Το γκολ του Κολοβού που άργησε 708 λεπτά

Από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος με τη Λαμία έψαχνε ο Δημήτρης Κολοβός το γκολ που θα τον απελευθερώσει. Είναι αυτό κόντρα στον Άρη ικανό να του χαρίσει αυτό που του εγγυήθηκαν; Μια δεύτερη ευκαιρία.

Ο Δημήτρης Κολοβός πανηγυρίζει το γκολ με τον Άρη
Ο Δημήτρης Κολοβός πανηγυρίζει το γκολ με τον Άρη MOTIONTEAM

Όλες κι όλες τέσσερις μετριούνται ως σήμερα, ένα παιχνίδι πριν από την ολοκλήρωση της τρέχουσας σεζόν, οι πλήρεις, 90λεπτες δηλαδή, συμμετοχές του Δημήτρη Κολοβού με τα πράσινα του Παναθηναϊκού. Οι δύο εξ αυτών μάλιστα στα εύκολα παιχνίδια κυπέλλου με την Παναχαϊκή της Super League 2, απέναντι στην οποία σκόραρε τη μία και μοναδική φορά (είχε και ασίστ στο 2-0) έως ότου τουλάχιστον συμβεί ξανά στο 1-0 επί του Άρη, την περασμένη Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη.

Άλλο τέρμα του 27χρονου επιθετικού δεν θα θυμηθεί κανείς μέσα στη χρονιά, διότι δεν είχε βρει δίχτυα από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος στις 24 Αυγούστου. Όποιος έχει αποθηκεύσει εικόνες από εκείνο το πολύ αργό ματς, το πρώτο με χρήση VAR στην Ελλάδα και ταυτόχρονη παράδοση παραγγελίας στο μπουθ των ελεγκτών διαιτητών, θα έχει κατά νου πως ο Γιώργος Δώνης τού είχε δώσει φανέλα βασικού και τον άφησε στο γήπεδο χωρίς να τον αντικαταστήσει, παρόλο που η ομάδα του δεν απειλούσε στην αναποτελεσματική απόπειρά της να ξεφύγει από το 1-1. Ο Έλληνας κόουτς τον είχε ξεκινήσει επίσης στο 3-1 από τον ΟΦΗ (αλλάζοντάς τον αφού είχε διαμορφωθεί το σκληρό αποτέλεσμα), προτού τον επαναφέρει στο αρχικό σχήμα του 1-1 με τον Ολυμπιακό, αντικαθιστώντας τον στο 45' (για χάρη του Περέα που χάρισε το απρόοπτο), μια εβδομάδα μετά τη χρησιμοποίησή του στο δεύτερο ημίχρονο του 4-0 από τον Άρη στη Θεσσαλονίκη. Οδυνηρές, αν μη τι άλλο, οι παρουσίες του σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα, όπως και η απόδοση του υπόλοιπου συνόλου ενόσω ήταν στο γήπεδο.

Ο Δώνης, που μαζί με τον τότε τεχν.διευθυντή Νίκο Νταμπίζα τον είχαν επιλέξει ως μια πολυδιάστατη λύση στη γραμμή κρούσης έναντι του -δανεικού στον Πανιώνιο- Εμμανουηλίδη, απόρροια της παραγωγικής σεζόν του στην Ομόνοια (7 γκολ σε 28 ματς), δεν έπαψε να τον εμπιστεύεται. Όχι με τυφλά μάτια πάντα, μα για κάμποσους σχεδόν εμμονικά 'κλέβοντας' χρόνο απ' άλλους πιο εξελίξιμους παίκτες. Απλώς οι συμμετοχές του έγιναν πιο αραιές όσο κυλούσε η σεζόν. Ο προπονητής του 'τριφυλλιού' εξακολουθούσε να πιστεύει ότι η δυνατότητα του Κολοβού να κινείται είτε στον άξονα είτε ως εξτρέμ θα του λύσει με τον καιρό τα πόδια. Ακόμη και φορ είχε κληθεί να παίξει, μήπως και ξεκλειδωθεί, αδυνατώντας πάντως ν' ανταποκριθεί σε κάτι ξένο για τα χαρακτηριστικά. Ήξερε πολύ καλά ο Δώνης ότι δεν έβλεπε στο χορτάρι το παιδί που είχε δουλέψει με συνέπεια μετά τα μέσα Ιουλίου. Στο κέντρο όμως δεν χωρούσε ο 27χρονος, λόγω υιού Δώνη/Ζαχίντ και στ' άκρα δεν έβγαζε την έκρηξη που απαιτούσε η θέση του εξτρέμ, δεξιά ή αριστερά.

Μέχρι που ο τραυματισμός στο γόνατο, σ' αυτό μάλιστα που είχε χειρουργηθεί, δυσκόλεψε παραπάνω την καθημερινότητα του. Όσο δεν αγωνιζόταν αναπτύχθηκαν διάφορα σενάρια για το μέλλον του. Ότι δεν υπολογίζεται πια, ότι το καλοκαίρι θα γίνει προσπάθεια να λυθεί το συμβόλαιο των τριών ετών που είχε υπογράψει πέρυσι. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση, ακόμη κι αν ίσχυε μια τέτοια πρόθεση. Πάντως στη διάρκεια της 'καραντίνας' ο Κολοβός αποδείχθηκε πως ήταν από τους ευνοημένους ποδοσφαιριστές. Διότι αφενός αποθεραπεύτηκε σωστά αφετέρου στα τέλη Απρίλη διέρρευσε η διαβεβαίωση από Ρόκα-Δώνη προς τον ατζέντη του πως υπολογίζεται κανονικά για την επόμενη χρονιά. Είχε ρωτήσει και περίμενε μια ξεκάθαρη απάντηση από την ηγεσία των 'πρασίνων'. Όποια κι αν ήταν αυτή. Τον κάλυψε αυτό που άκουσε και αφοσιώθηκε σε ό,τι έπρεπε να κάνει.

Βέβαια στην πορεία των εβδομάδων που μεσολάβησαν ο Δώνης έγινε γνωστό ότι θ' αποχωρήσει για χάρη του Ντάνι Πογιάτος, ως εκ τούτου οι ισορροπίες διαταράχθηκαν. Εκ νέου. Τουλάχιστον τα πλέι οφ ήταν μια ωφέλιμη συγκυρία και η σεζόν σαν ν' άρχισε από το μηδέν για τον Κολοβό. Μπήκε για 3 λεπτά στο 0-0 με τον ΠΑΟΚ, έπαιξε ως αλλαγή στο 3-0 από τον Ολυμπιακό και συνέχισε με ολόκληρο 90 λεπτο απέναντι στον ΟΦΗ (0-0), παλεύοντας να κάνει αισθητή την παρουσία του, να δείξει κάτι. Ό,τι δεν είχε καταφέρει στην κανονική διάρκεια. Με τον Άρη εντός έμεινε στον πάγκο, αλλά ξαναβρήκε λεπτά στα επόμενα τέσσερα τέσσερα ματς του μίνι πρωταθλήματος, με αποκορύφωμα την ημίωρη συμμετοχή του στο 'Βικελίδης' και το γκολ ύστερα από εξαιρετική κίνηση και εκτέλεση με το κεφάλι. Έβγαλε μια κραυγή σφίγγοντας τη γροθιά, όταν σηκώθηκε από το χορτάρι. Για να πανηγυρίσει με την ψυχή του είχαν περάσει 708 λεπτά σε πρωταθληματικές καταστάσεις. Όσα μεσολάβησαν από τη σέντρα της αναμέτρησης στη Φθιώτιδα.

"Ήταν ένα από τα καλύτερα μου ματς", ομολόγησε υποστηρίζοντας ακόμη πως "στην αρχή της χρονιάς δεν έβρισκα τη θέση που έπρεπε να παίζω". Έβγαλε αυτό που είχε μέσα του. Παρά τις εγγυήσεις πάντως, κάποιοι επιμένουν πως το μέλλον του στον Παναθηναϊκό αμφισβητείται πανταχόθεν. Ιδίως με τον τρόπο που θα θέλει να παίξει ο νέος προπονητής (χωρίς δεύτερο επιθετικό). Αυτός επιμένει, βγάζοντας σιγουριά, πως "είμαι εδώ για να κερδίσω μια θέση και να παίξω βασικός". Πρόλαβε, σε πρώτη φάση, να κερδίσει μια δεύτερη ευκαιρία; Λέμε ναι...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