Σεβασμός στους οπαδούς
Αφού στο προηγούμενο κείμενο κάναμε την αρχή και κοιτάξαμε στα πανό αντί για το χορτάρι, ευκαιρία να το συνεχίσουμε. Αυτή τη φορά δεν θα κοιτάξουμε στα πέταλα όλης της χώρα, αλλά σ’αυτό του ΠΑΟΚ.
Υποθέτω πως έχετε πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει στους τελευταίους αγώνες. Προφανώς και η έχθρα μερίδας οπαδών προς τον Σαλπιγγίδη δεν είναι κάτι καινούργιο. Όμως, η αλήθεια είναι πως έχει (ξανά)φουντώσει. Στη Νέα Σμύρνη ακούστηκαν συνθήματα κατά του Σαλπιγγίδη, της Εθνικής ομάδας και του Ζαγοράκη, γεγονός που προκάλεσε ένταση στην κερκίδα. Κάποιοι θεώρησαν πως θα πρέπει να κάνουν το ίδιο και στο φιλανθρωπικό φιλικό της Εθνικής του 2004 στην Τούμπα, ενώ το ίδιο βιολί συνεχίστηκε και στο Περιστέρι και πιθανότατα θα έχει και μέλλον.
Δίκιο
Δεν έχω καμία πρόθεση να συζητήσω το αν έχουν δίκιο ή όχι σε κάθε μία απ’τις περιπτώσεις. Για την οικονομία της κουβέντας μάλιστα, συμφωνώ εκ των προτέρων μαζί τους. Δίκιο σε όλα.
Ο Σαλπιγγίδης είναι “το 14, ο κοντός προδότης”, του οποίου η προδοσία είναι 100% δεδομένη και δεν πρέπει να συγχωρεθεί ποτέ. Είναι ένας μέτριος παίκτης, που ζημίωσε οικονομικά τον ΠΑΟΚ, που παίζει καλά μόνο με την Εθνική και όχι με την ομάδα του, που έχει κάνει κλίκα με τους υπόλοιπους διεθνείς. Ο δε Ζαγοράκης είναι απατεώνας, καταχραστής, έκανε κακό στον ΠΑΟΚ και κακώς βρίσκεται εντός της ομάδας.
Δεν χρειάζονται επιχειρήματα για να με πείσετε για την ορθότητα όλων αυτών. Τα αποδέχομαι από μόνος μου ως 100% σωστά. Γιατί το θέμα μου δεν είναι το δίκιο ή άδικο των περιπτώσεων του Σαλπιγγίδη και του Ζαγοράκη, αλλά οι αντιδράσεις αυτές καθαυτές.
Υποστήριξη
Έχετε δίκιο λοιπόν. Από πότε αυτό σας δίνει το δικαίωμα σε τέτοιες αντιδράσεις; Από πότε είναι ΟΚ να καθυβρίζεται εν χορώ κατά τη διάρκεια του αγώνα ένας παίκτης απ’τους ίδιους τους οπαδούς της ομάδας του; Από τότε το δίκιο που (θεωρείτε πως) έχετε νομιμοποιεί τα πάντα;
Στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε τις λέξεις “οπαδός, φίλαθλος, φανατικός, οργανωμένος”, αλλά ποτέ την πιο ωραία και σωστή λέξη. Υποστηρικτής. Supporters τους λένε στην Αγγλία, επειδή κάνουν αυτό ακριβώς που λέει η λέξη. Υποστηρίζουν την ομάδα τους και (προσπαθούν να) πράττουν κυρίως με γνώμονα αυτό και τίποτε άλλο. Αυτά τα συνθήματα με ποιον τρόπο συνιστούν υποστήριξη της ομάδας, των παικτών και του προπονητή την ώρα που αγωνίζονται;
Κόσμος και παίκτες
Κάθισε ποτέ να σκεφτεί κάποιος πως νιώθουν οι υπόλοιποι παίκτες όταν αγωνίζονται υπ’αυτές τις συνθήκες; Το είπα σ’έναν ΠΑΟΚτσή που μου άνοιξε κουβένταστο facebook και μου απάντησε “το να μη φοράει τη φανέλα του ΠΑΟΚ κάποιος που την έχει προδώσει είναι πιο σημαντικό απ’την ψυχολογική κατάσταση του Τζαβέλλα”. Καμία διάθεση για προβληματισμό, μπας και τελικά δεν κάνει καλό αυτό που συμβαίνει, μπας και υπάρχει κάποιο όριο. “Έχουμε δίκιο κι αυτό τα σκεπάζει όλα”.
