Οι πρώτες διαφορές Σίλβα και Βίκτορ

Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος εντοπίζει τις πρώτες διαφοροποιήσεις στον τρόπο δουλειάς του Βίκτορ Σάντσεθ σε σχέση μ' αυτόν του Μάρκο Σίλβα.

Δύο ημέρες προπονήσεων ήταν αρκετές για να έρθουν στην επιφάνεια ορισμένες διαφορές στην προπονητική φιλοσοφία και την αγωνιστική προσέγγιση ανάμεσα στον πρώην και τον νυν τεχνικό του Ολυμπιακού.

Ο Μάρκο Σίλβα έφυγε από το Λάνγκεφελντ της Αυστρίας και μαζί του πήρε τον τρόπο δουλειάς που εφάρμοσε στην ομάδα τον τελευταίο χρόνο. Ο Βίκτορ Σάντσεθ ανέλαβε κι εκτός από όρεξη «καταθέτει» ήδη το δικό του πλάνο στην προετοιμασία των πρωταθλητών.

Όπως μπορεί ο καθένας εύκολα να καταλάβει, ανάμεσα στην πορτογαλική και την ισπανική σχολή ποδοσφαίρου που ακολουθούν ο πρώην και ο νυν προπονητής της ομάδας, υπάρχουν κάποιες ομοιότητες, αλλά και σημαντικές διαφορές.

ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΑ ΜΙΤΣΕΛ

Η βασικότερη που εντοπίστηκε από την πρώτη κιόλας προπόνηση του νέου κόουτς αφορά στον τομέα της φυσικής κατάστασης. Ό,τι έκανε ο Μάρκο Σίλβα το έκανε μέσα από ασκήσεις με μπάλα. Οι προπονήσεις του είχαν ένταση, όχι ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία, αλλά συνέπεια στο ίδιο πλάνο και πολύ... ποδόσφαιρο. Από την πρώτη έως την τελευταία του μέρα με την ερυθρόλευκη στολή δεν έκανε ούτε μία προπόνηση που να απουσιάζει η στρογγυλή από τα πόδια των παικτών.

Ο Βίκτορ Σάντσεθ αντίστοιχα, ως άλλος Μίτσελ, καθώς υπήρξε επί σειρά ετών συνεργάτης του, ρίχνει μεγάλο βάρος στον τομέα της φυσικής κατάστασης, κυρίως με τον παραδοσιακό τρόπο. Ποιος είναι αυτός; Στις δύο από τις τρεις προπονήσεις που έχουν γίνει υπό τις οδηγίες του, έχει «λιώσει» τους παίκτες στο τρέξιμο. Την πρώτη μέρα με ένα μισάωρο μέσα στο δάσος και τη δεύτερη, χωρισμένους σε γκρουπ, γύρω από το γήπεδο.

Με άλλα λόγια, ο νέος κόουτς ρίχνει μεγαλύτερο βάρος στον τομέα της φυσικής κατάστασης και δεν περιορίζεται στο να τη βελτιώσει αποκλειστικά μέσα από την ένταση των ασκήσεων με μπάλα. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη βασική διαφορά.

Ο Μάρκο Σίλβα, θιασώτης του 4-3-3 το οποίο δεν άλλαζε ποτέ ως διάταξη, ανεξάρτητα από την επιλογή προσώπων, είχε ως βασική αρχή στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας τη γρήγορη μετάβαση (transition), σε άμυνα και επίθεση. Όταν οι παίκτες του έχαναν τη μπάλα δεν είχε ως προτεραιότητα την πίεση στο χώρο για άμεση ανάκτηση, αλλά τη γρήγορη επιστροφή των παικτών του στις θέσεις τους, προκειμένου να δημιουργηθούν δύο ζώνες άμυνας.

Κάτι αντίστοιχο ζητούσε και στο σκέλος της ανάπτυξης. Γρήγορο παιχνίδι από πίσω, τις λιγότερες δυνατές επαφές με τη μπάλα, εκμετάλλευση των κενών χώρων και συνεχή κίνηση από τον σέντερ φορ, τους εξτρέμ και τον μπαλαντέρ που ερχόταν από πίσω.

ΚΑΝΕΝΑ ΔΟΓΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

Ο Βίκτορ, αντίθετα, ως γνήσιο τέκνο της ισπανικής σχολής, στις μέχρι τώρα εντολές του, ζητάει κατοχή μπάλας, πίεση από την πρώτη πάσα του αντιπάλου και κοντινές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών. Επίσης, δεν είναι δογματικός ως προς τη διάταξη των παικτών του. Έχει ως βασικό σύστημα το 4-2-3-1, αλλά μπορεί να το μετατρέψει ανάλογα με τις απαιτήσεις του αγώνα. Υπάρχουν παιχνίδια που προτιμά το 4-4-2 ή, όταν θέλει πιο «σφιχτό» κέντρο, το 4-3-2-1, πλάνο που ακολουθούσε στα «μεγάλα» ματς και ο Μίτσελ.

Είναι γεγονός, πάντως, ότι σε αυτές τις πρώτες ημέρες δουλειάς του Βίκτορ στην Αυστρία έχει ανεβάσει απότομα στροφές, κυρίως στο σκέλος της φυσικής κατάστασης, καθώς θέλει η ομάδα να είναι με γεμάτες μπαταρίες σε περίπου έναν μήνα από σήμερα, οπότε και θα κληθεί να ξεπεράσει χωρίς κινδύνους τις συμπληγάδες των προκριματικών του Champions League. Όσο περνούν οι μέρες θα φανερώνονται όλο και περισσότερες πτυχές της δουλειάς του 40χρονου κόουτς, άρα θα είναι πιο ασφαλή και τα συμπεράσματα, αλλά και οι –αναπόφευκτες- συγκρίσεις με τον προκάτοχό του...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Το αντίο του Μάρκο Σίλβα
Τσάρλυ: Η σωστή απόφαση με Σίλβα και το ρίσκο με Βίκτορ

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα