Μάντσεστερ Γ.-Λίβερπουλ: Τα κρεμ κοστούμια που άλλαξαν την ιστορία

Παραμονές του Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ - Λίβερπουλ στο ‘Ολντ Τράφορντ', ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ ήταν παρών στο δεύτερο μέρος της 'αποδόμησης' των 'κόκκινων' του Μέρσεϊσαϊντ, το πιο κρίσιμο για να είναι 30 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα.

Ο Στιβ ΜακΜάναμαν απογοητευμένος δίπλα από τους παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που πανηγυρίζουν την επικράτηση τους επί της Λίβερπουλ στον τελικό του FA Cup στο 'Wembley', στις 11 Μαΐου του 1996. (AP PHOTO/ Max Nash)
Ο Στιβ ΜακΜάναμαν απογοητευμένος δίπλα από τους παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που πανηγυρίζουν την επικράτηση τους επί της Λίβερπουλ στον τελικό του FA Cup στο 'Wembley', στις 11 Μαΐου του 1996. AP PHOTO/ MAX NASH

Ο σπουδαίος σερ Άλεξ Φέργκιουσον είχε ομολογήσει, όταν πια η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε χτίσει τον ουρανοξύστη της ανεπανάληπτης ποδοσφαιρικής απολυταρχίας της, ότι “το μεγαλύτερο κατόρθωμά μου είναι που διέλυσα τη Λίβερπουλ.

Δεν το είχε πει έτσι, αλλά αυτό εννοούσε. Κι αν υπάρχει ένα παιχνίδι-κλειδί που γίνεται να προσδιοριστεί ως το σημείο που τα κόζια στο αγγλικό ποδόσφαιρο άλλαξαν, κυρίως στο ηθικό, δεν είναι άλλο από τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1996. Το Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ - Λίβερπουλ στις 11 Μαΐου στο Γουέμπλεϊ, ο 51ος τελικός στον ‘Ναό’ από τότε που τελείωσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ήταν η πρώτη ένδειξη.

Το παιχνίδι δεν βλεπόταν, αλλά στην αρχή η Λίβερπουλ έκλεψε τις εντυπώσεις. Τα κρεμ κοστούμια Armani με την ερυθρόλευκη γραβάτα που φόρεσαν οι παίκτες του Ρόι Έβανς άφησαν εποχή και τον Οκτώβριο του 2015 ο Άλεξ Φέργκιουσον, αποσυρμένος πια από τους πάγκους, ομολόγησε ότι μόλις είδε τους ποδοσφαιριστές από το Μέρσεϊσαϊντ να κάνουν βόλτες στον αγωνιστικό χώρο με αυτά ήξέρε ότι η ομάδα του θα ήταν η νικήτρια.

"Γύρισα στον Μπράιαν (σ.σ. Κιντ, το δεύτερο προπονητή της Γιουνάιτεντ), ‘1-0’. Νομίζω πως ήταν αυτό, πώς το λέτε; Αλαζονεία, υπερβολική αυτοπεποίθηση. Ήταν γελοίο. Απολύτως γελοίο. Μπλε πουκάμισα, κόκκινη και άσπρη γραβάτα και άσπρα κοστούμια. Και μπλε λουλούδια. Ποιος το σχεδίασε; Άκουσα ότι ήταν Αρμάνι. Στοιχηματίζω ότι οι πωλήσεις του σημείωσαν πτώση. Θέλω να πω, ο Τζέιμι Ρέντναπ φορούσε μέχρι και γυαλιά ηλίου. Το αξιοσημείωτο ήταν ότι ο Ρόι Έβανς και ο Ρικ Μοράν φορούσαν μαύρα κοστούμια. Νομίζω ότι ντρεπόντουσαν".

Ο Άλεξ Φέργκιουσον ήξερε ότι δεν επρόκειτο η ομάδα του να νικήσει τη Λίβερπουλ πάνω από 1-0. Το υλικό που υπήρχε στο Μέρσεϊσαϊντ ήταν εκπληκτικό. Αλλά γνώριζε τι μπορούσε να κάνει για να δημιουργήσει κίνητρο στους παίκτες του με αυτό. Ο Ράιαν Γκιγκς είχε δηλώσει ότι αυτά τα κοστούμια έγιναν θέμα συζήτησης. Και κάπου κρυφάκουγε εκείνος που θα έπρεπε να πληρώνουν όλοι φόρο για να σηκώνουν το γιακά στη φανέλα.

