O Ολυμπιακός και οι ανάγκες

Ο Τσάρλυ γράφει για τον Ολυμπιακό της νέας σεζόν. Αυτά που έχει, αυτά που χρειάζεται και αυτά που πρέπει να γίνουν στο μεταγραφικό παζάρι.

Η συμφωνία με τους δανειστές, μας δίνει την δυνατότητα να μπούμε σε κανονικούς ρυθμούς και βοηθά τις ελληνικές ομάδες να κλείσουν τις μεταγραφές τους. Ο Ολυμπιακός έχει μείνει πολύ πίσω και ο κόσμος της ομάδας περιμένει άμεσα μεταγραφές.

Μέχρι στιγμής στο αρχικό στάδιο προετοιμασίας βρίσκονται 5 καινούρια πρόσωπα. Ο Λόρια που υπολογίζεται για την θέση του Μέγιερι. Ο Τζανδάρης που περιμένουμε από την εισήγηση του Σίλβα να μάθουμε αν θα παραμείνει στο φετινό ρόστερ για να δώσει λύσεις στην θέση του αμυντικού χαφ. Ο Γιαννιώτας για τα άκρα, που διαθέτει περισσότερα τρεξίματα, μπαίνει πιο δυνατά στις φάσεις από τους Ντουρμάζ, Ντοσεβί αλλά χρειάζεται να αποκτήσει ποιότητα στο τελείωμα και να μην λειτουργεί μόνο με το ένστικτο. Ο Μαρτίνες που, προορίζεται για τον ρόλο του Τσόρι, όταν αυτός θα θέλει ανάσες. Και ο Πουλίδο, που διαθέτει αναμφισβήτητα μεγαλύτερη ποιότητα από τον Φράνκο Χάρα και είναι πιο ελαφρύς από τον Μπενίτες.

Προσαρμογή στις ανάγκες του Τσόρι

Η παρουσία του Τσόρι και συνολικά το ρόστερ που έχει στα χέρια του ο Μάρκο Σίλβα, τον αναγκάζει να αφήσει το αγαπημένο του 4-3-3 και να δουλεύει το 4-2-3-1 και το 4-1-3-2, δηλαδή δύο τακτικές που επιτρέπουν χρησιμοποίηση 10αριού. Είναι λογικό ο Σίλβα βλέποντας το ρόστερ που έχει στα χέρια του, να εγκαταλείπει το 4-3-3 να σχεδιάζει την ομάδα του στο 4-2-3-1 και να δουλεύει σαν εναλλακτικό σχέδιο το 4-1-3-2.  Μην σας μπερδεύει τόσο η διάταξη στο 4-1-3-2, για ρόμβο πρόκειται, αλλά η παρουσία του δεκαριού κοντά στους εσωτερικούς χαφ, δίνει πλάτος στην ανάπτυξη και την δυνατότητα στα άκρα του άξονα να χρησιμοποιηθούν πιο επιθετικογενείς παίκτες.

Αν δεν χάσει παίκτες ο Σίλβα από ενδεχόμενες πωλήσεις, χρειάζεται άμεσα έναν γρήγορο στόπερ που να μεταφέρει την μπάλα, αναπληρωματικό αριστερό μπακ, έναν η δύο κεντρικούς χαφ, έναν εξτρέμ να κάνει την διαφορά και έναν καθαρό στράικερ.

Δεν φθάνει μόνο ο Νέτο

Στο κέντρο της άμυνας το πρόβλημα είναι τεράστιο. Ο Ολυμπιακός έχει μείνει με τον Μποτία που φάνηκε αξιοπρεπής μόνο όταν είδαμε τον Σαντάνα, με τον Σιόβα που από τον τραυματισμό που είχε στα τέλη της σεζόν 2013-14 δεν έχει επανέλθει σε καλό επίπεδο και τον Αυλωνίτη που έχει ταβάνι και αυτό δεν φθάνει για να λογίζεται σαν βασικός στον Ολυμπιακό.

