Το κέντρο του Ολυμπιακού είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό

Με την επικείμενη απόκτηση του Γιαν Εμβιλά, ο άξονας της μεσαίας γραμμής του Ολυμπιακού παραείναι καλός. Αν είναι και... αληθινός, θα εξαρτηθεί από μια προϋπόθεση. Η οποία θα χρειαστεί λίγες ημέρες υπομονής για να γίνει ξεκάθαρη. Μέχρι την ολοκλήρωση της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου.

Ο Φεκίρ παρακολουθεί την προσπάθεια του Εμβιλά να κοντρολάρει τη μπάλα σε αναμέτρηση Λυών-Σεντ Ετιέν στο 'Stade de Lyon', στις 23 Νομεβρίου 2018. (AP Photo/Laurent Cipriani)
Ο Φεκίρ παρακολουθεί την προσπάθεια του Εμβιλά να κοντρολάρει τη μπάλα σε αναμέτρηση Λυών-Σεντ Ετιέν στο 'Stade de Lyon', στις 23 Νομεβρίου 2018. AP PHOTO/LAURENT CIPRIANI

Τις βαλίτσες του για την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό ετοιμάζει ο Γιαν Εμβιλά. Σαφώς και μέχρι να πέσουν οι υπογραφές τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο, άλλωστε είναι δεκάδες τα παραδείγματα 'τελειωμένων' μεταγραφών που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Ωστόσο η απόκτηση του Γάλλου διεθνή χαφ είναι δρομολογημένη αυτή τη στιγμή και πάνω στα δεδομένα που ισχύουν σήμερα, μπορεί να γίνουμε μάρτυρες μιας ασυνήθιστης κατάστασης σε ελληνική ομάδα.

Με τον Εμβιλά, ο Ολυμπιακός παρουσιάζεται υπερπλήρης στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Μπορεί ο Γκιλιέρμε Τόρες να είδε την Αλ Σαντ ως την μεγάλη του ευκαιρία να αποκατασταθεί οικονομικά -και ορθώς έπραξε ως επαγγελματίας και οικογενειάρχης- ωστόσο οι 'ερυθρόλευκοι' στα χαρτιά εμφανίζονται πλέον ενισχυμένοι παρά αποδυναμωμένοι στον νευραλγικό χώρο της μεσαίας γραμμής. Οι Πειραιώτες απέκτησαν τον Πέπε Ροντρίγκες από την Γκιμαράες, τον δεύτερο -βάσει αριθμών- καλύτερο κεντρικό μέσο του πορτογαλικού πρωταθλήματος. Και τώρα είναι έτοιμοι να ολοκληρώσουν την μεταγραφή του 30χρονου Γάλλου χαφ από τη Σεντ Ετιέν, με θητεία στις Ρεν, Ίντερ, Ρουμπίν Καζάν και Σάντερλαντ, των 22 συμμετοχών στην εθνική Γαλλίας.

Την ίδια στιγμή ο Πέδρο Μαρτίνς έχει ακόμη στην διάθεση του τους Μαντί Καμαρά, Ανδρέα Μπουχαλάκη και Καφού. Με τους δύο πρώτους να έχουν σημαντικό περίδιο στην περσινή επιτυχημένη σεζόν και τον τελευταίο να δείχνει ότι μπορεί να δώσει λύσεις ως back up. Μιλάμε για μια πεντάδα χαφ με διαφορετικά χαρακτηριστικά, παίκτες που μπορεί να παίξουν και στο '6' και στο '8' ανάλογα με την διάταξη, την φιλοσοφία του συστήματος και τις ανάγκες που προκύπτουν με βάση τον αντίπαλο.

Το σενάριο που εκτυλίσσεται αυτή την ώρα μοιάζει πολύ καλό για να είναι αληθινό. Δεν θα ήταν καθόλου παράλογο να εικάζει κανείς πως οι προσθήκες των Εμβιλά, Πέπε, 'διευκολύνουν' το ενδεχόμενο πώλησης του Καμαρά. Άλλωστε ο Αφρικανός μέσος έχει πέραση σε Αγγλία και Ιταλία, ενώ ενδιαφέρον για την περίπτωση του έχουν δείξει ομάδες του εξωτερικού από την πρώτη του σεζόν με τον Ολυμπιακό. Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο ωστόσο, αυτή δεν είναι παρά μια υπόθεση. Υπαρκτή προφανώς, αλλά όχι χειροπιαστή ακόμη. Και η πιθανότητα παραμονής του Καμαρά μια ακόμη σεζόν θα έδινε στον Ολυμπιακό τρομερή δύναμη ισχύος, τουλάχιστον σε σχέση με τους αντιπάλους του εντός συνόρων.

Ο Πέδρο Μαρτίνς εξάλλου δούλεψε πολύ πέρσι το 4-3-3 και η λογική λέει πως στα ζόρικα τουλάχιστον ματς θα έκανε ξανά το ίδιο φέτος, έχοντας την πολυτέλεια να διαχειριστεί τους Εμβιλά, Πέπε, Καμαρά, Μπουχαλάκη και Καφού για τις τρεις θέσεις στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Στην περίπτωση χρησιμοποίησης μιας διάταξης 4-2-3-1, δύο εκ των παραπάνω θα έπαιρναν θέση στο χορτάρι με τον Φορτούνη ή τον Βαλμπουενά μπροστά τους σε ελεύθερο -σαφώς πιο επιθετικό- ρόλο. Η υπεροπλία των Πειραιωτών σε αυτά τα μέτρα για τις εντός συνόρων υποχρεώσεις, εμφανής. Ακόμη και σε σύστημα 4-4-2, δίδυμα όπως Εμβιλά-Πέπε ή Εμβιλά-Καμαρά θα υποστήριζαν με χαρακτηριστική άνεση τις ανάγκες μιας αναμέτρησης στο ελληνικό πρωτάθλημα. Την ίδια στιγμή, οι ποιοτικές λύσεις για τα ματς της Ευρώπης είναι τουλάχιστον +1 σε σχέση με πέρσι.

Ο Εμβιλά έχει την ικανότητα να καλύπτει τα μέτρα χαμηλά στην κουλούρα, τόσο ανασταλτικά, όσο και δημιουργικά. Είναι δυνατός, ικανοποιητικά ταχύς και εξαιρετικός στην υποδοχή και την πρώτη πάσα. Ο Πέπε δεν ξεχωρίζει για τις φυσικές του δυνάμεις, αλλά για την ικανότητα με τη μπάλα στα πόδια. Κρατάει και μοιράζει με ευκολία, δημιουργεί σε λίγα μέτρα, ορίζει το τέμπο στη μεσαία γραμμή και σπανίως λαθεύει στις επιλογές του. Ο Καμαρά παίζει σε τρομερή ένταση, μπορεί να πιέσει ψηλά, καλύπτει μέτρα και πατάει κάθετα στην επίθεση, ενώ μπορεί να κουβαλήσει τη μπάλα χάρη στη δύναμη και την ταχύτητα του. Ο Μπουχαλάκης είναι απλός στο παιχνίδι του, ό,τι σε χάνει σε ταχύτητα το κερδίζει σε τοποθετήσεις και με επιτυχία παίζει τον ρόλο του ενδιάμεσου χαφ, που γεμίζει τον χώρο ανάμεσα στα μεσοαμυντικά και μεσοεπιθετικά μέτρα. Ο Καφού είναι δυνατός, ξέρει να χρησιμοποιεί το κορμί του για να προστατεύει τη μπάλα και μοιάζει περισσότερο αποτελεσματικός σε προωθημένα παρά χαμηλά μέτρα.

Είναι λίγο - πολύ ξεκάθαρο, πως πρόκειται για μια πεντάδα κεντρικών μέσων που λύνει τα χέρια του Μαρτίνς σε κάθε πιθανό πρόβλημα. Συνδυάζοντας εμπειρία, ποιότητα, παραστάσεις, φιλοδοξία, δύναμη, ταχύτητα, τεχνική, ένταση, ηρεμία. Ο Πορτογάλος τεχνικός μπορεί να δημιουργήσει τριάδες ή δυάδες που εξυπηρετούν ιδανικά τον τρόπο που θέλει να αγωνιστεί η ομάδα του ανάλογα τον αντίπαλο, ενώ του παρέχει την δυνατότητα να πηγαίνει με σχετική ασφάλεια σε ροτέισον, σε μια σεζόν ιδιαίτερη (ελέω κορονοϊού) με πολλά συνεχόμενα παιχνίδια για ένα διάστημα τουλάχιστον τριών μηνών.

Όλα αυτά με μια προϋπόθεση: να μείνει στο ρόστερ ο Μαντί Καμαρά. Ή αν αποχωρήσει να αντικατασταθεί με έναν παίκτη όχι ισάξιο ή καλύτερο, αλλά με παραπλήσια αγωνιστικά χαρακτηριστικά για να συμπληρώνει τους υπόλοιπους. Αυτή τη στιγμή ο άξονας της μεσαίας γραμμής του Ολυμπιακού παραείναι καλός. Αν είναι και... αληθινός, θα χρειαστεί λίγες ημέρες υπομονής για να γίνει ξεκάθαρο. Μέχρι την ολοκλήρωση της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