Η Αλεξάνδρα Ασημάκη στο Contra.gr: Στην πισίνα με την Αριάνα

H φουνταριστή του Ολυμπιακού, Αλεξάνδρα Ασημάκη μιλάει αποκλειστικά στο Contra.gr και την Αριάνα Παπαγιάννη για τις επιτυχίες των "ερυθρόλευκων", τους εφετινούς στόχους, τις δικαστικές διαμάχες με τη Βουλιαγμένη, την Εθνική ομάδα, την καριέρα στο εξωτερικό αλλά και την προσωπική ζωή της.

Η Αλεξάνδρα Ασημάκη στο Contra.gr: Στην πισίνα με την Αριάνα

Ταυτισμένη με την ομάδα της Βουλιαγμένης, καθώς από εκεί ξεκίνησε την καριέρα της, έκανε τη μετάβαση το καλοκαίρι του 2014 και πήγε στον Πειραιά για χάρη του Ολυμπιακού.

Από τα νότια δεν έφυγε ποτέ. Ζει στη Γλυφάδα, δίπλα στη θάλασσα που τόσο αγαπά αν και τις περισσότερες ώρες της ημέρας  βρίσκεται στο Παπαστράτειο.

Στα 27 της χρόνια, έχει ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του κόσμου με την Εθνική ομάδα, έχει βραβευτεί ως η καλύτερη παίκτρια της Ευρώπης και του κόσμου, είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης και οι διακρίσεις δεν σταματούν εδώ.

Χαμηλών τόνων και "στρατιώτης" στην προπόνηση, χαρακτηριστικά πολύτιμα για οποιοδήποτε προπονητή.

Μας μίλησε για το καινούργιο της σπίτι, όπως η ίδια χαρακτήρισε, τον Ολυμπιακό.

Για την ιδιαίτερη θέση που έχει η Βουλιαγμένη στη καρδιά της, πάρα τις… περίεργες συνθήκες που αποχώρησε αλλά και για την Εθνική ομάδα, τον Νίκο Μορφέση και τον Σάκη Κεχαγιά.

***Highlight της συνάντησής μας η… personal προπόνηση πόλο!

 

Η νίκη με τη Βουλιαγμένη, η "ψαλίδα" στο ελληνικό πρωτάθλημα και η κρίση

Να ξεκινήσουμε με τη φετινή χρονιά. Πέντε στα πέντε, και το πέμπτο ματς στη Βουλιαγμένη ήταν ουσιαστικά το πιο δύσκολο παιχνίδι της χρονιάς.

Ναι, ήταν. Θεωρητικά δεν είχε τόσο μεγάλη σημασία, γιατί είναι πάρα πολύ νωρίς ακόμα να πούμε ότι κρίνεται ο τίτλος από μία νίκη. Αλλά από ψυχολογικής πλευράς ήταν σημαντικό. Από την άποψη ότι ήταν ένα κακό παιχνίδι για εμάς, κάναμε πολλά λάθη, αδικαιολόγητα για την ομάδα μας, γιατί συνήθως στην άμυνα παίζουμε πολύ καλά. Ανεξάρτητα από τα επιθετικά λάθη, που μπορεί να μην είναι πάντα η ημέρα σου, στην άμυνα τα λάθη ήταν αδικαιολόγητα. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο είναι θετικό. Γιατί αφυπνιστήκαμε πριν το στόχο του Super Cup.

Ήταν ένα καλό παιχνίδι για τη Βουλιαγμένη, μέχρι κάποιο σημείο, κάτι που κάνει τη νίκη σας ακόμα μεγαλύτερη.

Ναι, έπαιξαν πολύ καλά. Γενικά ξέρουμε ότι η Βουλιαγμένη είναι μια καλή ομάδα. Φέτος είναι ακόμα καλύτερη, το έδειξαν και στο τουρνουά του ΣΕΔΥ. Από εκεί και πέρα καταφέραμε να κερδίσουμε σε μια κακή μας ημέρα και είναι σημαντικό.