Ένα ρόστερ για να θεωρείται καλυμμένο χρειάζεται 5 κεντρικούς αμυντικούς, αυτήν την στιγμή ο Ολυμπιακός έχει μόλις 3 και κανείς δεν μπορεί να πείσει πως αξίζει να βρίσκεται στην βασική ενδεκάδα. Κανονικά η διοίκηση θα πρέπει να αποκτήσει δύο στόπερ, ικανά να αποτελέσουν το βασικό κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Το πιθανότερο σενάριο όμως είναι ο Σίλβα να αποφασίσει ποιος εκ των Σιόβα, Μποτία, Αυλωνίτη του κάνει για βασικός και να δημιουργήσει μαζί με τον στόπερ που θα αποκτηθεί δίδυμο.

Όπως και τον Ιανουάριο που τελικά έγινε η αστεία επιλογή του Σαντάνα, ψηλά φαίνεται να είναι το όνομα του Νέτο. Ο Πορτογάλος ελαφρύς αλλά ποιοτικός στόπερ έχει συμβόλαιο με την Ζενίτ, μέχρι το καλοκαίρι του 2017 και δεν μπορεί να θεωρηθεί εύκολη περίπτωση. Ο Νέτο πέρυσι ήταν κατά σειρά 3ος στόπερ της Ζενίτ. Ο Βίλας Μπόας ξεκίνησε την σεζόν υπολογίζοντας σαν βασικό δίδυμο τους Γκαράι, Λόμπαρτς και η αμέσως επόμενη επιλογή ήταν ο Νέτο. Συνολικά στο πρωτάθλημα έπαιξε 1523 λεπτά, 15 παιχνίδια σαν βασικός και 5 σαν αναπληρωματικός.  Η πρώτη του εικόνα, δεν παραπέμπει σε αμυντικό, ούτε καν σε αθλητή, βλέπετε πρόκειται για έναν αρκετά αδύνατο άνθρωπό, που με ύψος 1.85 πρέπει να ζυγίζει με τα βίας και φαγωμένος πάνω από 70 κιλά.  Αδύναμος για στόπερ στις μάχες στον αέρα, με μόλις 1,3 κερδισμένη μονομαχία, καθάριζε χαμηλά στην περιοχή του 3.7 φάσεις ανά παιχνίδι, είχε 2.5 κερδισμένα τάκλιν και 2.4 κλεψίματα.

Από τα νούμερα του προκύπτει πως οι γρήγορες αντιδράσεις του τον βοηθούν, στο να είναι αποτελεσματικός στο παιχνίδι χαμηλά. Είναι στόπερ χώρου, δεν είναι καλός στην προσωπική μονομαχία, του παίρνει εύκολα χώρο και πλάτη ο αντίπαλος, αλλά αν έχει έναν δυνατό στόπερ δίπλα του, μπορεί να δημιουργήσει μαζί του ένα αποτελεσματικό δίδυμο. Εκτός από το διάβασμα του παιχνιδιού και τις γρήγορες αντιδράσεις του, το μεγάλο του όπλο είναι η τεχνική του με την μπάλα στα πόδια. Θυμίζει το στιλ του λίγο Άντζα στα καλά του. Του αρέσει να έχει την μπάλα στα πόδια του, να ανεβάζει την ομάδα ψηλά και να κάνει παιχνίδι από χαμηλά, αυτός μάλλον είναι και ο κύριος λόγος που είναι πρώτος στην λίστα του Σίλβα. Στην Ζενίτ, είχε 41.4 πάσες ανά παιχνίδι εύστοχες κατά 87.2%.

Αν ο Ολυμπιακός είχε τον Σιόβα στην κατάσταση που βρέθηκε από τον Σεπτέμβριο μέχρι το τέλος του 2013 θα πίστευα πως με τον Νέτο μπορούν να δημιουργήσουν ένα αξιόπιστο δίδυμο. Επειδή ο Πορτογάλος για στόπερ είναι πολύ ελαφρύς, αν τελικά αποκτήσει μόνο αυτόν ο Ολυμπιακός στο κέντρο της άμυνας θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα σκληράδας. Από τη στιγμή που δεν υπολογίζεται ο Γιαννούλης, υπάρχει αριθμητικό πρόβλημα στα αριστερά, όπου και θα πρέπει να αποκτηθεί αναπληρωματικός του Μαζουακού.

