Επιστροφή στο δρόμο που χάραξε ο Ρεχάγκελ

Ο Τσάρλυ αναλύει το παιχνίδι της Εθνικής με την Εσθονία και γράφει για τον Μίκαελ Σκίμπε που επαναφέρει την ομάδα στο ρεαλισμό και στις ρίζες που έβαλε ο Ότο Ρεχάγκελ.

Ο Σκίμπε μας επιστρέφει στον ρεαλισμό, στις ρίζες που έβαλε ο Ρεχάκελ. Η Εθνική επιστρέφει στο ποδοσφαιρικό στιλ που μπορεί να υπηρετήσει. Κέρδισε μέσα από ρεαλιστική προσέγγιση τους τρεις αδύναμους του όμιλό μας και πλέον με την ίδια φιλοσοφία θα παίξει στην ανώτερη πίστα.

Το ποτήρι είναι μισογεμάτο, η νίκη στο Ταλίν και το ρίσκο που βγήκε στον Σκίμπε. Μετά την νίκη επί της Εσθονίας και έχοντας πετύχει το τρία στα τρία μπορούμε να πούμε πως ο Σκίμπε πέτυχε τους πρώτους του στόχους. Ο Γερμανός τεχνικός με την απόφαση του για επιστροφή στις παλιές αξίες, του κλειστού κλαμπ, στο κυνικό ποδόσφαιρο των αντεπιθέσεων ανεξάρτητα με το ποιος είναι αντίπαλος, ξανακάνει την Εθνική μας ομάδα και την ξαναμαθαίνει να κερδίζει.

Πριν βιαστεί κάποιος να διαφωνήσει και να μην δει το ποτήρι μισογεμάτο πρέπει να φέρει στο μυαλό του από τι διοργάνωση προερχόμαστε και να αναλογιστεί πόσοι κίνδυνοι υπήρχαν. Το παιχνίδι στο Ταλίν είναι από αυτά που δεν τα παίζεις τα κερδίζεις.

Από τις κουραστικές βραδιές που ενώ δεν μπορείς να είσαι καλός είσαι υποχρεωμένος να κερδίσεις. Δεν πετυχαίνεις πολλά αν πάρεις τους 3 βαθμούς, χάνεις τα πάντα όμως αν δεν κερδίσεις.

Το αρχικό πλάνο

Ο Σκίμπε είχε να καλύψει κάποια προβλήματα τα οποία παρουσιάστηκαν στο παιχνίδι με την Κύπρο αλλά και μετά από αυτό. Προσπάθησε να δέσει το δίδυμο στον άξονα, βάζοντας τον Κυριάκο Παπαδόπουλο δίπλα στον Μανιάτη, χρησιμοποίησε τον Μπακασέτα και όχι τον Μάνταλο στον δύσκολο ρόλο του Φορτούνη και τον Καρέλη στα αριστερά.

Στην πράξη το σχήμα τροποποιήθηκε δύο φορές και πήρε την οριστική του μορφή στο 16ο λεπτό, όταν μετά τον Παπασταθόπουλο χάσαμε και τον Τοροσίδη. Ο Σκίμπε είχε να διαχειριστεί το υπέρ του 1-0 από το γρήγορο γκολ του Τοροσίδη, είχε ήδη φέρει τον Κυριάκο στο κέντρο της άμυνας για να καλύψει τον τραυματισμό Παπασταθόπουλο και έπρεπε να βρει λύση για να αντικαταστήσει τον Τοροσίδη.

ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΒΓΗΚΕ

Πήρε μία απόφαση όχι προβλεπόμενη. Υπάρχει ένας άγραφος νόμος. Όταν ένας προπονητής παίρνει μία επιλογή προσωπική πέρα από αυτήν που ορίζει η κοινή λογική είναι υποχρεωτικό να του βγει. Ελάχιστοι περίμεναν η απόφαση Σκίμπε να είναι να αλλάξει μέσα σε 16 λεπτά τρίτη θέση ο Κυριακός και να μπει στο κέντρο της άμυνας ο Οικονόμου.

Ο Σκίμπε όμως έκανε την συγκεκριμένη αλλαγή παίρνοντας ρίσκο σε δύο χώρους που ο αντίπαλος ασκούσε πίεση. Διπλό ρίσκο που του βγήκε. Η δεξιά πλευρά καλύφθηκε κυρίως με την καλή προσαρμογή που υπήρχε από τους Μανιάτη, Μάνταλο. Ο εξτρέμ Μάνταλος και ο εσωτερικός χαφ Μανιάτης ήταν αυτοί που κάλυπταν το παιχνίδι της Εσθονίας από την συγκεκριμένη πλευρά και επέτρεπαν στον Κυριάκο Παπαδόπουλο να μπει προς τα μέσα.

Ο Οικονόμου λειτούργησε όσες φορές χρειάστηκε άψογα μέσα στην περιοχή η κυριότερη προσφορά του όμως ήταν η σιγουριά του με την μπάλα. Όσες φορές πιέστηκε ήταν σίγουρος, δεν πήγε σε βιαστικά αλλά κράταγε με σιγουριά την κατοχή και έδινε πάσες που ελευθέρωναν το παιχνίδι μας.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε με τους Εσθονούς είχε να κάνει με τον τρόπο που κυκλοφορούσαμε την μπάλα στο πρώτο ημίχρονο και με την δυσκολία που είχαμε στο να βρούμε εύκολη κατοχή. Ειδικά από τη στιγμή που έγιναν οι αλλαγές μέχρι το τέλος του ημιχρόνου υπήρχε μία βιασύνη.

