Rewind στο Ισπανία-Ιταλία
Ισπανία και Ιταλία έχουν αναμετρηθεί 26 φορές στο παρελθόν (7-11-8, με 26-30 τα γκολ) κι η πλούσια ιστορία των 2 χωρών έχει προσφέρει σημαντικές στιγμές. Από τα καμώματα του Μουσολίνι, μέχρι τις αγκωνιές του Τασότι και τις επεμβάσεις του Κασίγιας, το Contra.gr θυμάται τις 5 πιο χαρακτηριστικές αναμετρήσεις.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1934 Ιταλία-Ισπανία 1-1 παρ. (1-1 κ.α.), Ιταλία-Ισπανία 1-0 (επαναληπτικός)
Το Μουντιάλ του 1934, που διεξήχθη στην Ιταλία, χαρακτηρίστηκε από τη φασιστική προπαγάνδα του Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος το χρησιμοποίησε ως πολιτικό “άρμα” για να πραγματοποιήσει επίδειξη ισχύος. Στα προημιτελικά του θεσμού, στη Φλωρεντία, η (εξαιρετική αγωνιστικά) “σκουάντρα ατζούρα” αντιμετώπισε μία πανίσχυρη ομάδα, την Ισπανία του αξεπέραστου τερματοφύλακα Ρικάρντο Θαμόρα.
Αποτέλεσμα; Δύο σπασμένα πλευρά του Ισπανού, ένα χέρι του Άντζελο Σκιάβιο στο ιταλικό γκολ του Τζιοβάνι Φεράρι και ισοπαλία 1-1 (είχε ανοίξει το σκορ ο Λουίς Ρεγκέιρο). Στον επαναληπτικό ακυρώθηκαν λανθασμένα 2 γκολ της “φούρια ρόχα” από τον Ελβετό διαιτητή Ρενέ Μερσέ, ο οποίος τιμωρήθηκε μετά το Μουντιάλ από την ομοσπονδία της χώρας του. Στο νικητήριο γκολ, ο Σκιάβιο αρχίζει από θέση οφσάιντ, ο Ατίλιο Ντεμαρία παρεμποδίζει τον Ισπανό τερματοφύλακα κι ο Τζιουζέπε Μεάτσα χρίζεται σκόρερ δίχως δυσκολία.
Η Ιταλία προκρίνεται σε τελικά Euro για πρώτη φορά από το 1968, όταν είχε κατακτήσει το θεσμό στο “σπίτι” της. Ομοίως, η Ισπανία παίζει σε τελική φάση της διοργάνωσης μετά από 3 εκδόσεις της και στην τελευταία (1964), είχε σηκώσει το τρόπαιο στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”. Μόνο που η “σκουάντρα ατζούρα” είχε να επιδείξει αξιόλογες πορείες στα Παγκόσμια Κύπελλα που προηγήθηκαν, ενώ η “φούρια ρόχα” αποκλεισμούς σε προκριματικά και φάση ομίλων. Η κληρωτίδα τους έφερε στο 2ο όμιλο, στον “γκρουπ του θανάτου”, μαζί με Αγγλία και Βέλγιο.
Συναντήθηκαν στην πρεμιέρα, στο “Τζιουζέπε Μεάτσα” του Μιλάνου, με την ομάδα του Λάσλο Κουμπάλα να είναι καλύτερη, αλλά εκείνη του Έντζο Μπεαρτζότ να αντέχει στην πίεση, όπως θα έκανε 2 χρόνια αργότερα κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο. Μορφές της συνάντησης ήταν 2 αμυντικοί, ο Χοσέ Ραμόν Αλεσάνκο κι ο Κλαούντιο Τζεντίλε και παρά το ακυρωθέν τέρμα του Χεσούς Σατρούστεγκι, το δοκάρι του Χουανίτο και την κεφαλιά του Κίνι, η εστία του Τζιανκάρλο Αντονιόνι παρέμεινε απαραβίαστη σε όλο το 90λεπτο, με τις 2 ομάδες να διάγουν βίους αντίθετους στη συνέχεια. Δύο ήττες για την Ισπανία και τελευταία θέση, μία νίκη και μία ισοπαλία για την Ιταλία, η οποία έχασε στη διαφορά γκολ την πρωτιά από το Βέλγιο, με συνέπεια να περιοριστεί στο μικρό τελικό απέναντι στην Τσεχοσλοβακία (ήττα 9-8 στα πέναλτι, 1-1 το ματς).