Ο Ντιόπ, ο Γιαταμπαρε και ο Κασάμι

Στον άξονα τώρα, ο Ολυμπιακός φρόντισε να κάνει δικό του τον Μιλιβόγιεβιτς, προς το παρόν δεν ενδίδει στις προτάσεις της Φενέρ, ο Κασάμι βρίσκεται στο Ζέεφιλντ, αλλά έχει δείξει πως θα ήθελε να πάει σε ανώτερο πρωτάθλημα και στις προπονήσεις ο Σίλβα δείχνει να εμπιστεύεται τον Γιαταμπαρέ.

Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα ο Ολυμπιακός χρειάζεται μία καλή μεταγραφή στον άξονα αν κρατήσει τον Κασάμι κι αν συνεχίσει και μετά τα φιλικά ο Σίλβα να πιστεύει στον Γιαταμπαρέ. Από τα ρεπορτάζ προκύπτει πως ο Σίλβα έκοψε τον Ντιόπ, επειδή θεώρησε πως δεν έχει την ποιότητα που ο ίδιος θέλει να έχουν οι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στον άξονα. Σε πρόσφατο κείμενο για τον Ντιόπ, ανέφερα πως ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής σε 3 χρόνια στην Λεβάντε είχε μόλις 2 ασίστ και πάσαρε με 67.7%. Θα μπορούσε να προσφέρει μόνο για την θέση 6. Ο Ολυμπιακός για να έχει το δικαίωμα να μην πάρει άλλο 6άρι πλην του Μιλβόγιεβιτς, θα πρέπει ο Σίλβα να πιστέψει πως ο Τζανδάρης θα είναι το αναπληρωματικό 6άρι και επίσης ο Σίλβα να έχει στο μυαλό του να δώσει χρόνο όταν επιστρέψει στον Μανιάτη σε αυτόν το ρόλο.

Ως εσωτερικό χαφ υπάρχει ο Κασάμι, που αναμφισβήτητα αν βρει το κουμπί του ο Σίλβα, αποφασίσει ο ίδιος να μείνει στον Ολυμπιακό και βγάλει από το μυαλό του δεύτερες σκέψεις μπορεί να κάνει την διαφορά. Από όσους χαφ υπήρχαν πέρυσι στο ρόστερ του Ολυμπιακού, ο Κασάμι ήταν ο μοναδικός ικανός να σταθεί σε υψηλότερο πρωτάθλημα του ελληνικού.

Ο Σίλβα στις πρώτες προπονήσεις δείχνει να εκτιμά τον Γιαταμπαρέ, ο οποίος ούτε πέρυσι στην Γκινγκάμπ δεν είχε κάποια σπουδαία χρονιά. Έπαιξε σε 11 παιχνίδια βασικός, 8 αναπληρωματικός, τελείωσε χρονιά με 1 γκολ, 3 ασίστ και είχε το απογοητευτικό ποσοστό για μέσο 65% στις εύστοχες πάσες. Δεν διαθέτει σίγουρο κράτημα μπάλας, δεν είναι δημιουργικός, κάνει το εύκολο λάθος και το μοναδικό του προσόν είναι ο καλός του διασκελισμός η προσπάθεια για συμμετοχή στο αμυντικό παιχνίδι και η αξιοπρεπή του σέντρα.  Είναι φανερό πως μπορεί να παίξει μόνο αν βρει χώρο και για αυτόν τον λόγο μερικές φορές χρησιμοποιείται στα άκρα και ακόμα κι όταν ο προπονητής του τον βάζει στον άξονα αυτός μπατάρει λίγο πλάγια για να βρει διάδρομο να ανοίξει την μπάλα. Κλασικός ποδοσφαιριστής μικρής ομάδας, που μπορεί να βοηθήσει ψηλά σε συνθήκες αντεπιθέσεων, φάνηκε πολύ γρήγορα πως δεν μπορεί να βρει χώρο στον Ολυμπιακό. Θα απογοητευτεί γρήγορα από αυτόν ο Σίλβα. Θα έχει ρόλο μόνο αν αφήσει τον Πορτογάλο χωρίς λύσεις η διοίκηση του Ολυμπιακού.

