Η αλήθεια του γηπέδου…
Η χειμερινή μεταγραφική περίοδος, όπως και εκείνη του περασμένου καλοκαιριού, φανέρωσε κάποια πράγματα. Ότι η αλήθεια του γηπέδου δεν κρύβεται. Ο Ολυμπιακός ανοίγει συνεχώς την ψαλίδα από τους εγχώριους αντιπάλους του χάρη στην ποιότητα των ποδοσφαιριστών του, αλλά και το βάθος στο ρόστερ του.
Οι “ερυθρόλευκοι” έχουν κατηγορηθεί κατά καιρούς για πολλά. Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή που αποτυπώνεται μπροστά μας, τόσο στις σχεδόν καθημερινές αναφορές των ξένων ΜΜΕ για την καλή παρουσία του Ολυμπιακού στο Champions League αλλά και την κατάρριψη ιστορικών ρεκόρ στην Α’ Εθνική όσο κυρίως για τον θόρυβο που δημιουργείται συχνά γύρω από το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων για παίκτες του.
Θα πει κάποιος, “μα ο Ολυμπιακός παίζει κάθε χρόνο στο Champions League, παίρνει 20 εκάτ. ευρώ και δεν μπορούν να τον συναγωνιστούν οι αντίπαλοί του στην Ελλάδα”. Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Υπάρχει όμως και η άλλη.
Πρώτον, ο Ολυμπιακός συμμετείχε για πρώτη φορά στους ομίλους του Champions League το 1997. Νωρίτερα, είχαν λάβει μέρος ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Τα χρήματα έμπαιναν στα δικά τους ταμεία. Οι Πειραιώτες λοιπόν ξεκινούσαν από μειονεκτική θέση. Όμως, ο Κόκκαλης έδωσε χρήματα για προπονητή (Μπάγεβιτς), για την απόκτηση νεαρών παικτών που ήταν οι καλύτεροι στην ελληνική αγορά εκείνη την περίοδο (Τζόρτζεβιτς, Γιαννακόπουλος, Γεωργάτος, Μαυρογενίδης) και ο Ολυμπιακός κατάφερε μέσα από προκριματικές φάσεις, με παιχνίδια τον Αύγουστο, να πάρει το εισιτήριο για τη φάση των ομίλων.
Δεύτερον, κάθε χρόνο έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στο Champions League δύο ελληνικές ομάδες. Ο πρωταθλητής που περνάει απευθείας στους ομίλους και ο δεύτερος της βαθμολογίας που δίνει προκριματικούς αγώνες τον Αύγουστο. Που σημαίνει, ότι ναι μεν ο δεύτερος έχει ένα μειονέκτημα, ωστόσο, μπορεί να το καλύψει με τις ανάλογες επενδύσεις το καλοκαίρι και να βρεθεί και αυτός στους ομίλους. Να καρπωθεί και τα περίπου 4,5 εκατ. ευρώ που του αναλογούν από το market pool. Και δεν υπήρχαν πάντα μεγαθήρια στο δρόμο των ελληνικών ομάδων. Ο Παναθηναϊκός έμεινε εκτός το 1996 από τη Ρόζενμποργκ και το 2011 από την Οντένσε, η ΑΕΚ το 1999 από την ΑΙΚ Στοκχόλμης και ο ΠΑΟΚ το 2004 από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Τρίτον, όταν ο Μαρινάκης πήρε στα χέρια του την ΠΑΕ Ολυμπιακός το καλοκαίρι του 2010, οι «ερυθρόλευκοι» ήταν εκτός Champions League, μετείχαν εκείνη τη χρονιά στο Europa League, με τον Παναθηναϊκό νταμπλούχο Ελλάδας και τον ΠΑΟΚ να παίρνει το εισιτήριο για τα play off στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Εκείνη τη σεζόν, οι Πειραιώτες έκαναν 15 μεταγραφές (χωρίς να υπολογίζουν σε σημαντικά έσοδα από την Ευρώπη) και άλλες τόσες την επόμενη χρονιά. Και ανέκτησαν πολύ γρήγορα τα σκήπτρα.
Ας επανέλθουμε, όμως, στο κεντρικό θέμα. Στην ποιότητα, το βάθος του ρόστερ και στην αλήθεια του γηπέδου. Ο Ολυμπιακός παραχωρεί τον Μήτρογλου με 15 εκατ. ευρώ στη Φούλαμ, με τα περισσότερα χρήματα που έχει πουληθεί ποτέ Έλληνας ποδοσφαιριστής. Έδωσε τον Βάις με 5 εκατ. στη Λεχβίγια, τον Τζιμπούρ με 1,5 εκατ. στη Νότινγχαμ Φόρεστ, δέχτηκε προτάσεις για την παραχώρηση του Μανωλά, του Σάμαρη, του Ολαϊτάν, ενώ το περασμένο καλοκαίρι πούλησε τον Φέισα με 4,5 εκατ. στη Μπενφίκα, τον Φετφατζίδη με 4 εκατ. στη Τζένοα, τον Αμπντούν με 2,5 εκατ. στη Νότιγχαμ Φόρεστ και τον Γκρέκο με 500.000 ευρώ στη Λιβόρνο.
Οι ξένοι σύλλογοι όλο και κάτι περισσότερο θα γνωρίζουν. Άλλωστε, δεν υπάρχει σύλλογος στην Ευρώπη αυτή την εποχή που να σκορπάει τα χρήματά του ελαφρά τη καρδία…
Υ.Γ.: Ο Ατρόμητος δείχνει να έχει βρει το κουμπί του Ολυμπιακού. Είναι η μόνη ομάδα που κράτησε δύο φορές στο «μηδέν» τους “ερυθρόλευκους” μέσα στην περίοδο και η πρώτη που απέσπασε δύο ισοπαλίες. Η ιστορία, βέβαια, πιθανότατα θα ήταν διαφορετική, αν μετρούσε το γκολ του Σαβιόλα στο ξεκίνημα του αγώνα, που κακώς ακύρωσε ο διαιτητής Παππάς έπειτα από υπόδειξη του βοηθού του Μπαλτά.
Διαβάστε ακόμη
Νέλσον Βαλντές: Το άστεγο “λιοντάρι” που έκανε όνειρα