Τι σας είπε ο Χάρης Παυλίδης (σ.σ. προπονητής) μετά στα αποδυτήρια;

Μας είπε ότι ήταν μια πολύ κακή μέρα για μας, να κρατήσουμε το θετικό, ότι κερδίσαμε σε ένα τόσο κακό ματς, και ότι κερδίσαμε γιατί παίξαμε με ψυχή. Αυτό είναι το θετικό.

Έχουμε δει αποτελέσματα στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές με εξωπραγματικά σκορ. Αυτή είναι ουσιαστικά η εικόνα του πρωταθλήματος; O Ολυμπιακός, η Βουλιαγμένη και μετά η ψαλίδα είναι πολύ μεγάλη.

Δυστυχώς δε μας βοηθάει καθόλου εμάς αυτό, ούτε τη Βουλιαγμένη. Γιατί και οι δύο έχουμε ευρωπαϊκούς στόχους. Δε μας βοηθάει γιατί πρέπει να πηγαίνουμε όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένες στην Ευρώπη. Ωστόσο προσπαθούμε, και με κάποια φιλικά που δίνουμε προσπαθούμε να εκμεταλλευόμαστε όσο γίνεται αυτά τα παιχνίδια. Να δοκιμάζουμε κάποια πράγματα όσο είναι εφικτό, και κυρίως σε τέτοια παιχνίδια δίνουμε συμμετοχή σε όλες τις κοπέλες.

Μπορεί να αλλάξει; Οφείλεται και στην κρίση αυτό;

Σαφέστατα. Και οι ομάδες της Α1 και οι τοπικές παλεύουν πάρα πολύ, γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι. Βλέπουμε πάρα πολλές ομάδες να διαλύονται. Και το ότι υπάρχουν ακόμα ομάδες στην Α1 είναι κάτι. Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ακόμα χειρότερα. Αυτό δε συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, συμβαίνει και στο εξωτερικό. Εμείς θα παίζαμε στο Super Cup με την πρωταθλήτρια Φιρέντσε, και βλέπουμε ότι διαλύθηκε. Σε αυτό νομίζω ότι σημαντικός παράγοντας είναι και η κρίση.

 

Θέλουμε να διεκδικήσουμε πράγματα στην Ευρώπη

Στο εξωτερικό ποιο είναι το τοπ πρωτάθλημα;

Θεωρητικά είναι της Ιταλίας. Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι το ελληνικό είναι ένα πραγματικά καλό πρωτάθλημα. Εκτός του ότι είναι δύο ταχυτήτων, αυτό είναι το αρνητικό του, όλα αυτά τα χρόνια οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος είναι σε τοπ επίπεδο. Ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης αυτή τη στιγμή. Βλέπουμε ότι είναι ομάδες υψηλού επιπέδου.

Δεν είναι λίγο οξύμωρο αυτό; Έχουμε τις δύο κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης.

Είναι όντως οξύμωρο και δείχνει και πόσο σημαντικό είναι το έργο αυτών των δύο ομάδων, γιατί μην ξεχνάμε τη δουλειά που γίνεται στα ίδια τα σωματεία και τις συνθήκες που υπάρχουν. Στον Ολυμπιακό τώρα δουλεύουμε σε πάρα πολύ καλές συνθήκες. Η δουλειά λοιπόν που γίνεται στα σωματεία βοηθάει και τις Εθνικές Ομάδες στο να έχουν μια καλή πορεία. Είναι στις καλύτερες του κόσμου, πέραν του ότι έχουν φέρει μεγάλες επιτυχίες. Πραγματικά μπράβο στα σωματεία σαν τον Ολυμπιακό που στηρίζουν τόσο πολύ τις προσπάθειες των αθλητών.