Όπως ήταν λογικό και είχε επαναληφθεί με τον Περέιρα, η παρουσία του Τσόρι αναγκάζει τον Σίλβα να αφήσει το 4-3-3 και να δουλέψει το 4-2-3-1. Πλέον υπάρχει και ο επίσης ποιοτικός Μαρτίνες και ο Ολυμπιακός έχει δύο δημιουργούς που του επιτρέπουν να παίζει μόνιμα με σχήματα με επιτελικό μέσο, ενώ αν παραμείνει ο Κολοβός θα πάρει και εκεί λίγο χρόνο.

Ληστεία, αν κλείσουν τον Καρίγιο με 4-5 εκ.!

Διαβάζοντας το ρεπορτάζ του Σταύρου Γεωργακόπουλου προκύπτει πως ο Καρίγιο είναι ψηλά στην λίστα του Σίλβα για τα άκρα της επίθεσης. Κάτι απόλυτα φυσιολογικό καθώς στα χέρια του ο Καρίγιο έκανε όργια την περυσινή χρονιά. Ο 24χρονος εξτρέμ, τη σεζόν 13/14 με τον Ζαρντίμ είχε σε 32 παιχνίδια 2 γκολ 5 ασίστ. Με την ποδοσφαιρική φιλοσοφία Σίλβα και με την ελευθερία που ζητά από τους ακραίους, τα νούμερα του Καρίγιο εκτοξεύθηκαν. Σε 46 παιχνίδια είχε 7 γκολ και 18 ασίστ. Το νούμερο των 18 ασίστ είναι συγκλονιστικό και μαρτυρά την διαφορά που μπορεί να κάνει ο Καρίγιο που βρίσκεται η καριέρα του σε φάση εξέλιξης. Έχει συμβόλαιο και για την επόμενη σεζόν στην Σπόρτινγκ και αν ο Ολυμπιακός θέλει να τον αποκτήσει η διοίκηση θα πρέπει να ματώσει.

Το transfermarkt τον εκτιμά στα 8.4 εκατομμύρια ευρώ, διαβάζω στο ρεπορτάζ του Σταύρου πως η διοίκηση του Ολυμπιακού εκτιμά πως μπορεί να πείσει την Σπόρτινγκ με 4-5 εκατομμύρια. Μακάρι να έχουν δίκιο αλλά μου φαίνεται δύσκολο. Πρόκειται για 24χρονο εξτρέμ, που έτρεξε σεζόν με 18 ασίστ, βασικό στην εθνική Περού και που στο πρόσφατο Κόπα Αμέρικα ήταν 5ος στις ντρίπλες με 2.8 ανά παιχνίδι.

Μακάρι να γίνει το deal με τον Μιραλάς, αλλά επειδή θεωρώ ανέφικτη την επιστροφή του τόσο για τις προτάσεις που έχει ο Βέλγος ποδοσφαιριστής όσο και γιατί δεν θέλει να επιστρέψει στην χώρα μας η γυναίκα του και το γεγονός αυτό συνήθως παίζει και το πιο σημαντικό ρόλο, θεωρώ πως η διοίκηση του Ολυμπιακού θα κάνει μία εκπληκτική επιλογή, δίχως περιθώρια αποτυχίας αν κλείσει τον Καρίγιο. Η δυνατότητα να περνά με ταχύτητα και από τις δύο πλευρές τον αντίπαλο μπακ και η τελική του επιλογή στην δημιουργία εγγυάται πως στην χώρα μας θα κάνει παπάδες. Πιστεύω πως είναι ληστεία αν μπορέσουν να τον πάρουν με τα χρήματα που αναφέρει το ρεπορτάζ.

