Οι “μικρές ιστορίες” των Μουρίνιο, Ρόμπεν

Είναι το clasico της Ευρώπης. Ρεάλ Μαδρίτης και Μπάγερν Μονάχου συνθέτουν το πιο συχνό ζευγάρι στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Οι αναλύσεις γι’ αυτό έχουν γίνει από τη στιγμή της κλήρωσης. Ίσως ήρθε η ώρα για μία πιο προσωποκεντρική προσέγγιση, πριν τον επαναληπτικό του 2-1 της “Άλιαντς Αρένα”. Μία προσέγγιση που φέρνει στο προσκήνιο 2 ανθρώπους που αναδύθηκαν στον “αφρό”, ως μέλη της πρώτης φιναλίστ του τελικού, Τσέλσι.

Το στοίχημα του Μουρίνιο

Εάν υπάρχει ένας προπονητής που λατρεύει τις προσκλήσεις και τις αδύνατες αποστολές, αυτός είναι ο Ζοζέ Μουρίνιο. Έστεψε την Πόρτο πρωταθλήτρια Ευρώπης, σε ένα θεσμό που επιβάλλεται μία συγκεκριμένη κάστα ομάδων. Έδωσε στην Τσέλσι πρωτάθλημα μετά από 5 δεκαετίες και την έβαλε στο ραντάρ του αγγλικού πρωταθλήματος, διαμορφώνοντας το “big 4”, παρότι ιστορικά ποτέ δεν λογιζόταν ως κορυφαία ομάδα στο Νησί. Μετέτρεψε την loser Ίντερ σε τρεμπλούχο Ίντερ. Η πιο μεγάλη πρόκλησή του, όμως, ήρθε με τη μετακόμιση στη Μαδρίτη.

Η αποστολή του ήταν να αποκαθηλώσει την κορυφαία ομάδα του κόσμου. Ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος, ίσως ο μοναδικός άνθρωπος, γι’ αυτήν τη δουλειά. Η οποία όσο βρώμικη κι αν είναι, κάποιος πρέπει να την κάνει. Και προσπάθησε με αυτόν, ακριβώς, τον τρόπο. Βρώμικα. Όταν αντιλήφθηκε πως δεν οδηγούσε πουθενά, πρόσθετε ψήγματα της προπονητικής ιδιοφυΐας του. Μέχρι που έφτασε στα τέλη Απριλίου, να απολαμβάνει τους καρπούς των κόπων του. Το περασμένο Σάββατο πανηγύρισε (πολύ σεμνά για τα δεδομένα του) μία μεγαλειώδους σημασίας νίκη μέσα στο “Καμπ Νου”, την πρώτη του σε αυτό το γήπεδο. Το 2-1 του clasico τον στέφει, ουσιαστικά, πρωταθλητή Ισπανίας. Η προσφορά του στην ανατροπή των “μπλαουγκράνα” δεν σταμάτησε εδώ. Ο Ρομπέρτο ντι Ματέο “ξεπατίκωσε” τη δουλειά του Special One με την Ίντερ και τη Ρεάλ και δη τον επαναληπτικό ημιτελικό του 2010, όταν οι “νερατζούρι” έπαιξαν στη Βαρκελόνη με 10 παίκτες για πάνω από 1 ημίχρονο, κερδίζοντας την πρόκριση στον τελικό του Champions League.

Ο Πορτογάλος προπονητής, όμως, είναι πολύ έξυπνος για να εφησυχάσει. Όσο δυνατός κι αν νιώθει αυτήν τη στιγμή, γνωρίζει πως δεν μπορεί να αψηφίσει τους Βαυαρούς αντιπάλους του. Εξάλλου, το 2-1 του πρώτου αγώνα, με τη σέντρα του επαναληπτικού, αποκλείει τους “μερέγκες” από την υλοποίηση της αρχικής δήλωσης του Μουρίνιο (που την άλλαξε στη συνέντευξη Τύπου) μετά την πρόκριση επί του ΑΠΟΕΛ, περί τελικού με Ρεάλ και Τσέλσι. Το βέβαιο είναι ότι, όπως συνέβη και με την Μπαρτσελόνα, έτσι συμβαίνει και με την Μπάγερν. Ο Μουρίνιο έχει τον τρόπο να τη σταματήσει. Το έκανε στο πιο σημαντικό παιχνίδι που έδωσε τη σεζόν 2009-2010, στον τελικό του Champions League. Αν κι έχουν αλλάξει πολλά από τότε, οι συνθήκες τον ευνοούν για να το ξανακάνει και φέτος.