120 γκολ στις πέντε πρώτες αγωνιστικές μαζί με τα 14 της Βουλιαγμένης. Έχετε δεχτεί 21, συν τα 13.Μέχρι τα 13 της Βουλιαγμένης ήταν πολύ χαμηλό το ποσοστό. Ένα τέτοιο πολύ καλό στοιχείο για την ομάδα, πώς το διαχειρίζεστε; Γιατί είναι εύκολο να πεις "Πάμε σούπερ" και να το χάσεις λίγο.

Δε θεωρώ ότι στα εύκολα παιχνίδια του πρωταθλήματος μένουμε στα γκολ. Ζυγίζουμε περισσότερο το παιχνίδι με τη Βουλιαγμένη. Νομίζω πως γενικά είμαστε πολύ προσγειωμένη ομάδα. Ξέρουμε μεν ότι έχουμε δυνατότητες, γιατί ο στόχος μας είναι και φέτος ξεκάθαρος. Θέλουμε να διεκδικήσουμε πράγματα στην Ευρώπη και σαφώς και το πρωτάθλημα Ελλάδας. Αλλά από κει και πέρα είμαστε προσγειωμένες, και γενικότερα οι αθλητές στο χώρο μας όλα αυτά τα χρόνια  είναι αρκετά προσγειωμένοι. Είμαστε ένα άθλημα όχι και τόσο προβεβλημένο. Ίσως το ότι έχουμε τα μυαλά μέσα στο κεφάλι μας, μας έχει κάνει καλό, γιατί συνεχίζει και υπάρχει το πόλο σε υψηλό επίπεδο.

 

Με αγκάλιασε ο κόσμος κι η ομάδα του Ολυμπιακού

Η δική σου πορεία και απόδοση, για άλλη μια χρονιά, είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, κυνηγάς και πάλι το βραβείο;

Εγώ προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο γίνεται καλύτερα κάθε χρόνο. Πάντα υπάρχουν δυνατότητες να γίνεσαι καλύτερος, και εγώ προσπαθώ κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερη. Αυτή είναι και η φύση του αθλητή κιόλας. Βασικά, μακάρι να πετύχουμε τους στόχους μας, γιατί είναι πολλοί φέτος. Πέρα από τον Ολυμπιακό έχουμε πολύ βαρύ πρόγραμμα.

Από το 2014 είσαι στα "κόκκινα". Δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου αίσθηση ή και του κόσμου, αλλά φαίνεται ότι έχεις ταιριάξει απόλυτα με τον Ολυμπιακό.

Χαίρομαι πάρα πολύ που το ακούω αυτό. Ναι μεν είμαι καινούργιο μέλος της ομάδας, αλλά οι συμπαίκτριες μου με αντιμετώπιζαν σαν να ήμουν καιρό. Με τις περισσότερες γνωριζόμαστε από την Εθνική Ομάδα. Οπότε είχαμε μια κοινή πορεία και από αυτή την άποψη δεν ήταν τόσο μεγάλη η μετάβαση. Στην πραγματικότητα είναι μια μεγάλη αλλαγή για μένα. Από τα 6-7 ήμουν στη Βουλιαγμένη και τώρα είμαι 27. Αν τα βάλεις κάτω, είναι πάρα πολλά χρόνια. Ωστόσο με αγκάλιασε και ο κόσμος και όλο το team της ομάδας και η διοίκηση.

