Οι μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές απάτες

Η απίστευτη ιστορία του Βραζιλιάνου επιθετικού που δεν σκόραρε σε 20 χρόνια καριέρας, η παραλίγο μεταγραφή του Γάλλου αμυντικού στην Λίβερπουλ που υπήρχε μόνο σε σενάριο τηλεοπτικής σειράς και άλλες 3 ποδοσφαιρικές ιστορίες που θα σε αφήσουν με το στόμα ανοικτό. Μήπως τελικά δεν ήταν ο Αλί Ντιά το μεγαλύτερο ψέμα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου;

Μετά την δημοσίευση της ιστορίας του Αλί Ντιά, άνοιξε "ο ασκός του Αιόλου" στα σχόλια των αναγνωστών σχετικά με "ποδοσφαιριστές" που έχουν εξαπατήσει σχετικά με το "ταλέντο" τους το παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Μαζέψαμε τις πιο αξιοσημείωτες περιπτώσεις και σας τις παραθέτουμε.

Κάρλος Ενρίκε Κάιζερ

Η απάτη του "Κάιζερ" ίσως είναι μεγαλύτερη και από αυτή του Ντιά, αλλά έχει χάσει πόντους όσων αφορά τη δημοσιότητα της επειδή εκτυλίχθηκε στα 80's. Επίσης, ο "Κάιζερ" δεν "αγωνίστηκε" στην Αγγλία, της οποίας οι δημοσιογράφοι είναι "μανούλες" στο ξεψάχνισμα τέτοιων ιστοριών. Ας πάρουμε, όμως, την περίπτωση του Βραζιλιάνου απατεώνα από την αρχή.

Ο Κάρλος Ενρίκε είχε το όνειρο που έχει κάθε Βραζιλιάνος και δη εκείνοι που μεγάλωσαν στην δεκαετία των 70's και είδαν την Βραζιλία να κυριαρχεί στο παγκόσμιο στερέωμα. Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να μοιάσει στα είδωλά του.

Είχε τις βάσεις για να το πετύχει, αφού το ταλέντο του σε νεαρή ηλικία τον έφερε μέχρι την μεξικανική Πουέμπλα, από την οποία δοκιμάστηκε. Δεν έπεισε, όμως, τους Μεξικανούς και έφυγε από την ομάδα πριν προλάβει να παίξει έστω σε ένα επίσημο αγώνα.

Δεν το έβαλε, όμως, κάτω. Αφού δεν βρήκε τον δρόμο για να γίνει αστέρι του ποδοσφαίρου, ακολουθώντας την πεπατημένη, αγωνιζόμενος δηλαδή στο γήπεδο, άρχισε να γυρνάει όλα τα κλαμπ του Ρίο Ντε Τζανέιρο και να πλευρίζει μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα της εποχής. Έγινε φίλος με τύπους όπως ο Μπεμπέτο, ο Ρομάριο και ο Ρενάτο Γκαούτσο, φιλίες τις οποίες αξιοποίησε για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

 

Με τις "άκρες" του κατάφερε να κάνει ένα τρίμηνο δοκιμαστικό συμβόλαιο με την Μποταφόγκο.  Η βραζιλιάνικη ομάδα μπορεί να μην τον ήξερε σαν ποδοσφαιριστή, αλλά το παρουσιαστικό του και το αθλητικό του στιλ, κέρδιζαν τις πρώτες εντυπώσεις.

Βέβαια, οι εντυπώσεις δεν θα μπορούσαν να τον κρατήσουν για καιρό στην ομάδα, οπότε ο Κάρλος έπρεπε να βρει μια λύση για να επιμηκύνει την παραμονή του εκεί. Γνωρίζοντας πως σύντομα θα έπαιζε σε κάποιο προπονητικό διπλό, για να μην εκτεθεί, αποφάσισε να προσποιηθεί τον τραυματία.

Αρχικά ο Κάρλος ζήτησε από τους προπονητές της ομάδας να κάνει για μερικές εβδομάδες μόνο προπόνηση που θα βελτίωνε την φυσική του κατάσταση. Τους είπε ότι ήταν στράικερ λόγω της ταχύτητας του και οι προπονητές του έδωσαν χρόνο προκειμένου να αποκτήσει την απαιτούμενη ταχύτητα και έκρηξη.

Στο πρώτο διπλό που χρησιμοποιήθηκε ο Κάρλος ζήτησε από τους συμπαίκτες του να του κάνουν μια προωθημένη μπαλιά. Εκείνος άρχισε να τρέχει προς την μπάλα και στη μέση της διαδρομής έπεσε και άρχισε να πιάνει τον μηρό του, προσποιούμενος ότι του κόπηκε ένας μυς. Η ιατρική επιστήμη στα μέσα του 80' δεν μπορούσε να αποδείξει αν ήταν αληθής ο ισχυρισμός του Κάρλος, οπότε οι άνθρωποι της ομάδας αρκέστηκαν στο να πιστέψουν τα λόγια του.

Έτσι, ο "Φόρεστ Γκαμπ του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου", όπως ήταν μετέπειτα το παρατσούκλι του, κατάφερε να συνεχίσει να πληρώνεται από την Μποταφόγκο, ενώ συνέχισε να πηγαίνει σε κλαμπ και να γνωρίζει γυναίκες που ήθελαν να συνάψουν σχέσεις με έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Βελτίωσε ακόμα περισσότερο την φήμη του προσποιούμενος πως μιλούσε αγγλικά στο κινητό μπροστά στους συμπαίκτες και στους προπονητές του με ευρωπαϊκές ομάδες που ήθελαν να τον αποκτήσουν.

Το κόλπο με τα αγγλικά και το κινητό δεν κράτησε πολύ, αφού ο γιατρός της ομάδας, ο οποίος μιλούσε αγγλικά, κατάλαβε πως ο "Κάιζερ" δεν ήξερε χριστό αγγλικά, ενώ το κινητό που κρατούσε ήταν απλώς ένα πλαστικό παιχνίδι.

 

Όπως κάθε σωστός απατεώνας, έτσι και ο Κάρλος ήξερε ποια ήταν η κατάλληλη στιγμή να αποχωρήσει. Έφυγε από την Μποταφόγκο και χάρη στους φίλους του κατάφερε να υπογράψει συμβόλαιο στην Φλαμένγκο. Για άλλη μια φορά προσποιήθηκε τον τραυματία, με αποτέλεσμα να κερδίσει φήμη και λεφτά πριν βρει τον επόμενό του προορισμό.

Έκανε το ίδιο κόλπο σε κάμποσες ομάδες στην Βραζιλία, το Μεξικό, τις ΗΠΑ αλλά και την Γαλλία ζώντας χρόνια σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος σε ελάχιστα ματς.

Μερικές από τις ιστορίες σχετικά με το πώς απέφευγε να συμπεριληφθεί στην αρχική 11άδα μιας ομάδας έχουν αποκτήσει διαστάσεις θρύλου. Σ' ένα αγώνα της βραζιλιάνικης Μπανγκού, ο προπονητής του έδωσε εντολή να αρχίσει να προθερμαίνεται προκειμένου να περάσει ως αλλαγή. Αντ' αυτού πήδηξε διαμαρτυρόμενος στα κάγκελα που βρίσκονταν ανάμεσα στον αγωνιστικό χώρο και τους οπαδούς της ομάδας και άρχισε να βρίζει τους φιλάθλους.

Ο διαιτητής τον απέβαλε για αυτή του την κίνηση, αλλά ο Ενρίκε έδωσε την εξής εξήγηση: "Ο Θεός μου έδωσε έναν πατέρα, ο οποίος πέθανε. Στη συνέχεια μου έδωσε άλλον ένα (τον πρόεδρο της ομάδας) και δεν θα αφήσω κανέναν να αποκαλεί τον πατέρα μου κλέφτη. Οι οπαδοί τον έλεγαν "κλέφτη", για αυτό και προσπάθησα να τους σταματήσω".

Στην πρώτη του προπόνηση στην γαλλική Αζαξιό, που τότε αγωνιζόταν στην 2η κατηγορία της Γαλλίας, τρόμαξε από το πλήθος που είχε μαζευτεί για να τον θαυμάσει, οπότε πήρε όλες τις μπάλες που υπήρχαν για προπόνηση και τις κλώτσησε προς τον κόσμο φιλώντας το σήμα της ομάδας και λέγοντάς τους πόσο σημαντικοί είναι για εκείνον.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ομάδα να μην μπορεί να κάνει κάτι άλλο στην προπόνηση πέρα από τρέξιμο και αεροβικές ασκήσεις. Αφού έπαιξε μερικά ματς με την Αζαξιό γύρισε στην Βραζιλία όπου και "κρέμασε" τα παπούτσια του έχοντας περίπου 30 συμμετοχές σε πάνω από 20 χρόνια καριέρας και κανένα γκολ.

"Ποιος Πινόκιο; Ο Κάρλος είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης όλων των εποχών", έχει δηλώσει ο Ρικάρντο Ρότσα, πρώην Βραζιλιάνος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Ντιντιέ Μπαπτίστ

Αυτή η ιστορία δεν εκτυλίχθηκε στα "μακρινά" 80's, αλλά το 1999 και δεν είχε πρωταγωνίστρια μια μέτρια ομάδα όπως την Σάντερλαντ του Αλί Ντιά, αλλά την Λίβερπουλ.

Τον Νοέμβρη του 1999 η "News of the world" μετέδωσε την είδηση πως Γάλλος διεθνής (Κ-21) άσος που έπαιζε στην Μονακό, επρόκειτο να πάρει μεταγραφή στην Λίβερπουλ έναντι 4.900.000 ευρώ. Μέσα σε λίγα λεπτά η συγκεκριμένη είδηση μεταδόθηκε από διάφορα ειδησεογραφικά πρακτορεία στην Ευρώπη. Ακόμα και το "Liverpool ClubCall", μια τηλεφωνική υπηρεσία των "κόκκινων", η οποία χρέωνε 0,80 ευρώ το λεπτό έδινε πληροφορίες για την συγκεκριμένη μεταγραφή που επρόκειτο να γίνει. Μέχρι στιγμής η είδηση δεν είχε κάτι το περίεργο, πόσο μάλλον αν σκεφτούμε πως εκείνη την περίοδο προπονητής της Λίβερπουλ ήταν ο Ζεράρ Ουγιέ, ο οποίος ενδιαφερόταν για οποιοδήποτε ποδοσφαιριστή προερχόταν από την Γαλλία.

Το μοναδικό πρόβλημα με την περίπτωση του Ντιντιέ Μπαπτίστ είναι ότι δεν ήταν πραγματικό πρόσωπο. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς δεν υπήρχε στον πραγματικό κόσμο, αφού αποτελούσε έναν χαρακτήρα μιας σαπουνόπερας με τον τίτλο "Dream Team".

Το σενάριο της σειράς έλεγε πως ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής θα πήγαινε στην "Harchester United" από την "AS Monaco PRO" έναντι 4.900.000 ευρώ, απορρίπτοντας πρόταση της Άρσεναλ. Στη σειρά ο Μπαπτίστ δηλώνει πως είναι ενήμερος για το ενδιαφέρον μιας ομάδας που έχει Γάλλο προπονητή. Όταν οι δημοσιογράφοι των ρωτούν εάν εννοεί τον Ζεράρ Ουγιέ της Λίβερπουλ ή τον Αρσέν Βενγκέρ της Άρσεναλ, εκείνος αρκείται στο να χαρίζει ένα χαμόγελο στην κάμερα.

Λέγεται πως όλη η ιστορία ξεκίνησε από ένα φόρουμ φίλων της Άρσεναλ, η οποία έψαχνε αμυντικό εκείνη την περίοδο. Από εκεί το "Hayters", ένα πρακτορείο ειδήσεων την πήρε και την έδωσε στο "News of the world" και η συνέχεια είναι πλέον γνωστή.

Ο Μάικ Νταν, συντάκτης της "News of the world" όχι μόνο αναμετάδωσε την είδηση, αλλά έκανε και το εξής σχόλιο: "Πιστεύουμε πως ο Ντιντιέ Μπαπτίστ θα είναι μια ιδανική προσθήκη για την άμυνα της Λίβερπουλ. Είναι πολύ καλός παίκτης και θα μαθαίνετε συχνά νέα του από την "News of the world".

Λέγεται πως ο Ουγιέ εντυπωσιάστηκε με το βιογραφικό του Γάλλου "ποδοσφαιριστή" και σκέφτηκε να ζητήσει την απόκτησή του.

Μασάλ Μπογκντούφ

Κάθε χρόνο γίνεται λόγος για νέα ποδοσφαρικά ταλέντα που είναι έτοιμα να εκθρονίσουν τον Μέσι και τον Κριστιάνο Ρονάλντο από τη θέση των κορυφαίων παικτών του πλανήτη. Το 2009 έκανε την εμφάνισή του στα διεθνή μέσα ο Μασάλ Μπογκτούφ. Ένας 16χρονος στράικερ από την Μολδαβία, τον οποίο οι "The Times" συμπεριέλαβε στα 50 μεγαλύτερα ανερχόμενα αστέρια και του αφιέρωναν άρθρα ιστοσελίδες όπως η "Goal.com".

Οι "The Times" έγραφαν συγκεκριμένα για τον Μολδαβό: "Ο 16χρονος άσος από την Μολδαβία βρίσκεται πολύ κοντά στο να υπογράψει στην Άρσεναλ, ενώ για αυτόν ενδιαφέρονται και άλλοι μεγάλοι σύλλογοι". Παρόλα αυτά, ο Μπογκντούφ υπήρξε μια τεράστια απογοήτευση. Όχι, δεν κόπηκε στα δοκιμαστικά από τον Αρσέν Βενγκέρ, αλλά όπως και ο Μπαπτίστ δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα. Ούτε καν σαν χαρακτήρας τηλεοπτικής σειράς.

Ο τρόπος που "εφευρέθηκε" ο Μολδαβός στράικερ έχει πολύ ενδιαφέρον. Ένας Ιρλανδός φίλαθλος, κουρασμένος από τα άπειρα αβάσιμα δημοσιεύματα εφημερίδων και ιστοσελίδων για μεταγραφές παικτών, αποφάσισε να δημιουργήσει με τη βοήθεια της wikipedia και μερικών μπλογκ τον δικό του ποδοσφαιριστή, για να αποδείξει την αναξιοπιστία των ΜΜΕ.

Με τη βοήθεια ενός φίλου του έγραψε για την περίπτωση του Μολδαβού σε διάφορα ποδοσφαιρικά φόρα και πολλοί δημοσιογράφοι "τσίμπησαν" και έφτιαξαν την είδηση. Αφού έκαναν σωστό ρεπορτάζ αντιλήφθηκαν το λάθος τους και ζήτησαν με δημοσιεύσεις συγγνώμη από τους αναγνώστες τους.

Το όνομα "Masal Bogduv" έχει παρόμοια προφορά με το "M’asal Beag Dubh" που στα γαελικά (κάτι σαν αρχαία ιρλανδικά) σημαίνει "My little black donkey"=ο μικρός μαύρος γάιδαρος μου. Η επιλογή αυτού του ονόματος δεν είναι τυχαία, αφού το "M’asal Beag Dubh" είναι μια παλιά ιρλανδική ιστορία βασισμένη σε έναν απατεώνα έμπορο που προσπαθεί να πουλήσει ακριβά τον τεμπέλη γάιδαρο του.

Ο Ιρλανδός προχώρησε ακόμα πιο πέρα την απάτη του, αφού εφηύρε μια μολδαβική εφημερίδα την οποία ονόμασε "Diario Mo Thon". Στα γαελικά ‘Póg Mo Thon’ σημαίνει "φίλα μου τον κ@λ@".

Αλεσάντρο Ζαρέλι

Ο Ζαρέλι είναι ένας ωραίος τύπος από την Ιταλία. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον ποδοσφαιρικό "χάρτη" όταν πήγε στην ουαλική "Bangor City" ως δανεικός στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Γνωρίστηκε με τους φίλους της ομάδας, έβγαλε φωτογραφίες μαζί τους και έδωσε συνεντεύξεις. Επρόκειτο για σημαντική μεταγραφή για την ουαλικό σύλλογο, ο οποίος ήλπιζε πως η ιταλική ποδοσφαιρική του φινέτσα θα τον βοηθούσε να ανέβει στις ψηλές θέσεις του πρωταθλήματος. Μετά από ένα μήνα εγκατέλειψε την ομάδα έχοντας βγάλει κάμποσα λεφτά και ενώ του πλήρωναν το νοίκι για το διαμέρισμά του.

Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια είχε κάνει ακριβώς το ίδιο και στην βορειοϊρλανδική "Lisburn Distillery", από την οποία όμως διώχτηκε μετά από μια πολύ κακή εμφάνιση σε ένα φιλικό παιχνίδι. Μετά από την "Bangor City" πήγε στην "Connah’s Quay", αλλά οι οι ιθύνοντες της ομάδας ψυλλιάστηκαν ότι κάτι περίεργο έτρεχε με την περίπτωση του Ιταλού και ο παίκτης όχι μόνο έφυγε από την ομάδα, αλλά πήγε πίσω στην Ιταλία.

