Αυτοί πρέπει να είναι οι αντίπαλοι της ΑΕΚ
Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για την ΑΕΚ που ήρθε και τον κίνδυνο που ελλοχεύει λόγω του... ερχόμαστε.
Η ΑΕΚ ήρθε. Τελείωσε αυτό. Ας το πάρουμε χαμπάρι. Όλοι το ξέραμε ότι θα έρθει και πως αυτή η διετία σε τρίτη και δεύτερη κατηγορία είναι κάτι το σύντομο. Μια μαχαιριά στην καρδιά του κόσμου, αλλά και μια προσμονή για το καλύτερο.
Η πρώτη χρονιά στα… χωράφια κύλησε σε κλίμα συσπείρωσης. Ο κόσμος στάθηκε δίπλα στην ομάδα, ο Δέλλας μάθαινε την προπονητική στην πορεία του πρωταθλήματος και παρά τις όποιες -ελάχιστες είναι αλήθεια- κατραπακιές, το ενδιαφέρον στρεφόταν στο ποια ΑΕΚ θα δούμε στη Football League.
Η παγίδα του “ερχόμαστε”
Ήρθε και η Football League. Ηρθε και η ΑΕΚ σε αυτή χωρίς… καθυστερήσεις (βλέπε παράδειγμα Άρη). Η ομάδα έβγαζε τη μία υποχρέωση μετά την άλλη, προχωρούσε αήττητη προς την πρώτη θέση των πλέι οφ, ήρθαν τα ματς με τον Ολυμπιακό ως… μονάδα μέτρησης ενόψει Super League, ήρθε και η ήττα από τον Ηρακλή και οι μέτριες εμφανίσεις στο μίνι πρωτάθλημα, ήρθε και μια -άνευ λόγου και αιτία συζήτηση για το αν ο Δέλλας είναι ικανός για τον πάγκο της ΑΕΚ- ήρθαν κάποιες γκρίνιες για νυχτοπερπατήματα ποδοσφαιριστών ήρθε και η μαθηματική άνοδος στη Super League και μπήκαν οι τίτλοι τέλους μιας περίεργης διετίας. Οχι, δεν ήταν “μαύρη”, όπως πολλοί τη χαρακτήρισαν. Περίεργη ήταν.
“Μαύρη” θα ήταν αν η ΑΕΚ δεν είχε μέλλον. Αν δεν υπήρχε αυτός που θα δει το χέρι στο βούρκο και θα το τραβήξει. “Μαύρη” θα ήταν αν η ΑΕΚ επέστρεφε στη μεγάλη κατηγορία χωρίς να έχει να πιαστεί από κάπου και να ελπίζει σε… θαύματα. Ηταν περίεργη διετία γιατί η ΑΕΚ… δεν είχε υπομονή. Επειδή ακριβώς είχε το μέλλον, είχε τις στιβαρές πλάτες και τη δυνατή πλέον διοίκηση -σε οικονομικό, αλλά και ηγετικό επίπεδο- ο κόσμος μετρούσε αντίστροφα για την επιστροφή. Δεν είχε το άγχος του τι θα συναντήσει όταν επανεμφανιστεί στη Super League, αλλά την προσμονή να πάρει… εκδίκηση.
Κι εκεί ακριβώς είναι το μεγάλο θέμα της ΑΕΚ που θα δούμε του χρόνου. Οκ, καταλαβαίνω πως οι φίλαθλοι δεν έχουν υπομονή. Είκοσι τόσα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, συν δύο σε Γ’ και Β’ Εθνική που στα ποδοσφαιρικά μαθηματικά σημαίνει τουλάχιστον μια… δεκαετία ακόμη. Είναι λογικό ο κόσμος να περιμένει και να φαντάζεται μια μεγάλη ΑΕΚ. Ο Μελισσανίδης δίνει το δικαίωμα στα όνειρα, αλλά συνάμα ο ίδιος προσπαθεί να κρατά χαμηλά τους τόνους. Και καλά κάνει. Οχι γιατί δεν θέλει να δει μια μεγάλη ομάδα που να χτυπά την κυριαρχία του Ολυμπιακού και να χτίζει τη δυναμική της στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αλλά γιατί γνωρίζει καλά πως κάθε τι μεγάλο για να χτιστεί, η προσπάθεια πρέπει να γίνει βήμα-βήμα.
Κι ο Μελισσανίδης δεν είναι επιχειρηματικά ίδιος όπως ήταν τα ’90s, στις παλιές καλές εποχές της Ενωσης. Σιγά-σιγά γιγαντώθηκε και πλέον είναι ένας κορυφαίος επιχειρηματίας. Με υπομονή και επιμονή. Χωρίς βιασύνη και ανούσιες κινήσεις. Το ίδιο θέλει και για την ΑΕΚ. Αφού πρώτα την έβγαλε από το βούρκο, θέλει να τη δει στο ρετιρέ. Αλλά για ανέβεις εκεί πρέπει να πας από τις σκάλες. Αργά και σταθερά.
Δεν είναι ο Ολυμπιακός αντίπαλος
Η ΑΕΚ κινδυνεύει να πέσει στην παγίδα που η ίδια, άθελά της, έχτισε. Το “ερχόμαστε” μπορεί να της γυρίσει μπούμερανγκ. Μπορεί να της κάνει μεγαλύτερη ζημιά από τον υποβιβασμό. Αν δημιουργήσει προσδοκίες που δεν μπορεί να καλύψει τότε ο κόσμος θα βρεθεί απέναντι στους υπεύθυνους. Είναι σαν το παιδί που του τάζεις σοκολάτα και δεν του αγοράζεις. Τόσο απλά.
Υπομονή υπάρχει. Ειδικά από τη στιγμή που άπαντες βλέπουν ότι υλικά υπάρχουν και διάθεση για σωστό χτίσιμο, ο κόσμος δεν βιάζεται. Δεν θα απαιτήσει πρωτάθλημα από την πρώτη χρονιά, δεν θέλει να χτυπήσει τον Ολυμπιακό από την αρχή. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Ολοι πρέπει να καταλάβουν το αυτονόητο. Τη νέα σεζόν, στη μεγάλη κατηγορία, οι αντίπαλοι της ΑΕΚ πρέπει να είναι ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός. Οχι οι “ερυθρόλευκοι”.
Η ΑΕΚ μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό ακόμα κι αν στοχεύει να ξεπεράσει αυτούς τους δύο. Έτσι θα βάλει τις βάσεις για να κυνηγήσει και τον Ολυμπιακό. Σίγουρα αυτό έχει στην άκρη του μυαλού του ο Δημήτρης Μελισσανίδης. Ακόμα κι αν τον “τρώει” να κοντραριστεί με τον Βαγγέλη Μαρινάκη εντός και εκτός γηπέδου, είναι σίγουρο πως η σκέψη του είναι πρώτα να βγάλει από την άκρη τους άλλους διεκδικητές και στη συνέχεια να ετοιμάσει το έδαφος να πάρει τον θρόνο από τους Πειραιώτες. Έτσι γίνονται οι σωστές δουλειές…
Διαβάστε ακόμη:
Άκης Γεωργίου: Δύο στα δύο και μένει Super League
