Σαβιόλα: τι πλήρωσε και τι πήρε ο Ολυμπιακός

Ο Αργεντίνος έρχεται σε μια περίοδο που η μεγαλύτερη εντός συνόρων μεταγραφή είναι αυτή του Σκόνδρα, που οι ομάδες αποκτούν μόνο ελεύθερους και δανεικούς, οι ξένοι γράφουν πως “αν πας στην Ελλάδα δεν είναι σίγουρο πως θα πληρωθείς” και ο νούμερο ένα στόχος είναι το κράτημα των συμβολαίων σε χαμηλά επίπεδα. Και μπορεί ο Σαβιόλα να έρχεται κι αυτός ως ελεύθερος, αλλά τα λεφτά του συμβολαίου του μοιάζουν και είναι τεράστια υπέρβαση για τα δεδομένα της εποχής.

Τα δίνει βέβαια η ομάδα που μπορεί να βλέπει πολλά απ’τα έσοδα να μειώνονται, αλλά εξακολουθεί να είναι η μόνη που εισπράττει ετησίως τα 20+ εκατομμύρια ευρώ του Champions League κι απ’αυτές που έχει υψηλά έσοδα από πωλήσεις. Η κίνηση, όμως, του Μαρινάκη να τα σκάσει στον Σαβιόλα τον βρίσκει ωφελημένο πριν καν ο Αργεντίνος κλωτσήσει το τόπι.

Γιατί καλώς ή κακώς είχε γκρίνια από μερίδα του κόσμου της ομάδας και μ’αυτήν την κίνηση άλλαξε εντελώς το κλίμα. Γιατί με τον Σαβιόλα έστειλε παντού μήνυμα ισχύος, αφού έκανε μια κίνηση που κανείς θα περίμενε από την ομάδα (ΠΑΟΚ) που θέλει να φτάσει τον πρώτο κι όχι από τον πρώτο, που θα μπορούσε να επαναπαυθεί από την απόσταση που τον χωρίζει.

Επειδή όμως πάντα κοιτάμε κυρίως μέσα στο χορτάρι, πάμε να δούμε τι πλήρωσε και τι πήρε στο πρόσωπο του Σαβιόλα ο Ολυμπιακός.

Finisher

Σίγουρα έναν υψηλού επιπέδου εκτελεστή. Τα οκτώ γκολ στην περσινή Πριμέρα δεν είναι μεγάλο νούμερο, όμως ο Σαβιόλα σούταρε λίγο, αφού στην Ισπανία είχε μέσο όρο το πολύ χαμηλό 1.2 σουτ ανά αγώνα. Λίγες προσπάθειες, αλλά μεγάλη αποτελεσματικότητα, σε μια ομάδα που γενικώς δεν σκόραρε πολύ, αφού τα 53 γκολ της Μάλαγα ήταν τα λιγότερα που πέτυχε ομάδα στην πρώτη επτάδα της Ισπανίας. Όπως φαίνεται στο επόμενο γράφημα του Squawka, ο Σαβιόλα είχε το πολύ υψηλό 63%, αφού 15 από τα 24 σουτ που έκανε στην Πριμέρα ήταν on target.

Έτσι, τα οκτώ γκολ δεν εντυπωσιάζουν, όμως είναι πάρα πολύ υψηλό το 63% στα σουτ on target και δείγμα μεγάλης ευστοχίας το γεγονός πως ο Σαβιόλα σκόραρε στο 33.3% των προσπαθειών του. Όλα τα γκολ μπήκαν με το δεξί και στο επόμενο γράφημα φαίνεται πως όλα, πλην ενός, ήταν προσπάθειες μέσα στην μεγάλη περιοχή, με αγαπημένο χώρο εκτέλεσης το ύψος του πέναλτι.

Στο Champions League μπορεί ο Σαβιόλα να σούταρε λίγο συχνότερα, αλλά στα συνολικά 10 σουτ που έκανε στην διοργάνωση βρήκε τέρμα στα τέσσερα απ’αυτά (40%) και δίχτυα μόνο σε μία προσπάθεια, αποτέλεσμα που του δίνει το χαμηλό 10%. Συνολικά και στις δύο διοργανώσεις, ο Σαβιόλα είχε 9 γκολ σε 34 προσπάθειες, σκόραρε στο 26% των σουτ και έβρισκε τέρμα στο 55%.

Δημιουργία, φάουλ και ντρίμπλες

Στον τομέα της δημιουργίας, ο Σαβιόλα είχε αξιοπρεπή συνεισφορά για παίκτη που κύριο του μέλημα είναι η τελευταία επαφή που θα στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Έφτιαξε 15 ευκαιρίες για τους συμπαίκτες του, εκ των οποίων οι τρεις έγιναν γκολ. Κι ως κλασικός φορ περιοχής, δημιούργησε την συντριπτική τους πλειοψηφία είτε με συνδυασμό μέσα στο “κουτί”, είτε βγαίνοντας έξω απ’αυτό, αλλά στον άξονα, στον χώρο του ημικυκλίου.

Σαφές δείγμα του τρόπου παιχνιδιού του ως τελευταίος αποδέκτης της μπάλας είναι το γεγονός πως ο Σαβιόλα είχε πολύ λίγα κερδισμένα φάουλ ανά αγώνα, αφού τόσο στην Πριμέρα όσο και στο Champions League ο Αργεντινός δεν κέρδιζε ούτε καν ένα φάουλ σε κάθε παιχνίδι. Τελευταία απεικόνιση του γεγονότος πως ο Σαβιόλα είναι finisher περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι η αποτελεσματικότητα στις ντρίμπλες.

Με χαμηλό κέντρο βάρους και ταχύτητα, ο Σαβιόλα παραπέμπει σε παίκτη που είναι ικανός ντριμπλέρ. Όμως, τα νούμερά του από πέρσι λένε ακριβώς το αντίθετο. Στην Πριμέρα ο Σαβιόλα επιχείρησε 59 φορές να περάσει αντίπαλο και τα κατάφερε μόνο 8 φορές, με το πάρα πολύ χαμηλό ποσοστό του 14%. Στο Champions League πέρασε παίκτη μόνο μία φορά σε 14 προσπάθειες, για το ακόμα πιο χαμηλό 7%. Πολύ κακές επιδόσεις ( ο ντριμπλέρ Βάις είχε 39% επιτυχία στο Καμπιονάτο), που βέβαια είναι λογικό κάποιος να σκεφτεί πως στο ελληνικό πρωτάθλημα μπορούν να είναι κατάτι καλύτερες.

Μήτρογλου;

Ο Ολυμπιακός λοιπόν αποκτά έναν πολύ υψηλού επιπέδου finisher. Έναν παίκτη περιοχής που έχει μάθει να παίζει με τους υπόλοιπους, αλλά κυρίως μπορείς να βασιστείς πάνω του για να βρεθεί εκεί που πρέπει και να τελειώσει τις φάσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, χωρίς ο ίδιος να έχει ανάγκη να κάνει πολλά σουτ στον αγώνα. Κι εκεί οφείλουμε να βάλουμε ένα ερωτηματικό, που έχει φυσικά να κάνει με τον Μήτρογλου.

Με δεδομένη την αποχώρηση του Τζιμπούρ, αλλά και τις προσωπικές περσινές του επιδόσεις, ο Μήτρογλου έμοιαζε έτοιμος για να είναι αυτός ο φορ κορυφής του Ολυμπιακού. Ο ερχομός του Σαβιόλα τον βάζει στο περιθώριο και νομοτελειακά θα ξεκινήσουν σύντομα οι οπαδικές και δημοσιογραφικές “απαιτήσεις” απ’τον Μίτσελ να παίξει με διατάξεις δύο επιθετικών για να τους χωρέσει μαζί.

Μέχρι τότε βάζω ένα ερωτηματικό στα όσα έχω ήδη διαβάσει, πως δηλαδή ο Σαβιόλα μπορεί να παίξει και στα άκρα. Ο Αργεντίνος έχει περάσει όλη του την καριέρα αγωνιζόμενος είτε μόνος του στην κορυφή της επίθεσης, είτε ως δεύτερος σε σχήματα με δύο φορ κορυφής. Οι αγώνες που έχει αγωνιστεί στα άκρα μετριούνται στα δάχτυλα και ανήκουν στο μακρινό παρελθόν, στα προ οκταετίας παιχνίδια με την φανέλα της Μονακό.

Σταρ

Στην κορυφή ή όχι, ο Σαβιόλα είναι εδώ. Για την προσφορά του θα χρειαστεί να περιμένουμε να τον δούμε στο γήπεδο, αλλά μέχρι τότε ένα είναι σίγουρο: ένας σταρ θα αγωνίζεται στο πρωτάθλημά μας, πάνω που είχαμε αποδεχθεί πως στα χρόνια της κρίσης “δεν έχει τέτοια”. Ένα όνομα που θα δώσει λάμψη, θα μαζέψει πάνω του τα βλέμματα, θα προκαλέσει θαυμασμό όταν σκόραρει, ακόμα και γκρίνια και συζητήσεις αν δεν τα πάει όπως ο κόσμος περιμένει.