Χρειάζονται δουλειά

Στα άκρα της επίθεσης η λογική λέει πως θα γίνει ξεσκαρτάρισμα. Ο Σίλβα στην Σπόρτινγκ έδειξε ιδανικός προπονητής για να βελτιώνει τους ακραίους ποδοσφαιριστές. O Ολυμπιακός και ο κόσμος που πήγαινε στο γήπεδο  πέρυσι ταλαιπωρήθηκε πολύ από τα παλτά που μαζεύτηκαν στα άκρα. Ο Αφελάι αποτελεί παρελθόν, οι Ντοσεβί, Ντουρμάζ, παραμένουν στο ρόστερ καθώς δεν είναι εύκολο να βρεθεί κάποιος να αναλάβει τα συμβόλαια τους και από τον Σίλβα περιμένουμε να δούμε αν θα θελήσει και αν θα μπορέσει να πάρει κάτι από αυτούς.

Στην προετοιμασία δείχνει κάτι που ανέμενα να συμβεί. Δοκιμάζει τον Φορτούνη στα αριστερά. Ο Φορτούνης έχει προοπτική, καλό κάθετο τρέξιμο, συμμετοχή στο αμυντικό παιχνίδι, δυνατότητα να πρεσάρει ψηλά, πατάει περιοχή, όμως δεν έχει βρει ακόμα την θέση του. Δημιουργός δεν είναι, πέρυσι έπαιξε συνολικά 37 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις, συνολικά 1665 λεπτά, σκόραρε 7 τέρματα και  είχε μόλις 5 ασίστ.  Παρότι δεν είναι κλασικός παίκτης γραμμής για να καθιερωθεί στα άκρα, πιστεύω  πως περισσότερο χρόνο θα βρει στα αριστερά και ο Σίλβα είναι προπονητής που θα τον βοηθήσει να γίνει πιο δημιουργικός.

Όπως φαίνεται ο σχεδιασμός του Ολυμπιακού είναι να πάρει έναν πραγματικά πρωτοκλασάτο εξτρέμ, με τον Καρίγιο να είναι πρώτο στην λίστα του Σίλβα, τον Μουνιέ να ακολουθεί, τον Νενέ να μπαίνει προσωρινά λόγω ηλικίας στο ψυγείο και με την δουλειά του Πορτογάλου να περιμένουν την εξέλιξη ενός εκ των δύο 22 χρονών Ελλήνων, των Φορτούνη, Γιαννιώτα. Ο Γιαννιώτας πέρυσι έδωσε μάχη, με την ισπανόφωνη παροικία στην Τρίπολη, έπαιξε συνολικά 39 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις, απέδειξε πως είναι μαχητής, έπεισε τον Μαρκαριάν να τον καλέσει στην Εθνική Ελλάδος για το παιχνίδι με τους Ούγγρους, τον Ολυμπιακό να τον αποκτήσει, όμως θέλει πολύ δουλειά στον τρόπο που τελειώνει τις φάσεις. Μόνο τον αριθμό των 3 ασίστ σε 39 παιχνίδια να δει κανείς που είχε την περσινή σεζόν, αντιλαμβάνεστε πόσο μεγάλη βελτίωση χρειάζεται στην τελική επιλογή. Τα όπλα του, είναι πως μπαίνει δυνατά στην φάση, βάζει τα πόδια του στην φωτιά, καλύπτει όλα τα μέτρα που απαιτεί ο ρόλος του, πρέπει όμως να μάθει να λειτουργεί στην εκτέλεση, με το μυαλό και όχι με το ένστικτο. Ο Σίλβα είναι ίσως η μεγάλη του ευκαιρία.

