Ωραία, o ΠΑΟΚ κέρδισε… Και;
Ο Αντώνης Τσακαλέας γράφει για την εικόνα του ΠΑΟΚ με τον Πλατανιά, τη νίκη με τον τρόπο που ήρθε και τον Τούντορ... που θυμίζει Δώνη.
Λήγει το ματς στη Τούμπα και περιμένω… Περιμένω να δω τους παίκτες του ΠΑΟΚ να πανηγυρίζουν σαν τρελοί, το κόσμο της ομάδας να μπαίνει μέσα για να τους συγχαρεί, τον Τούντορ να πάρει τους παίκτες για να τους πάει μπροστά στο πέταλο για να κάνουν “όλε” μαζί με το κόσμο και στο τέλος να γίνουν δηλώσεις για την υπερπροσπάθεια που έφερε το αποτέλεσμα που όλοι λαχταρούσαν, όλοι ζούσαν και ανέπνεαν γι’ αυτό. Αντ’ αυτού, είδα μια Τούμπα να γιουχάρει τον ΠΑΟΚ για το τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε ένα απλό παιχνίδι πρωταθλήματος.
Ο ΠΑΟΚ υπερασπίστηκε το 1-0 με το οποίο προηγήθηκε στο 69′ (με λάθος υπόδειξη για πέναλτι) λες και του έδινε το κύπελλο, ή την έξοδο στο Champions League, ή παραμονή στη κατηγορία. Και τι του έδωσε; Τίποτε από αυτά. Απλά τρεις βαθμούς. Ο τρόπος με τον οποίο επέλεξαν οι παίκτες του ΠΑΟΚ να υπερασπιστούν το υπέρ τους σκορ, σε παιχνίδι με αντίπαλο τον Πλατανιά μέσα στη Τούμπα, αντικατοπτρίζει όλα όσα συμβαίνουν εντός ομάδας.
Φοβάται τη σκιά του!
Ο ΠΑΟΚ έφτασε να έχει ανάγκη ακόμα και τέτοιου είδους νίκες, που δεν οδηγούν πουθενά, που στο κάτω – κάτω της γραφής, του κάνουν ζημιά. Ωραία, πήρε ο ΠΑΟΚ τρεις βαθμούς στο πρωτάθλημα. Και; Σε τι τον βοηθάει αυτή η νίκη, έτσι όπως ήρθε; Να δεχθώ πως ο Μελίσσας έχει όλο το άγχος του τρίτου τερματοφύλακα που έρχεται από τον πάγκο και ροκανίζει το χρόνο. Ένα ελαφρυντικό, του δίνω. Ο Λέοβατς, που κάνει καθυστερήσεις δυο λεπτά νωρίτερα, σε εκτέλεση πλαγίου, τι δικαιολογία έχει; Και βέβαια, δεν φταίει μόνο ο Μελίσσας ή μόνο ο Λέοβατς. Φταίει μια ολόκληρη ομάδα που έχει μπλοκάρει απέναντι σε έναν Πλατανιά που δεν έχει να χάσει τίποτα και φοβάται και τη σκιά της.
Αγωνιστικά, ο ΠΑΟΚ ήταν για μια ακόμα φορά προβλέψιμος. Ή μάλλον, ήταν ακόμα περισσότερο προβλέψιμος, καθώς δεν είχε τον παίκτη που σε τέτοια ματς, φαινόταν περισσότερο από κάθε άλλον συμπαίκτη του, τον Ροντρίγκες. Μοιραία η μπάλα πήγε περισσότερο στον άξονα, και ο Δημήτρης Πέλκας προσπάθησε να αφήσει πίσω του τις μέτριες εμφανίσεις του τελευταίου διαστήματος. Και τα πήγε καλά, σε σχέση με τα όσα (δεν) είχε δείξει στα προηγούμενα ματς. Αλλά μέχρι εκεί.
