Ο δεκάλογος του μπασκετικού 2013

1. Το δις εξαμαρτείν… ανδρών σοφών

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα καλά οργανωμένο σχέδιο. Μόνο ο χωροχρόνος, ο αντίπαλος και δυο – τρία πρόσωπα άλλαξαν για τον Ολυμπιακό, ο οποίος μετά την Κωνσταντινούπολη θριάμβευσε και στο Λονδίνο. Σαν το ίδιο χέρι να είχε γράψει το σενάριο των δύο Final-4, οι πρωταθλητές Ευρώπης του 2012 διατήρησαν τα κεκτημένα στην Ευρωλίγκα επιστρέφοντας από το -17 στον τελικό με τη Ρεάλ Μαδρίτης! Ο Μπαρτζώκας έγινε… Ίβκοβιτς, ο Σπανούλης ξανακέρδισε το βραβείο του MVP και οι “ερυθρόλευκοι” έφεραν πίσω στον Πειραιά την ευρωπαϊκή κούπα.

2. Πρώτος στο ελληνικό χωριό

Οι εντός των τειχών τίτλοι ήταν μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Το αποτέλεσμα στον τελικό του κυπέλλου κατέδειξε μια τάση, από την οποία προέκυπτε ότι ο Παναθηναϊκός, παρά το μειονέκτημα έδρας που καθορίστηκε από τη δεύτερη αγωνιστική του β’ γύρου, θα είναι ισάξιος διεκδικητής του πρωταθλήματος. Την καίρια στιγμή μάλιστα αποδείχθηκε πιο φρέσκος, πνευματικά και αγωνιστικά. Εκμεταλλεύτηκε την απουσία του από το Final-4 και απόλυτα συγκεντρωμένος στο στόχο του κυριάρχησε άνευ αμφισβήτησης στους τελικούς της Basket League επιστρέφοντας στο θρόνο του μετά από διάλειμμα ενός έτους.

3. Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα

Από τις γειτονιές του Ζωγράφου, την Ούλοφ Πάλμε, το 140 του ΟΑΣΑ και το ρατσισμό, στο Νο15 του ντραφτ, στη χλιδή του ΝΒΑ και στην πρόωρη καταξίωση, φτάνοντας μέχρι την κορυφή του Top10. Αυτή είναι η τρομερά σύντομη διαδρομή του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος πριν κλείσει τα 19 του όχι μόνο έκανε το αμερικάνικο όνειρο πραγματικότητα, αλλά το ζει όντας πρωταγωνιστής. Στο Μιλγουόκι κερδίζει ολοένα και περισσότερους θαυμαστές, ο κόουτς Ντριου είναι ένας εξ αυτών που τον αποθεώνουν και παρά την κακή πορεία των Μπακς στο πρωτάθλημα έχει εξελιχθεί σε ατραξιόν.

4. Τι την έκανε την μπάλα ο θεός

Ο αξεπέραστος Νίκος Γκάλης επέστρεψε στον πλανήτη Άρη για να μας ανατριχιάσει ξανά. Μάιος ήταν όταν έγινε για μια ημέρα ο δικός μας Νικ, ο Νικ των παιδικών μας χρόνων. Ο παίκτης που έκρυβε – εξαφάνιζε την μπάλα και ως δια μαγείας αυτή κατέληγε στο αντίπαλο καλάθι. Σε μια μεγαλειώδη εκδήλωση, με “ιερά τέρατα” του παρελθόντος συγκεντρωμένα στο Αλεξάνδρειο, ο Άρης (άργησε αλλά) τον τίμησε όπως είχε υποχρέωση να κάνει εδώ και χρόνια, ο ίδιος δάκρυσε, οι φίλοι του τον αποθέωσαν με τα όλο μέλι λόγια τους.

5. Τρισδιάστατος Πάρκερ

Υπάρχει ακόμη ένας λόγος που εντάσσει τον Τόνι Πάρκερ στο κλειστό κλαμπ των κορυφαίων του γαλλικού αθλητισμού: ο τίτλος στο Ευρωμπάσκετ. Ως πιστός στρατιώτης, δεν αρνήθηκε το κάλεσμα της μαμάς πατρίδας, μπήκε πρώτος στη γραμμή και με τα γαλόνια από το ΝΒΑ οδήγησε τη Γαλλία στην κορυφή. Σ’ ένα μετ’ εμποδίων δρόμο ο Πάρκερ πήρε τις μεγάλες ευθύνες που του αναλογούσαν από τους ομίλους μέχρι τα νοκ άουτ και το τελικό αποτέλεσμα πιστοποίησε την τεράστια κλάση του. Ήταν μόνος του και όλοι τους, τα κατάφερε όμως περίφημα.

-1. Ελλάς Ελλήνων… αποτυχιών

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Εθνική αποτυγχάνει σε Ευρωμπάσκετ, ελπίζουμε πάντως η τελευταία. Ο “μυρωδιάς” Τρινκέρι, ο τέταρτος γκαρντ που έλειψε, ο Καββαδάς που δεν χρειαζόταν, ο διακοσμητικός ρόλος των Φώτση – Πρίντεζη ήταν μόνο λίγα απ’ όσα ακούστηκαν – γράφηκαν για τις αιτίες που προκάλεσαν τον πρόωρο αποκλεισμό της Ελλάδας στο μεγάλο τουρνουά της Σλοβενίας. Συμπέρασμα πάντως ουδέν και προγραμματισμός χωρίς σχέδιο σε μια ομάδα που αν δεν κερδίζει τη μάχη της wild card για το Μουντομπάσκετ θα αλλάξει ριζικά.

-2. Η αχίλλειος πτέρνα

Ο τραυματισμός του Κόμπε Μπράιαντ στον αχίλλειο τένοντα υπήρξε από τα πιο δυσάρεστα μαντάτα της χρονιάς που φεύγει. Σε μια -ως συνήθως- ανύποπτη φάση ο ηγέτης των Λέικερς σωριάστηκε στο έδαφος, μεταφέρθηκε υποβασταζόμενος εκτός παρκέ, υποβλήθηκε σε επέμβαση και για να επανεμφανιστεί σε αγώνα του ΝΒΑ πέρασαν εννέα και πλέον μήνες! Εφιαλτικές για τον ίδιο εκείνες οι στιγμές, δεν μπορούσε να χωρέσει ο νους του ότι μια τόσο ύπουλη στιγμή θα μπορούσε να θέσει τέλος στην καριέρα του. Τουλάχιστον το πάλεψε, πρώτα με τον εαυτό του, και επέστρεψε, όχι ο ίδιος, αλλά αν μη τι άλλο περισσότερο δυνατός πνευματικά.

-3. Το έργο το ‘χω (ξανα)δει, μην με τρελαίνεται

Νισάφι πια με τους μπαχαλάκηδες των ελληνικών ντέρμπι. Ο τελικός του κυπέλλου, που άρχισε μεταξύ συγγενών και φίλων, ολοκληρώθηκε χωρίς την παρουσία… σογιών στο γήπεδο, ενώ το πρωτάθλημα δεν τέλειωσε ποτέ γιατί οι δέκα, είκοσι πενήντα οπαδοί του Ολυμπιακού δεν συμμορφώθηκαν με την εντολή για εκκένωση του ΣΕΦ μετά τα ευρείας έκτασης επεισόδια που είχαν σημαδέψει τον τρίτο τελικό, αρνήθηκαν να φύγουν, κρύφτηκαν πίσω από κουρτίνες και καταδίκασαν σε αποτυχία την ύστατη προσπάθεια των παικτών του Μπαρτζώκα για την ανατροπή. Το κακό είναι ότι ουδείς δείχνει διάθεση να συμμαζέψει το όχλο και ακόμη ένα ντέρμπι εφέτος, ο πρόσφατος ημιτελικός του κυπέλλου κόντεψε να μην αρχίσει καν.

-4. Μπασκετική βεντέτα

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια των αδερφών Αγγελόπουλων με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Μέσα στη σεζόν η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο, τα γραφεία Τύπου δεν προλάβαιναν να εκδίδουν ανακοινώσεις, να μεταφέρουν κύκλους, …ρόμβους και τετράγωνα, το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε με σκιές, οι παίκτες μόνο σε εξέταση DNA δεν υπεβλήθησαν ακόμα. Εκείνη η χειραψία στο ΣΕΦ μεταξύ των τριών ανδρών αποδείχθηκε στάχτη στα μάτια όσων την πίστεψαν και αισιοδοξούσαν ότι συμφωνήθηκε ανακωχή. Για μερικές ώρες προτού ρίξουν κι άλλο λάδι στη φωτιά…

-5. Τον προσέλαβαν για τον διώξουν

Πολύ σύντομη αποδείχθηκε η θητεία του Φώτη Κατσικάρη ως ομοσπονδιακού προπονητή της Ρωσίας, την οποία και ανέλαβε για να την οδηγήσει στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας. Χωρίς να φέρει ευθύνη ο Έλληνας κόουτς, η νέα διοίκηση, και όχι αυτή που τον επέλεξε, προσπάθησε ν’ αλλάξει τους όρους της αρχικής συμφωνίας προκειμένου να τον εξωθήσει σε παραίτηση. Λογικό ήταν ο πρώην τεχνικός της Μπιλμπάο να θιχτεί και να αποχωρήσει από ένα πόστο, στο οποίο ουσιαστικά δεν βρέθηκε ποτέ. Ίσως ήταν και για καλό, αφού η Ρωσία χωρίς αστέρες στη σύνθεσή της και με τον Καράσεφ απέτυχε παταγωδώς στο Ευρωμπάσκετ.