Η Λίβερπουλ είχε σπουδαίους ποδοσφαιριστές. Αρχηγός της, επί παραδείγματι, ήταν ο Τζον Μπαρνς. Στον πάγκο, για να αντικαταστήσει τον επόμενο σπουδαίο Άγγλο επιθετικό, τον Σταν Κόλιμορ, ήταν ο Ίαν Ρας. Στην επίθεση, μαζί με τον Κόλιμορ, έπαιζε ο Ρόμπι Φάουλερ. Ο Τζέιμι Ρέντναπ έπαιζε επίσης στο κέντρο. Στο άκρο, ο Στιβ ΜακΜάναμαν ήταν η ίδια η κίνηση του Πολ ΜακΚάρτνεϊ. Αλλά ουδείς τους ήταν ο Ερίκ Καντονά.

Το δικό του σουτ, που νομίζεις ότι πέρασε κάτω από όλα τα διαθέσιμα ζευγάρια πόδια της άμυνας, στο 85’ έδωσε τον τίτλο στη Γιουνάιτεντ. Μαζί, της έδωσε το νταμπλ. Ήταν η χρονιά που η Νιούκαστλ ξέφυγε 12 βαθμούς τον Γενάρη και ο Κέβιν Κίγκαν, προπονητής της ομάδας που στην επίθεσή της έπαιζε ο Άλαν Σίρερ, έπεσε στην παγίδα του ψυχολογικού παιχνιδιού του Φέργκιουσον.

Ήταν πάλι το γκολ του Καντονά, στο 1-0 στο ‘Saint James Park’, τον Μάρτη του 1996, που έφερε τη Γιουνάιτεντ στον ένα βαθμό από την κορυφή. Και η Λίβερπουλ την βοήθησε να την προσπεράσει. Ο Σταν Κόλιμορ πέτυχε το νικητήριο γκολ σε ό,τι ψηφίστηκε η κορυφαία στιγμή του πρωταθλήματος τα πρώτα δέκα χρόνια του ως Premier League, το 4-3 με τη Νιούκαστλ στις 3 Απριλίου 1996.

Στο τέλος, οι ‘κόκκινοι διάβολοι’ πήραν το τρόπαιο με 4 βαθμούς διαφορά από την αντίπαλό τους. Ο Κίγκαν δεν ανάρρωσε ποτέ ψυχολογικά από αυτό. Και ο Σίρερ, που ήλπιζε να κατακτήσει το δεύτερο διαδοχικό πρωτάθλημά του με δύο διαφορετικές ομάδες, μια και το είχε κάνει με την Μπλάκμπερν τον προηγούμενο χρόνο, δεν πήρε ποτέ έναν τίτλο με την αγαπημένη του ομάδα.

Εκείνο το παιχνίδι στοίχισε στη Λίβερπουλ. Οι παίκτες της είχαν γίνει προσωπικότητες της ποπ -και αυτό στο ποδόσφαιρο δεν είναι ποτέ καλό. Τα γούστα τους ήταν ακριβά. Τα χρήματα από την Premier League, που βρισκόταν στα ντουζένια της, τους επηρέαζαν. Ήταν οι ήρωες του Sky Sports κάθε Σαββατοκύριακο. Αλλά η φωτογραφία τους με τα κοστούμια συνέχισε να βρίσκεται στην επικαιρότητα και την επόμενη χρονιά.

Οι φήμες ότι ο Ρόμπι Φάουλερ έβγαινε με την Έμα Μπάντον, των Spice Girls, έδωσε στην ‘Daily Mail’ μία περίφημη ιδέα, που τώρα είναι σελίδα στη Wikipedia. Τα Spice Boys. Η παρέα ήταν ο Φάουλερ, ο Τζέιμι Ρέντναπ, ο τερματοφύλακας Ντέβιντ Τζέιμς, ο ΜακΜάναμαν και ο Τζέισον ΜακΑτίρ. Σποραδικά, παρεισέφρυαν ο Κόλιμορ και ο Πολ Ινς.

