Να τροποποιηθεί ο κανονισμός, ΤΩΡΑ!
Ο Θέμης Καίσαρης σε ένα καινοτόμο άρθρο, εξηγεί γιατί πρέπει να καταργηθεί (τροποποιηθεί) ο κανόνας του εκτός έδρας γκολ. Οι φωνές, η ρεβάνς, οι θιασώτες της αλλαγής, η ιδανική λύση και η υποχρέωση. Διαβάστε το κείμενο και σχολιάστε στο Contra.gr.
Φωνές
Ο Βενγκέρ τα λέει χρόνια και βρίσκει συμπαραστάτες σε κείμενα ξένων δημοσιογράφων, αλλά και Ελλήνων συναδέλφων. Οι ομάδες παίζουν για το 0-0 στο πρώτο ματς και όταν το παίρνουν το θεωρούν καλό αποτέλεσμα. Οι πρώτοι αγώνες σχεδόν “τελειώνουν” όταν γίνει το 0-1 και μαζί “τελειώνει” συνολικά το ζευγάρι, αφού οι επαναληπτικοί μετατρέπονται σε mission impossible.
Αλλοιώνεται η εικόνα στο πρώτο ματς, οι reactive ομάδες έχουν προβάδισμα, οι περισσότερες proactive ομάδες γίνονται συντηρητικές για να γλιτώσουν το κακό, με ένα γκολ χάνεται εύκολα το ενδιαφέρον για τη ρεβάνς και το συμπέρασμα προκύπτει εύκολα: καταργήστε έναν κανόνα που βγήκε κάποτε για να δώσει ένα bonus σε εποχές που το εκτός έδρας σήμαινε ταξίδι στο άγνωστο και δεν έχει θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Όχι στις ισοπαλίες
Και όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες ριζοσπαστικές προτάσεις, υπάρχει μια μεγάλη διαμάχη. Οι θιασώτες της αλλαγής βρίσκουν φανατικούς πολέμιους, που δεν θέλουν ν’αλλάξει τίποτα και φρίττουν στη σκέψη πως το ποδόσφαιρο θα χωριστεί σε περιόδους “πριν και μετά απ’τη μεγάλη αλλαγή”.
Well, σε αρκετά διλήμματα μ’αρέσει ο τρίτος δρόμος. Αντί για άσπρο-μαύρο, θεωρώ πως θα ήταν ενδιαφέρουσα μια μέση λύση. Ο κανόνας του εκτός έδρας γκολ μπορεί να παραμείνει, αλλά να μην ισχύει για τις ισοπαλίες. Δεν προκρίνονται ομάδες χωρίς νίκη. Έφερες 0-0 στο γήπεδό σου, πήρες 1-1 εκτός, αλλά παίζεις παράταση. Το εκτός έδρας γκολ θα συνεχίσει να αποτελεί bonus γι’αυτόν που το πετυχαίνει και πρόβλημα γι’αυτόν που το δέχεται, αλλά και τα δύο θα μετριαστούν, με πολύ πιθανά ευεργετικά αποτελέσματα.
Πρώτο ματς
Το πρώτο που ίσως θα καταφέρει να αλλάξει μια τέτοια τροποποίηση είναι η προσέγγιση των ομάδων που είναι γηπεδούχες στον πρώτο αγώνα. Το 1-1 και το 2-2 θα είναι πια ίδια με το 0-0, που πολλές πλέον ομάδες βάζουν ως στόχο και οδηγούνται σε συντηρητική προσέγγιση. Δεν θα είναι δα και καταστροφή να δεχθείς γκολ στην έδρα σου, αρκεί φυσικά να πάρεις τουλάχιστον το Χ. Θα μπορούν να είναι πιο τολμηρές στο πρώτο ματς και το κίνητρο για μια νίκη, έστω και με παθητικό, θα είναι λίγο υψηλότερο.
Σε ένα Μάντσετερ Σίτι – Μπαρτσελόνα πχ το 0-1 των Καταλανών σαφώς και θα είναι ένα βήμα για την πρόκριση, ένα προβάδισμα. Δεν θα είναι, όμως, καταδικαστικό για τη Σίτι, ακόμα και με δέκα παίκτες. Θα έχει νόημα η προσπάθεια για ισοφάριση, δεν θα υπάρχει η σκέψη “και 1-1 να φέρουμε τι να το κάνουμε αφού θα θέλουμε διπλό ή ισοπαλία με 2-2 και πάνω στο Καμπ Νόου”.
Επαναληπτικός
Οι πρώτοι αγώνες θα βελτιωθούν, γιατί θα μετριαστεί το πρόβλημα γι’αυτόν που δέχεται το 0-1. Το ίδιο θα συμβεί για τις ρεβάνς, αφού θα μειωθεί το bonus γι’αυτόν που φεύγει με το 0-0 ή το 1-1 και το 2-2 και θα αυξηθεί κατά πολύ το κίνητρό του στον επαναληπτικό.
Την Πέμπτη το βράδυ η Φιορεντίνα κατάφερε με το γκολ του Γκόμεζ να πάρει το 1-1 στο Τορίνο, στον ιταλικό “εμφύλιο” με τη Γιουβέντους. Με την τροποποίηση στον κανονισμό θα εξακολουθούσε να είναι καλό αποτέλεσμα, αλλά όχι όμως και αρκετό για τη Φιορεντίνα: Οι βιόλα θα είχαν υποχρέωση νίκης στον επαναληπτικό, που σημαίνει πως δεν θα ήταν και τόσο προφανής (και βαρετή) επιλογή να κάτσουν πίσω και να περιμένουν, να κρατήσουν το 0-0 και παίξουν στην κόντρα.
Επιπλέον, μια τέτοια τροποποίηση θα βελτίωνε και με άλλο τρόπο τις ρεβάνς: με 0-0 στον πρώτο αγώνα δεν θα ήταν καταστροφικό για τον γηπεδούχο να βρεθεί να χάνει με 0-1 στον επαναληπτικό. Τώρα αυτός που έχει πάρει εκτός έδρας ένα 0-0 και βρίσκεται να χάνει με 0-1 στο γήπεδό του πρέπει να κυνηγήσει δύο γκολ και στην ουσία ψάχνει μια σπάνια και ιστορική βραδιά. Με την τροποποίηση που προτείνουμε, θα ήταν μέσα στο ματς ακόμα και στο 0-1: ισοφαρίζει σε 1-1 και παίζει παράταση, δεν αποκλείεται.
Ιδανική λύση;
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να θυμηθώ πως ακριβώς μου γεννήθηκε αυτή η σκέψη, αν τη διάβασα/άκουσα από κάποιον ή αν προήλθε σε κάποια συζήτηση, και δεν έχει και μεγάλη σημασία. Μια τέτοια τροποποίηση νομίζω πως θα έδινε λύση στο αδιέξοδο που προκαλεί το δίλημμα κατάργηση ή όχι. Αν τα εκτός έδρας γκολ πάψουν να μετράνε στις ισοπαλίες, είναι πολύ πιθανό να βελτιωθούν τόσο οι ρεβάνς, όσο και οι επαναληπτικοί. Να αλλάξει προς το καλύτερο η προσέγγιση των ομάδων, τόσο στην τακτική που θα υιοθετούν πριν απ’το ματς όσο και κατά τη διάρκεια, όταν και μπαίνει ένα εκτός έδρας γκολ. Αρκετά απ’τα ζευγάρια θα αποκτήσουν πολύ πιο ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις.
Και δεν θα υπάρξει μια ιστορική αλλαγή στην ποδοσφαιρική ιστορία, που θα ενοχλήσει τρομερά τις παραδοσιακές φωνές: το 1-0 θα συνεχίσει να δίνει την πρόκριση σ’αυτόν που έχασε με 2-1 στον πρώτο αγώνα. Στο ζευγάρι αγώνων που έχουν νίκες, θα εξακολουθήσει να επιβραβεύεται αυτός με τα περισσότερα εκτός έδρας γκολ. Αλλά το 1-1 εκτός έδρας δεν θα δίνει την πρόκριση σ’αυτόν που έφερε 0-0 στο γήπεδο του στον πρώτο αγώνα. Το γκολ της ομάδας που θα ισοφαρίζει σε 1-1 εκτός έδρας λίγο πριν το τέλος δεν θα της δίνει πρόκριση, αλλά το δικαίωμα στην παράταση.
Πλέον, κανείς δεν θα προκρίνεται χωρίς να κερδίζει έστω έναν απ’τους δύο αγώνες: θα χρειάζεσαι νίκη σε έναν απ’τους δύο ή έστω στην παράταση και στα πέναλτι του επαναληπτικού. Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά μια τέτοια τροποποίηση την επικροτώ 100% και τη θεωρώ την ιδανική λύση στο δικαιολογημένο προβληματισμό για τη σύγχρονη χρησιμότητα του κανόνα των εκτός έδρας γκολ, αφού ικανοποιεί και τις δύο πλευρές.
Διαβάστε ακόμη:
Υπόθεση Μήτρογλου: ο δικηγόρος του διαβόλου
