Υπάρχει και αυτός ο Μίτσελ…
Αν συγκέντρωνε όσα εις βάρος του έχει ακούσει ή διαβάσει τους τελευταίους μήνες, κάλλιστα θα μπορούσε να γράψει βιβλίο. Ο Μίτσελ δεν είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου, αλλά ούτε και ο χειρότερος. Είναι ένας προπονητής που γνωρίζει το αντικείμενο, που κουβαλάει τη νοοτροπία του νικητή, που εφαρμόζει το επιθετικό στιλ ποδοσφαίρου και που έδωσε πάλι την ευρωπαϊκή ταυτότητα και τον χαρακτήρα που είχε ο Ολυμπιακός στη δεύτερη θητεία του Βαλβέρδε.
Ο Ισπανός έχει κάνει αρκετά λάθη το διάστημα που βρίσκεται στην τεχνική ηγεσία των «ερυθρόλευκων», αλλά οφείλει κανείς να αναγνωρίσει ότι έχει κάνει και σωστά πράγματα. Αμφισβητήθηκε και αμφισβητείται μέχρι και σήμερα από πολλούς, όμως, είναι από τους ελάχιστους προπονητές που πέρασαν από τον Ολυμπιακό τα τελευταία χρόνια που άντεξε την (σκληρή σε αρκετές περιπτώσεις) κριτική και όχι μόνο αυτό αλλά προσπαθεί να «γυρίσει» και το χαρτί.
Ο «κατάλογος» με τα μείον έχει καταγραφεί και κατά καιρούς αναλυθεί. Υπάρχει όμως και ο… άλλος Μίτσελ. Αυτός που είδαμε την Τετάρτη το βράδυ στο «Ντα Λουζ» κόντρα στη Μπενφίκα, ή στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα της πρεμιέρας στο Champions League με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν, αλλά και αρκετά ματς στο πρωτάθλημα.
Υπερήφανοι Ολυμπιακοί…
Το μεγαλύτερο κέρδος για τον Ολυμπιακό, ακόμη και από αυτό καθαυτό το αποτέλεσμα στην Πορτογαλία είναι ότι οι φίλαθλοί του ένιωσαν υπερήφανοι για τον τρόπο που έπαιξε η ομάδα τους. Αυτή τη λέξη άλλωστε χρησιμοποίησαν οι περισσότεροι στα σχόλιά τους σε ιστοσελίδες μετά τον αγώνα, αλλά και στις τοποθετήσεις τους σε μεταμεσονύκτιες ραδιοφωνικές εκπομπές.
Ο Ολυμπιακός ήταν ο πρωταγωνιστής στο «Ντα Λουζ» αφήνοντας τον ρόλο του κομπάρσου στη Μπενφίκα. Ήταν εκείνος που είχε τις περισσότερες και πιο σημαντικές ευκαιρίες για να πάρει τη νίκη, σε ένα γήπεδο όπου οι Λουζιτανοί μετρούσαν επτά σερί νίκες στην Ευρώπη και η τελευταία τους ήττα ήταν πριν από ένα χρόνο από τη Μπαρτσελόνα (0-2). Το ίδιο σκορ θα μπορούσε να ήταν και την Τετάρτη, αν η μπάλα δεν «κόλλαγε» στα νερά μπροστά στην κενή εστία του Αρτούρ ή ευστοχούσε ο Μήτρογλου σε μία από τις τέσσερις κλασικές ευκαιρίες που είχε στον αγώνα.
Όπως στο Φάληρο…
Εκείνο που ευχαρίστησε πιο πολύ τους οπαδούς των «ερυθρόλευκων» είναι ότι οι Πειραιώτες μπήκαν στο γήπεδο και αντιμετώπισαν τη Μπενφίκα λες και έπαιζαν στο Καραϊσκάκη. Δεν κλείστηκαν, δεν πανικοβλήθηκαν, δεν έδειξαν αδύναμοι, δεν προσπάθησαν να «κλέψουν» τους βαθμούς. Οι Πειραιώτες με καταιγίδα ή ψιλόβροχο, με ή χωρίς νερό στον αγωνιστικό χώρο, επέβαλαν τον ρυθμό τους, είχαν περισσότερες τελικές προσπάθειες (10 έναντι 8, εκ των οποίων μάλιστα οι 6 στην εστία) και γενικά ήταν καλύτεροι στον αγώνα από τους Πορτογάλους.
Απέναντι δηλαδή στην περυσινή φιναλίστ του Europa League και την ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει συμμετοχές στην προημιτελική (Champions League) και ημιτελική φάση (Europa League) των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.