Για να αποκαλυφθεί η απάτη του Ζαρέλι στήθηκε μια ολόκληρη τηλεοπτική παραγωγή σε ένα ραντεβού που είχε δοθεί μεταξύ του Ζαρέλι και ενός σκάουτ. Ο σκάουτ ήταν "κομμάτι" της παραγωγής και ουδεμία σχέση είχε με το ποδόσφαιρο. Παρά τις κάμερες και τα φώτα ο Ιταλός ήταν εντελώς ήρεμος και αναφέρθηκε χωρίς καμία ντροπή στα και καλά περάσματά του από την Σέφιλντ Γουένσντεϊ, την Ρέιντζερς και την MK Dons.

Σιγά σιγά αποκαλύφθηκε πως ο Ζαρέλι δεν είχε καμία σχέση με τα 3 ιταλικά σωματεία και τα 2 αγγλικά στα οποία προφασίστηκε ότι είχε αγωνιστεί. Επίσης, ισχυρίστηκε πως ο αδερφός του έπαιζε στην AC Torino, αλλά ο σύλλογος δεν είχε ποτέ παίκτη με αυτό το όνομα. Τα φαξ που έστελνε σε διάφορες ομάδες ο Ζαρέλι, στέλνονταν από ένα μαγαζί κοντά στο σπίτι των γονιών του. Μοίραζε επίσης ένα τηλεφωνικό νούμερο, το οποίο ισχυριζόταν ότι ανήκε στον ατζέντη του, αλλά επρόκειτο για το τηλέφωνο της μητέρας του.

Μετά την αποκάλυψη της απάτης του Ζαρέλι, ο Ιταλός επικοινώνησε με το τηλεοπτικό συνεργείο που του την είχε στήσει και αποκάλυψε τα ψέματά του, λέγοντας τους: "Σας ευχαριστώ που με κάνατε πρώτο θέμα, με κάνατε διάσημο και κάνατε τον κόσμο να μάθει πολλά πράγματα για εμένα...μπάσταρδοι".

Ποτέ δεν έγινε γνωστό αν το "Αλεσάντρο Ζαρέλι" ήταν το πραγματικό του όνομα.

Εθνική Τογκό

Το 2010 το Μπαχρέιν υποδέχθηκε στην έδρα του την εθνική ομάδα του Τογκό και την κέρδισε με 3-0. Η νίκη των γηπεδούχων ήρθε πολύ εύκολα, γεγονός που δημιούργησε υποψίες. Ο Τζόζεφ Χίκερσμπεργκερ, Αυστριακός προπονητής της εθνικής ομάδας του Μπαχρέιν, απόρησε με τη φυσική κατάσταση των φιλοξενούμενων για τους οποίους δήλωσε "δεν είχαν καν την φυσική κατάσταση για να παίξουν 90 λεπτά".

Όταν τα νέα του αγώνα έφτασαν στο Τογκό, στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας επικράτησε το απόλυτο σοκ. "Οι παίκτες που έλαβαν μέρος στον φιλικό αγώνα με το Μπαχρέιν δεν ήταν δικοί μας. Εμείς δεν στείλαμε καμία ομάδα στο Μπαχρέιν", δήλωσε ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας του Τογκό.

Μετά από έρευνα που έγινε από την FIFA και τις αρχές της χώρας, μπορεί να μην έγιναν γνωστά τα ονόματα των παικτών του Τογκό που πήραν μέρος στον αγώνα, αλλά αποκαλύφθηκε πως πίσω από όλη αυτή την απάτη βρισκόταν ο ο Μπάνα Τσανίλε, πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός της ομάδας.

Αυτή, μάλιστα, δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανε κάτι αντίστοιχο, αφού ήταν ήδη τιμωρημένος από την ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας του, γιατί είχε πάει τους παίκτες στην Αίγυπτο χωρίς να πάρει άδεια από την ομοσπονδία. Για την πρώτη του κίνηση τιμωρήθηκε με αποκλεισμό ενός έτους από το ποδόσφαιρο, ενώ για την δεύτερη με αποκλεισμό τριών ετών.

Στη συνέχεια απολογήθηκε και ζήτησε συγγνώμη από τους πολίτες του Τογκό. Σύμφωνα με το BBC ο Τσανίλε προέβη σε αυτή την κίνηση ως αντίδραση για το γεγονός πως στο Τογκό δεν δίνονται ευκαιρίες σε νεαρούς παίκτες να παίξουν στην εθνική ομάδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Αλί Ντιά: Ο μεγαλύτερος ποδοσφαιρικός απατεώνας

Για περισσότερες ποδοσφαιρικές απάτες
 

Πρώτη Σελίδα