Ο ευέλικτος Σίλβα, τα λάθη του και οι προσωπικότητες

Ο Τσάρλυ σχολιάζει την παρουσία του Ολυμπιακού στο παιχνίδι με την Μπάγερν και εξηγεί γιατί το πρόσημο είναι θετικό για τους ερυθρόλευκους παρά την ήττα.

Ο Ολυμπιακός είχε μία πολύ δύσκολη αποστολή. Σε μία εποχή που ο βαθμός ετοιμότητας δεν του επέτρεπε να βγάλει σκληράδα και τρεξίματα, οι επιλογές στα χαφ έμοιαζαν προβληματικές, ειδικά για παιχνίδι χωρίς μπάλα απέναντι σε μία ομάδα του Γκουαρδιόλα. Προβληματικές απέναντι σε έναν αντίπαλο, που θα προσπαθούσε να πάρει υψηλά ποσοστά κατοχής και το επίπεδο του είναι τέτοιο που συνήθως στη μεταφορά μπάλας με πολλές πάσες η ευστοχία πλησιάζει το 90%. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να παίζεις στο γήπεδο σου άμυνα και να μην μπορείς να βγάλεις κλεψίματα.

Πηγαίνοντας στο "Καραϊσκάκης", στο μυαλό μου είχα πως πάω να παρακολουθήσω ένα από τα πιο επικίνδυνα παιχνίδια στην ιστορία  του Ολυμπιακού. Με βάση την εικόνα της ομάδας του Σίλβα στα πρώτα τρία παιχνίδια πρωταθλήματος, τον βαθμό ετοιμότητας αρκετών βασικών ποδοσφαιριστών και τη φύση παιχνιδιού της Μπάγερν, το παιχνίδι φόβιζε.

Ο πρόλογος ήταν αναγκαστικός για να εξηγήσω τον λόγο που θεωρώ πως το πρόσημο που βγήκε από το χθεσινό παιχνίδι ήταν θετικό.

Ο ευέλικτος Σίλβα και η μεταγραφή Σαλίνο

Ξεκινώντας από τον Μάρκο Σίλβα, ο Πορτογάλος προπονητής έδειξε ευέλικτος. Άλλαξε την τακτική του, πήγε σε ένα πιο συντηρητικό 4-3-3 και χρησιμοποίησε τον Σαλίνο σε θέση εσωτερικού μέσου, δείχνοντας πως γνωρίζει ότι χρειάζεται γρήγορα πόδια για την αντιμετώπιση της ανάπτυξης της Μπάγερν με τις υπερβολικές σε αριθμό πάσες και τη μεγάλη κατοχή.

Ο Σαλίνο ήταν ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού και δικαίωσε τον προπονητή για την επιλογή του να τον χρησιμοποιήσει στον άξονα. Είχε τρεξίματα, κάλυψε χώρους, έκλεψε μπάλες, η στατιστική του κατέγραψε πέντε κλεψίματα κέρδισε φάουλ και χώθηκε δύο φορές στην περιοχή της Μπάγερν. Θα μπορούσε κάποιος να τον πει και μοιραίο, καθώς στο 83ο λεπτό είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει. Σίγουρα το τελείωμα του δεν είχε ποιότητα, αλλά δεν υπήρχε κανένας άλλος ποδοσφαιριστής από τις πίσω γραμμές του Ολυμπιακού, να έχει την δυνατότητα να μπει μέχρι μέσα και να απειλήσει.

Ο Σίλβα προσέφερε μία μεταγραφή στον Ολυμπιακό με την επιλογή του να βάλει τον Σαλίνο στα χαφ. Έναν γρήγορο εσωτερικό μέσο που θα καλύψει το κενό του Μανιάτη και κατά την άποψη μου θα παίξει ακόμα καλύτερα τη θέση. Ταυτόχρονα, έδωσε και στον εαυτό του το δικαίωμα να εφαρμόσει το 4-3-3.