Ξανά “γκρουπ του θανάτου” για τους 2 μεσογειακούς αντιπάλους, που έπρεπε να ξεπεράσουν τα εμπόδια της Δυτικής Γερμανίας και της Δανίας, εάν ήθελαν να προκριθούν αμφότεροι στην ημιτελική φάση. Η Ιταλία προερχόταν από ισοπαλία κόντρα στα “πάντσερ” και η Ισπανία από δύσκολη νίκη 3-2 επί των καταπληκτικών Δανών, που 4 χρόνια αργότερα θα αποδείκνυαν τις δυνατότητές τους. Το παιχνίδι είχε και μία ιδιαιτερότητα, αφού 17 παίκτες από τις 2 χώρες είχαν συναντηθεί στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κ21 το 1986, όπου η Ισπανία είχε νικήσει στα πέναλτι.
Η “σκουάντρα ατζούρα” επιχείρησε να πάρει εκδίκηση, έχοντας το πάνω χέρι στο παιχνίδι, με τον 19χρονο εκκολαπτόμενο “αστέρα” Πάολο Μαλντίνι να αναλαμβάνει ειδική αποστολή με το προσωπικό μαρκάρισμα του Μίτσελ Γκονθάλεθ. Ο Ισπανός, μάλιστα, τραυματίστηκε και αντικαταστάθηκε από τον Τσίκι Μπεγκιριστάιν στο 73′, επ’ ευκαιρίας της… σέντρας που έκανε η ομάδα του Μιγκέλ Μουνιόθ, μετά το τέρμα του Τζιανλούκα Βιάλι. Ρικάρντο Γκαγέγκο και Εμίλιο Μπουτραγκένιο απογοήτευσαν επιθετικά για την Ισπανία κι η ομάδα του Ατζέλιο Βιτσίνι έφτασε στη νίκη κι ακολούθως στην πρόκριση (ήττα 2-0 από τη Σοβιετική Ένωση στα ημιτελικά), με τους Ισπανούς να περιορίζονται στην 3η θέση και σε ακόμα έναν αποκλεισμό πριν τα νοκ άουτ μιας μεγάλης διοργάνωσης.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 Ιταλία-Ισπανία 2-1
Μίλαν και Μπαρτσελόνα κυριαρχούσαν σε Serie A και Primera Division αντιστοίχως και στον απόηχο του μεταξύ τους τελικού για το Champions League 1994 στην Αθήνα, πολλοί εξ αυτών των παικτών έδωσαν ραντεβού κάτω από τον καυτό ήλιο του Φόξμπορο, στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου των ΗΠΑ. Η Ιταλία είχε προκριθεί από τη φάση των ομίλων ως μία από τις καλύτερες τρίτες (σε σύνολο 24 ομάδων, φορμάτ που θα υιοθετήσει και το επόμενο Euro), συγκεντρώνοντας 4 βαθμούς, όσους και το Μεξικό, η Ιρλανδία κι η Νορβηγία που βρίσκονταν στο ίδιο γκρουπ (άτυχοι οι Σκανδιναβοί). Η Ισπανία είχε πιο εύκολο έργο κόντρα σε Γερμανία, Νότια Κορέα και Βολιβία, προχωρώντας ως 2η και αποκλείοντας στην επόμενη φάση την Ελβετία με 3-0, με συνέπεια να αποκτήσει δικαίωμα ονείρου για τη διοργάνωση, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες. Η Ιταλία του Ρομπέρτο Μπάτζιο “αγκομάχησε” και τη φάση των 16, με το “μικρό Βούδα” να ισοφαρίζει στο 88′ τη Νιγηρία σε 1-1 και να σημειώνει το καθοριστικό τέρμα με πέναλτι στο 102′ της παράτασης.