Ένα παιχνίδι απέναντι στη Βουλιαγμένη είναι ιδιαίτερο για σένα;

Σαφώς, πάντα είναι ιδιαίτερο. Πέρσι ήταν η πρώτη φορά που αντιμετώπισα την ομάδα μου. Δεν ήταν καθόλου εύκολο, και ήταν κάτι που το πέρασα μόνη μου, γιατί ίσως κανένας δε μπορούσε να αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι για μένα. Και επειδή σαν άνθρωπος μπορεί να μη δείχνω πάντα τις ανάγκες μου, ήταν πολύ δύσκολο. Φέτος το παίρνω πιο ομαλά. Είναι φυσιολογικό, κοιτάς από εκεί και πέρα να κάνεις τη δουλειά σου. Το δύσκολο είναι να προσπαθείς να μη σε επηρεάσει ότι είναι μια ξεχωριστή ομάδα και ένα ξεχωριστό παιχνίδι. Πρέπει να είσαι καλός για να βοηθήσεις την ομάδα σου. Εκεί θέλει λίγο δουλειά από τη μεριά του αθλητή. Νομίζω τα καταφέραμε!

 

Με είχαν στεναχωρήσει οι δικαστικές περιπέτειες με τη Βουλιαγμένη

Τι θυμάσαι από το πρώτο παιχνίδι που έπαιξες κόντρα στη Βουλιαγμένη;

Το πρώτο παιχνίδι ήταν εδώ, στο Παπαστράτειο. Ήταν δύσκολο, υπήρχε ένα μούδιασμα. Δεν ήξερα πώς να αντιδράσω και κατά τη διάρκεια του αγώνα όταν συνέβαιναν φάσεις. Σαφώς ήθελα να είμαι πάρα πολύ διακριτική απέναντι στην παλιά μου ομάδα, γιατί με αυτή την ομάδα έχω περάσει πάρα πολλά. Εκεί έμαθα το πόλο, έχουμε πάρει δυο πρωταθλήματα Ευρώπης. Ήθελα να είμαι μαζεμένη. Παιχνίδι με το παιχνίδι άλλαζε αυτό, αλλά πάντα η Βουλιαγμένη θα είναι ξεχωριστή για μένα. Είναι το σπίτι μου πια εδώ, αλλά η Βουλιαγμένη θα είναι κάτι ξεχωριστό.

Οι άνθρωποι από τη διοίκηση της Βουλιαγμένης τι σου είπαν;

Εγώ, σαν Αλεξάνδρα, έφυγα με καλές σχέσεις. Πάντα είχα καλές σχέσεις με τη διοίκηση όσο καιρό ήμουν εκεί. Με στήριζαν σε δύσκολες εποχές, γιατί η Βουλιαγμένη δεν είναι τόσο μεγάλο σωματείο όσο ο Ολυμπιακός. Δεν έχω κανένα παράπονο από τη διοίκηση. Από εκεί και πέρα υπήρχαν κάποιες δικαστικές περιπέτειες. Με είχε στεναχωρήσει όλο αυτό, και κυρίως ότι έπρεπε να το διαχειριστώ μέσα σε όλο αυτό το στρες και την πίεση που ήμουν σε μια καινούργια ομάδα με πολύ υψηλούς στόχους. Πήγαμε στο δικαστήριο και τελικά το κερδίσαμε, μεταγράφηκα στον Ολυμπιακό. Τέλος καλό, όλα καλά. Υπήρξε μια δύσκολη στιγμή όταν ήταν ο προκριματικός όμιλος εδώ στην Ευρώπη. Υπήρχε μια "αναμπουμπούλα" σχετικά με το αν θα αγωνιστώ στον Ολυμπιακό ή τη Βουλιαγμένη. Είναι δύσκολο για τον αθλητή να μην επηρεαστεί, αλλά προσπάθησα πολύ και πήγαν όλα καλά.

Από όλους τους τίτλους σε συλλογικό επίπεδο, ποιος σου έχει μείνει πιο έντονα  και γιατί;

Πολλοί τίτλοι. Με τον Ολυμπιακό όλα ήταν έντονα φέτος. Και το ευρωπαϊκό και το πρωτάθλημα Ελλάδας, γιατί ήταν νέο το περιβάλλον. Πολύς κόσμος, κάτι που δεν το είχα συνηθίσει. Η ανταπόκριση ήταν πάρα πολύ μεγάλη, στο πρωτάθλημα μπορεί να ήταν και μεγαλύτερη. Νομίζω κάθε αθλητής όταν κερδίζει έχει μεγάλη χαρά. Με τη Βουλιαγμένη το πρώτο Ευρωπαϊκό στο Κίρισι, γιατί ήταν και το πρώτο της καριέρας μου το θυμάμαι έντονα. Δεν ήμουν τόσο μικρή, ήμουν 19 χρονών, και η αλήθεια είναι ότι πολλά παιδιά έχουν συμμετοχή από τα 16-15. Εγώ άργησα να παίξω. Ήμουν στην ομάδα, αλλά δεν είχα τόσο ενεργό ρόλο συμμετοχής. Είχα φύγει ένα χρόνο στην Ισπανία και όταν γύρισα είχα πιο ενεργό ρόλο.

Στην Ισπανία έμεινες ένα χρόνο. Γιατί δεν δοκίμασες να μείνεις περισσότερο; Δεν ήθελες;

Τότε ήθελα να παίζω περισσότερο, να πάρω περισσότερες εμπειρίες από την Α1. Τότε ήμουν μέλος της Βουλιαγμένης, που είχε αρκετές παίκτριες στο δυναμικό της. Εγώ ήθελα να πάρω περισσότερες ευκαιρίες και περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Έτσι δημιουργήθηκε η προοπτική της Ισπανίας. Δεν είναι ότι ήταν το επίπεδο της ομάδας τόσο καλό, αν και ήταν καλύτερη του τότε πρωταθλήματος, είχαμε πάρει το κύπελλο. Αλλά δεν είχε καμία σχέση το επίπεδο με αυτό του Ολυμπιακού και της Βουλιαγμένης. Πιστεύω όμως ότι κέρδισα από όλο αυτό, γιατί δεν ξέρω αν άλλαξα εγώ σαν αθλήτρια ή αν άλλαξε η αντιμετώπιση, αλλά όταν γύρισα στη Βουλιαγμένη είχα ενεργή θέση στην ομάδα. Αρχίσαμε να διεκδικούμε ωραία πράγματα. Πήγαμε πρώτη φορά σε τελικό Ευρώπης και βγήκαμε δεύτερες και στη συνέχεια η πορεία ήταν μόνο ανοδική.

Θα δοκίμαζες στο μέλλον να φύγεις στο εξωτερικό αν είχες μια καλή πρόταση;

Αυτή τη στιγμή είμαι στην καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Όταν λοιπόν υπάρχουν ομάδες τέτοιου επιπέδου, γιατί τον αθλητή τον ενδιαφέρει και το πώς δουλεύει μέσα στην ομάδα, δεν υπάρχει ομάδα που να έχει τέτοιο επίπεδο ώστε να με δελεάσει να πάω. Αυτή τη στιγμή τουλάχιστον. Τώρα αν συμβεί στο μέλλον, δεν ξέρεις ποτέ. Το έχω κάνει μια χρόνια, έχω την εμπειρία, ίσως το κάνω και στο μέλλον, δεν ξέρω.

 

Η Εθνική ομάδα πρέπει να αλλάξει νοοτροπία

Τον Φεβρουάριο ξεκινάει και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Βελιγράδι, με την Ελλάδα να είναι σε ένα δύσκολο όμιλο με  Πορτογαλία, Ολλανδία, Ρωσία και Ουγγαρία.

Είναι δύσκολος όμιλος. Δεν καταλαβαίνω γιατί με την Εθνική ομάδα πέφτουμε πάντα στους πιο δύσκολους ομίλους. Πάει με το γκρουπ δυναμικότητας. Είναι δύσκολος όμιλος, αυτό βέβαια που μετράει είναι τα χιαστί παιχνίδια. Αν πάρεις μια καλή θέση στον όμιλο, έχεις ένα σχετικά εύκολο χιαστί από την άλλη μεριά. Ξέρουμε ότι αυτές οι διοργανώσεις έχουν πάρα πολύ δρόμο. Μπορεί στα παιχνίδια των ομίλων να μην έχεις πάει καλά, μπορεί να έχεις κάνει φανταστικό παιχνίδι. Το πανευρωπαϊκό είναι στόχος μας, γιατί είναι και μια ευκαιρία για πρόκριση. Θα πάμε εκεί να διεκδικήσουμε πραγματικά ότι καλύτερο, γιατί η Εθνική Ομάδα πρέπει να κάνει το κλικ και να αλλάξει νοοτροπία. Πιστεύω ότι πρέπει να πηγαίνουμε για να χτυπήσουμε το κάθε παιχνίδι.

Έχουμε δυνατότητες να νικήσουμε οποιαδήποτε ομάδα. Όλες οι ομάδες είναι πολύ κοντά, μπορεί η μία να κερδίσει την άλλη, δεν υπάρχει κάποια ανίκητη υπέρ-ομάδα. Βέβαια οι ομάδες είναι πολλές σε αντίθεση με άλλα χρόνια που μπορεί να ήταν τέσσερις σε πολύ καλό επίπεδο και οι άλλες να ήταν λίγο πιο κάτω. Τώρα είναι όλες σε ένα πιο κοντινό επίπεδο. Πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι δεν υπάρχει κανένας ανίκητος αντίπαλος και ότι αυτή η ομάδα έχει φέρει πολλές επιτυχίες. Οι περισσότερες παίκτριες είναι οι ίδιες και οι άλλες που έχουν έρθει από πιο κάτω είναι και αυτές ταλαντούχες και με διακρίσεις, οπότε γιατί όχι; Το 'χουμε!

Είναι μια μεταβατική περίοδος με την αλλαγή του προπονητή, με τον Σάκη Κεχαγιά να βρίσκεται στον πάγκο της ομάδας.

Όντως είναι μεταβατική περίοδος. Ξέρουμε πώς δουλεύει ο Σάκης, γιατί δουλεύαμε μαζί όταν ήταν βοηθός του Γιώργου (σ.σ. Μορφέση) τότε που κατακτήσαμε το χρυσό στη Σανγκάη. Αλλάξαμε προπονητή μετά από πολλά χρόνια. Είχαμε το Γιώργο, έχουμε ζήσει πολλές ωραίες στιγμές μαζί του και όλα αυτά δε θα τα ξεχάσουμε ποτέ ούτε εμείς ούτε αυτός. Ουσιαστικά είναι ακόμα κοντά στην ομάδα, είναι στην ομοσπονδία. Είναι και στις προπονήσεις πάντα. Ουσιαστικά είναι σαν να μην έφυγε.

Σας είπε κάτι πριν φύγει; Ότι "Κορίτσια εγώ κλείνω τον κύκλο μου στην προπονητική,θα είμαι από άλλο πόστο". Κάτι σαν αντίο ουσιαστικά.

Δεν είπε αντίο, γιατί δεν ήθελε να πει αντίο. Θεωρεί ότι όλο αυτό συνεχίζεται, ότι η Εθνική είναι σαν μια μεγάλη οικογένεια και ότι θα είμαστε πάλι όλοι μαζί. Θα είναι μεν από άλλο πόστο, αλλά θα συνεχίσει να είναι κοντά μας.

Θεωρείς ότι κουράστηκε;  Ότι έκανε τον κύκλο του με την Εθνική ομάδα;

Ο Γιώργος έχει δώσει πάρα πολλά. Είναι ο πιο πετυχημένος προπονητής βάσει των διακρίσεων. Δε γνωρίζω ακριβώς το λόγο που πάρθηκε η συγκεκριμένη απόφαση, νομίζω πως ήταν μια απόφαση που την πήραν όλοι μαζί. Θέλω να πιστεύω ότι είναι μια απόφαση που θα μας οδηγήσει σε κάτι καλό. Τώρα πρέπει να κοιτάμε το στόχο μας, που είναι η πρόκριση.

 

Το βραβείο καλύτερης παίκτριας, οι φιλίες στον χώρο και η οικογένεια

Έχεις πει και σε παλαιότερες συνεντεύξεις σου ότι κορυφαία στιγμή ήταν το χρυσό στη Σανγκάη. Αυτή τη μεγάλη επιτυχία, που συνοδεύτηκε και με τη δική σου μεγάλη επιτυχία, το βραβείο καλύτερης παίκτριας του κόσμου, πώς τη βίωσες;

Πέραν του ότι χάρηκα, όταν κατακτάς το παγκόσμιο, δεν καταλαβαίνεις τι έχεις κάνει. Λες "τώρα είμαστε η καλύτερη ομάδα στον κόσμο;" Θέλεις λίγο χρόνο για να το συνειδητοποιήσεις. Κυρίως όταν το παρακολουθείς από παιδάκι και λες "Πώς νιώθουν τώρα αυτοί που είναι πρώτοι και ακούν τον Εθνικό Ύμνο;". Ο Εθνικός Ύμνος είναι αυτός που σκεφτόμαστε όλοι. Είναι τέλειο όταν το ζεις. Το ατομικό δεν ήταν κάτι που το είχα στο μυαλό μου εξ αρχής σαν στόχο. Ήρθε πρώτα ο ευρωπαϊκός τίτλος που μου έδωσε μεγάλη χαρά και μετά ο παγκόσμιος. Ακόμα κι έτσι δεν το συνειδητοποιείς 100%. Δεν αλλάζει κάτι ουσιαστικά σε σένα γιατί και εκείνη τη χρονιά κοίταζα τον επόμενο στόχο μου.

Αυτές τις επιτυχίες που φέρνει η Ελλάδα, όχι μόνο στο πόλο, σε πολλά αθλήματα, ο κόσμος δεν τις λαμβάνει ως μια ανάσα στη δύσκολη περίοδο που περνάμε;

Ναι, και αυτό μας δίνει μεγάλη χαρά. Πραγματικά θέλουμε να δίνουμε μεγάλη χαρά στον κόσμο. Πιστεύω ότι του έχουμε δώσει κουράγιο σε πολλές στιγμές. Αυτό εισπράττουμε. Η αλήθεια είναι ότι μας μένουν πολύ λίγα πράγματα για τα οποία είμαστε υπερήφανοι, αλλά πάντα πρέπει να προσπαθούμε και να δουλεύουμε. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει μέλλον σε αυτή τη χώρα. Υπάρχει πολλή δύναμη στους ανθρώπους και πρέπει να αρχίσουμε να τη βγάζουμε, γιατί οι Έλληνες μπορούμε να κάνουμε ωραία πράγματα.

Τώρα με την επιτυχία του Πετρούνια, η χώρα ακούγεται σε όλο τον κόσμο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί όλοι θέλουν να μειώνουν την Ελλάδα, να ακούγονται μόνο τα αρνητικά, πόσο άσχημη είναι η κατάσταση εδώ. Όταν όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο, η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι καλύτερη.

Φιλίες έχεις κάνει στο χώρο;

Εννοείται. Όταν κινούμαστε σε αυτό το χώρο, οι αθλητές συναναστρεφόμαστε μόνο με αθλητές λόγω του προγράμματος, οπότε είναι λογικό οι φιλίες που κάνεις να είναι μέσα από το χώρο.

Τόση ώρα μιλάμε για τίτλους, ομάδες, αγώνες. Η προσωπική σου ζωή; Προλαβαίνεις;

Η αλήθεια είναι ότι οι αθλητές έχουμε ιδιαίτερο πρόγραμμα κι ο άλλος πρέπει να έχει κατανόηση αν δεν είναι αθλητής. Νομίζω όμως ότι υπάρχει χρόνος για όλα. Λίγος μεν, αλλά υπάρχει. Κυρίως έχουμε συγκεκριμένο τρόπο ζωής, αυτός είναι ο δικός μας περιορισμός. Όταν ο άλλος δεν είναι αθλητής είναι δύσκολο να καταλάβει ότι εγώ το Σάββατο δε βγαίνω γιατί την Κυριακή έχω προπόνηση. Εμένα δε μου φαίνεται ότι υστερούμε σε κάτι γιατί έτσι έχω συνηθίσει.

 

Στο ξεκίνημά σου ιδιαίτερα, αλλά και στη μετέπειτα πορεία σου, οφείλεις πράγματα στη στήριξη που σου παρείχαν οι γονείς σου;

Εννοείται ότι οφείλω πάρα πολλά πράγματα στους γονείς μου, γιατί ουσιαστικά εκείνοι με πήγαν στην πισίνα. Ήταν βέβαια μια ανάγκη που είχα, γιατί αγαπούσα το νερό από πάρα πολύ μικρή. Θεωρώ ότι κατάλαβαν τι ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα και με πήγαν στην πισίνα. Εκείνοι ήταν που με έτρεχαν από κολυμβητήριο σε κολυμβητήριο, που ξυπνούσαν στις έξι το πρωί για να με πάνε προπόνηση. Ήμουν μαθήτρια κι έκανα προπόνηση στις έξι το πρωί στο κρύο της Βουλιαγμένης. Εκείνοι με περίμεναν στο αυτοκίνητο να τελειώσω για να με πάνε σχολείο. Έκαναν πολλές θυσίες.

Με το σχολείο πώς το συνδύασες;

Ήμουν καλή μαθήτρια, δεν ήμουν κακή. Υπήρχε βέβαια και ένα έξτρα κίνητρο το οποίο καταργήθηκε κάποια στιγμή, αν και το επανέφεραν. Αν δεν είχα κάποια μοριοδότηση, θα σταματούσα τον αθλητισμό για να σπουδάσω. Είναι δύσκολο να το κάνεις, γιατί τον αθλητισμό δεν τον διαλέγεις μόνο, σε διαλέγει. Αυτόν το δρόμο τον διάλεξα και με διάλεξε.

Αρχικά ξεκίνησες κολύμβηση. Πότε είπες στους γονείς σου ότι θέλεις να ασχοληθείς με το πόλο;

Ήμουν κολυμβήτρια για ένα χρόνο στο Καλαμάκι και μετά πήγα, σε ηλικία 6 ετών, στη Βουλιαγμένη. Πριν μπω στα αγωνιστικά, μια φίλη μου που έπαιζε πόλο μού είπε ότι είναι ωραίο και να το δοκιμάσω. Μου άρεσε πάρα πολύ από την πρώτη στιγμή. Το έκανα δοκιμαστικά το καλοκαίρι, γιατί δε μπορούσα να είμαι εκτός πισίνας, και την επόμενη χρονιά το ξεκίνησα!

Σε ένα τόσο φορτωμένο πρόγραμμα μπορείς να έχεις χόμπι;

Δε νομίζω ότι μένει τόσος χρόνος για χόμπι, με την έννοια που το λες. Εξάλλου εμείς ουσιαστικά κάνουμε το χόμπι μας. Δεν κάνουμε απλά μια δουλειά, κάνουμε πρωταθλητισμό. Για μας είναι πολλά πράγματα το πόλο. Όταν έχω ρεπό θα ξεκουραστώ. Θα βγω έξω για φαγητό, θα πάω σινεμά, θα κάνω μία βόλτα.

Πάμε για βουτιά;

Πάμε!

Φωτογραφίες: Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου - Watkinson

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς: Οι 11 "καυτές" απαντήσεις απ'τον θρύλο του Θρύλου