George Herman Ruth Jr

George Herman Ruth Jr

The Great Bambino

O George Herman Ruth Jr γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1895 στην Βαλτιμόρη. Ο πατέρας του, George Herman Ruth Sr, είχε δικό του μπαρ. Οι οικογένεια Ruth είχε χτυπηθεί νωρίς από ατυχίες και ενώ η μητέρα του Babe, Kate, έφερε στον κόσμο οκτώ παιδιά μόνο τα δυο επέζησαν.
Ένα από αυτά ήταν και ο Babe Ruth που ήταν προορισμένος να γίνει ο εθνικός ήρωας των Αμερικάνων. Ο George Ruth δεν είχε και τα καλύτερα παιδικά χρόνια να θυμάται, λόγω της επιχείρησης που είχαν οι γονείς του αναγκάζονταν να αφήνουν αυτόν και την αδερφή του πολλές ώρες μόνους τους. Μέχρι που ο πατέρας του George τον πήγε σε ένα εσώκλειστο καθολικό σχολείο, το St. Mary’s και παραχώρησε την κηδεμονία του επτάχρονου Babe στους Xaverian Brothers που διοικούσαν την σχολή.

Μέχρι την ηλικία των 12 ο μικρός George είχε δει ελάχιστες φορές τους γονείς του καθώς η πιο συχνή επίσκεψη τους στο ίδρυμα ήταν μια φορά τον μήνα. Ο George ήταν πολύ κακός μαθητής και η διαγωγή του δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή, ο πιτσιρικάς δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στους αυστηρούς κανονισμούς της σχολής. Ένας από τους δασκάλους του St. Mary’s, o πατέρας Mathias, ήταν αυτός που ανέλαβε προσωπικά την διαπαιδαγώγηση του ατίθασου George και στο πρόσωπο του ο μικρός είδε την πατρική φιγούρα που μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχε γνωρίσει. Ο πατέρας Mathias ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έδειξε στον μετέπειτα μεγαλύτερο παίκτη του μπέιζμπολ τα μυστικά του αθλήματος.

Ο George τον είχε σαν πρότυπο και ακολουθούσε πιστά τις συμβουλές του ενώ οι ώρες που περνούσαν οι δυο τους παίζοντας το αγαπημένο του μπέιζμπολ ήταν ατελείωτες. Το ταλέντο του George στο άθλημα αυτό φάνηκε αμέσως, είχε την δυνατότητα να παίξει σε πολλές θέσεις και αν και ξεκίνησε σαν catcher δοκίμασε τις ικανότητες του και στο pitching και όπως ήταν αναμενόμενο ξεχώρισε και σε αυτή την θέση. Ήταν ο ήρωας της σχολικής του ομάδας και ήδη το άστρο του είχε ξεκινήσει να λάμπει.

Σε ηλικία 19 ετών τον εντόπισε ο Jack Dunn, ιδιοκτήτης των Baltimore Orioles που εκείνη την εποχή αυτή η ομάδα ήταν παράρτημα των Boston Red Sox. Αμέσως του έκανε συμβόλαιο και ήταν τότε που ο George Ruth απέκτησε το παρατσούκλι «Babe». Ο Jack Dune ήταν γνωστός σαν ο καλύτερος κυνηγός ταλέντων στο μπέιζμπολ και μόλις οι υπόλοιποι παίκτες της ομάδας αντίκρισαν τον George τον αποκάλεσαν… «Το καινούργιο μωρό του Jack» και έτσι το παρατσούκλι Babe έμελε να τον ακολουθεί για το υπόλοιπο της ζωής του. Πέντε μήνες στην Minor League και τους Orioles ήταν αρκετοί για να «ψηθεί» ο Babe και να πάρει τον δρόμο για τα μεγάλα σαλόνια της Major και τους Boston Red Sox.

Από τα 19 του ο Babe έδειξε πως ήταν γεννημένος για να γράψει ιστορία στον αθλητισμό, έπαιζε σαν outfield και με την ίδια επιτυχία έπαιζε και σαν pitcher. Όλοι θα τον θυμούνται σαν τον μεγαλύτερο «ροπαλιστή» στην ιστορία του αθλήματος αλλά ο ίδιος έκανε ένα ρεκόρ που κρατάει μέχρι σήμερα. Το 1916 στους τελικούς (World Series) έγραψε ιστορία, πήρε την θέση του στο mount σαν pitcher και αν και στο πρώτο ining έκανε δώρο στους αντιπάλους του, τους Brooklyn Robins, ένα run, κατάφερε να ρίχνει για 13 inings βγάζοντας τους αντιπάλους του εκτός παιχνιδιού. Οι Red Sox κέρδισαν με 2-1 και το παιχνίδι αυτό έχει μείνει στην ιστορία σαν μεγαλύτερο σε ining παιχνίδι.

Τα πρωταθλήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο και ο babe Ruth είχε γίνει ήδη ο ζωντανός θρύλος του μπέιζμπολ. Κυριολεκτικά «κατάπινε» το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και έγραφε την δική του ιστορία με χρυσά γράμματα. Η τελευταία του σεζόν με τους Boston Red Sox ήταν η μαύρη σελίδα σε αυτό τα «χρυσό» βιβλίο, η ομάδα τελείωσε στην έκτη θέση αλλά ο ίδιος συνέχισε να είναι καταπληκτικός και να σπάει ρεκόρ. Το 1918 ήταν η τελευταία φορά μέχρι σήμερα που οι Red Sox στέφθηκαν πρωταθλητές.

Στις 5 Ιανουαρίου του 1920, ο οπαδοί της Βοστόνης έζησαν μια από τις χειρότερες μέρες. Η σημαία της ομάδας «ξεπουλήθηκε» στους New York Yankees, μια μικρή ομάδα μέχρι τότε, για 125.000 δολάρια και ένα δάνειο 350.000 δολαρίων προκειμένου ο ιδιοκτήτης των Red Sox να χτίσει το νέο γήπεδο της ομάδας. Όλοι χαρακτήρισαν την μεταγραφή αυτή σαν το μεγαλύτερο λάθος που έκαναν οι Red Sox στην ιστορία τους.

The curse of the Bambino

Η κατάρα του Babe χτύπησε την Βοστόνη και αποζημίωσε την Νέα Υόρκη, όπως είπαμε από τότε η Βοστόνη δεν κατέκτησε άλλο πρωτάθλημα στο μπέιζμπολ, αντίθετα με τους Yankees που χάρη στον Babe έγιναν η μεγαλύτερη ομάδα στην ιστορία του αθλήματος. Χάρη σε αυτό τον υπέρ πρωταθλητή η ομάδα κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο της τίτλο, να προσελκύσει οπαδούς με το πιο ακριβό εισιτήριο στα αμερικάνικα αθλήματα και να χτίσει το 1923 ένα καινούργιο γήπεδο. Η ζωή του Babe Ruth έξω από το γήπεδο ήταν γεμάτο κραιπάλη, σπατάλες, ποτό και πολύ φαγητό.

Το 1917 παντρεύτηκε μια σερβιτόρα με το όνομα Helen και το 1921 υιοθέτησαν την Dorothy, ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ καθώς η άστατη ζωή του Babe δεν ήταν και ότι καλύτερο για έναν σύζυγο και πατέρα. Το 1925 χώρισε με την Helen η οποία μετά από 4 χρόνια πέθανε σε μια πυρκαγιά. Η υιοθετημένη κόρη του George Ruth, Dorothy, πήγε να ζήσει μαζί του και με την νέα σύζυγό του, την ηθοποιό Claire Hodgson.

Στους τελικούς του 1932 ο Babe έκανε ένα πραγματικό θαύμα, με αντίπαλο την ομάδα των Cubs και ενώ η αναμέτρηση ήταν στο 5ο ining, ήταν έτοιμος να χτυπήσει. Ο αντίπαλος pitcher ήταν o Charlie Root και είχε δυο ball και δυο strikes, αυτό σημαίνει πως στο τρίτο strike o Babe θα ήταν εκτός παιχνιδιού. Ο Babe σήκωσε το ρόπαλο του και έδειξε που θα στείλει την μπάλα, ο Root έριξε και Babe σημείωσε το πιο «χρυσό» homerun της ιστορίας του. Έστειλε την μπάλα ακριβώς εκεί που είχε δείξει και ένα κατάμεστο γήπεδο τον χειροκροτούσε. Οι Yankees στην συνέχεια των τελικών πήραν το τρίτο τους συνεχόμενο πρωτάθλημα.

Η αρχή του τέλους

Ο Babe “σημαδεύτηκε” από άλλον ένα θάνατο το 1929, αυτόν του φίλου του και μάνατζερ των Yankees Miller Huggins. Ο Babe απευθύνθηκε στην διοίκηση της ομάδας και ζήτησε να πάρει ο ίδιος την θέση του φίλου του, αντί αυτού επιλέχθηκε κάποιος που ο Ruth αντιπαθούσε. Ο πρώην προπονητής των Chicago Cubs Joe McCarthy, ήταν ο νέος προπονητής των Yankees. Το σαράκι του προπονητή είχε μπει μέσα στον Babe που ήλπιζε πως θα καταφέρει να αναλάβει μια μεγάλη επαγγελματική ομάδα.

Το 1935 αποσύρθηκε από τους Yankees και πήγε στους Boston Braves με την ελπίδα πως σε έναν χρόνο θα είναι εκείνος ο πρώτος προπονητής της ομάδας. Αλλά για ακόμη μια φορά οι ελπίδες του έπεσαν στο κενό. Στο τελευταίο του παιχνίδι σαν παίκτης σημείωσε και το τελευταίο του homerun υπ’αριθμόν 714. Τρεις ημέρες αργότερα αποσύρθηκε και από τους Braves.

To 1938 πήγε στους Dodgers σαν προπονητής πρώτης βάσης έχοντας και εκεί την κρυφή ελπίδα πως κάποια στιγμή θα του ζητηθεί να αναλάβει σαν προπονητής. Όταν τελείωσε η σεζόν το όνομα του νέου προπονητή δεν ήταν αυτό του Babe και ήταν και η τελευταία χρονιά που φόρεσε φόρμα και μπήκε στο γήπεδο.

Το τέλος ενός θρύλου

Το φθινόπωρο του 1946 ο Babe έμαθε πως πάσχει από καρκίνο του φάρυγγα, μετά από μεγάλο αριθμό επεμβάσεων και θεραπειών ο «θρύλος» έχασε σε ένα μεγάλο ποσοστό την φωνή του και 40 κιλά σωματικού βάρους. Είχε μείνει σχεδόν ανάπηρος. Στις 16 Αυγούστου του 1948 ο Babe «έσβησε» στο Memorial Hospital της Νέας Υόρκης. Ένα ολόκληρο έθνος πενθούσε, η σωρός του τοποθετήθηκε στην είσοδο του σταδίου των Yankees και περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι έσπευσαν για τον ύστατο αποχαιρετισμό.

Μέχρι και σήμερα κανένας παίκτης του μπέιζμπολ δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Great Bambino, το 1999 το Associated Press τον ονόμασε σαν τον μεγαλύτερο αθλητή του αιώνα. Τα κατορθώματα του αναφέρονται και θα συνεχίσουν να εξιστορούνται σαν όμορφα παραμύθια που τα διηγείσαι σε ένα μικρό παιδί.

24MEDIA NETWORK