Δεν πηγαίναμε στην προφανή κοντινή πάσα, αλλά συνέχεια σε μεγάλες μεταβιβάσεις. Αυτό συνέβαινε συνέχεια από την αριστερή πλευρά μας, με τον Σταφυλίδη που λειτουργούσε πολύ καλά ανασταλτικά να είναι εκνευριστικός σε αυτό το κομμάτι στο διάστημα από το 16Ο λεπτό μέχρι και το τέλος του ημιχρόνου.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΣΚΟΠΕΣ ΜΠΑΛΙΕΣ

Σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού έγινε συζήτηση στα αποδυτήρια στο ημίχρονο και οι ποδοσφαιριστές μας μπήκαν πιο πειθαρχημένοι στην κατοχή τους στην επανάληψη. Η μεγάλη διαφορά στο δεύτερο ημίχρονο που μας επέτρεψε να διαχειριστούμε τον αγώνα και να φθάσουμε και σε δεύτερο τέρμα ήταν ότι σταμάτησαν οι άσκοπες αλλαγές πλευράς και μεταφέραμε πιο σίγουρα την μπάλα.

Δεν κάναμε τίποτα τρομερό, αλλά μία διαχείριση του τέρματος του Τοροσίδη και των δικών μας προβλημάτων.

ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ

Ο Ταχτσίδης στον άξονα έκανε κάποια καλά κοντρόλ χαμηλά, μερικά σωστά κάθετα τρεξίματα αλλά δεν είχε καλή τελευταία επιλογή. Ο Μανιάτης έδινε με την εμπειρία του πολύ καλές καλύψεις στον Κυριάκο, αλλά δεν είχε περαιτέρω δυνάμεις και απέφευγε να μεταφέρει την μπάλα. Ο Μπακασέτας ήθελε να έχει συμμετοχή, άλλα δεν μπορούσε να φορέσει τα παπούτσια του Φορτούνη και δεν είναι καλός δημιουργός, ενώ στα αριστερά ο Καρέλης δεν βοήθησε καθόλου δημιουργικά. Έδινε πάντοτε με μεγαλύτερη δύναμη από ότι χρειαζόταν τις πάσες και έχασε εύκολα κοντρόλ.

Πρακτικά σωστές αποφάσεις περνάμε κυρίως από τον Οικονόμου, όταν η μπάλα έφτανε στον Μήτρογλου που έπαιξε όποτε χρειάστηκε πολύ καλά την πλάτη εκτός περιοχή και έσπαγε την μπάλα στον Μάνταλο.

ΧΩΡΙΣ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Η αλήθεια είναι πως αυτά που κάναμε καλά με μπάλα ήταν ελάχιστα και αυτός ήταν και ο λόγος που δεν βγάλαμε καθαρή αντεπίθεση και είχαμε μόλις μία ευκαιρία σε ροή αγώνα με το σουτ εκτός περιοχής του Μάνταλου.

Κερδίσαμε όμως επειδή βγήκε το αμυντικό μας πλάνο, οι καλύψεις στα άκρα, οι τοποθετήσεις μας μέσα στην δική μας περιοχή ήταν πολύ καλύτερες από ότι με την Κύπρο και αξιοποιήσαμε δύο στημένα. Δεν θα ήταν ρεαλιστής όποιος περίμενε από την Εθνική μας που ξεκίνησε χωρίς τον Φορτούνη και με τριάδα χαφ τους Κυριάκο, Μανιάτη, Μπακασέτα και από το 16ο λεπτό έπρεπε να διαχειριστεί τον αγώνα χωρίς τους Παπασταθόπουλο, Τορσίδη, να παίξει καλό ποδόσφαιρο. Με τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν η νίκη μπορούσε να έρθει μόνο μέσα από μάχη. Η μάχη δόθηκε και το χαμηλό επίπεδο του αντιπάλου, μας βοήθησε να φύγουμε νικητές.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΡΕΧΑΓΚΕΛ

Είναι φανερό πως ο Σκίμπε μας βοηθά να αποκτήσουμε ξανά χαρακτήρα, μας ξανακάνει ομάδα και επαναφέρει αρχές που είδη κάνουν την διαφορά. Ο όμιλος καθάρισε πολύ γρήγορα. Είναι επίσης φανερό πως εμείς μαζί με τους Βέλγους και τους Βόσνιους θα παλέψουμε για τις δύο πρώτες θέσεις, με τους Βέλγους να είναι ασφαλώς το μεγάλο φαβορί για την πρώτη. Τα επόμενα ραντεβού είναι με τις ομάδες που έχουν τους ίδιους στόχους με εμάς. Στις 13/11 παίζουμε στο Καραϊσκάκης με την Βοσνία και στις 25/3 στο Βέλγιο.

Σίγουρα η πίστα γίνεται πιο δύσκολη αλλά πλέον έχουμε αποκτήσει ξανά την ποδοσφαιρική λογική που μας ταιριάζει. Έχουμε ξανά το ποδοσφαιρικό στιλ, αυτό υπηρετούμε και θα δούμε αν υπάρχει υλικό που μέσα από τις βασικές αρχές που έβαλε ο Ρεχάγκελ από το 2002 μπορεί να μας φτάσει στο Μουντιάλ του 2018. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και πολλά που πρέπει να βελτιώσουμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τέλος από την Εθνική ο Χολέμπας!
Βρήκαμε προπονητή, ώρα να φτιάξουμε και ομάδα
ΓΡΑΝΙΤΗΣ και τρία στα τρία η Εθνική!

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα