Οι τελικοί της Γιουβέντους: Από την τραγωδία του Χέιζελ στην λύτρωση με τον Άγιαξ

Η Γιουβέντους επιστρέφει στον τελικό του Champions League έπειτα από 12 χρόνια και το Contra.gr κάνει αναδρομή στους προηγούμενους 7 τελικούς της "Μεγάλης Κυρίας". Από τις δύο πρώτες αποτυχημένες απόπειρες, στην τραγωδία του Χέιζελ και από την εκδίκηση εναντίον του Άγιαξ, στον εμφύλιο με την Μίλαν.

Οι τελικοί της Γιουβέντους: Από την τραγωδία του Χέιζελ στην λύτρωση με τον Άγιαξ

Τον Ιούλιο του 2006, η Γιουβέντους υποβιβάζεται στην Serie B μετά το σκάνδαλο “Calciopolis” που ξέσπασε και συγκλόνισε το ιταλικό ποδόσφαιρο.

Εννιά χρόνια μετά, οι “μπιανκονέρι” έχουν κάνει το απόλυτο comeback στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και είναι έτοιμοι να διεκδικήσουν το τρίτο τρόπαιο της ιστορίας τους κόντρα στην Μπαρτσελόνα.

Η διαδρομή της Γιουβέντους στους 7 τελικούς της ιστορίας της έχει κατά κύριο λόγο δραματικό χαρακτήρα. Οι δύο πρώτοι χαμένοι τελικοί με το ίδιο σκορ, η νίκη στο Χέιζελ επί της Λίβερπουλ που στιγματίστηκε και αμαυρώθηκε από την τραγωδία με τους 39 νεκρούς, η ευχάριστη παρένθεση με τον Άγιαξ το 1996 που πήρε εκδίκηση για τον τελικό του ‘73 και οι 3 τελευταίοι χαμένοι τελικοί, με αποκορύφωμα το ιταλικό ντέρμπι με την Μίλαν, από το οποίο απουσίασε ο παίκτης-καταλύτης των “μπιανκονέρι", Πάβελ Νέντβεντ. Σήμερα είναι αουτσάιντερ κόντρα στην Μπαρτσελόνα, αν κρίνουμε από τις αποδόσεις του Stoiximan.gr (στο 6.35 αυτή την ώρα η απόδοση νίκης της).

1973: Άγιαξ-Γιουβέντους 1-0 (Βελιγράδι-“Μαρακανά”)

Στην πρώτη της συμμετοχή στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, η Γιουβέντους είχε την "ατυχία" να βρει απέναντι της τον πανίσχυρο Άγιαξ. Ο “Αίαντας” είχε επιβάλει την κυριαρχία του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και με δύο συνεχόμενες κατακτήσεις, η ψυχολογία του ήταν στο ναδίρ.

Στην σύνθεση της είχε τον απίστευτο Ολλανδό και ίσως τον κορυφαίο παίκτη του κόσμου εκείνη την εποχή, Γιόχαν Κρόιφ και τίποτα δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στην αυτοκρατορία που είχε «χτίσει». Εξαίρεση δεν αποτέλεσαν και οι “μπιανκονέρι”, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να αντιδράσουν μετά το γκολ από τα αποδυτήρια από τον Ρεπ και ως εκ τούτου είδαν τους Ολλανδούς να πανηγυρίζουν το τρίτο σερί τρόπαιο τους στο Κύπελλο Πρωταθλητριών.

Σκόρερ: 4' Ρεπ

Άγιαξ: Στούι, Σουρμπίρ, Χούλσοφ, Μπλάνκενμπουργκ, Κρολ, Νέεσκενς, Μιούρεν, Χάαν, Ρεπ, Κρόιφ, Κάιζερ.

Γιουβέντους: Τζοφ, Σαλβαντόρε, Μαρκέτι, Μορίνι, Λονγκομπούκο, Καούζιο (57’ Κουκουρέντου), Φουρίνο, Καπέλο, Αλταφίνι, Αναστάζι, Μπέκεγκα (49’ Χάλερ)

 

1983: Αμβούργο-Γιουβέντους 1-0 (“OAKA”)

Μετά από 10 χρόνια η Γιουβέντους είχε ξανά την ευκαιρία να διεκδικήσει τον πρώτο της μεγάλο ευρωπαϊκό τίτλο. Στο “ασφυχτικά” γεμάτο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας, η Γιουβέντους δεν μπόρεσε όμως ούτε αυτή την φορά να στεφθεί πρωταθλήτρια.

Όπως στον τελικό με τον Άγιαξ έτσι και τότε, η Γιουβέντους βρέθηκε πολύ νωρίς πίσω στο σκορ, χωρίς να έχει απάντηση στο υπόλοιπο του παιχνιδιού. Το τέρμα του Φέλιξ Μάγκατ στο 9’ λεπτό της αναμέτρησης έφερε το Αμβούργο για πρώτη (και μοναδική) φορά στην ιστορία στην κορυφή της Ευρώπης.

Η “Μεγάλη Κυρία” του ιταλικού ποδοσφαίρου ήταν το απόλυτο φαβορί και δικαιολογημένα, έχοντας στις τάξεις της τον Πάουλο Ρόσι (πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ) και τον Μισέλ Πλατινί , παρόλα αυτά η εμφάνιση της στον τελικό ήταν απογοητευτική και καθόλου αντάξια της μέχρι τότε πορείας της.

Σκόρερ: 7' Μάγκατ

Αμβούργο: Στάιν, Καλτζ, Ιερόνιμους, Γιάκομπς, Βεμέγερ, Γκροχ, Ρολφ, Μάγκατ, Μιλέφσκι, Μπαστρούπ (56’ φον Χέσεν), Χρούμπες

Γιουβέντους: Τζοφ, Τζεντίλε, Μπρίο, Σιρέα, Καμπρίνι, Μπονίνι, Ταρντέλι, Μπέτεγκα, Πλατινί, Ρόσι (56’ Μαροκίνο), Μπόνιεκ

 

1985: Γιουβέντους Λίβερπουλ 1-0 (“Χέιζελ”)

Η 25η Μαΐου του 1985 έχει χαραχθεί πολύ βαθιά στην ιστορία ως μία από τις πιο “μαύρες” σελίδες του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα. Στο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ της Γιουβέντους και της Λίβερπουλ, 39 άνθρωποι έχασαν άδικα την ζωή τους στο Στάδιο “Χέιζελ” των Βρυξελλών.

Η κατάρρευση της εξέδρας από την μαζική οπισθοχώρηση των "Γιουβεντίνων" μετά την παραβίαση του κιγκλιδώματος από τους οπαδούς της Λίβερπουλ, η έξαρση του “χουλιγκανισμού” και η απραξία των αρχών ήταν οι βασικοί παράγοντες που συνέβαλαν ώστε ένα μεγάλο αθλητισμό γεγονός να μετατραπεί σε μία αλησμόνητη τραγωδία.

Η Γιουβέντους επικράτησε των “ρεντς” με πέναλτι-φάντασμα του Μισέλ Πλατινί, ωστόσο το αγωνιστικό κομμάτι προφανώς πέρασε σε δεύτερη μοίρα και παρά το μέγεθος της καταστροφής, το παιχνίδι διεξήχθη κανονικά.

Σκόρερ: 56' πέν. Πλατινί

Γιουβέντους: Τακόνι, Φαβέρο, Καμπρίνι, Μπρίο, Σιρέα, Μπονίνι, Πλατινί, Ταρντέλι, Μπιάσκι (84’ Πραντέλι), Ρόσι (89’ Βινιόλα), Μπόνιεκ

Λίβερπουλ: Γκρόμπελαρ, Νιλ, Μπέγκλιν, Λόρενσον (4’ Γκιλέσπι), Χάνσεν, Νίκολ, Νταλγκλίς, Γουίλαν, Γουόρκ, Ρας, Γουόλς (46’ Τζόνστον)



1996: Γιουβέντους - Άγιαξ 4-2 πέν. (1-1 παρ., 1-1 κ.α.) (“Ολίμπικο”)

Γιουβέντους και Άγιαξ, 23 χρόνια μετά τον τελικό του Βελιγραδίου "διασταυρώνουν" ξανά τα ξίφη τους. Οι “μπιανκονέρι” πολύ πιο “μπαρουτοκαπνισμένοι” από το μακρινό 1973 ήταν έτοιμοι να πάρουν την εκδίκηση τους.

Με τον Μαρσέλο Λίπι στον πάγκο τους, η ομάδα του Τορίνου έπρεπε να κάμψει την αντίσταση του σπουδαίου Άγιαξ, δημιούργημα του Λουίς Φαν Χαάλ. Οι δύο ομάδες χρειάστηκαν να λύσουν τις διαφορές τους στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι, αφού τόσο η κανονική διάρκεια όσο και η παράταση είχαν διαμορφωθεί με το ισόπαλο 1-1, με τα τέρματα των Ραβανέλι και Λιτμάνεν.

Η απόκρουση του Περούτζι στο τέταρτο πέναλτι του Σιλόι έστειλε τους Ιταλούς στα “ουράνια", πανηγυρίζοντας μέσα στην χώρα τους τον δεύτερο και τελευταίο τίτλο τους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Σκόρερ: 12' Ραβανέλι - 41' Λιτμάνεν

Γιουβέντους: Περούτζι, Φεράρα, Τοριτσέλι, Βιέρκοβουντ, Πεσότο, Κόντε (44’ Γιούγκοβιτς), Σόουζα (57’ ντι Λίβιο), Ντεσάμπ, ντελ Πιέρο, Βιάλι, Ραβανέλι (77’ Παντοβάνο)

Άγιαξ: Φαν ντερ Σαρ, Σιλόι, Μπλιντ, Ντάβιντς, Φ. ντε Μπουρ (68’ Σόλτεν), Ρ. ντε Μπουρ (91’ Βόουτερ), Λιτμάνεν, Μουσάμπα (46’ Κλάιφερτ), Τζορτζ, Κανού, Μποχάρντε

 

1997: Ντόρτμουντ-Γιουβέντους 3-1 (“Μόναχο-Ολυμπιακό Στάδιο”)

Η Γιουβέντους ήθελε να γίνει η πρώτη ομάδα στα χρονικά του Champions League που θα υπερασπιστεί για δεύτερη συνεχόμενη φορά το στέμμα της, μετά τις αποτυχημένες απόπειρες των Μίλαν και Άγιαξ.

Η “κατάρα” όμως που στοιχειώνει τις ομάδες που αποτυγχάνουν να κάνουν το back to back από το 1992 και έπειτα (όταν το Κύπελλο Πρωταθλητριών μετονομάστηκε σε Champions League) πέρασε και στους Ιταλούς.

Η Ντόρτμουντ σε μία εκπληκτική παράσταση για ένα ρόλο, επικράτησε κατά κράτος των “μπιανκονέρι” και με κορυφαίο τον Ρίντλε που σκόραρε δις, έβαλε “ταφόπλακα” στα όνειρα των Ιταλών για δεύτερη σερί κατάκτηση, οι οποίοι παρά την μείωση του σκορ από τον Ντελ Πιέρο δεν μπόρεσαν να φανούν ανταγωνιστικοί, με τον Ρίκεν να βάζει να το “κερασάκι” στην τούρτα για τους Βεστφαλούς.

Σκόρερ: 29', 34' Ρίντλε, 71' Ρίκεν - 64' Ντελ Πιέρο

Ντόρτμουντ: Κλος, Κόλερ, Ζάμερ, Κρεε, Ρόιτερ, Λάμπερτ, Σόουζα, Χάινριχ, Μέλερ (89’ Τσορκ), Ρίντλε (67’ Χάιρλιχ), Σαπουιζά (70’ Ρίκεν)

Γιουβέντους: Περούτσι, Πορίνι (46’ Ντελ Πιέρο), Φεράρα, Μοντέρο, Ιουλιάνο, Ντι Λίβιο, Γιούγκοβιτς, Ντεσάμπ, Ζιντάν, Μπόκσιτς (88’ Τακινάρντι), Βιέρι (73’ Αμορούζο)

 

1998: Ρεάλ Μαδρίτης-Γιουβέντους 1-0 (“Άμστερνταμ Αρένα”)

Τρίτος σερί τελικός για την Γιουβέντους και τον Μαρσέλο Λίπι. Απέναντι της η Ρεάλ Μαδρίτης του Ραούλ, του Μιγιάτοβιτς, του Ρεδόνδο και άλλων εμβληματικών φυσιογνωμιών.

Μεγάλο φαβορί ήταν η “Μεγάλη Κυρία” η οποία με κεκτημένη ταχύτητα από την κατάκτηση του πρωταθλήματος ήθελε να κλείσει την χρονιά με ένα ονειρικό νταμπλ. Στον αντίποδα οι Μαδριλένοι στόχευαν να επιστρέψουν στην κορυφή της Ευρώπης έπειτα από 32 χρόνια ανομβρίας, βάζοντας έτσι στην άκρη την κακή σεζόν στην Primera Division (τερμάτισαν 4οι).

Το παιχνίδι κρίθηκε στην κόψη του ξυραφιού και η δίψα των “μερένγκες” για ευρωπαϊκή διάκριση έπαιξε σημαντικό ρόλο. Το τσίμπημα του Μιγιάτοβιτς από τον Περούτζι (έπειτα από στραβοκλωτσιά του Ρομπέρτο Κάρλος) και το πλασέ του σε κενή εστία στο 67’ λεπτό, έγραψε εν τέλει την ιστορία της αναμέτρησης.

Σκόρερ: 67' Μιγιάτοβιτς

Ρεάλ Μαδρίτης: Ίλγκνερ, Ιέρο, Σαντσίς, Πανούτσι, Ρομπέρτο Κάρλος, Ραούλ (90’ Αμαβίσκα), Καρεμπέ, Ζέεντορφ, Ρεδόνδο, Μιγιάτοβιτς (89’ Σούκερ), Μοριέντες (82΄Χάιμε)

Γιουβέντους: Περούτσι, Τοριτσέλι, Μοντέρο, Ιουλιάνο, ντι Λίβιο (46’ Τακινάρντι), Ντεσάμπ (78΄Κόντε), Ντάβιντς, Πεσότο (71’ Φονσέκα), Ζιντάν, ντελ Πιέρο, Ιντζάγκι



2003: Μίλαν-Γιουβέντους 3-2 πεν. (0-0 παρ., 0-0 κ.α.) (“Ολντ Τράφορντ”)

Ένας τελικός με εμφύλιο χαρακτήρα. Η Γιουβέντους κλήθηκε να αντιμετωπίσει τους Μιλανέζους χωρίς το μεγάλο “αστέρι”  -και με διαφορά καλύτερο τους παίκτη- Πάβελ Νέντβεντ. Η κίτρινη του Τσέχου στον ημιτελικό με την Ρεάλ για επικίνδυνο μαρκάρισμα στον Μακμάναμαν, στοίχισε την συμμετοχή του στον μεγάλο τελικό.

Οι Ντίντα και Μπουφόν ήταν οι πρωταγωνιστές του αγώνα, έχοντας αμφότεροι εξαιρετικές αποκρούσεις. Μηδέν εις το πηλίκο στην κανονική διάρκεια, μηδέν και στην παράταση, με τις δύο κορυφαίες ιταλικές ομάδες να οδηγούνται στα πέναλτι. Ο κακός οιωνός όμως για τους “Γιουβεντίνους” φάνηκε από την πρώτη εκτέλεση, με τον Ντίντα να αποκρούει το πέναλτι του Τρεζεγκέ.

Ο Σεφτσένκο ήταν αυτός που ευστόχησε στο νικητήριο πέναλτι και σκόρπισε πικρία στο "στρατόπεδο" της Γιουβέντους, η οποία απέτυχε να κατακτήσει το τρίτο τρόπαιο της ιστορίας της, όπως ακριβώς και στους δύο προηγούμενους τελικούς της, σημειώνοντας έτσι ένα αρνητικό σερί το οποίο δεν έχει "σπάσει" μέχρι σήμερα.

Σκόρερ: -

Μίλαν: Ντίντα, Κοστακούρτα (66’ Ρόκε Ζούνιορ), Νέστα, Μαλντίνι, Καλάντζε, Γκατούζο, Πίρλο (71’ Σερζίνιο), Ρούι Κόστα (87’ Αμπροζίνι), Ζέεντορφ, Σεφτσένκο, Ιντζάγκι

Γιουβέντους: Μπουφόν, Τιράμ, Τούντορ (42’ Μπιριντέλι), Φεράρα, Μοντέρο, Τακινάρντι, Ντάβιντς (66’ Ζαλαγέτα), Καμορανέζι (46’ Κόντε), Τζαμπρότα, ντελ Πιέρο, Τρεζεγκέ

 

Μηχανή του χρόνου ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Η 'ασυγχώρητη' από τους Ρωμαίους παρθενία των Χριστιανών και η ποινή του δημόσιου βιασμού

Γιατί οι Ρωμαία αντιμετώπισαν την παρθενία των γυναικών που ασπάστηκαν το Χριστιανισμό ως μέγα εχθρό. Ο δήμιος αναλάμβανε την εκτέλεση του δημόσιο βιασμού τους ή ακόμη και ο ίδιος ο αυτοκράτορας

 

Επιλογές