Ρονάλντο ή Ριμπερί

Είναι υποψήφιοι για τη Χρυσή Μπάλα. Αυτό το αφήνουμε στην άκρη και επικεντρώνομαστε στην ποδοσφαιρική τους αξία. Δέκα συντάκτες βάζουν στη ζυγαριά τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Φρανκ Ριμπερί και διαλέγουν. Δείτε το αποτέλεσμα. Εσείς ποιον διαλέγετε;

Ρονάλντο ή Ριμπερί

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Νίκος Γιαννόπουλος

Ουσιαστικά, χρονιάρες μέρες, έχουμε να συγκρίνουμε ένα Αγιο Βασίλη και έναν τάρανδο που σέρνει το έλκηθρό του. Εξηγούμεθα: Στη Ρεάλ, σ' αυτή τη Ρεάλ τέλος πάντως έτσι όπως την οικοδόμησε ο Ζοζέ Μουρίνιο και την παρέλαβε ο Κάρλο Αντσελότι ο Κριστιάνο είναι ο απόλυτος σταρ. Μ' αυτόν παρόντα η Ρεάλ είναι ανταγωνιστική στο πιο υψηλό επίπεδο, κοιτά στα μάτια όλους τους αντιπάλους της, ενίοτε κατακτά και τίτλους. Χωρίς αυτόν; Μαύρη είναι η νύχτα στα (μαδριλένικα) βουνά. Η Ρεάλ χάνει τουλάχιστον το 1/3 της δύναμής της, παρουσιάζοντας σημάδια έντονης εξάρτησης από την κλάση του Πορτογάλου. Ο Ριμπερί είναι θαυμάσιος, καταπληκτικός, χαφάρα ολκής, μεγάλη κλάση αλλά και χωρίς αυτόν η Μπάγερν παραμένει στο ίδιο επίπεδο. Είναι ένας τρομερά ισχυρός κρίκος μίας έτσι αλλιώς ατσάλινης αγωνιστικής αλυσίδας ικανής να σφίξει μέχρι θανάτου κάθε αντίπαλο. Ως εκ τούτου, θα προτιμήσουμε τον Αγιο Βασίλη (βλέπε Κριστιάνο Ρονάλντο) για να πάρουμε και κανένα δώρο.

Φρανκ Ριμπερί ο Μάνος Ανδρουλάκης

Ως γνήσιος υποστηρικτής των "αδυνάτων" και αφού προ ολίγων ημερών διάβασα το άρθρο του καλού συναδέλφου Κώστα Μπράτσου, δεν θα μπορούσα τη δεδομένη χρονική περίοδο να ψηφίσω κάτι άλλο από Φρανκ Ριμπερί. Κοινώς βροντοφωνάζω: "Kάτω ο ποδοσφαιρικός... δικομματισμός των Λιονέλ Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο!"

Προφανώς και ο άσος της Ρεάλ Μαδρίτης είναι καλύτερος ποδοσφαιριστής από εκείνον της Μπάγερν. Και σε διάρκεια. Όταν όμως καλείσαι να ψηφίσεις μεταξύ δύο εν ενεργεία "μάγων", στη ζυγαριά βάζεις και την τωρινή κατάσταση που βρίσκονται. E, λοιπόν, θα πάω κόντρα στις αποδόσεις των μπουκ και θα "σταυρώσω" τον άνθρωπο που οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του τρεμπλ.

Συν τοις άλλοις ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι υπερπαίκτης, αλλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχει κατακτήσει μόλις δύο τίτλους (άντε τρεις αν προστεθεί και το ισπανικό Σούπερ Καπ. Όσο να πεις, έχει κι αυτό τη σημασία του όταν διενεργείται Κόντρα μεταξύ δύο παικτών που βρίσκονται και θα βρίσκονται για κάμποσα χρονάκια ακόμα στο προσκήνιο. Φρανκ Ριμπερί, το Ballon d'Or σου ανήκει! Είτε το κερδίσεις είτε όχι.

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Κώστας Κεφαλογιάννης

Ο Φρανκ Ριμπερί αξίζει πέρα ως πέρα τη Χρυσή Μπάλα για το 2013 αλλά ο Κριστιάνο είναι καλύτερος παίκτης. Αντιλαμβάνομαι ότι ο Πορτογάλος δεν θα γίνει ποτέ ο πιο συμπαθητικός άνθρωπος του κόσμου, εντούτοις δεν τον νοιάζει κιόλας. Εκείνο που φαίνεται να τον νοιάζει είναι να βελτιώνεται διαρκώς. Και τα καταφέρνει. Προφανώς επειδή εκτός από σταρ, είναι επίσης και ένας άψογος επαγγελματίας που δουλεύει όσο λίγοι. Ο Φρανκ Ριμπερί από την άλλη έχει υπέρ του πολλούς πόντους συμπάθειας, εξαιτίας της σημαδεμένής φάτσας που τον καθιστά πιο ανθρώπινο, πιο "ένας από εμάς". Αποτελεί επίσης ίσως το σημαντικότερο γρανάζι της καλύτερης ομάδας του σύμπαντος τη δεδομένη στιγμή.

Εντούτοις νομίζω ότι ποδοσφαιρικά υπολείπεται του Ρονάλντο σε πολλά πράγματα. Συν τοις άλλοις, προσωπικά μου αρέσει τα ποδοσφαιρικά ινδάλματα να διατηρούν ένα larger than life στάτους. "Ένας από εμάς" ας είναι αν θέλει ο συμπαθής Κολοβέτσιος. Όχι οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές του κόσμου. Αυτούς προτιμώ να τους φαντάζομαι σαν Σούπερμαν που βάζουν τρία γκολ στο ματς και αποχωρούν πετώντας αγκαλιά με το κορίτσι. Την Ιρίνα δηλαδή...

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Ηλίας Αναστασιάδης

Αν μου ζητήσει η ομάδα του Contra.gr να γράψω 2.000 λέξεις για τον πιο μισητό σύγχρονο ποδοσφαιριστή, ο τίτλος θα ξεκινάει με το ονοματεπώνυμο Κριστιάνο Ρονάλντο. Κάθε φορά που σκοράρει και δείχνει πομπωδώς τον εαυτό του, ο Θεός της μπάλας θα έπρεπε να του κάνει ένα στιγμιαίο ηλεκτροσόκ, αόρατο, μέχρι να καταλάβει ότι κάνουμε εμετό με την αλαζονεία του. Αλλά. Υπάρχει ένα τεράστιο αλλά.

Έστω ότι είσαι μάνατζερ οποιασδήποτε ομάδας που μπορεί να αγοράσει τον Κριστιάνο και κατ' επέκταση τον Ριμπερί που είναι κατά τι πιο φτηνός. Υπάρχει περίπτωση να μην έπαιρνες τον Κριστιάνο; Όχι, δεν υπάρχει. Είναι ο CR7, είναι βγαλμένος απ' το Playstation, είναι τρομακτικά γρήγορος, τεχνίτης και παθιασμένος με την μπάλα (ΟΚ, και με το εγώ του), είναι μάλλον ο καλύτερος αυτήν τη στιγμή στον κόσμο, ειδικά όσο ο Μέσι δεν κοιμάται καλά λόγω του πιτσιρικά. Ή για κάποιο λόγο που δεν ξέρω. Εντάξει, πονάει η καρδιά μου που νομίζει ότι είναι τόσο μέγας σπεσιαλίστας των φάουλ, αλλά θα το αντέξω. Ας χτυπάει αυτός και τα φάουλ.