Ο Μακ ήταν μεν πιο ομαδικός από άλλες φορές, και στη μια φάση που δεν ήταν εκτεθειμένος (ή δεν υπήρχε υπόδειξη για οφσάιντ διότι υπήρχαν φορές που ήταν καλυμμένος αλλά η σημαία σηκώθηκε) δεν μπόρεσε να κάνει κάτι. Ο Τσίμιροτ ανεβαίνει παιχνίδι με το παιχνίδι, και δείχνει πως δεν φοβάται να βάλει τα πόδια του σε κόντρες, δεν χάνει εύκολα τη μπάλα, αλλά χρειάζεται στηρίγματα.
Βάσει της εικόνας του αγώνα, αυτό που έγινε από τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε, θα γινόταν όποια στιγμή και αν ο ΠΑΟΚ άνοιγε το σκορ. Έτσι ήταν… προγραμματισμένος ο Πλατανιάς, μια ομάδα που δεν κάθεται στ’ αυγά της και ψάχνει τις αντεπιθέσεις, αλλά μπαίνει στο παιχνίδι και προσπαθεί να πάρει αυτό που της αναλογεί.
Θα τη βρει μπροστά του
Αυτή η νίκη, έτσι όπως ήρθε, μπορεί να κάνει κακό στον ΠΑΟΚ. Κατά πρώτον, κάποια στιγμή, θα τη βρει μπροστά του, και αναφέρομαι στο “διαιτητικό” σκέλος. “Μη μιλάς, δε θυμάσαι τι έγινε στη Τούμπα με τον Πλατανιά;”. Αυτό αργά ή γρήγορα θα ειπωθεί. Όμως, δε θα σταθώ εκεί. (Ένα περίεργο πράγματα ρε γαμώτο… από τη μέρα που έγραψα πως δεν ασχολούμαι με τη διαιτησία, όλο και κάτι γίνεται. Δε θα υποκύψω όμως).
Υπάρχει ένα μεγάλο δείγμα αγώνων του ΠΑΟΚ με ομάδες που έχουν υποπολλαπλάσιο μπάτζετ από εκείνον. Και μιλάω για τους αγώνες με Πανθρακικό, Παναιτωλικό, Καλλονή, Πανιώνιο, Λεβαδειακό, Πλατανιά. Πόσους βαθμούς πήρε ο ΠΑΟΚ σε αυτά τα παιχνίδια; Πήρε τους 12 από τους 18 βαθμούς. Πώς; Αυτό μετράει… Ο τρόπος. Λάθη στην άμυνα με Πανθρακικό, ελάχιστες φάσεις με Παναιτωλικό, στη κόντρα με τη Καλλονή, με δυσκολία κόντρα σε Πανιώνιο, ένα βαθμό στη Λιβαδειά με ελάχιστες φάσεις, τρεις βαθμούς με Πλατανιά με ελάχιστες φάσεις.
Τίποτα δεν βλέπουμε
Ο ΠΑΟΚ “ποτίστηκε” με τη νοοτροπία “νίκες… νίκες μωρέ, όπως να ‘ναι, και μετά βλέπουμε”. Κάνει βαθμοθηρία, θεωρώντας πως οι βαθμοί κάποια στιγμή θα βελτιώσουν τη ψυχολογία, και η ψυχολογία θα φέρει αυτοπεποίθηση και η αυτοπεποίθηση θα φέρει καλύτερο ποδόσφαιρο. “θα γυρίσουν και οι τραυματίες, και μετά βλέπουμε”. Τι βλέπουμε; Τίποτα δε βλέπουμε. Και μέσα σε όλα, ο Ιβάν Σαββίδης ζητά δεύτερη θέση και κύπελλο. Και χτίσιμο ομάδας βέβαια, και υπομονή, αλλά και δεύτερη θέση και κύπελλο. “Είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε” που έλεγε και ο Ηλιόπουλος.
ΥΓ: Πριν από αρκετό καιρό είχα γράψει πως ο Ιγκόρ Τούντορ μου θυμίζει σε πολλά τον Γιώργο Δώνη. Αυτό έγινε και στη συνέντευξη Τύπου του αγώνα με τον Πλατανιά. Όταν άρχισε να αναφέρεται στους αριθμούς του ΠΑΟΚ, πως είναι η ομάδα με τις περισσότερες πάσες στο δεύτερο μισό του γηπέδου, θυμήθηκα το βίντεο με τους 12 αυτοματισμούς που είχε ανεβάσει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ επι ημερών του….