Στην αναμέτρηση της 9ης Ιουλίου, υπήρχε φαβορί και αυτό ήταν η ομάδα του Χαβιέρ Κλεμέντε. Όπως συνέβη και στο Ολυμπιακό Στάδιο, όμως, το αουτσάιντερ έκλεψε την παράταση, με κάθε τρόπο. Ο Ντίνο Μπάτζιο άνοιξε το σκορ με ένα μακρινό σουτ κι ο Χοσέ Λουίς Καμινέρο άνοιξε το σκορ για τη “φούρια ρόχα” στο 58′. Τη λύση έδωσε ο “ήρωας” της “σκουάντρα ατζούρα” στο θεσμό, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο, ξανά στο 88ο λεπτό της αναμέτρησης. Λίγο πριν το σφύριγμα της λήξης, ο Μάουρο Τασότι έδωσε μία δυνατή αγκωνιά στο Λουίς Ενρίκε, η οποία πέρασε απαρατήρηση από τον Ούγγρο διαιτητή Σάντορ Πουλ, παρότι ο νεαρός άσος της Ρεάλ Μαδρίτης έχανε πολύ αίμα. Οι 2 τους τα βρήκαν χρόνια αργότερα, με τον Ιταλό αμυντικό να απολογείται για την πράξη του, ωστόσο έχοντας τιμωρηθεί με 8 αγώνες, έχασε τον ημιτελικό και τον τελικό, όπου ίσως το… κάρμα τιμώρησε την ομάδα του Αρίγκο Σάκι.
Euro 2008 Ισπανία-Ιταλία 4-2 πέν. (0-0 παρ., 0-0 κ.α.)
Η παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία έδωσε τα “σκήπτρα” στην επόμενη ηγέτιδα του ποδοσφαίρου εκείνο το βράδυ της 22ης Ιουνίου, στα προημιτελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, έστω κι αν δεν το γνώριζε, όταν ο Τσεσκ Φάμπρεγας ευστοχούσε στο τελευταίο πέναλτι της σχετικής διαδικασίας. Η “σκουάντρα ατζούρα” είχε προκριθεί από τη φάση των ομίλων δίχως να πείσει για τις δυνατότητές της, μόνο και μόνο χάρη σε μία νίκη στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην ακόμα πιο απαράδεκτη από τις φιναλίστ του Μουντιάλ 2006, Γαλλία. Η ομάδα του Λουίς Αραγονές, στον αντίποδα, έδειχνε τα “δόντια” της όλο εκείνο το διάστημα και όδευε με “αέρα” στην αναμέτρηση του “Ερνστ Χάπελ Στάντιον” της Βιέννης.
Η μάχη είχε προαναγγελθεί ως κόντρα των 2 κορυφαίων τερματοφυλάκων των τελευταίων ετών, του Ίκερ Κασίγιας και του Τζιανλουίτζι Μπουφόν, και πράγματι, αυτοί οι 2 κλήθηκαν να καθορίσουν την ομάδα που θα προκρινόταν στην ημιτελική φάση. Μετά από 120 λεπτά αγώνα, δεν σημειώθηκε γκολ, ο ” San Iker” έπιασε τις εκτελέσεις των Ντανιέλε ντε Ρόσι κι Αντόνιο ντι Νατάλε μπροστά στο ισπανικό κοινό και παρά το πέναλτι του Ντάνι Γκουίθα που έδιωξε ο Μπουφόν, το “εισιτήριο” κατέληξε στην επόμενη “αυτοκράτειρα” του αθλήματος.