Τα δύο λάθη του Σίλβα

Η μορφή που πήρε ο αγώνας όταν ο Πορτογάλος τεχνικός επέλεξε το 4-2-3-1 δείχνει πόσο σοφά έπραξε που ξεκίνησε με το πιο συντηρητικό 4-3-3. Για εμένα ήταν και μία από τις δύο λανθασμένες αποφάσεις που πήρε, με τη δεύτερη να είναι η επιλογή του να χρησιμοποιήσει ως τελευταία αλλαγή τον Σεμπά και να μην περάσει έναν φρέσκο φορ στο τελευταίο δεκάλεπτο αντί του κουρασμένου Ιντέγε.

Η Μπάγερν δεν έδινε δικαίωμα στον Ολυμπιακό να έχει ποδοσφαιριστές πάνω από την μπάλα όταν αμυνόταν, παίζοντας με ένα τόσο εξαντλητικό passing game που οι εύστοχες πάσες φθάνουν στο 89%. Στο τελευταίο κομμάτι του παιχνιδιού, η άμυνά του άνοιξε γιατί τα μαρκαρίσματα δεν έβγαιναν, αλλάζοντας σχηματισμό, βγάζοντας το καθαρό 6άρι και βάζοντας ποδοσφαιριστή ανάμεσα από τα χαφ και τον φορ μόλις έσπαγε το αρχικό πρέσινγκ. Προσπαθούσε ο Φορτούνης να πρεσάρει ψηλά και άνοιγαν οι γραμμές του Ολυμπιακού.

Έπαιξε για την ομάδα ο Ιντέγε

Εκτός από την πολύ καλή εμφάνιση του Σαλίνο, στα θετικά καταγράφεται και η παρουσία του Ιντέγε. Ο Νιγηριανός, όσο είχε δυνάμεις, έδειξε πως ξέρει να λειτουργεί σαν σύγχρονος φορ και να προσφέρει πολύτιμες βοήθειες στον προπονητή και στους συμπαίκτες του.

Σε παιχνίδια που η κατοχή δεδομένα θα είναι περιορισμένη, χρειάζεσαι από τον σέντερ φορ να σε βοηθήσει πολύ στο κράτημα μπάλας, να παλέψει για να σου δώσει κατοχή και να βρίσκεται πάντα σε χώρους, που θα βοηθήσει να τον τροφοδοτήσουν οι συμπαίκτες του.

Στο πρώτο ημίχρονο το έκανε με μεγάλη συχνότητα, στην επανάληψη κουράστηκε και ήταν ένας από τους λόγους που ο Ολυμπιακός έχασε μέτρα. Το αποδεικνύουν αυτό και οι απλές κατοχές μπάλας. Στο πρώτο ημίχρονο ο Ιντέγε ήρθε 20 φορές σε επαφή με την μπάλα, νούμερο σημαντικό για ένα παιχνίδι που ο επιθετικός αγωνίζεται σε μία ομάδα που παίζει πίσω από την μπάλα, στην επανάληψη μόλις σε 9 επαφές.

Είθισται σε αυτά τα παιχνίδια, στο τελευταίο κομμάτι τους, ο προπονητής να ψάχνει φρέσκα πόδια στην επίθεση και να αλλάζει τον φορ, περίμενα αυτό να γίνει στην τρίτη αλλαγή, όμως ο Σίλβα αποφάσισε να κρατήσει τον Ιντέγε μέχρι τέλους.

Σημαντικό και ελπιδοφόρο για τη συνέχεια, που ο Νιγηριανός έπαιξε για την ομάδα, είχε στο μυαλό του να αποτελεί στήριγμα για τους συμπαίκτες του και πάλευε για να δημιουργεί φάσεις για τον εαυτό του. Δεν είναι τυχαίο πως και στο πρώτο ημίχρονο η... μπούκα του Τσόρι ήρθε από κίνηση δικιά του στα αριστερά και η μεγάλη ευκαιρία του Σαλίνο, από μπαλιά στα δεξιά που διεκδίκησε ο Ιντέγε με τον Αλάμπα.

Προσωπικότητες οι Καμπιάσο, Αλόνσο, δύσκολο παιχνίδι για την αμυντική τετράδα

Στο "Καραϊσκάκης" είδαμε δύο μεγάλες προσωπικότητες, τον Αλόνσο και τον Καμπιάσο, που έπαιξαν υποδειγματικά την θέση 6, είχαν την εμπειρία να καλύπτουν χώρους, να τοποθετούν σωστά την ομάδα τους και να μεταφέρουν την μπάλα στους χώρους που θέλει ο προπονητής τους. Ο Καμπιάσο έπαιξε την θέση 6 για όσο άντεχε τέλεια και η παρουσία του βοήθησε τους Ντα Κόστα, Σιόβα να καλύψουν τους απαιτητικούς ρόλους τους.

Ο αγώνας είχε μεγάλη δυσκολία για τους αμυνόμενους στην τελευταία τετράδα. Μπορεί οι γραμμές να ήταν κοντά η μία στην άλλη, ο Σίλβα να είχε δώσει εντολές, ο Ολυμπιακός να αμυνόταν χαμηλά ώστε να μην υπάρχουν αποστάσεις, τα κλεψίματα, όμως, ήταν ελάχιστα. Αυτό έφερνε μεγάλη δυσκολία στους Ομαρ, Ντα Κόστα, Σιόβα, Μαζουάκου.

Έφερνε δυσκολία, καθώς όσο κυκλοφορούσαν την μπάλα οι ποδοσφαιριστές της Μπάγερν, οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού αναγκαστικά λειτουργούσαν παθητικά, καθώς αν γινόταν επιθετική κίνηση στην μπάλα από κάποιον αμυνόμενο, θα δημιουργείτο άμεσο ρήγμα. Οι παίκτες της Μπάγερν προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τον χρόνο της παθητικής άμυνας κάλυψης χώρων και να μπουν στην περιοχή του Ολυμπιακού με κινήσεις από τις πίσω γραμμές.

Η ανάπτυξη της Μπάγερν στο πρώτο ημίχρονο

Στο πρώτο ημίχρονο, ο τρόπος που προσπάθησε να επιτεθεί η Μπάγερν ήταν κυρίως με μεγάλες μπάλες από τον άξονα στον Κόστα. Με το που ερχόταν ο Βραζιλιάνος σε επαφή με την μπάλα, ο Μίλερ, πήγαινε στο πλάι του Λεβαντόβσκι, ο Βιδάλ έκανε κίνηση προς την περιοχή όπως και ο Αλκάνταρα, αν και όχι με τόσο μεγάλη συχνότητα ο Ισπανός.

Το βάρος που είχε να σηκώσει ο Ομάρ, ήταν μεγάλο. Πήρε βοήθειες από τον Σαλίνο, αλλά και από τον Καμπιάσο, η Μπάγερν πήρε φάσεις από τη συγκεκριμένη λειτουργία με κορυφαία αυτή στο 34ο λεπτό, όταν ο Ρομπέρτο έβγαλε ενστικτωδώς το σουτ του Λεβαντόβσκι, όμως η συχνότητα των ευκαιριών δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο ήθελε ο Πεπ.

Στην επανάληψη, ο Σίλβα έπρεπε να διαχειριστεί την κούραση των ποδοσφαιριστών του, καθώς οι Καμπιάσο, Κασάμι, Μαζουάκου, Τσόρι, Ιντέγε δεν ήταν έτοιμοι για 90λεπτο σε αγώνα τόσων υψηλών απαιτήσεων, τις κίτρινες κάρτες που είχαν πάρει τρεις κομβικοί ποδοσφαιριστές (Κασάμι, Καμπιάσο, Σαλίνο) και την αλλαγή πλάνου που του ετοίμασε ο Πεπ.