Και προφανώς δεν παίζει κανέναν ρόλο η διάθεση των υπολοίπων φίλων του ΠΑΟΚ. Αυτών που δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον Σαλπιγγίδη ή τον Ζαγοράκη και αυτών που, ακόμα κι αν έχουν πρόβλημα, πιστεύουν πως τέτοιες αντιδράσεις κάνουν κακό στην ομάδα. Τι μπορούν να κάνουν για να τ’αλλάξουν όλα αυτά; Τίποτα.
“Αυτοί τον χειροκροτάνε τον κοντό, εμείς τον βρίζουμε. Αλλά στα εκτός έδρας, που δεν θα έχει τους δικούς του, θα τρώει πολύ κράξιμο”. Μια ωραία ατμόσφαιρα, οι μεν να χειροκροτάνε, οι δε να βρίζουν. Κι αν σε κανένα εκτός έδρας (όπως με την Καλλονή) τύχει να βρίσκονται και πολύ κοντά, ας πέσουν και μερικές ψιλές. “Δεν πειράζει, γιατί έχουμε δίκιο.”
Βαρύτητα
Τα ίδια και στα σχόλια κάτω απ’το άρθρο που έγραψε ο Σάκης Γκίνας . “Έχουμε δίκιο κι εσείς που στηρίζετε τον κοντό είστε οι φίλοι του, η κλίκα του, το σινάφι που έχει καψούρα μαζί του, ενώ ΠΑΟΚσης και εθνική Μπανανίας δεν πήγανε ποτέ μαζί” και άλλα τέτοια τσιτάτα. Ατάκες απ’το μανιφέστο που έχει ο καθένας στο μυαλό του και ποτέ δεν αμφισβήτησε. Ούτε έκατσε να σκεφτεί μήπως υπάρχουν και κάποιοι που δεν σκέφτονται έτσι, αλλά εξακολουθούν να είναι οπαδοί του ΠΑΟΚ, ή την πιθανότητα να μην έχουν όλοι οι αρθρογράφοι κάποιο συμφέρον πίσω απ’αυτά που γράφουν.
Το να ζητάς να παίξει κάποιος παίκτης σαν τον Γκαρσία είναι θεμιτό. Είναι μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού. Ακόμα κι αν κάποιοι άλλοι στην κερκίδα διαφωνούν, οι φωνές υπέρ του εκάστοτε Γκαρσία δεν κάνουν κακό στην ομάδα. Δεν βάλλουν εναντίον κανενός, απλώς υποστηρίζουν κάποιον περισσότερο. Το να βρίζεις, όμως, έναν παίκτη ή έναν παράγοντα την ώρα που η ομάδα αγωνίζεται δεν μπορεί ποτέ να είναι θεμιτό, όσα δίκια κι αν πιστεύεις πως έχεις.
Γιατί δεν γίνεται να θεωρείς πως η δική σου άποψη έχει μεγαλύτερη βαρύτητα απ’των υπολοίπων και δεν είναι επιχείρημα το “εγώ θα βρίζω, αυτοί ως χειροκροτούν”. Γιατί αυτό δημιουργεί μια ακόμα χειρότερη ατμόσφαιρα και γιατί οι δίκες σου ύβρεις συνιστούν ασέβεια στα δικά τους θέλω, που θεωρείς εξ ορισμού κατώτερης σημασίας, αφού τα αγνοείς με το που ανοίγεις το στόμα σου.
Σεβασμός
Δεν είναι λιγότερο ΠΑΟΚτσήδες όσοι δεν θέλουν να ακούν υβριστικά συνθήματα για τον Σαλπιγγίδη και τον Ζαγοράκη την ώρα που παίζει ο ΠΑΟΚ. Κι επειδή πολύ συχνά ακούμε την ατάκα για “σεβασμό στους οπαδούς”, θα επαναλάβω κι αυτό που απάντησα σε κάποιον που το έγραψε σε σχόλιο κάτω απ’το προηγούμενο κείμενο.
Σεβασμό πάνω απ’όλα στους οπαδούς που τα πέταλα είτε τους έδιωξαν απ’το γήπεδο είτε τους αναγκάζουν να βλέπουν τους αγώνες με συνθήκες που δεν επιθυμούν και ποτέ δεν εξουσιοδότησαν. Κάποιοι στα πέταλα (κάθε ομάδας) εδώ και πολλά χρόνια κάνουν πάντα ο,τι γουστάρουν. Φωνάζουν ο,τι γουστάρουν, σπάνε ο,τι γουστάρουν, μπουκάρουν όποτε γουστάρουν. “Σεβασμό” έχουν άπλετο.
Σεβασμό χρειάζονται επιτέλους όλοι οι υπόλοιποι. Κι αφού δεν τον έχουν απ’τους ομοϊδεάτες τους, θα πρέπει να τον αποκτήσουν κάποτε απ’τις διοικήσεις των ομάδων.