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Αποστόλης Χορτάτος

Δεν θα έλεγα ότι ο Κριστιάνο Ρονάλντο μου είναι ο πιο συμπαθής ποδοσφαιριστής. Με ενοχλεί όλο αυτό το σταριλίκι εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, όμως δεν μπορώ να αμφισβητήσω ότι είναι παιχταράς. Όπως δεν αμφισβητώ επίσης, ότι ο αντιστάρ Ριμπερί είναι ένας ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής παγκόσμιας κλάσης. Για να καταφέρω να κάνω την επιλογή μου, έθεσα ως κριτήριο το ποιον από τους δύο θα επέλεγα να παίξει στην ομάδα μου.

Εκτιμώ λοιπόν ότι στα σημεία, ο Πορτογάλος θα ήταν ουσιαστικότερη προσθήκη από τον Γάλλο. Είναι σαφώς πιο παραγωγικός στο σκοράρισμα και στην καλή του μέρα μπορεί να συμπαρασύρει ολόκληρη την ομάδα. Ο Ριμπερί από την άλλη είναι η ήρεμη δύναμη σε μια ομάδα. Ο παίκτης που θα κάνει πολλή από τη βρώμικη δουλειά. Δεν έχει όμως τον ενθουσιασμό Ρονάλντο και δεν πιστεύω ότι μπορεί να πάρει με την ίδια ευκολία ένα ματς μόνος του, αν και όποτε κριθεί απαραίτητο. Δίνω την ψήφο μου στον Κριστιάνο Ρονάλντο, αναγνωρίζοντας ότι μπορεί και να πέφτω έξω...

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Κώστας Μπράτσος

Ήταν καλοκαίρι του 2002 κι εκεί που χάζευα τηλεόραση, πέτυχα Eurosport που μετέδιδε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κ-17. Εκείνη την ώρα έπαιζε η Πορτογαλία κι ένα λιγνό παιδί με μαλλί καρφάκι και περίσσιο υφάκι. Έπαιζε δεξιά και είχε το... θράσος να μου θυμίσει έναν ποδοσφαιριστή ιερό τέρας, που εκείνη την περίοδο έμοιαζε με σκέτο τέρας. Το αέρινο πέρασμα των ποδιών του πάνω από την μπάλα για τις γνωστές προσποιήσεις μου θύμιζε τον Ρονάλντο προ τραυματισμών, προτού μεταλλάξει το στυλ του λόγω όγκου.

Ως φαν του Βραζιλιάνου, δεν θα μπορούσα παρά να βάλω στο στόχαστρό μου και αυτόν τον συνομίλικό μου. Το ίδιο έκανε κι ο Άλεξ Φέργκιουσον λίγο αργότερα, σε ένα φιλικό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με την Σπόρτινγκ. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τον Τζον Ο' Σέι για τη μοναδική προσφορά του στο ποδόσφαιρο, αφού ήταν ο αμυντικός που έγινε γιο γιο στο φιλικό των δύο ομάδων το 2003, με συνέπεια ο "Φέργκι" να στείλει τον φυλαρούχα στις εξέδρες κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου, ώστε να διαμηνύσει στον εκτελεστικό διευθυντή Πίτερ Κένιον πως "δεν θα φύγουμε από το γήπεδο, εάν δεν υπογράψουμε αυτό το αγόρι".

Δέκα χρόνια αργότερα, ο Ρονάλντο έχει κατακτήσει το ποδοσφαιρικό Έβερεστ. Φέτος έχει ξεπεράσει τον εαυτό του σε ατομικό επίπεδο μέχρι στιγμής και προβάλει ως φαβορί για την κατάκτηση της "Χρυσής Μπάλας". Άδικο μεν (το γιατί το έχω γράψει εδώ), αλλά αυτή η εύνοια δεν στερεί τίποτα από το μεγαλείο του. Και αυτό σίγουρα δεν συγκρίνεται με εκείνο του Φρανκ Ριμπερί.

Φρανκ Ριμπερί ο Θέμης Καίσαρης

Βρισκόμαστε ξανά στο ίδιο δίλημμα. Ψηφίζουμε έναν παίκτη με βάση την ατομική του απόδοση και μόνο ή παίζει ρόλο τι πέτυχε με την ομάδα του; Πέρσι τον Ιανουάριο έθετα το ίδιο ζήτημα, μετά τη βράβευση του Μέσι. Έγραφα πως αν εξετάζουμε μόνο τη φόρμα του ποδοσφαιριστή τότε καλώς το παίρνει ο Μέσι, αλλά αν προσμετρήσουμε την πορεία των ομάδων, τότε ο κορυφαίος του 2012 ήταν ο Πίρλο: έφυγε ως “τελειωμένος” απ’τη Μίλαν, οδήγησε τη Γιουβέντους σε αήττητο πρωτάθλημα παρότι το 2011 είχε τερματίσει 7η και πήγε την Ιταλία στον τελικό του Euro.

Υπό το ίδιο πρίσμα, ο Ρονάλντο του 2013 είναι ο Μέσι του 2012: έκανε εκπληκτικά πράγματα σε όλη τη χρονιά, αλλά το μεγαλύτερό του επίτευγμα είναι πως η Πορτογαλία πέρασε τη Σουηδία του Άντονσον στα μπαράζ του Μουντιάλ. Από τη στιγμή που τα τελευταία χρόνια οι βραβεύσεις εξετάζουν περισσότερο τις ατομικές επιδόσεις, τότε ο Κριστιάνο πρέπει να κρατήσει στα χέρια του τη Χρυσή Μπάλα.

Αν εξετάσουμε το “τι πέτυχε με την ομάδα”, προφανώς και παίκτης της Μπάγερν θα πρέπει να είναι στην κορυφή. Αρκετοί μιλούν για τον Ρόμπεν, όμως ξεχνάνε πως στην ενδεκάδα μπήκε για τα καλά μόνο αφού τραυματίστηκε ο Κρος. Ο Ολλανδός πέτυχε τα γκολ στον τελικό, όμως ο Ριμπερί ήταν πάντα εκεί.

Κι αφού πέρσι ψήφισα τον Πίρλο για όσα πέτυχε, φέτος προφανώς και θα ψηφίσω τον Ριμπερί.

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Σταύρος Καραΐνδρος

Δεν με απασχολεί η Χρυσή Μπάλα. Έχει πολλές αδικίες, όπως τα Οσκαρ, όπως η ίδια η ζωή. Έχει πάρει Οσκαρ η Γούπι Γκόλντμπεργκ, ποιος το θυμάται; Εχει πάρει ευρωπαϊκό ο Βουρτζούμης και όχι ο Γκάλης. So what? Δεν πήρε Χρυσή Μπάλα ο Σνάιντερ τη χρονιά που το μόνο που δεν έκανε στην Ιντερ είναι να πλένει της μπλούζες. Οπότε αφήνουμε αυτό το κεφάλαιο στην άκρη.

Πάμε καθαρά ποδοσφαιρικά. Παικταράδες και οι δύο. Αυτονόητο. Πέραν αυτών, ο ένας έχει να επιδείξει μπόλικο lifestyle και ο άλλος ένα τροχαίο που το θυμίζουν οι ουλές στο πρόσωπό του. Αμφότεροι έχουν ποδοσφαιρική τρέλα, ο Ριμπερί λίγη περισσότερη. Αμφότεροι ξεχωρίζουν στις ομάδες τους, ο Ρονάλντο πολύ περισσότερο.

Αφήνω στην άκρη τα περί "αχώνευτου" και "κλαψιάρη". Αυτά είναι για τον χαβαλέ και τις "καφενειακές" συζητήσεις. Πες ότι ήμουν ο Τσάκας και έπρεπε να διαλέξω έναν από τους δύο για να φέρω στην ομάδα μου. Θα τα έσκαγα για τον Πορτογάλο. Τόσο απλά. Και ναι, είναι αχώνευτος. Αισίως αχώνευτος, όμως, είναι και ο Σφακιανάκης. Αλλά έχει πει τραγουδάρες. Άλλο το 'να, άλλο τ' άλλο, που έχει πει και μια ψυχή...

Φρανκ Ριμπερί ο Γιάννης Ζωιτός

Θα έπρεπε να δώσω την ψήφο μου στον Κριστιάνο Ρονάλντο για χάρη της Ιρίνα Σάικ και των άλλων εκθαμβωτικών καλλονών που κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει στο πλάι του. Θα αντισταθώ όμως, θα αποφύγω να κάνω την έκπληξη και δεν θα "προδώσω" τις... γαλλικές καταβολές μου, ούτε την κινηματογραφική αδυναμία μου για το "Scareface".

Ούτως ή άλλως τρέφω αδυναμία σε εγκεφαλικούς ποδοσφαιριστές. Ο Φρανκ Ριμπερί είναι ένας αδιαμφισβήτητα ένας τέτοιος: παλιάς κοπής μεν, βγαλμένος από προηγούμενες 10ετίες, με σύγχρονα στοιχεία δε.

Παίκτης που πρώτα βελτιώνει τους συμπαίκτες του και μετά τον εαυτό του. Παίκτης που λειτουργεί κατά βάση με το μυαλό και μετά με τα πόδια. Παίκτης που παίρνει την σωστή απόφαση την κατάλληλη στιγμή. Παίκτης που θα ηγηθεί στα δύσκολα, δεν θα "κρυφτεί", θα είναι αρχηγός. Παίκτης που παίζει στην Μπάγερν! Όχι απλώς μία μηχανή παραγωγής θεάματος και δεκάδων γκολ. Ένα ποδοσφαιρικό ρομπότ που εκτελεί άριστα τις εντολές του προγράμματος, αλλά αδυνατεί ν’ ανταπεξέλθει σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Τεχνικά ο Πορτογάλος υπερτερεί του Γάλλου.

Μην ξεχνάμε όμως ότι το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και ο Ρονάλντο έχει αποτύχει να οδηγήσει τη δική του Ρεάλ σε δύο διαδοχικούς τελικούς Champions League και στο τρόπαιο του 2013. Ο Ριμπερί τα κατάφερε…

Κριστιάνο Ρονάλντο ο Γιάννης Ντάλλας

Για πολλούς είναι ο πιο αντιπαθητικός του κόσμου. Λίγο η έπαρση, λίγο το ύφος, λίγο το χτένισμα, λίγο ο τρόπος που πανηγυρίζει τον φέρνουν στους πιο αντιπαθητικούς των γηπέδων.

Καθαρά ποδοσφαιρικά, όμως, είναι κάτι το σπουδαίο, παρά την ατυχία που έχει να συνυπάρχει με την εποχή του άπιαστου Μέσι. Τα περισσότερα Μέσι vs Ρονάλντο τον αφήνουν δεύτερο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο CR7 είναι μικρό μέγεθος.

Είναι ένας τεράστιος ποδοσφαιριστής και ακόμη πιο σπουδαίος αθλητής. Ταχύτητα, φυσική δύναμη, δουλειά και ταλέντο έχουν σφυρηλατήσει το δημιούργημα Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Πορτογάλος μεγιστοποίησε τα φυσικά του προσόντα και έφτασε να γίνει ένας από τους κορυφαίους του κόσμου.

Ο Ριμπερί, είναι πιο… ακατέργαστος ποδοσφαιριστής. Πιο αυθεντικό ταλέντο από τον Κριστιάνο, χωρίς όμως τα αθλητικά προσόντα του Πορτογάλου. Έχει την ατυχία να είναι στη μετα-Ζιντάν εποχή της Γαλλίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το παγκόσμιο προφίλ του.


ΝΙΚΗΤΗΣ Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