Η αλλαγή πλάνου του Πεπ στην επανάληψη

Στο δεύτερο ημίχρονο, η τακτική της Μπαγερν άλλαξε. Ο Μίλερ έδωσε και αυτός πλάτος, δεν γινόταν δεύτερος φορ, ο Λαμ ανέβηκε στα χαφ και προσπαθούσε συνέχεια να βγει σαν κρυφός φορ. Αυτήν την λεπτομέρεια τη βλέπεις καλύτερα από το γήπεδο. Μέχρι να ανοίξει το σκορ, οι Αλόνσο, Τιάγκο είχαν αναλάβει την οργάνωση των επιθέσεων, ο Λαμ έπαιζε ανάμεσα στους Μίλερ, Λεβαντόβσκι και ο Βιδάλ, ανάμεσα στους Λεβαντόφσκι, Κόστα. Από την στιγμή που δεν γίνονταν κλεψίματα, το έργο για την αμυντική τετράδα ήταν πολύ δύσκολο.

Μετά από το πρώτο γκολ, ο Γκουαρδιόλα κράτησε τη διάταξή του και απλά θέλησε να εκμεταλλευτεί το πλάτος που μπορούσε να πάρει, βγάζοντας τον Λεβαντόβσκι, περνώντας τον Μίλερ φορ και τον Κόμαν στη μία πλευρά. Στο 59ο λεπτό, ο Κόστα πήγε στον Μαζουάκου και ο Κόμαν στον Ομάρ.

Αξιέπαινος που πλησίασε δύο φορές την ισοφάριση

Το παιχνίδι είχε υψηλό βαθμό δυσκολίας και για εμένα είναι αξιέπαινος ο Ολυμπιακός που σε συνθήκες που δεν τον ευνοούσαν, κατάφερε να δημιουργήσει δύο καλές φάσεις για την ισοφάριση. Αν ο Σαλίνο λειτουργούσε καλύτερα, θα μπορούσε η ιστορία να είχε γραφτεί διαφορετικά και να μιλάγαμε για θαύμα. Γιατί τη χρονική στιγμή που έγινε ο αγώνας, με την ετοιμότητα που είχε ο Ολυμπιακός και με βάση τις δυνάμεις που είχαν οι ποδοσφαιριστές του Σίλβα στο ντεπόζιτο τους, θα ήταν θαύμα να έπαιρνε αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός.

Στο 83' πλησίασε το θαύμα και αξίζει να το κρατήσουμε

Τα πράγματα τα έκανε ακόμα πιο δύσκολα στον όμιλο η νίκη της Ντιναμό επί της Άρσεναλ, το σίγουρο όμως είναι πως κανείς δεν μπορεί να έχει παράπονο από τον Σίλβα και τους παίκτες του. Με βάση τις δυνατότητές τους, πάλεψαν και εμφανίστηκαν βελτιωμένοι και με μεγαλύτερα ψυχικά αποθέματα σε σχέση με τα παιχνίδια του πρωταθλήματος. Χρειάζεται δουλειά στη φυσική κατάσταση, ώστε να μπορέσει ο Ολυμπιακό να διεκδικήσει κάτι σε αυτόν τον πολύ δύσκολο, όπως εξελίσσεται όμιλο.

Διαβάστε ακόμη:

Σίλβα: "Άδικο το αποτέλεσμα, τυχερή η Μπάγερν"

Ολυμπιακός - Μπάγερν 0-3

Τα καλύτερα tweets για το Ολυμπιακός-Μπάγερν

Σιόβας: "Τυχερή η Μπάγερν"

Πόσο έτρεξαν οι παίκτες του Ολυμπιακού και της Μπάγερν

Οι πάσες στο Ολυμπιακός-Μπάγερν

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα