Ο 'θηλυκός Μποργκ' σταματάει έχοντας εκπληρώσει κάθε όνειρο

Το φινάλε της καριέρας της Καρολίν Βοζνιάκι δεν σχετίζεται με το σοβαρό θέμα της υγείας της. Η ίδια έκρινε πως ήρθε η ώρα να αφιερωθεί σε κάτι άλλο.

Η Καρολίν Βοζνιάκι θέλει να βρει άλλα πράγματα για να γεμίσει τη ζωή της, έξω από το τένις
Η Καρολίν Βοζνιάκι θέλει να βρει άλλα πράγματα για να γεμίσει τη ζωή της, έξω από το τένις AP PHOTO/MIC SMITH

Από τα 10 ήθελε ν' ανέβει στην κορυφή του γυναικείου τένις. "Τότε που το έλεγα δεν ήξερα τι σημαίνει", έχει εκμυστηρευτεί. Ήταν ήδη επαγγελματίας από τα 15 της. Το 2009 έφτασε στον τελικό του US Open, χάνοντας από τη Βελγίδα και φίλη της Κιμ Κλάιστερς, και μεταξύ του 2010-2011 η ασυναγώνιστη Δανή με την πολωνική καταγωγή κατακτούσε 30 τίτλους σε τουρνουά WTA - τους περισσότερους από κάθε άλλη κοπέλα της εποχής. Στις 11 Οκτωβρίου του 2011, σε ηλικία 20 ετών, το όνειρο της μικρής από το Οντένσε είχε λάβει πλέον σάρκα και οστά. Για 71 εβδομάδες ήταν ακλόνητη. "Εκπληρώνοντας τη φιλοδοξία μου τόσο νέα ήταν ταυτόχρονα απίθανο και σκληρό", θα ομολογούσε αργότερα.

Την Παρασκευή η Καρολίν Βοζνιάκι ανακοίνωσε πως θ' αποσυρθεί από τη δράση όταν ολοκληρωθεί η προσπάθειά της στο επερχόμενο Αυστραλιανό Όπεν του 2020. Η χρονική συγκυρία δεν επιλέχθηκε τυχαία από την ίδια. Είναι ομολογουμένως σημαδιακή, διότι πρόκειται για το μοναδικό major τουρνουά που έχει κερδίσει στη μακρά καριέρα της, μόλις πριν από 2 χρόνια. Εκείνον τον Γενάρη επέστρεφε στην πρώτη θέση του ranking, μετά από 6 χρόνια. Εκείνον τον Γενάρη ξεπερνούσε τα 30 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματικά έπαθλα, μία από τις τέσσερις (7 πια) όλων των εποχών.

"Πάντα έλεγα στον εαυτό μου πως όταν ο χρόνος φτάσει, τότε που θα υπάρχουν πράγματα εκτός του τένις που θα θέλω περισσότερο, θα είναι η στιγμή να σταματήσω. Τους τελευταίους μήνες, έχω αντιληφθεί πως υπάρχουν πολλά περισσότερα να πετύχω στη ζωή εκτός των κορτ", ήταν το ιδιόχειρο μήνυμά της στο instagram.

Τον Οκτώβριο του 2018 είχε διαγνωστεί με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ένα αυτοάνοσο νόσημα που 'χτυπάει' 1/100 ανθρώπους παγκοσμίως και στη διάρκεια του οποίου ο οργανισμός επιτίθεται στις ίδιες τις αρθρώσεις του 'πληγώνοντάς' τες σταδιακά. Οι αρθρώσεις 'φαγώνονται' συμμετρικά και με τον καιρό παραμορφώνονται. Ταυτόχρονα επηρεάζονται και άλλα όργανα, ενδεχομένως η καρδιά. Η Δανή είχε μιλήσει δημόσια για την πάθησή της και την επί μηνών αμφιβολία για το τι συμβαίνει στον οργανισμό της. Δεν είχε εξακριβωθεί η πηγή των ενοχλήσεων που είχε εμφανίσει ξαφνικά και ήταν ενδεχομένως η πιο επώδυνη περίοδος του βίου της.

Η απόφασή της πάντως "δεν έχει να κάνει σε τίποτα με την υγεία μου", διευκρίνισε στην ίδια ανάρτηση. Ούτως ή άλλως δεν την είχε σταματήσει. Απλώς είχε ήδη συμπεράνει στην κουβέντα με τον καθρέπτη της πως "έχω καταφέρει όλα όσα ονειρευόμουν". Μεταξύ των οποίων η συμμετοχή σε τρία ολυμπιακά τουρνουά και το χρίσμα της σημαιοφόρου στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, το 2016.

Η Καρολίν Βοζνιάκι υπήρξε στην αθλητική πορεία της ένας θηλυκός Μπιόρν Μποργκ. Η κορυφαία γυναικεία φιγούρα και εκπρόσωπος του σκανδιναβικού τένις. Η μοναδική τενίστρια από τη χώρα της, που έφτασε τόσο ψηλά. Τεχνικά άρτια, μια αθλήτρια που με το επιβλητικό στιλ παιχνιδιού της κατόρθωσε να σταθεί για μια ολόκληρη 15ετία σε σ' ένα ανταγωνιστικά υψηλό επίπεδο και ν' αφήσει το σημάδι της.

Το τρομερό backhand με τα δύο χέρια, που μετέτρεπε μια άμυνα σε επίθεση, η ευλυγισία των άκρων συνδυαστικά με την αθλητικότητα του σώματός της, απόρροια της πυγμαχίας που έκανε από τα 12 της, και η ταχύτητα με την αντοχή στο κορτ συνέθεσαν ένα μοναδικό παζλ ικανοτήτων που εξέλιξε δουλεύοντας "χωρίς να καταλαβαίνω την πίεση" με στόχο να "κάνω το καλύτερο που μπορούσα".

Η Βοζνιάκι δεν ξέχασε ποτέ και συμβουλεύει καθέναν ξεχωριστά να "πιστεύεις στον εαυτό σου, να δουλεύεις σκληρά και να διασκεδάζεις". Γιατί "κανένα όνειρο δεν είναι τόσο μεγάλο" ώστε στο τέλος να μην εκπληρωθεί. Το επόμενο δικό της είναι ν' αφιερώσει το χρόνο της στην οικογένειά της και στον σύζυγό της, τον Αμερικάνο Ντέιβιντ Λι, πρώην πρωταθλητή με την παρέα των Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς. Με τον οποίο προσφάτως έλαβαν μαθήματα στο Χάρβαρντ για τη ζωή των αθλητών μετά τη λήξη της καριέρας τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