Ο αμόρφωτος Ελληνας ποδοσφαιριστής
Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για τις δηλώσεις του Πάπα Σανκαρέ και την αμάθεια των Ελλήνων ποδοσφαιστών.
“Πώς το χειριζόμαστε;” “Το είπε;” “Δεν το είπε;” “Δεν πρέπει να βγει να μιλήσει;” “Δεν πρέπει κάποιος να πάρει θέση;” Εύλογα ερωτήματα που αναπτύχθηκαν λίγα λεπτά μετά τη γνωστοποίηση των δηλώσεων του Πάπα Σανκαρέ, ο οποίος υποστήριξε ότι δέχθηκε ρατσιστική επίθεση από τον Τάσο Λαγό (ειρήσθω εν παρόδω, όταν χρησιμοποιούνται λέξεις όπως “υποστήριξε” ή “φέρεται” αυτομάτως σημαίνει ότι το θέμα είναι σοβαρό. Κλείνει η παρένθεση).
Δεν υπάρχει οπαδιλίκι σε αυτά
Αρχικά, πάμε στα απλά. 17:24 βγήκε ο παίκτης του Αστέρα Τρίπολης και είπε όσα είπε. 17:25 έπρεπε να βγει είτε ο Λαγός είτε ο επίσημος Παναθηναϊκός να πάρει ΞΕΚΑΘΑΡΗ θέση για το θέμα. Τόσο απλά και τόσο αυτονόητα. “Ναι, ισχύει και ζητώ συγγνώμη” “Οχι. Δεν ισχύει και έχω κάθε δικαίωμα να προσφύγω στη δικαιοσύνη για συκοφαντική δυσφήμιση”.
Είναι δεδομένο πως υπάρχει θέμα. Ακόμα κι αν ο Σανκαρέ τα έχει βγάλει από το μυαλό του και είναι όλα ψέματα, κάποιος πρέπει να βγει για τον αντίλογο. Δεν μιλάμε για μία απλή κοκορομαχία, αλλά για υποψία ρατσιστικής επίθεσης. Ό,τι πιο σοβαρό μπορεί να υπάρξει στο ποδόσφαιρο και στην κοινωνία γενικότερα. Χωρίς χρωματισμούς και οπαδικές προτιμήσεις. Χέστηκα αν σε αυτό πρωταγωνιστούν ο Σανκαρέ, ο Λαγός ή ο Φούφουτος. Με απασχολεί η ασχετοσύνη των Ελλήνων ποδοσφαιριστών και το γεγονός ότι δεν ξέρουν τι ξεστομίζουν.
Η δικαιολογία της έντασης
Το fucking nigger είναι μία λέξη που μας την έμαθε ο Σταλόνε και ο Σβαρτσενέγκερ. Ο Μπρους Ουίλις και ο Μελ Γκίμπσον. Μαγκιά, κλανιά κι εξάτμιση. Να βρίζεις μανάδες την ώρα του αγώνα. Να βρίζεις φυλές και σπίτια. Έλα μωρέ, δεν έγινε και τίποτα. Πάνω στην ένταση, πάνω στην πίεση και την τρέλα. Κάπως έτσι μπορεί να έγινε -αν έγινε- και η φάση με τον Τάσο Λαγό και τον Πάπα Σανκαρέ. Ο Λαγός ίσως να είπε αυτό που είπε χωρίς να καταλαβαίνει τι λέει εκείνη τη στιγμή και ο Σανκαρέ φυσιολογικά τρελάθηκε και του γύρισε το μάτι.
Το πως θα χειριστεί κάθε Μέσο την είδηση είναι δικαίωμά του. Μιλήσαμε ως συντακτική ομάδα για αρκετή ώρα πριν “ανεβάσουμε” την είδηση. Για το πως πρέπει να τη χειριστούμε, για το αν πρέπει να γνωστοποιήσουμε τις ποινές που προβλέπονται για αυτές τις περιπτώσεις, χωρίς να θέλουμε να πάρουμε θέση ή να καταδείξουμε ότι πρέπει να κινηθεί κάποιος για τούτο το θέμα. Κι όλα αυτά γιατί έχουμε καχύποπτο κοινό ως Ελλάδα και διόλου εκπαιδευμένο για τέτοιου είδους ειδήσεις. Το να βγαίνει ένας ποδοσφαιριστής και να υποστηρίζει πως δέχθηκε ρατσιστική (φραστική) επίθεση συνιστά είδηση. Αν ισχύει ή όχι είναι επίσης είδηση και, όπως τόνισα παραπάνω, αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί από την απέναντι πλευρά. Το να αναδείξεις ένα τέτοιο θέμα είναι καθήκον.
Μη φας μπανάνα, μάθε
Ουδέποτε με βρήκαν σύμφωνο οι αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις. Τα “we are all monkeys” τα ακούω βερεσέ. Το να τρώω μπανάνες δεν μου λέει κάτι. Το κενό της αμάθειας δεν καλύπτεται με αντιρατσιστικά σποτάκια και φωτογραφίες στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Το καλύπτεις με μάθηση. Αυτό είναι κακό, είναι λάθος, είναι απαράδεκτο. Μάθε το, αν δεν το ξέρεις, για να μη το ξανακάνεις. Όλα τα άλλα είναι να ‘χαμε να λέγαμε και να θυμόμαστε.
Ρατσιστικές επιθέσεις στα ελληνικά γήπεδα γίνονται κατά κόρον. Κυρίως από οπαδούς. Δεν ξέρω αν οι Ελληνες είναι ρατσιστές. Το σίγουρο είναι πως είμαστε σε μεγάλο βαθμό αμόρφωτος λαός. Πόσο μάλλον η πλειοψηφία των Ελλήνων ποδοσφαιριστών. Οσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό…
ΥΓ1: Αλλοπρόσαλλη η επιλογή του Σανκαρέ να μιλήσει για το θέμα, αλλά να μην το προχωρήσει για να μην κάνει κακό στον Λαγό. Έτσι δεν του κάνει;
ΥΓ2: Την προσεχή Κυριακή αγωνίζονται ξανά Παναθηναϊκός και Αστέρας Τρίπολης. Ιδού η Ρόδος για να λυθεί το όποιο θέμα, η όποια παρεξήγηση…
Διαβάστε ακόμη:
