στην αυτοβιογραφία μου διηγούμαι όλο αυτό που έχω ζήσει, ακόμα και τότε που ήμουν μάρτυρας στη δολοφονία της μητέρας μου από τον πατέρα μου. Δεν είναι κάτι εύκολο. Είναι όμως ένα γεγονός που δεν ξεχνώ και δεν θα ξεχάσω. Είναι κομμάτι μου.

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια του Μπλαστσικόβσκι στην αυτοβιογραφία του

Η μητέρα του Γιάκουμπ Μπλαστσικόβσκι, Άννα, η οποία έφυγε από τη ζωή στις 13 Αυγούστου 1996.

Η ζωή του μετά από εκείνη την ημέρα άλλαξε ριζικά. Το παραδέχθηκε και ο ίδιος: " Εκείνη την ημέρα η ζωή μου άλλαξε, διαταράχτηκε, αλλά πιστεύω ότι έχω αποκτήσει πολλή δύναμη. Έχω αντιμετωπίσει πάρα πολλά προβλήματα στη ζωή μου, πράγματα που άλλοι άνθρωποι θα τα είχαν αντιληφθεί ως τραγωδίες.

Εγώ αντίθετα δεν αναστατώθηκα. Ξέρω πως οτιδήποτε και να συμβεί, εγώ έχω ήδη βιώσει χειρότερες καταστάσεις. Μέχρι τα 15-16 μου χρόνια ήμουν μόνο 1 μέτρο και 55 εκατοστά, μετά ξαφνικά έφτασα στο 1 μέτρο και 75 εκατοστά.

Απομακρύνθηκα από όλους. Για αρκετά χρόνια δεν δεχόμουν φίλους στο σπίτι. Είμαι ακόμα σε επαφή με τον καλύτερο φίλο μου από το σχολείο. Ξέρω ότι σηκώνεται όλες τις ημέρες στις 6 το πρωί και αυτό δεν του επιτρέπει να κάνει πολλά πράγματα. Δεν μπορεί καν να πάει διακοπές. Εγώ αντίθετα παίζω ποδόσφαιρο, αυτό που αγαπώ περισσότερο στον κόσμο και ζω έντονες στιγμές".

Όσο για τους σημαντικότερους ανθρώπους στη ζωή του είπε: "Το ένα είναι η γιαγιά μου. Μεγάλωσε εμένα και τα αδέρφια μου σαν να ήμασταν παιδιά της. Και φυσικά τον θείο μου, και εκείνος ήταν παίκτης και διεθνής με την εθνική Πολωνίας, αυτός με έπλασε".

Τέλος αναφέρθηκε και στον τραυματισμό του: Είμαι ευχαριστημένος που το γόνατο δεν με πονάει πια. Είμαι χαρούμενος που θα βοηθήσω τους συμπαίκτες μου. Θα βγούμε από την κρίση (σ.σ. το τέλος του πρώτου γύρου της Bundesliga βρήκε την ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ στην τελευταία θέση του πίνακα).

Το παρελθόν είναι παρελθόν, σκεφτόμαστε το παρόν. Ξέρουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αυτή η ιστορία θα έχει ένα ευχάριστο τέλος".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