Ήταν καλά διαβασμένη…
Ο Ολυμπιακός είναι εμφανές ότι αλλάζει επίπεδο και σε αυτό έχει συμβάλει η διοίκηση με τις επιλογές της το καλοκαίρι που μας πέρασε αλλά και ο Μίτσελ. Το γεγονός ότι η ομάδα παρουσιάστηκε καλά «διαβασμένη» στο «Ντα Λουζ», έχοντας καλή αμυντική λειτουργία, σωστή κυκλοφορία της μπάλας αλλά και μεταβιβάσεις και εξαιρετική ανάπτυξη, ποιανού έργο ήταν;
Ο Τσόρι Ντομίνγκεζ ήταν ένας εκ των κορυφαίων σε απόδοση παικτών των «ερυθρόλευκων» μαζί με τον Μήτρογλου, τον Φουστέρ και τον Μανιάτη στη Λισαβόνα. Δεν ήταν μόνο το γκολ που πέτυχε, αλλά η βοήθεια στο πρέσινγκ στη μεσαία γραμμή όπως και στην κυκλοφορίας της μπάλας. Ο Μίτσελ δεν ήταν εκείνος που επέλεξε και ρίσκαρε ξεκινώντας τον Τσόρι στο ματς αντί του Σαβιόλα;
Ξέρετε πολλούς προπονητές που θα άφηναν στον πάγκο το μεγάλο τους αστέρι σε αγώνα του Champions League, διότι το πλάνο του για να φτάσει η ομάδα στο θετικό αποτέλεσμα επέβαλε κάτι διαφορετικό;
Οι επιλογές του Μίτσελ…
Γνωρίζετε επίσης πολλούς τεχνικούς που θα έκαναν αλλαγή τον δεύτερο πιο ακριβοπληρωμένο ποδοσφαιριστή (Βάις) του συλλόγου;
Που θα άφηναν εκτός αποστολής τον αρχηγό (Αβραάμ Παπαδόπουλο) και τον παίκτη που περίμενε πως και πώς να επιστρέψει στην πατρίδα του (Μασάντο) και να αγωνιστεί στην έδρα που έκανε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική Πορτογαλίας;
Η αγωνιστική και ψυχολογική ετοιμότητα των Εντινγκά και Γιαταμπαρέ, που ήταν αρχικά στον πάγκο αλλά από τη στιγμή που μπήκαν στο βούρκο του «Ντα Λουζ» είχαν καλή απόδοση, δείχνει επίσης ότι ο Ισπανός κόουτς είχε προετοιμάσει και δουλέψει σωστά με όλους τους ποδοσφαιριστές.
Ο Μίτσελ χειρίστηκε πολύ καλά την εξέλιξη του παιχνιδιού, διαμορφώνοντας την τακτική του ανάλογα με την ένταση της βροχής και την κατάσταση του γηπέδου και προχώρησε στις ενδεδειγμένες αλλαγές. Από τους έξι παίκτες που είχε στον πάγκο (εξαιρώντας τον Μέγιερι), λαμβάνοντας υπόψη τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν και τον βαρύ αγωνιστικό χώρο, χρησιμοποίησε τους τρεις πιο δυνατούς, μαχητικούς και αποτελεσματικούς αμυντικά ποδοσφαιριστές, τους Εντινγκά, Γιαταμπαρέ, Μετζανί. Κρατώντας δίπλα του, τους πιο τεχνίτες παίκτες, που παίζουν και στην επίθεση, τους Σαβιόλα, Κάμπελ και Ολαϊτάν.
Τα “θέλω” του προπονητή…
Συνολικά, ο Ολυμπιακός εφάρμοσε στη Λισαβόνα, όπως και στο Βέλγιο, αλλά και στο ματς με την Παρί (άσχετα αν του βγήκε λόγω της καθίζησης στο δεύτερο ημίχρονο) τα «θέλω» του προπονητή του. Τα οποία αποτυπώνονται στις φράσεις του Ισπανού, ότι «όπου και να παίζουμε, στόχος μας είναι η νίκη» και πως «έχουμε το δικό μας στιλ παιχνιδιού και δεν το αλλάζουμε. Μας αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο».
Οι Πειραιώτες «προδόθηκαν» στα τελευταία λεπτά του αγώνα χάνοντας τους τρεις βαθμούς μέσα από τα χέρια τους, πάλι από «στημένη φάση» και αρχικά εξαιτίας ενός διαιτητικού λάθους. Η μπάλα βρήκε σε παίκτη της Μπενφίκα (στο 83΄) πριν καταλήξει εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου και ο Μαγιένκο αντί να δείξει με τα χέρια του ότι πέρασε άουτ, έστειλε τους Πορτογάλους στο κόρνερ, από το οποίο προήλθε η ισοφάριση.
Στάθηκε άτυχος…
Ο «ήρωας» -μαζί με τον Μήτρογλου- των Βρυξελλών, Ρομπέρτο έκανε κακή έξοδο (το «Ντα Λουζ» δεν του πάει…) και οι αετοί της Λισαβόνας κατάφεραν να παραμείνουν στο κυνήγι της πρόκρισης.
Ο Ολυμπιακός στάθηκε άτυχος στην Πορτογαλία, καθώς είχε τις ευκαιρίες τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο ημίχρονο για να «κλειδώσει» τη νίκη. Ωστόσο, και η ισοπαλία μοιάζει με νίκη, αφού οι Πειραιώτες διατήρησαν τη δεύτερη προνομιούχο θέση στον όμιλο. Ταυτόχρονα απέδειξαν πως έχουν την ποιότητα και τις δυνατότητες να επιβληθούν των Λουζιτανών στις 5 Νοεμβρίου στο «φλεγόμενο» από 32.000 «ερυθρόλευκους» οπαδούς γήπεδο Καραϊσκάκη που θα τους φέρει, αν όχι αγκαλιά, μία ανάσα από την πρόκριση στους 16 του Champions League.
Διαβάστε ακόμη:
Τα πορτογαλικά ΜΜΕ για το Μπενφίκα-Ολυμπιακός
Ρομπέρτο: “Σημαντικός ο βαθμός”
Ντομίνγκες: “Κρίμα που δεν χάρισα τη νίκη”
