Ήταν 'στημένη' η Ίντερ στο Pro Evolution Soccer 6;

Υπήρξε ένα 'Χέρι του Θεού' που φρόντισε ώστε η Ίντερ να είναι μια διαστημική ομάδα που δεν έχανε ποτέ στο Pro; Αποδεικνύεται πώς δεν σπάγαμε άδικα τα χειριστήρια της κονσόλας μας.

Ήταν 'στημένη' η Ίντερ στο Pro Evolution Soccer 6;

Μερικές φορές όταν παίζεις Pro ή FIFA είναι λογικό να αναρωτηθείς πώς στο καλό γίνεται κάποιες συγκεκριμένες ομάδες να είναι τόσο καλοφτιαγμένες, να έχουν τόσο άψογα στατιστικά μοιρασμένα στους παίκτες τους, που στο τέλος να μη χάνουν με καμία κυβέρνηση;

Οι ψίθυροι για 'σστημένα' στο FIFA 19, για καταστάσεις δηλαδή που έχουν γίνει σκόπιμα κάποια σχεδιαστικά λάθη, ώστε να μην είναι εύκολο για τον χειριστή να κερδίσει το εκάστοτε παιχνίδι, είναι κάτι παραπάνω από δυνατοί.

Το ίδιο και για την ξακουστή Ίντερ του PES 6, μια πυραυλοκίνητη ομάδα, όπου ανάμεσα στα μηχανάκια της βασικής και αναπληρωματικής ενδεκάδας της, είχε τον Αντριάνο ως 'πυροβόλο' να βάζει γκολ με κάθε τρόπο, έχοντας αστρονομικά στατιστικά, όπως 99% σε δύναμη σουτ. Επίσης, ο Ομπαφέμι Μάρτινς ήταν λίγο πιο γρήγορος από τον Road Runner και τον Σόνικ τον Σκατζόχοιρο.

Η Ίντερ στο PES 6 ήταν μάστιγα. Μπορούσε να στείλει κάθε αντίπαλο στα πρόθυρα της τρέλας (όπου τρέλα= πετάω το χειριστήριο πάνω σε γυάλινες επιφάνειες). Υπήρχε λόγος.

Ήταν 'στημένη' η Ίντερ στο Pro Evolution Soccer 6;

Η Ίντερ ήταν η αγαπημένη ομάδα του designer/παραγωγού του PES 6, Σινίγκο Τακατσούκα. Ο Γιαπωνέζος έμπειρος σχεδιαστής δημιούργησε μια διαστημική Ίντερ, για δική του, αυστηρά προσωπική και εγωιστική απόλαυση.

Αυτός ήταν δηλαδή ο λόγος που κανένας επιθετικός, καμία διάταξη με 3,5 7 επιθετικούς, δεν μπορούσε να διαπεράσει τον ογκόλιθο Φραντσέσκο Τόλντο κάτω από τα γκολπόστ. Επίσης, Ιβάν Κόρντομπα, Βάλτερ Σάμουελ και Χαβιέρ Σανέτι ήταν μια τριάδα από γρανίτη που 'έτρωγε' κάθε επιθετικογενή παίκτη αντίπαλης ομάδας.

Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν, Ντέγιαν Στάνκοβιτς και Εστεμπάν Καμπιάσο έκοβαν μπάλες στη μεσαία γραμμή και προωθούσαν την ομάδα στην επίθεση με ταχύτητα και δύναμη που παρέπεμπε περισσότερο σε transformers παρά σε φιγούρες ηλεκτρονικού παιχνιδιού με αληθοφανή ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά.

Όσο για τον Αλβάρο Ρεκόμπα, με ταχύτητα ντρίπλας στο 96 (καλύτερος από τον Ροναλντίνιο), απλώς γινόταν μάγος και εξαφάνιζε τη μπάλα.

Υπήρχε μόνο μια ομάδα που ήταν ισάξια της Ίντερ στο παιχνίδι: Η Μίλαν! Μπορείτε να μαντέψετε γιατί; Προφανώς και σε αυτή την περίπτωση ο Τακατσούκα είχε βάλει το χέρι του (το λες και 'Χέρι του Θεού'), πειράζοντας τα στατιστικά της.

Ο Ιάπωνας ήθελε η αγαπημένη ομάδα του να έχει έναν αξιόμαχο αντίπαλο (όχι παραπάνω από έναν), γι' αυτό και οι Καφού, Αλεσάντρο Νέστα, Γιαπ Σταμ, Πάολο Μαλντίνι, Αντρέα Πίρλο, Κακά, Αντρέι Σεβτσένκο ήταν λίγο πιο εξωπραγματικοί από τις φιγούρες της ταινίας Space Jam.

Υπάρχει μια αίσθηση οργής και παράλληλα ικανοποίησης μέσα από αυτήν την πληροφορία. Δεν σπάσαμε άδικα τόσα χειριστήρια. Υπήρχε λόγος, απόλυτα επιβεβαιωμένος...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