Τρεις επιθετικοί και ο Κολοβός

Στην κορυφή της επίθεσης ο Ολυμπιακός έχει γεμίσει, με ψεύτικους επιθετικούς. Μπορεί να είναι σκληρός ο όρος, όμως αποτελεί και πραγματικότητα. Οι Χάρα, Μπενίτες, Πουλίδο είναι επιθετικοί της παλαιολιθικής ποδοσφαιρικής εποχής. Όταν οι ομάδες έπαιζαν με δύο φορ, δεν χρειαζόταν ο σέντερ φορ να κρατά όλη την αντίπαλη άμυνα και δεν είχε εξελιχθεί η θέση των εξτρέμ. Πρακτικά δεν μπορούν να παίξουν σε καμία θέση σε τακτικές με έναν φορ και μπορούν να βρουν χώρο δίπλα στον βασικό στράικερ που θα αποκτηθεί, όταν ο Σίλβα θα επιλέγει το 4-3-1-2. Εκεί θα μπορέσει να βρει λεπτά και ρόλο και ο Κολοβός, που κι αυτός διαθέτει ποιότητα, δεν έχει βρει ακόμα θέση που θα του δίνει χρόνο στο υψηλό επίπεδο. Αν ο Σίλβα δώσει χρόνο σε μία τακτική με 2 επιθετικούς θα δοθεί μεγάλη μάχη για τον παρτενέρ του στράικερ που θα αποκτηθεί και χώρος για να παλέψουν οι Πουλίδο, Κολοβός, Μπενίτες, Χάρα, η σειρά γράφτηκε με προσωπική σειρά προτίμησης. Ο Κολοβός βέβαια μπορεί να βρίσκει λεπτά και στις τρεις περιφερικές θέσεις, πουθενά όμως να καθιερωθεί.

Ο Ζόνατας έχει το πακέτο

Για την κορυφή της επίθεσης, ο Σίλβα έκοψε τον Μπερμπάτοφ. Ο Βούλγαρος ήταν ο διακαής πόθος του νέου αθλητικού διευθυντή της ΠΑΕ. Ο Γρηγόρης Γεωργάτος είχε προκρίνει τον Μπερμπάτοφ, ο Σίλβα όμως θέλει να δουλέψει με πιο αθλητικούς ποδοσφαιριστές. Ο Ζόνατας, αυτήν την εποχή είναι λογικό να είναι στις πρώτες θέσεις της λίστας του Σίλβα, καθώς έχει τα στοιχεία που δεν διαθέτουν οι υπόλοιποι επιθετικοί του Ολυμπιακού. Δηλαδή είναι καθαρός στράικερ, με ύψος 1.92 και γερή κατασκευή. Ικανός να αγωνιστεί μόνος του στην κορυφή της επίθεσης κάτι που λείπει από το ρόστερ του Ολυμπιακού. 

Παράλληλα, έχει το όπλο χρειάζεται ο Ολυμπιακός. Οι "ερυθρόλευκοι" καλούνται να αγωνιστούν σε δύο διαφορετικά στυλ ποδοσφαίρου. Στην Ελλάδα, θέλουν τον στράικερ, όσο γίνεται περισσότερο μέσα στην περιοχή, να ανοίγει χώρους με το σώμα του, με παιχνίδι με πλάτη και ακουμπώντας πάνω του την μπάλα. Στην Ευρώπη, οι απαιτήσεις αλλάζουν και ο φορ πρέπει να συμμετέχει στα ανασταλτικό παιχνίδι, να έχει συμμετοχή στο πρέσινγκ και να καλύπτει τα απαιτούμενα μέτρα, ο Ζόνατας προκρίνεται γιατί μπορεί να σταθεί και στις δύο ποδοσφαιρικές λογικές.

Σε μία ομάδα όπως η Έλτσε, κατάφερε, να έχει στο πρωτάθλημα σε 34 παιχνίδια, 14 γκολ, 7 ασίστ αλλά και 10 κίτρινες κάρτες. Ο Ζόνατας στο ισπανικό πρωτάθλημα, είχε 2.4 κερδισμένες μονομαχίες στον αέρα, 2.6 σουτ ανά παιχνίδι. Διαθέτει πολύ δυνατά πόδια, απειλεί και από μακριά και έκανε την διαφορά στην Έλτσε, γιατί μπορούσε να παίξει στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας κάτι που θα βοηθήσει τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη. Για τον Ζόνατας μίλησα στην εκπομπή, προτού να ακουστεί το όνομα του στα ρεπορτάζ της ομάδας, καθώς είναι μία περίπτωση που ακουμπά τα θέλω του Ολυμπιακού.

Σχόλια

 

Πρώτη Σελίδα