Τα συμπεράσματα της 5ης αγωνιστικής

Τι είδαμε

Τους “απόβλητους” του ΑΠΟΕΛ. Ας μη γελιόμαστε. Ο Σάββας Πουρσαϊτίδης είναι καλός για καμιά Ξάνθη, ο Γκουστάβο Μαντούκα δεν ήταν και βασικός στην ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός “ξεφορτώθηκε” μετά βαΐων και κλάδων τον Ούρκο Πάρντο, ο Φερνάντο Σάντος πρέπει να είναι λίγο τρελός που κάλεσε τον Διονύση Χιώτη σε προηγούμενη αποστολή της Εθνικής Ελλάδας, ενώ οι Σανέλ Γιάχιτς και Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης δεν έπεισαν ποτέ ότι αξίζουν ευκαιρίες στη χώρα μας. Όσο για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, πήγε να ρίξει τον Ηρακλή. Ωραία όλα αυτά, αλλά γιατί εδώ και μερικές ώρες ο “Guardian”, το “BBC”, το “Eurosport”, η “Marca”, η “Gazzetta dello Sport”, το “Kicker”, η “Equipe”, η “A Bola” και πολλά αθλητικά ΜΜΕ ψάχνουν να βρουν τη σωστή ορθογραφία των ονομάτων τους και κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για την καριέρα τους; Τι παραπάνω γνωρίζουν οι κουτόφραγκοι γι’ αυτές τις “ξοφλημένες” περιπτώσεις του ελληνικού ποδοσφαίρου; Ο ΑΠΟΕΛ δεν έχει κάνει ζημιά μόνο σε Ζενίτ, Πόρτο και Σαχτάρ φέτος. Έχει κάνει ζημιά σε πολλούς “ειδήμονες” του χώρου, οι οποίοι με κάθε τρόπο έχουν υποβαθμίσει δεκάδες παίκτες και προπονητές προς όφελος “προστατευόμενων” ή πιο “εμπορικών” συναδέλφων τους, λησμονώντας το πιο βασικό: ο δρόμος προς την επιτυχία δεν προκύπτει αποκλειστικά από το ταλέντο ή τους πηχυαίους τίτλους, αλλά μέσα από τη δουλειά, την οργάνωση και την προσπάθεια.

Τον άλλο τρόπο παιχνιδιού της Ρεάλ. Ο κορυφαίος σκόρερ στο ποδόσφαιρο για την περσινή σεζόν, Κριστιάνο Ρονάλντο, έμεινε εκτός ενδεκάδας. Τα αποτελέσματα (και τα ρεκόρ) γνωστά. Τι συμβαίνει λοιπόν; Κάνει κακό ο Πορτογάλος στη Ρεάλ Μαδρίτης; Και ναι και όχι είναι η απάντηση. Το όχι είναι προφανές, με τα αποτελέσματα που μας έδειξε πέρυσι ο 26χρονος αρχηγός της εθνικής Πορτογαλίας. Το ναι φάνηκε (και) στο ματς με την Ντιναμό. Όταν όλες οι πάσες του Μεσούτ Οζίλ δεν έχουν συγκεκριμένο στόχο, όταν όλες οι κούρσες του Άνχελ ντι Μαρία δεν τελειώνουν με το που εμφανιστεί η σιλουέτα του Ρονάλντο, όταν σε όλες τις εμπνεύσεις του Κακά δεν απαιτείται να περιλαμβάνεται και ο Πορτογάλος, τότε οι “μερέγκες” γίνονται μία διαφορετική, αλλά εξίσου απολαυστική ομάδα. Πιο ελεύθερη, πιο απρόβλεπτη, η οποία αξιοποιεί όλα τα “όπλα” που διαθέτει στο βασικό σχήμα και δίχως επίκεντρο για την αμυντική λειτουργία του αντιπάλου. Φυσικά η σωστή συνταγή αλλάζει από παιχνίδι σε παιχνίδι, κάτι που μόνο ο Special One μπορεί να ρυθμίσει. Το ζήτημα είναι πως αποδεικνύεται ένα πράγμα. Υπάρχει ζωή και χωρίς Ρονάλντο στο λευκό πλανήτη.

Την αδικία του αποκλεισμού της Λιόν. Αρχικά ας αποδεχθούμε ότι οι “γκον” θα συνεχίσουν στο Europa League. Γιατί; Μία πρώτη, βιαστική ανάγνωση των στοιχείων του πίνακα της βαθμολογίας απαντούν: επειδή μετά από 5 αγώνες έχει σημειώσει μόλις 2 γκολ. Αληθές, εν μέρει. Δύο η ομάδα που της “κλέβει” το “εισιτήριο”, μία εξίσου ταλαντούχα και σπουδαία ομάδα, ο Άγιαξ, μετρά 4 περισσότερα γκολ εξαιτίας του δεύτερου παιχνιδιού που έχει δώσει με τον “σάκο του μποξ” του ομίλου, σε αντίθεση με τους Γάλλους που δεν έχουν ταξιδέψει ακόμη στο Ζάγκρεμπ. Και κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Ο Άγιαξ υποδέχεται την αδιάφορη Ρεάλ Μαδρίτης την τελευταία αγωνιστική. Η Λιόν υποδέχθηκε τους “μερέγκες” με την καλύτερη ενδεκάδα τους στην 4η αγωνιστική. Και ηττήθηκε 2-0. Εάν το πρόγραμμα ήταν αντίστροφο, ποια εκ των Λιόν και Άγιαξ θα είχε περισσότερες πιθανότητες πρόκρισης; Η ατυχία-αστοχία-επιπολαιότητα της γραμμής κρούσης του Ρεμί Γκαρντ, σε συνδυασμό με το πρόγραμμα δεν είναι λόγοι να αποθαρρύνουν μία εξαιρετική, νεανική ομάδα, που μετά την καταστροφική τριετία του Κλοντ Πιελ, βρίσκει τα πατήματά της για την επιστροφή στην κορυφή. Και φυσικά, εάν καταλογιζόταν το πέναλτι στον Γιοάν Γκουρκίφ στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης του Άμστερνταμ, δεν θα υπήρχε καν αυτή η παράγραφος…

Τα νιάτα της Λεβερκούζεν. Υπάρχει η FC Hollywood, που κάθε… ζυγή σεζόν θριαμβεύει. Ο λόγος, φυσικά, για την Μπάγερν Μονάχου, που φέτος βρίσκεται ξανά σε εξαιρετική κατάσταση και με τα τωρινά δεδομένα στοχεύει στο τρεμπλ, με τον τελικό του Champions League να διεξάγεται στην έδρα της. Υπάρχει και η Ντόρτμουντ, η οποία την αμφισβητεί το τελευταίο διάστημα, παίζοντας καλό ποδόσφαιρο, με νεαρούς ποδοσφαιριστές, έστω κι αν είναι πολύ πιθανό να μείνει εκτός συνέχειας. Υπάρχει, όμως, και μία 3η ομάδα από την Bundesliga, που είναι το πραγματικά πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα από τα μεγάλα ευρωπαϊκά, που αθόρυβα διεκδικεί το δικό της μερίδιο στην επιτυχία. Η Λεβερκούζεν, με ένα επίσης νεανικό ρόστερ με “ψήγματα” εμπειρίας από τον Μίχαελ Μπάλακ, τον Μάνουελ Φρίντριχ και τον Ζίμον Ρόλφες, παρουσιάζει ξανά το “μέταλλο” προηγουμένων ευρωσεζόν, που την έφεραν μέχρι και στον τελικό του 2002. Με “προπύργιο” την “ΜπάιΑρένα”, έκανε το καθήκον της με 3 νίκες και από εκεί και πέρα δεν επηρεάστηκε από τις εκτός έδρας ήττες. Ο πρωτάρης σε τέτοιες καταστάσεις Ρόμπιν Ντουτ ίσως να μην είναι σε θέση να συμβουλέψει τους παίκτες του για τη συνέχεια που θα είναι σαφώς πιο απαιτητική, ωστόσο παραμένει αντίπαλος υψηλού επιπέδου με όποιον κι αν κληρωθεί.

Τον κόσμο να ξεφεύγει. Η αλήθεια είναι πως αυτή η αγωνιστική είχε αρκετές εξελίξεις από τις εξέδρες. Αρχικά είχαμε τα μαχαιρώματα στη Νάπολη, με θύμα έναν φίλο της Μάντσεστερ Σίτι. Την επόμενη μέρα, οι φίλοι της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης διέκοψαν δύο φορές το παιχνίδι με τον ΑΠΟΕΛ και μάλιστα τη μία για περίπου 8 λεπτά, αναγκάζοντας τον διαιτητή να στείλει τις ομάδες στα αποδυτήρια. Ούτε οι εκκλήσεις παικτών και Λουτσιάνο Σπαλέτι τους ηρέμησαν. Μένοντας στη Ρωσία, οι φίλοι της ΤΣΣΚΑ Μόσχας καλούσαν με άγριες διαθέσεις τους παίκτες που μόλις είχαν χάσει από τη Λιλ να πλησιάσουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και φυσικά, υπήρξε και το πανό υπέρ της… ΑΕΚ στο “Βελοντρόμ”, στο παιχνίδι της Μαρσέιγ με τον Ολυμπιακό.

Μαρσέιγ – Ολυμπιακός 0-1

Την επιστροφή του Γιάννη Φετφατζίδη: Ο νεαρός άσος του Ολυμπιακού έκανε αισθητή την παρουσία του μετά από αρκετό καιρό. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε τον εμπιστεύτηκε κι εκείνος μετά από λίγα λεπτά στον αγωνιστικό χώρο πέτυχε ένα γκολ που αποδεικνύει περίτρανα την ποδοσφαιρική του αξία. Ένα γκολ το οποίο μπορεί να αποδειχθεί “χρυσό” για την ομάδα του.

Τι δεν είδαμε

Τη φανέλα με το νο 4 των 20.000.000 ευρώ. Ο πλέον πολυσυζητημένος Άγγλος ποδοσφαιριστής τον τελευταίο καιρό είναι ο Φιλ Τζόουνς, όσον αφορά στο αγωνιστικό επίπεδο. Ο 19χρονος διεθνής κόστισε πολλά χρήματα στα “ματωμένα” ταμεία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και μπολιάστηκε με τις ελπίδες ενός ολόκληρου έθνους πως θα οδηγήσει την εθνική Αγγλίας στις επιτυχίες της επόμενης δεκαετίας. Όλα αυτά μέσα σε 3 μήνες και όλα αυτά χωρίς ο ίδιος να έχει βρει θέση ούτε στους “κόκκινους διαβόλους”, ούτε στα “λιοντάρια”. Στόπερ, δεξί μπακ, αμυντικός χαφ, επιτελικός μέσος. Και φυσικά, εναλλαγή από παιχνίδι σε παιχνίδι. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που παρακολουθήσαμε και στο ματς με τη Μπενφίκα. Ο ταλαντούχος, αλλά αναποφάσιστος Τζόουνς να κάνει λάθη στη θέση του στόπερ (όπου αγωνίστηκε την Τρίτη) που δεν θα τα έκανε ούτε 12χρονος μαθητευόμενος στο Κάριγκτον. Οι “πειραματισμοί” δεν βοηθούν στην ανάπτυξη των ικανοτήτων του Τζόουνς, που παρά τους διθυράμβους που απολαμβάνει από ένα εξαιρετικό τάκλιν ή ένα σημαντικό γκολ, στο ίδιο παιχνίδι πραγματοποιεί και 5-6 λάθη που δημιουργούν αρνητικό ισοζύγιο στην παρουσία του στο ματς. Κάτι στο οποίο ελάχιστοι (αρμόδιοι και μη) στέκονται, με κίνδυνο να “καεί” ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα φερέλπιδες αμυντικούς της Αγγλίας τούτη τη στιγμή.

Τα μπακ των αγγλικών ομάδων. Εάν υπάρχει μία θέση όπου πάσχει το αγγλικό ποδόσφαιρο, τόσο σε επίπεδο εθνικής, όσο και σε επίπεδο συλλόγων, είναι τα πλάγια μπακ. Το παιχνίδι του “Σαν Πάολο” μεταξύ της Νάπολι και της Μάντσεστερ Σίτι. Την ώρα που οι Κρίστιαν Μάτζιο και Αντρέα Ντοσένα ουσιαστικά με το ρόλο τους ως μπακ χαφ διέλυσαν τα αμυντικά συστήματα των “πολιτών”, οι πρόεδροι της Λάτσιο και της Εσπανιόλ έτριβαν τα χέρια τους με ικανοποίηση για τα εκατομμύρια ευρώ που έβαλαν στα ταμεία τους από τις πωλήσεις των Αλεκσάνταρ Κολάροφ και Πάμπλο Σαμπαλέτα. Ακραία μπακ που είναι δεύτερες επιλογές, πίσω από τον στόπερ Μίκα Ρίτσαρντς που παίζει ως δεξιός οπισθοφύλακας για να ανεβάσει το επίπεδο στη θέση και στον Γκαέλ Κλισί από αριστερά που είναι ο… Γκαέλ Κλισί. Και τώρα σκεφθείτε τα μπακ των υπολοίπων “μεγάλων” της Αγγλίας. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει τους αδερφούς Ράφαελ και Φάμπιο ντα Σίλβα, το κακέκτυπο (τα τελευταία 2 χρόνια) του Πατρίς Εβρά και πολλούς στόπερ που μεταμορφώνονται σε δεξιούς μπακ. Η Τσέλσι έχει τον Άσλεϊ Κόουλ ο οποίος χρόνο με το χρόνο γίνεται χειρότερος (στο πρόσφατο ντέρμπι με τη Λίβερπουλ εκτέθηκε για πολλοστή φορά), τον Ζοζέ Μποσίνγκουα και τον Μπράνισλαβ Ιβάνοβιτς που παίζει ως στόπερ γιατί εκεί έχει περισσότερα προβλήματα η ομάδα του Αντρέ Βίλας Μπόας. Και η Άρσεναλ… Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε καν τα ονόματα που διαθέτει.

Τη βαυαρική ισορροπία. Για τον καταπληκτικό Μάριο Γκόμες τα έχουμε ξαναγράψει. Όπως και για τα φετινά προτερήματα της Μπάγερν Μονάχου. Οπότε, το επόμενο συμπέρασμα που βγαίνει από το παιχνίδι με τη Βιγιαρεάλ είναι ανησυχητικό. Η συνεργασία στα αριστερά του Φίλιπ Λαμ με τον Φρανκ Ριμπερί δεν έχει πολλά να ζηλέψει από αυτήν πχ. του Ντάνιελ Άλβες με τον Λιονέλ Μέσι, όταν ο Αργεντινός έπαιζε δεξιά. Τι συμβαίνει απέναντι; Με τη Βιγιαρεάλ υπήρχε ο (ανέτοιμος) Άριεν Ρόμπεν και ο Ραφίνια. Οι οποίοι φέτος έχουν συνυπάρξει λίγες φορές λόγω των συνηθισμένων τραυματισμών του Ολλανδού. Το δίδυμο Ραφίνια-Τόμας Μίλερ δεν θα διατηρηθεί όταν επιστρέψει κανονικά ο Ρόμπεν, αλλά ακόμα κι έτσι ο Βραζιλιάνος δεν έχει “δέσει” ακόμα με κανέναν παίκτη που αγωνίζεται πιο μπροστά από αυτόν. Επιπροσθέτως, πολλές φορές προωθείται λησμονώντας να επιστρέψει και σε μία αμυντική γραμμή τόσο εύθραυστη όσο αυτήν των Βαυαρών (με την “παραφωνία” της εθνικής Γερμανίας, Χόλγκερ Μπάντστουμπερ, και τον ανεπαρκή σε κορυφαίο επίπεδο Ντάνιελ βαν Μπούιτεν), τέτοια αμέλεια εγκυμονεί κινδύνους. Η επιστροφή του Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ σαφώς και θα ενισχύσει την αμυντική λειτουργία και θα απαλλάξει από μέρος ευθυνών τον Ραφίνια, ώστε με τον χρόνο να “δέσει” ακόμα περισσότερο με τους συμπαίκτες του, ωστόσο προς στιγμήν ο Γιουπ Χάινκες επιλέγει επίθεση βάζοντας τον Ραφίνια ή άμυνα βάζοντας τον Τζερόμ Μπόατενγκ ως δεξί μπακ και δεν είναι σε θέση να τα έχει και τα δύο σε μία δεξιά πτέρυγα που θα “πετάει”.

Μια σταθερή ενδεκάδα στην Ίντερ. Όση κατακραυγή κι αν έχουν δεχθεί οι ποδοσφαιριστές των νυν πρωταθλητών κόσμου (!), θα έχουν πάντα φέτος μία δικαιολογία επιπλέον, σε σχέση με όσες χρησιμοποιούν οι συνάδελφοί τους (τραυματισμοί, κούραση, διαιτητής, φόρμα κλπ). Δεν έχει υπάρξει ντουέτο αγώνων είτε επί Τζιαν Πιέρο Γκασπερίνι, είτε επί Κλαούντιο Ρανιέρι, είτε και επί των 2, στους οποίους να υπάρχει ίδιος σχηματισμός και ενδεκάδα. Σε κάθε ματς υπάρχουν διαφορετικά πρόσωπα σε σχέση με οποιοδήποτε προηγούμενο ή διαφορετικό σύστημα. Και φυσικά αυτή η παράδοση διατηρήθηκε και κόντρα στην Τράμπζονσπορ. Ως εκ τούτου, οι Τούρκοι μπορούν να ισχυρίζονται πως δικαιούνταν τη νίκη βάσει εικόνας, ωστόσο αυτή η απαράδεκτη αμυντική λειτουργία των Ιταλών θα μπορούσε να βελτιωθεί κάπως, εάν οι Γιούτο Ναγκατόμο, Λούσιο, Βάλτερ Σάμουελ, Κρίστιαν Κίβου είχαν βρεθεί ξανά μαζί για κάποια παιχνίδια. Αντ’ αυτού, η συγκεκριμένη τετράδα έχει παίξει μόνο μία φορά μαζί φέτος, αλλά σε σύστημα 4-3-1-2 και όχι στο 4-3-2-1 που χρησιμοποίησε ο Ρανιέρι στην Τραπεζούντα. Ειρήσθω εν παρόδω, αυτό το πρώτο ματς, ήταν το ΤΣΣΚΑ-Ίντερ 2-3, όπου η άμυνα των “νερατζούρι” ούτε τότε διέπρεψε. Οι έννοιες συνεργασία και αλληλοκάλυψη δεν μπορούν να καταχωρηθούν στις αρετές της Ίντερ έως ότου μία συγκεκριμένη ενδεκάδα πάρει παιχνίδια στα πόδια της με μικρές προσθαφαιρέσεις. Και ο Ρανιέρι μέχρι στιγμής δεν έχει κατασταλάξει.

Το ρεκόρ νίκης. Το 3-0 στο 9′ της Ρεάλ μας ξεγέλασε και αμέσως ανατρέξαμε στα κιτάπια μας. Αποδείχθηκε πως ούτε στη μεγαλύτερη νίκη των “μερέγκες” δεν εξελίχθηκε το ματς με την Ντιναμό, πόσο μάλλον του Champions League. Η Βαλένθια του “δαιμονισμένου” (και πλέον αρχισκόρερ της στον θεσμό) Ρομπέρτο Σολδάδο έφτασε πιο κοντά, αλλά το 7-0 απλώς την κατέστησε 1η ισπανική ομάδα που σημειώνει τόσα γκολ στη διοργάνωση και 10η που σημειώνει τουλάχιστον 7 τέρματα. Χρειαζόταν ακόμα 1, όμως, για να φτάσει το ιστορικό 8-0 της Λίβερπουλ κόντρα στη Μπεσίκτας, που παραμένει η μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας. Και δύσκολα θα καταρριφθεί φέτος το ρεκόρ, αφού η ομάδες με την καλύτερη επίθεση μέχρι στιγμής, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης (16 γκολ), δεν δείχνουν διατεθειμένες να το κυνηγήσουν στο τέλος. Αφενός οι Καταλανοί θα υποδεχθούν την ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ με πολλές αλλαγές, αφετέρου οι Καστιγιάνοι θα ταξιδέψουν στο Άμστερνταμ για να αντιμετωπίσουν έναν Άγιαξ που θέλει αποτέλεσμα για να διασφαλιστεί.

Τι θα δούμε

Τις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Τουλάχιστον αυτό σημαίνει στα χαρτιά η πρόκριση από τη φάση των ομίλων του Champions League. Ήδη έχουν προκριθεί 9 ομάδες και απομένουν 7, ενώ υπάρχουν ακόμη 8 “εισιτήρια” για το Europa League που αναζητούν κάτοχο. Το ξεκαθάρισμα λογαριασμών φτάνει στο τέλος του και για πολλούς, οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις τώρα αρχίζουν. Το τώρα, προφανώς, πρόκειται για σχήμα λόγου, διότι το πρόγραμμα έχει ως εξής: 6η και τελευταία αγωνιστική στις 6 και 7 Δεκεμβρίου, κλήρωση για τη φάση των 16 (μόνο) στις 16 Δεκεμβρίου ώρα 13:00 και πρώτοι αγώνες στις 14-15 και 21-22 Φεβρουαρίου του 2012.

Τις αποφάσεις του Αμπράμοβιτς. Η Τσέλσι βρίσκεται στο σημείο μηδέν. Ένα σημείο στο οποίο ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς καλείται να πάρει θέση. Ο Αντρέ Βίλας Μπόας με το ηγεμονικό συμβόλαιο και τις φημολογούμενες στα 15.000.000 ευρώ ρήτρες αποδέσμευσης έχει αρχίσει άσχημα τη σεζόν σε Αγγλία και Ευρώπη. Σε τέτοιες περιπτώσεις παλαιότερα (βλέπε Λουίς Φελίπε Σκολάρι), ο Ρώσος μεγιστάνας δεν δίσταζε να πάρει “κεφάλια”. Με δεδομένο το financial fair play, δεν μπορεί να αλλάξει την ομάδα φέρνοντας 11 νέους παίκτες και το μοναδικό που μπορεί να κάνει είναι να αλλάξει προπονητή. Έτσι, όμως, καταστρέφει κάθε πλάνο που καταστρώθηκε το καλοκαίρι και αφήνει κι άλλο χρόνο στις ομάδες του Μάντσεστερ να ξεμακρύνουν. Το μπαλάκι είναι στο γήπεδο του Ρώσου, ο οποίος μακροπρόθεσμα με την απόφασή του καθορίζει το μέλλον τόσο της Τσέλσι, όσο και το δικό του στο “Στάμφορντ Μπριτζ”.

Τις μετρημένες μέρες του Λέονιντ Σλούτσκι. Η εντός έδρας ήττα από την Λιλ που σημαίνει ουσιαστικά μισό αποκλεισμό από την επόμενη φάση του Champions League δύσκολα θα ξεπεραστεί στο “στρατόπεδο” της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Εξάλλου, ήταν η 2η σερί εντός έδρας ήττα μετά από αυτήν στο πρωτάθλημα από τη Ρούμπιν, με συνέπεια να “ανοίξει” στους 3 βαθμούς η διαφορά από την πρωτοπόρο Ζενίτ. Ο 40χρονος τεχνικός, στα 2 χρόνια που βρίσκεται στον πάγκο της ομάδας, την οδήγησε στην πρώτη πρόκριση στην ιστορία της από τη φάση των ομίλων του Champions League, το 2009 όταν αποκλείστηκε από τη μετέπειτα τρεμπλούχο Ίντερ στα προημιτελικά, καθώς και στην κατάκτηση του περσινού κυπέλλου Ρωσίας. Για άλλους, μία τέτοια επίδοση σε σχεδόν 2 σεζόν θα ήταν αρκετή, αλλά βλέποντας την ομάδα να πλησιάζει τα 5 χρόνια δίχως πρωτάθλημα και το χάσμα με τη Ζενίτ να μην “γεφυρώνεται”, ο πάντα απαιτητικός κόσμος της ομάδας του στρατού ξεσπά. Ήδη στο ματς με τους “λιλουά”, καλούσε από τις εξέδρες τους παίκτες να πλησιάσουν. Φυσικά, όχι για κουβεντούλα και μία γουλιά βότκα. Ως εκ τούτου, εάν οι Ρώσοι δεν τα καταφέρουν στο “Τζιουζέπε Μεάτσα” σε 2 εβδομάδες και μάλιστα δεν συνεχίσουν ούτε στο Europa League, τότε οι μέρες του Σλούτσκι στο “Λουζνίκι” έχουν ημερομηνία λήξης.

Αλλοπρόσαλλες ενδεκάδες. Ετοιμαστείτε για ποδοσφαιριστές που δεν έχετε ακούσει ποτέ, για ενδεκάδες που δεν έχουν παραταχθεί ποτέ με αυτή τη σύνθεση, για συστήματα που δοκιμάζονται για πρώτη φορά και γενικά για καινούργια πράγματα. Η 6η αγωνιστική της φάσης των ομίλων προσφέρεται για ξεκούραση των βασικών ποδοσφαιριστών και πειραματισμούς και όλες οι ομάδες που δεν κυνηγούν κάτι θα την αξιοποιήσουν ως τέτοια. Μπάγερν, Ίντερ, Ρεάλ, Άρσεναλ, Μπαρτσελόνα και Μίλαν ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, όπως και ομάδες-ουραγοί, που δεν μπορούν να σώσουν ούτε το γόητρό τους. Μη σας παραξενέψει τίποτα, να είστε προετοιμασμένοι ακόμα και για το πιο ανάποδο αποτέλεσμα.

Την επόμενη κάτοχο του Europa League. Ακόμα κι αν δεν καταφέρουν να συνεχίσουν στον θεσμό, κάποιες εκ των Νάπολι, Μάντσεστερ Σίτι, Λιλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Άγιαξ, Λιόν, Βαλένθια, Τσέλσι, Μαρσέιγ, Ντόρτμουντ, Ζενίτ και Πόρτο θα συνεχίσουν στη δεύτερη τη τάξει διοργάνωση της UEFA. Αυτομάτως, λοιπόν, γίνονται φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, αφού ούτως ή άλλως θα τοποθετηθούν στους ισχυρούς στην κλήρωση των 32 και των 16 (γίνεται μαζί), ενώ δεν υπάρχει και κάποιο όνομα-“φόβητρο” ήδη στους ομίλους του Europa League.

Διαβάστε ακόμη

– Τα συμπεράσματα της 1ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 2ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 3ης αγωνιστικής

– Τα συμπεράσματα της 4ης αγωνιστικής