Η απάντηση του Ρόμπεν

Ήταν καλοκαίρι του 2009, όταν η Ρεάλ Μαδρίτης απειλούσε έναν από τους κορυφαίους σε απόδοση παίκτες της προηγούμενης σεζόν, πως εάν δεν έφευγε από την ομάδα, θα τον άφηνε να σαπίσει στις εξέδρες, σε μία χρονιά που οδηγούσε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής. Ούτε οι επιδόσεις του Άριεν Ρόμπεν, ούτε η συμπεριφορά του προκάλεσαν αυτήν την αντίδραση από τους “μερέγκες”. Ούτε καν οι τραυματισμοί, οι οποίοι είναι αλήθεια ότι “έπληξαν” τη θητεία του στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”. Ο Ολλανδός μεσοεπιθετικός αποτέλεσε μία από τις προεκλογικές υποσχέσεις του προηγούμενου προέδρου, Ραμόν Καλδερόν, μαζί με τους Τσεσκ Φάμπρεγας και Κακά, αλλά η μοναδική που υλοποιήθηκε εκείνη την περίοδο. Όταν ο τότε πρόεδρος των Καστιγιάνων ουσιαστικά καθαιρέθηκε λόγω σκανδάλων, ο διάδοχός του και επανακάμψας Φλορεντίνο Πέρεθ, προσπάθησε να διαγράψει κάθε σελίδα του παρελθόντος. Δηλαδή και τη φουρνιά των Ολλανδών, Ρόμπεν, Γουέσλεϊ Σνάιντερ, Ράφαελ φαν ντερ Φάαρτ κλπ.

Η Μπάγερν προσέφερε 25.000.000 ευρώ και ικανοποίησε τις απαιτήσεις της Ρεάλ, σε αυτό το ξεπούλημα. Εννιά μήνες μετά, ο Ολλανδός είχε βρει το δρόμο της επιστροφής στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”. Πρώτα είχε πάρει από το χεράκι κι είχε δώσει στους Βαυαρούς το εγχώριο νταμπλ και στη συνέχεια τους προσέφερε το “εισιτήριο” για τον τελικό του Champions League του 2010. Στο ραντεβού, όμως, η οικοδέσποινα υπήρξε ασυνεπής. Η εκδίκηση του Ρόμπεν, μάλιστα, δεν ήρθε ποτέ, αφού προέκυψε η… εκδίκηση του Σνάιντερ. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ολλανδός βίωσε ακόμα μια γλυκόπικρη στιγμή, με την παρουσία του στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, απέναντι σε πολλούς πρώην συμπαίκτες του από την Ισπανία, αλλά και ένα κομβικό χαμένο τετ-α-τετ που το διαδέχθηκε το τέρμα του Αντρές Ινιέστα.

Στις επόμενες 2 σεζόν, ο Ρόμπεν εξελίχθηκε σε σκιά του εαυτού του. Τύποις, οι επόμενες 2 χρονιές του ήταν η εξής μία συνολικά, αφού την άλλη την έχασε στα φυσιοθεραπευτήρια του Μονάχου. Όποτε επέστρεφε στην ενεργό δράση, προκαλούσε με τη συμπεριφορά του. Αλαζόνας, ατομιστής, εγωιστής, είναι μερικά από τα επίθετα που του προσάπτει ο γερμανικός Τύπος. Αργότερα, τα ΜΜΕ της χώρας αποκάλυπταν πως δεν είναι μόνο εκείνα που χρησιμοποιούν τέτοιες λέξεις, αλλά και οι συμπαίκτες του. Τα γκολ δεν έρχονταν, οι τίτλοι μετακόμιζαν στο Ντόρτμουντ και ο Ρόμπεν μεταμορφωνόταν σε persona non grata της Μπάγερν. Η απόκτηση του Τζερντάν Σατσιρί από την Ελβετία, μάλιστα, για κάποιους θεωρείται κίνηση διαδοχής του Ολλανδού που θα αποχωρήσει το καλοκαίρι! Κατά πόσο αληθεύει η προηγούμενη πρόταση, κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά. Μόνο στο… πρόσωπο του ίδιου του Ρόμπεν, όπως έκανε ο Φρανκ Ριμπερί στο ημίχρονο του πρώτου ημιτελικού με τη Ρεάλ, όταν έπαιξε ξύλο με το συμπαίκτη του εξαιτίας ενός φάουλ!

Η επιστροφή του 28χρονου Ολλανδού στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου” μετά από 2 χρόνια του προσφέρει την ευκαιρία να εξιλεωθεί. Το πρωτάθλημα χάθηκε από την Ντόρτμουντ, με τον ίδιο να ευθύνεται εν πολλοίς για την ήττα στο μεταξύ τους παιχνίδι που έκρινε και το στέμμα, το κύπελλο δεν είναι αρκετό. Η πρόκριση στον τελικό του Champions League και δη η διεκδίκηση του τροπαίου απέναντι σε έναν (θεωρητικά) πιο βατό αντίπαλο από αυτόν που υπολόγιζε ο καθένας, διαμορφώνει και γι’ αυτόν συνθήκες οι οποίες ευνοούν, αν όχι απαιτούν, την ποδοσφαιρική απάντηση του ηγέτη της Μπάγερν.