Παρά το γεγονός ότι η μεταγραφή του Πάτρικ Μπέργκερ εκτόπισε τον Κόλιμορ, ο οποίος ήταν η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της Λίβερπουλ, 8,5 εκατομμύρια λίρες το καλοκαίρι του 1995 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ, όμως είχε εξωγηπεδικά ζητήματα, επιθετική συμπεριφορά η οποία γιγαντώθηκε τον Ιούνιο του 1998, όταν χτύπησε τη φιλενάδα του, Ουλρίκα Τζόνσον, σε ένα μπαρ στο Παρίσι, το 1997 η Λίβερπουλ ήταν κοντά στην κούρσα στον τίτλο.

Ο Φάουλερ έπαιζε μοναδικός φορ και στις 19 Απρίλη υποδέχθηκε τη Γιουνάιτεντ. Σε 34 παιχνίδια είχε 64 βαθμούς και η ομάδα του Άλεξ Φέργκιουσον είχε 2 περισσότερους σε ένα ματς λιγότερο. Όταν τελείωσε αυτό το ματς, με τον νυν κόουτς της ομάδας, Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ να το παρακολουθεί από τον πάγκο, δίχως να χρειαστεί να μπει στο γήπεδο και να χρησιμοποιήσει το μαγικό άγγιγμά του, όλα είχαν τελειώσει.

Η Γιουνάιτεντ, με δύο γκολ του Γκάρι Πάλιστερ από ασίστ του Ντέιβιντ Μπέκαμ (ο οποίος θα γινόταν το... super Spice Boy, αφού είχε αρχίσει να βγαίνει με την Posh Spice, τη Βικτόρια Άνταμς) και ένα του Άντι Κόουλ, που ‘κλείδωσε’ τη νίκη, επικράτησε 3-1 της Λίβερπουλ, η οποία είχε προσωρινά ισοφαρίσει με τον Τζον Μπαρνς.

Για τα επόμενα 12 χρόνια, όποτε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πήγαινε για τον τίτλο, η Λίβερπουλ δεν ήταν ποτέ αξιόμαχος αντίπαλος. Για την ακρίβεια, την πέρασε μόλις μία φορά στη βαθμολογία, τη σεζόν 2001-02, μια χρονιά που η Άρσεναλ του Αρσέν Βενγκέρ έκανε πρόβα για τους Unbeaten, δηλαδή τους αήττητους τη σεζόν 2003-04.

Συνήθως, η διαφορά μεταξύ τους ήταν διψήφια φιγούρα. Το 1-4 τον Μάρτη του 2009 στο ‘Ολντ Τράφορντ’ ίσως περίκλειε μία ανακούφιση για εκείνη τη διετία, ωστόσο η Γιουνάιτεντ συνέχισε ως το 2014, που ο Φέργκιουσον αποφάσισε να αφήσει τον πάγκο της, το ταξίδι της στην κορυφή, προσπερνώντας τη Λίβερπουλ σε πρωταθλήματα.

Από την άλλη, εκείνη η ομάδα αλλοίωσε την κουλτούρα που ενέπνεε το κλαμπ. Έπρεπε να γίνουν ξανά σεμνοί και ποταποί, για να κερδίσουν τα μπλε κολάρα τους. Τώρα, έχουν την ευκαιρία να διώξουν δεύτερο προπονητή μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, αφού το 3-1 της 16ης Δεκεμβρίου 2018 ήταν εκείνο που ανάγκασε τη διοίκηση της Γιουνάιτεντ να ‘φάει’ τον Ζοσέ Μουρίνιο. Χωρίς Ντε Χέα και Πογκμπά είναι πιθανόν. Ο Σόλσκιερ ψάχνει λίγο από το πνεύμα και την τύχη του δασκάλου του την Κυριακή, προκειμένου την επόμενη μέρα να ατενίζει το πρόσφατο μέλλον στον πάγκο της ίδιας ομάδας.

Στο νέο επεισόδιο του Pod-όσφαιρο, Κώστας Μπράτσος και Λευτέρης Ελευθερίου διαφωνούν για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αγωνίζεται η Εθνική Ελλάδας, ενώ βγάζουν νικητή στο ντέρμπι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη Λίβερπουλ (με Έλληνα βοηθό διαιτητή!), χωρίς να... απολύουν τον Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